Δεύτερος γάμος

[eleimon]

Η Ορθόδοξος Εκκλησία επιτρέπει το πολύ τρεις γάμους, αλλά υπό ορισμένους όρους. Ο Μέγας Βασίλειος στον 87ον κανόνα του λέγει για τον δεύτερο γάμο:

"Ο δεύτερος γάμος επιτρέπεται στην Εκκλησία μόνο σ' αυτούς πού παρέμειναν χήροι από την νεότητα των, λόγω αποβιώσεις του άλλου συζύγου των και δεν απόκτησαν παιδιά".

Ενώ ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει στους χήρους την αγνεία, αλλά όποιος δεν μπορεί καλλίτερα να παντρεύεται παρά να εκπειράζεται (Α' Κορ. 7,39).

Ο άγιος Νικηφόρος στον 2ον κανόνα του Μ. Βασιλείου λέγει ότι:

"Ο δίγαμος δεν ευλογείται με στέφανα, αλλά επιτιμάτε δύο χρόνια αποχής από την Θ. Κοινωνία και ο τρίγαμος επί τρία χρόνια


Διαβασα καπου το παραπανω κειμενο...μπορει καποιος να μου λυσει αυτη την απορια?ο δευτερος γαμος τελικα ειναι αποδεκτος απο το Χριστο μας?

[filotas]

Ελπίδα τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από τον καιρό του Μ. Βασιλείου και του Αγίου Νικηφόρου. Σήμερα το μεγάλο πρόβλημα είναι να παντρεύονται οι άνθρωποι και να ζουν κατά το θέλημα του Θεού εντός Γάμου, επειδή οι περισσότεροι βιώνουν σχέσεις εκτός Γάμου ή ακόμη χειρότερα πολλαπλές σχέσεις, εντός και εκτός Γάμου.

Όπως όμως λέω και στο θέμα για τον αποσχηματισμό ενός μοναχού, όταν αποφασίζει κάποιος να παντρευτεί παίρνει ίσως τη σοβαρότερη απόφαση της ζωής του και πρέπει να τα καταλάβει, ότι με τον άνθρωπο που διάλεξε θα ζήσει μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος. Για να εξασφαλιστεί η επιβίωση του Γάμου το ζευγάρι πρέπει να έχει πνευματική ζωή με κοινό Πνευματικό, για να μπορεί να στηρίζεται στην Αγάπη και την Πρόνοια του Θεού για το ξεπέρασμα των όποιων δυσκολιών εμφανιστούν.

Αν παρ' όλα αυτά παρουσιαστούν στο Γάμο αξεπέραστα προβλήματα, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο το βασικό σκοπό του ανθρώπου, που είναι η σωτηρία της ψυχής του, τότε μόνο και αφού συμβουλευτεί τον Πνευματικό του, μπορεί να προχωρήσει σε διαζύγιο. Βεβαίως υπάρχει πάντοτε και η περίπτωση της ακούσιας λύσης του Γάμου εξ αιτίας θανάτου ή πρωτοβουλίας του ετέρου συζύγου, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του.

Στην περίπτωση που ο πρώτος Γάμος λυθεί, εξ αιτίας των παραπάνω περιπτώσεων και εφόσον ο άνθρωπος είναι σε μια ηλικία, που δεν μπορεί να ζήσει το υπόλοιπο του βίου του μόνος του, χωρίς τον κίνδυνο να πέσει σε πορνεία, τότε εφόσον βρει την/τον κατάλληλο σύντροφο μπορεί να αποφασίσει και δεύτερο Γάμο, πάντοτε με τη συμπαράσταση του Πνευματικού του. Στις μέρες πολύ σπάνια μπαίνει επιτίμιο στους δευτεροπαντρεμένους. Παίρνω παράδειγμα από τον ίδιο μου τον εαυτό. Όταν πριν από 24 χρόνια παντρεύτηκα για δεύτερη φορά, ο Πνευματικός μας επέτρεψε να κοινωνήσουμε την επόμενη μέρα, και ο Γάμος έγινε κανονικά στην Εκκλησία με νυφικά και στέφανα, απλά η ακολουθία είναι ελαφρά διαφοροποιημένη από 'κείνη του 1ου Γάμου. Μάλιστα από τους συλλειτουργούντες ιερείς οι δύο σήμερα είναι Επίσκοποι.

Είναι ο δεύτερος Γάμος αποδεκτός από το Χριστό μας; Εγώ πιστεύω ότι ο δικός μου είναι και το έχει αποδείξει η μέχρι σήμερα πορεία της οικογένειάς μου, όπου ο Θεός έχει δώσει πολλές φορές σημάδια της παρουσίας Του. Όμως σε κάθε περίπτωση όλα αυτά θα κριθούν κατά την ώρα της Κρίσης μας και πιστεύω ότι θα έχουν σχέση με τη γενικότερη πορεία και τη στάση μας απέναντι στο Γάμο μας και τους ανθρώπους, που εμπλέκονται όπως οι σύζυγοι και τα παιδιά.

[LOCKHEART]

Για να εξασφαλιστεί η επιβίωση του Γάμου το ζευγάρι πρέπει να έχει πνευματική ζωή με κοινό Πνευματικό, για να μπορεί να στηρίζεται στην Αγάπη και την Πρόνοια του Θεού για το ξεπέρασμα των όποιων δυσκολιών εμφανιστούν.

Καλησπέρα φιλοτας,
Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής που δεν γνωρίζω. Ένα παντρεμένο ζευγαρι πρέπει να έχει κοινό πνευματικό και αν ναι , δηλαδη την ώρα της εξομολόγησης ειναι και οι δύο μέσα με τον ιερέα; μπορούν όμως να εξομολογηθούν και ξεχωριστά στον ίδιο για προσωπικές αμαρτίες οι λογισμούς; η αυστηρά και οι δύο μαζί;
πχ Εγω που έχω σχέση (δεν ειμαι παντρεμένος, αλλά ειναι σοβαρή η σχέση) μπορούμε να έχουμε τον ίδιο εξομολόγο ; φυσικα να πηγαινουμε ξεχωριστα για εξομολογηση αλλα πχ θα μπορούσαμε να πάμε και μαζι;

[aposal]

Το πιο σωστό, όπως έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος, είναι να έχουν κοινό πνευματικό. Η κοινή εξομολόγηση είναι, κατά την άποψή μου, πολύ προχωρημένο πνευματικά στάδιο και προϋποθέτει ανάλογο υπόβαθρο και από τους δύο. Αν υπάρχει κάποιος εγωισμός στον ένα από τους δύο ή και στους δύο, θεωρώ ότι καλύτερα να αποφευχθεί, αλλά αυτό, ο πλέον κατάλληλος να το πει είναι ο πνευματικός.

[aposal]

Να με συγχωρέσουν ο Σπύρος (LOCKHEART) και ο Νίκος (filotas), γιατί τώρα αντιλήφθηκα ότι η ερώτηση ήταν προς τον Νίκο. (Πού θα πάει, θα στρώσω κάποια στιγμή...)

[LOCKHEART]

Να με συγχωρέσουν ο Σπύρος (LOCKHEART) και ο Νίκος (filotas), γιατί τώρα αντιλήφθηκα ότι η ερώτηση ήταν προς τον Νίκο. (Πού θα πάει, θα στρώσω κάποια στιγμή...)

Δεν υπάρχει πρόβλημα αδερφε απλά ρωτησα τον φιλοτα επειδη ανέφερε το θέμα και επι ευκαιρία το ρώτησα , σαφως όποιος άλλος μπορεί να απαντά για διευκόλυνση της συζήτησης ώστε να μαθαίνουμε και εμεις οι νεότεροι :)

Σε ευχαριστω να εισαι καλα :)

[eleimon]

Είναι ο δεύτερος Γάμος αποδεκτός από το Χριστό μας; Εγώ πιστεύω ότι ο δικός μου είναι και το έχει αποδείξει η μέχρι σήμερα πορεία της οικογένειάς μου, όπου ο Θεός έχει δώσει πολλές φορές σημάδια της παρουσίας Του. Όμως σε κάθε περίπτωση όλα αυτά θα κριθούν κατά την ώρα της Κρίσης μας και πιστεύω ότι θα έχουν σχέση με τη γενικότερη πορεία και τη στάση μας απέναντι στο Γάμο μας και τους ανθρώπους, που εμπλέκονται όπως οι σύζυγοι και τα παιδιά.

Αυτο πιστευω κι εγω Νικολα μου οτι θα κριθουμε απ τη γενικοτερη πορεια και σταση μας απεναντι στο γαμο και στους ανθρωπους της οικογενειας μας.
Πως εξηγειται ομως το γεγονος οτι οταν αντιμετωπιζεις καποια σοβαρα προβληματα στο γαμο σου οπως αλκοολ,λεκτικη βια,γεγονοτα που μεγαλωνοντας παιδια μεσα σε τετοιο οικογενειακο περιβαλλον μονο καλο δε θα τους εκανε,και ο πνευματικος σου λεει να κανεις υπομονη και να προσευχεσαι? ως ποτε?
και τα παιδια? δε θα ριξουν ευθυνες καποια στιγμη στους γονεις γιατι ζουσαν σε τετοιο περιβαλλον και γιατι δε χωριζαν απ το να διαδραματιζονταν τα χιλια μυρια μπροστα στα αθωα βλεματα των παιδιων?

Αυτο απο μερικους πνευματικους δε μπορω να το δεχτω,συγχωρειστε με αλλα θα επρεπε να ηταν καπως πιο ελαστικοι σε τετοιου ειδους προβληματα.

[filotas]

Για να πάρει κάποιος τη σωστή απάντηση από τον Πνευματικό του, πρέπει να του εξηγήσει με κάθε λεπτομέρεια το τι συμβαίνει στο σπίτι του, αλλά και πως νοιώθει αυτός για όλα αυτά. Όταν η συμπεριφορά της/του συντρόφου του σκανδαλίζει αυτόν/αυτή και τα παιδιά σε βαθμό να κινδυνεύει η πνευματική τους προσπάθεια, τότε ένα διακριτικός Πνευματικός επιτρέπει την διακοπή της συμβίωσης, για να διασωθούν τουλάχιστον αυτοί που δεν έχουν ευθύνη για την κατάσταση.

Βεβαίως προσευχή πάντα χρειάζεται ιδίως σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις, αλλά και μεγάλη προσοχή για τα κίνητρα που οδηγούν στη διακοπή της συμβίωσης. Το μόνο κριτήριο είναι η πνευματική ισορροπία των μελών της οικογενείας, κι όχι άλλα προσωπικά ή εγωιστικά κίνητρα.

Αν ο Πνευματικός παρά την προσπάθεια αυτή, δεν κατανοήσει το πρόβλημα, τότε είναι ίσως αναγκαία η συμβουλή ενός πιο έμπειρου σε θέματα Γάμου Πνευματικού, ή ακόμη και η αλλαγή Πνευματικού.

Την ευθύνη της απόφασης για τη διάλυση του Γάμου την φέρουν ακέραιη οι σύζυγοι, όπως είχαν και την ευθύνη της σύναψης του Γάμου. Η γνώμη του Πνευματικού είναι επιβοηθητική, αλλά όχι καθοριστική. Ευτυχώς εγώ είχα έναν εξαιρετικό Πνευματικό, σήμερα Επίσκοπο, καθώς και τις συμβουλές ενός διορατικού και προορατικού Γέροντα, που είναι ένας από τους πρόσφατα κοιμηθέντες Αγίους της εποχής μας.

[LOCKHEART]

Η γνώμη του Πνευματικού είναι επιβοηθητική, αλλά όχι καθοριστική. Ευτυχώς εγώ είχα έναν εξαιρετικό Πνευματικό, σήμερα Επίσκοπο, καθώς και τις συμβουλές ενός διορατικού και προορατικού Γέροντα, που είναι ένας από τους πρόσφατα κοιμηθέντες Αγίους της εποχής μας.

Αν πρόσεξε σου έχω κάνει ένα ερώτημα όποτε μπορέσεις κοίταξε το :) ευχαριστω πολυ...:)

και κάτι άλλο πως μπορούμε εμείς σαν ταπεινοί και όχι τόσο γνώστες περι θεολογικών και πνευματικών θεμάτων να ξεχωρίσουμε πότε πρέπει να αλλάξουμε πνευματικό ; δηλαδη σε εισαγωγικά υπάρχουν κριτιρια που ξεχωρίζουν τον "καλό" και "κακό" πνευματικό.

Ευχαριστώ :)

[filotas]

Καλησπέρα φιλοτας,
Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής που δεν γνωρίζω. Ένα παντρεμένο ζευγαρι πρέπει να έχει κοινό πνευματικό και αν ναι , δηλαδη την ώρα της εξομολόγησης ειναι και οι δύο μέσα με τον ιερέα; μπορούν όμως να εξομολογηθούν και ξεχωριστά στον ίδιο για προσωπικές αμαρτίες οι λογισμούς; η αυστηρά και οι δύο μαζί;
πχ Εγω που έχω σχέση (δεν ειμαι παντρεμένος, αλλά ειναι σοβαρή η σχέση) μπορούμε να έχουμε τον ίδιο εξομολόγο ; φυσικα να πηγαινουμε ξεχωριστα για εξομολογηση αλλα πχ θα μπορούσαμε να πάμε και μαζι;

Σπύρο με συγχωρείς δεν πρόσεξα την ερώτησή σου και απάντησα μόνο στην Ελπίδα.

Όπως λέει κι Απόστολος, το ζευγάρι, αλλά και τα παιδιά τους, πρέπει να έχουν κοινό Πνευματικό. Αυτό συμβαίνει για να μπορεί ο Πνευματικός να έχει ολοκληρωμένη εικόνα και να συντονίζει την πνευματική προσπάθεια των μελών τη οικογένειας με επιτυχία. Επίσης δύο ή περισσότεροι ξεχωριστοί Πνευματικοί, που δε θα είχαν ολοκληρωμένοι εικόνα για το τι συμβαίνει μέσα στην οικογένεια, θα μπορούσαν να δίνουν αντικρουόμενες οδηγίες και το αποτέλεσμα θα ήταν μάλλον αρνητικό.

Το να έχουν τα μέλη της οικογένειας κοινό Πνευματικό δε σημαίνει και κοινή εξομολόγηση. Ο Πνευματικός μου είναι αντίθετος στην κοινή εξομολόγηση, γιατί εμποδίζει τους ανθρώπους να εκφραστούν ελεύθερα και ουσιαστικά παραβιάζεται και το απόρρητο της εξομολόγησης. Συμφωνώ απόλυτα μαζί του, γιατί το είχα δοκιμάσει στο παρελθόν με την πρώτη μου σύζυγο και τον τότε Πνευματικό μας και είχε αρνητικά αποτελέσματα. Πιστεύω όμως ότι μετά την εξομολόγηση θα μπορούσε ο Πνευματικός να καλέσει, αν το κρίνει απαραίτητο, όλα τα μέλη της οικογένειας και να τους πει όποιες οδηγίες αφορούν όλη την οικογένεια.

και κάτι άλλο πως μπορούμε εμείς σαν ταπεινοί και όχι τόσο γνώστες περι θεολογικών και πνευματικών θεμάτων να ξεχωρίσουμε πότε πρέπει να αλλάξουμε πνευματικό ; δηλαδη σε εισαγωγικά υπάρχουν κριτιρια που ξεχωρίζουν τον "καλό" και "κακό" πνευματικό.

Αυτό είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο ερώτημα. Εγώ αναγκάστηκα δυο φορές ν' αλλάξω Πνευματικό, αλλά το έκανα για πρακτικούς λόγους (μεγάλη απόσταση) και το έκανα με την ευλογία τους.

Το ν' αλλάξει κάποιος Πνευματικό, επειδή νοιώθει ότι δεν αναπαύεται με αυτά που του λέει, και αυτό καθυστερεί την πνευματική του πρόοδο ή κινδυνεύει να σκανδαλιστεί, πρέπει να γίνεται σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις και μετά από πολύ σκέψη και προσευχή. Παραπάνω αναφέρω μια πολύ ειδική περίπτωση, που μπορεί να χρειαστεί κάτι τέτοιο. Καλά είναι όμως σε τέτοια περίπτωση να ζητήσουμε και τη συμβουλή ενός καταξιωμένου Γέροντα, πιο έμπειρου από τον Πνευματικό μας. Και πάλι η απόφαση και η ευθύνη είναι δική μας, όπως ήταν και η ευθύνη να επιλέξουμε εξαρχής αυτό τον Πνευματικό κι όχι κάποιον άλλο.