Η ιστορια του Κλεοβι και του Βιτωνα των Αργειων.Ζευτηκαν το αρμα και πηγαν 45 σταδια για να παει η ιερεια της ηρας μητερα τους Κυδιππη στο ναο.Η μητερα τοτε ευχηθηκε στην ηρα και της ζητησε τη μεγαλυτερη ευλογια απο τους θεους για τον ανθρωπο.Οι δυο νεοι κοιμηθηκαν μεσα στο ναο τοτε και δεν ξυπνησαν ποτε.Και λεει ο Σολωνας στον Κροισο "ως αμεινον ειη ανθρωπω τεθναναι μαλλον η ζωειν" - ειναι καλυτερα για τον ανθρωπο να πεθαινει παρα να ζει.Και ταιριαζει αυτη η αντιληψη με την πεποιθηση των αρχαιων ελληνων οτι οι καλοι ανθρωποι πεθαινουν νεοι,δε γευονται τη φθορα των γηρατειων και του θανατου.
Και αυτη τη φραση πρεπει να τη δουμε στην ορθοδοξη προοπτικη της.Το γεροντικο λεει οτι ο ανθρωπος πρεπει να πεθανει, πριν πεθανει για να ζησει.Πρεπει να επιβληθει των παθων του, πρεπει ο παλαιος ανθρωπος να πεθανει, για να αξιωθει ο νεος - μεσω της μετανοιας και της εν Χριστω ζωης - της Θειας Χαριτος και της αιωνιας ζωης.Αλλοι ανθρωποι ζουνε λιγο, αλλοι περισσοτερο, αυτο ειναι μονο στο χερι Του Θεου να γνωριζει και να οριζει.Αλλωστε και στο τελος της ζωης ο Θεος παντα ζυγιζει τα χρονια μας, δεν τα μετραει ποτε.Και για τον πραγματικο χριστιανο ετσι ειναι καλυτερα για τον ανθρωπο να "πεθαινει" να μη ζει τη γηρανση και το θανατο της ψυχης, την αμαρτια.
Απο το αγιολογιο της Εκκλησιας περαν των πατερων της ξεχωριζουν δυο κατηγοριες αγιων, αυτη των σαλων δια Χριστω και των αγιων παιδων - παιδομαρτυρων.Πολλοι απο τους δευτερους πεθαινουν νεοι δια μαρτυριου η φυσικα.
Ο Κυριος ως ανθρωπος ειχε ολα τα φυσικα παθη , πεινουσε, διψαγε, κοιμοταν, κουραζοταν κ.τ.ο. Δεν ειχε ομως τα παθη της σαρκος. Αντιστοιχα και οι αγιοι παιδες και παιδομαρτυρες σε πολλες περιπτωσεις κοιμωμενοι νεοι δεν βιωσανε παθη σαρκικα ( οπως πχ τα ερωτικα-ηδονικα παθη, βεβαια κι αυτοι σαν ανθρωποι θα ζηλεψαν,θα θυμωσαν θα απογοητευτηκαν καποια στιγμη).
Για τον Παραδεισο λενε οτι μοιαζει με εναν κηπο, ειναι ο κηπος του Θεου γεματος λουλουδια, ανθη διαφορετικων ειδων,χρωματων και μυρωδιων.Εχει μεγαλη ποικιλια ο κηπος αυτος, οπως μεγαλη ειναι η ποικιλια των αγιων ψυχων στις αρετες, στους αγωνες και τις κατακτησεις τους.Τις αγιες και δικαιες ψυχες φευγοντας απο αυτον κοσμο, ο Θεος τις παιρνει και τις φυτευει στον κηπο του.Συμβαινει ομως ολο και καποια φορα να κανει "λαθος" ο Θεος.Εκτος απο τους σπορους - τις ψυχες - που φυτευει στον κοσμο μας για να ριζωσουν, να ωριμασουν, να ευωδιασουν και να μεταφυτευτουν μετα στον αγιο κηπο του, τον παραδεισο, ολο και καποιες φορες του πεφτουν στο θερμοκηπιο της γης πολυτιμοι σποροι και λουλουδια που δε θελουνε πολυ χρονο για να ωριμασουν.Παντα σαν καλος κηπουρος ομως ο Θεος, οπως λεει η ιστορια, βρισκει τα μικρα αυτα ανθη και τα ξεριζωνει, τα παιρνει γρηγορα και τα βαζει στον αγιο κηπο του, τον παραδεισο.Δε θελει να τ'αφηνει να ταλαιπωρουνται μεσα στα ζιζανια και τα παρασιτα.Αυτα τα λουλουδια ειναι οι μικροι μαρτυρες και αγιοι γνωστοι και αφανεις.
Θα μου πειτε οι μεγαλοι Αγιοι και Αγιες που ζησανε πολλα χρονια και κοπιασανε δεν εχουν την ιδια αξια?Την εχουν αλλα αλλος ειναι ο ρολος τους. Ο μεγας Αντωνιος πχ δεν ηταν - οπως και αλλοι αγιοι -
ενα απο τα ανθη του κηπου του Θεου, ηταν δεντρο.Γιατι βαζει ο καλος Θεος και δεντρα, που ζουνε πολυ και δινουν ισκιο,φυλανε απο τον αερα και απο τα ζιζανια, τα μικροτερα λουλουδια και δεντρακια που ειμαστε ολοι εμεις.
Ομως ζηλευεις πολυ κι εκεινα τα μικρα λουλουδια που ζουνε λιγο οπως τα ανθη του γιασεμιου τον πρωτο χρονο η οι ορχιδεες.Και ζηλευεις παλι και κατι μοναχιασμενες κακομοιρικες ξερακιανες ριζες, που ξαφνικα κι οταν ολοι τις εχουν αχρηστες και για ξεριζωμα αυτες κανουνε πλουσιο και μοναδικο καρπο.Αυτοι ειναι οι αγιοι και δικαιοι παιδες και οι σαλοι αντιστοιχα.Αγιοι, γιατι ολοι οι δικαιοι και σωσμενοι στον παραδεισο αγιοι θα ειναι.
Τους αγιους παιδες και νεους ειναι που καποιες φορες ο Θεος ξεριζωνει γρηγορα απο δω.Προσωπικα δεν ξερω πολλους για να σας πω.Εχω ακουσει για τον Αγιο Κηρυκο που δεν προφτασε να βλαστησει και τον πηρε ο Θεος (καποιο βλασταρι ωραιο ηταν απο αυτα που ειπαμε πως πεφτουνε ωρες ωρες του Θεου).
Καπου εκει ειδα τον αγιο Ιωαννη τον επταχρονο παιδομαρτυρα απο την Κινα.Αυτον που τον ξεσκιζανε κομματι κομματι κι ελεγε "τελικα δεν ποναει να υποφερεις για το Χριστο".Εκει αγαπητοι μου ειναι και οι πολλες αγιες που επικαλειστε: Aναστασια,Βαρβαρα ( 15 χρονων ηταν ), Αικατερινη, Μαρινα ( κι αυτη 15).
Ο Παντελεημονας αρχες των 20 ετων ο Νεστορας, ο Δημητριος , ο Γεωργιος (δεντρο που "μεταφυτευσε" ο Θεος στον αγιο παραδεισο στα νιατα του 28 ετων).
Ειναι κι ο αγαπημενος μου εκει, ο μικρος Νεοφυτος.Με το περιστερι, τον Αγγελο στον ωμο.Που ασκητεψε τριων ετων στον ξακουστο Ολυμπο της Βιθυνιας και που στα 13 ο Χριστος τον πηρε για τον κηπο Του.
Το λεει και το απολυτικιο του μικρου αγιου "ωσπερ νεοφυτον ερνος" σα νεοφυτο δεντρακι χαριτωθηκε η ψυχη του και το εκοψε ο Θεος και το φυτρωσε πανω.
Ετσι πιστευω ειναι και με τα νεα παιδια που λετε στο θεμα το αλλο.Τοσο ο 19χρονος νεαρος, ο 27χρονος αδερφος του φιλου στο φορουμ,ο 5χρονος Αγγελος που ειχα κι εγω γνωρισει απο μακρυα.Καρπιζουν οι ψυχες αυτες νωρις οσο χρειαστει και τις παιρνει ο Κυριος,εμεις ειμαστε κακοριζοι και θελουμε περισσοτερο χρονο για να κανουμε εστω λιγο καρπο και να μας ελεησει.
Αμα καμια φορα πατε στο μουσειο των Δελφων υπαρχει η αιθουσα των Κουρων
εκει ειναι δυο αγαλματα του Κλεοβι και του Βιτωνα,που τα ειχαν αφιερωσει οι Αργειοι στους Δελφους.
Βεβαια οι αρχαιοι ελληνες φοβοντουσαν το φυσικο θανατο, τα γηρατεια.Χειροτερος βεβαια ειναι ο θανατος της ψυχης.Και να προσεχετε γυρω σας, γιατι ο Θεος μας "κλεβει".Υπαρχουν πολλα τετοια νεα ανθη αλλα και δεντρα καρποφορα - ( δεντρο ηταν κι ο γεροντας Παισιος με ριζες βαθιες και καρπους πολλους που ωφελησε αμετρητες ψυχες) - πολλα απο αυτα η θεια προνοια τα κρυβει σε αφανεια κι αλλα τα παιρνει νωρις...
