Θάνατος

[smarti]

Αν μας ελεγε ο ιατρος οτι εχουμε 1 μηνα ζωης ακομα ,τι θα καναμε σε αυτον τον μηνα που θα μας απεμενε;Το εχετε σκεφτει;

[dionysisgr]

Οτι καναμε εδω και πολυ καιρο που γιναμε "πνευματικοι ανθρωποι".

Που ξεκινησαμε, εστω, αυτον τον αξιοθρηνητο πνευματικο μας αγωνα.

Θα αναθεταμε ολες τις μεριμνες μας και τις ελπιδες μας εις τον Κυριον ημων Ιησουν Χριστον τον Υιο και Λογο του Θεου του Ζωντος.

Τι αλλο να κανεις, υπαρχει κατι πιο σημαντικο απο αυτο; αυτο δεν προσπαθουμε να κανουμε καθε μερα;

Ο Χριστιανος που ζει Ορθοδοξα δεν φοβαται την προσωπικη του, αλλα ουτε και την παγκοσμια εσχατολογια, ειτε αυτη ειναι σε μια ημερα, ειτε σε 80 χρονια απο τωρα, γιατι ζει καθε ημερα εσχατολογικα, καθε ημερα σταυρωνεται, αποθνησκει αλλα και ανασταινεται εν Χριστω.

καθε μερα ειναι μια γεννηση και ενας θανατος σε μικρογραφια.

Προσφατα ο νεοτατος συζυγος, μιας συναδελφου μου στην εργασια μου, επεσε για υπνο και δεν ξυπνησε ποτε. Κοιμηθηκε για παντα. Ευχομαι και προσευχομαι να ξυπνησε στην αιωνια αγκαλια του Κυριου μας.

Συνεπως, τι ειμαστε, μια σαρκικη πνοη, και ενα φθαρτο ψεμμα. Ταυτοχρονα ομως και αθανατη νοερα ζωσα ουσια-ψυχη. και αυτο ειναι το Οντως Ειναι μας. Οχι η σαρκα. αυτο πρεπει να μας ενδιαφερει, ασχετα εαν δεν το κατορθωνουμε παντα.

Μην αλλαζεις τιποτα, ειναι η γνωμη μου, μεινε εν Χριστω Ιησου, στασου εκει που εισαι, και στηριξε τις ελπιδες σου σε Αυτον. Γιατι Αυτος θα ερθει να σε παρει, εαν τον ποθεις πραγματικα.

[panagiotis2008]

Οι άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι, η μνήμη του θανάτου αφενός μας συγκρατεί από την αμαρτία, αφετέρου μας παρακινεί να εργασθούμε τις αρετές. Λέγει σχετικά ο αββάς Ησαΐας: «Τρία πράγματα αποκτά με δυσκολία ο άνθρωπος, και είναι αυτά που συντηρούν όλες τις αρετές: Το πένθος, τα δάκρυα για τις αμαρτίες του και η ενθύμηση του θανάτου του. Διότι όποιος καθημερινά συλλογίζεται τον θάνατο και λέγει στον εαυτό του 'Μόνο την σημερινή μέρα έχω να ζήσω σε αυτόν τον κόσμο', ούτος ποτέ δεν θα αμαρτήσει ενώπιον του Θεού, ενώ εκείνος που ελπίζει να ζήσει πολλά χρόνια, θα μπλεχτεί σε πολλές αμαρτίες».

[panagiotis2008]

Ο μέγας Αντώνιος έλεγε στους μαθητές του: «Για να μην πέφτουμε σε αμέλεια, είναι καλό να συλλογιζόμαστε διαρκώς τον λόγο του αποστόλου Παύλου Καθ' ημέραν αποθνήσκω.
Αν ζούμε έτσι, δηλαδή σαν να πεθαίνουμε κάθε μέρα, δεν θα αμαρτήσουμε». Και εξηγεί ο Άγιος: «Κάθε μέρα, όταν ξυπνήσουμε, να σκεφτόμαστε ότι δεν θα βραδιάσουμε. Και όταν πρόκειται να κοιμηθούμε, να σκεφτόμαστε ότι δεν θα ξυπνήσουμε, αφού η διάρκεια της ζωής μας είναι από την φύση της άγνωστη. Αν έτσι σκεφτόμαστε, ούτε θα αμαρτήσουμε, ούτε θα επιθυμήσουμε τίποτε, ούτε θα οργιστούμε με κανέναν, ούτε θα μαζέψουμε θησαυρούς στην γη. Αντίθετα περιμένοντας καθημερινά τον θάνατο, θα επιδιώξουμε την ακτημοσύνη και θα συγχωρούμε όλα σε όλους». Η μνήμη του θανάτου οδηγεί στην θερμή και πραγματική μετάνοια.

[panagiotis2008]

Ο όσιος Ιωάννης της Κλίμακος αναφέρει τα εξής για τον σύγχρονο του μοναχό Ησύχιο: Ζούσε αμελέστατα χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον για την ψυχή του. Κάποτε λοιπόν συνέβη να ασθενήσει πολύ βαριά και να φθάσει στο σημείο ώστε επί μία ώρα ακριβώς να φαίνεται ότι πέθανε. Συνήλθε όμως πάλι, οπότε μας ικετεύει όλους να φύγουμε αμέσως. Και αφού έκτισε την πόρτα του κελιού του, έμεινε κλεισμένος μέσα δώδεκα χρόνια, χωρίς να μιλήσει καθόλου με κανέναν. Όλο αυτό το διάστημα δεν γευόταν τίποτε άλλο, εκτός από ψωμί και νερό. Καθόταν μόνον εκστατικός μπροστά σ’ εκείνα που είδε στην έκσταση του. Τόσο πολύ σκεπτικός, ώστε ποτέ πλέον δεν άλλαξε η έκφραση του. Ήταν πάντοτε σαν αφηρημένος, χύνοντας αθόρυβα και συνεχώς θερμά δάκρυα. Μόνον όταν πλησίασε η ώρα του θανάτου του, αποφράξαμε την πόρτα και εισήλθαμε μέσα. Και αφού πολύ τον παρακαλέσαμε, τούτο μόνο μας είπε: «Συγχωρήστε με, αδελφοί. Αυτός που γνώρισε τι σημαίνει μνήμη θανάτου, δεν θα μπορέσει πλέον ποτέ να αμαρτήσει». Κι εμείς θαυμάζαμε βλέποντας τον άλλοτε αμελέστατο να έχει μεταμορφωθεί τόσο απότομα με την μακαριστή αυτή αλλαγή και μεταμόρφωση. Αφού τον θάψαμε με ευλάβεια στο κοιμητήριο που βρίσκεται κοντά στο κάστρο, ύστερα από μερικές μέρες αναζητήσαμε το άγιο του λείψανο, αλλά δεν το βρήκαμε. Με το θαυμαστό αυτό σημείο ο Κύριος πληροφόρησε πόσο ευάρεστα δέχθηκε την επιμελημένη και αξιέπαινη μετάνοια του. Η μνήμη του θανάτου είναι ένα δώρο του Θεού στον άνθρωπο.

[panagiotis2008]

Όπως γράφει ο αββάς Ισαάκ «η πρώτη έννοια την οποία τοποθετεί μέσα στην καρδιά του ανθρώπου η θεία φιλανθρωπία και οδηγεί την ψυχή στην ζωή, είναι η ενθύμηση του θανάτου. Στον λογισμό αυτό ακολουθεί με φυσικό τρόπο η καταφρόνηση του κόσμου, και από το σημείο αυτό αρχίζει στον άνθρωπο κάθε αγαθή κίνηση που τον οδηγεί στην ζωή... Τούτο τον λογισμό πολύ τον μισεί ο σατανάς, και προσπαθεί με όλες τις δυνάμεις του να τον εκριζώσει από τον άνθρωπο. Αν ήταν δυνατόν, θα του έδιδε όλα τα βασίλεια του κόσμου, μόνο και μόνο για να εξαφανίσει από τον νου του, με τους περισπασμούς, αυτόν τον λογισμό... Διότι γνωρίζει ο δόλιος ότι, εάν ο λογισμός αυτός παραμείνει στον άνθρωπο, δεν στέκεται πια ο νους του σ’ αυτόν τον ψεύτικο κόσμο, ούτε μπορούν να τον πλησιάσουν οι δαιμονικές πανουργίες». Η μελέτη του θανάτου καθαρίζει τον νου από τα πάθη. Κατά τους αγίους Πατέρας «εκείνος που εμπορεύεται σωστά τον χρόνο της ζωής του και αφιερώνει όλο τον καιρό στην έννοια και τη μνήμη του θανάτου, κλέβοντας σοφά με την απασχόληση αυτή τον νου του από τα πάθη, αυτός και τις συνεχείς δαιμονικές προσβολές είναι φυσικό να τις βλέπει με περισσότερη οξυδέρκεια από εκείνον που θέλει να ζει χωρίς μνήμη θανάτου». Η μελέτη αυτή βοηθά και στην εκρίζωση των παθών.

[gkdgr]

Αν μας ελεγε ο ιατρος οτι εχουμε 1 μηνα ζωης ακομα ,τι θα καναμε σε αυτον τον μηνα που θα μας απεμενε;Το εχετε σκεφτει;

Οτι δεν προλάβαμε να κάνουμε τα υπόλοιπα μας χρόνια ... Οτι και εαν είναι αυτό. Να είμαστε και ειλικρινείς..

[dionysisgr]

Βρε ευλογημενε panagiotis2008, μας ταραξες στο copy/paste!!

Σε προσωπικο τονο ρωταει η κοπελα, δεν ζητησε να της "κατεβασουμε" ολο το μεγα γεροντικο, την φιλοκαλια, τον ευεργετινο, το λαυσαικο, και δεν ξερω και εγω και τι αλλο βιβλιο διαβαζεις..

Πες και την δικη σου γνωμη ανθρωπε μου, το ερωτημα ειναι ανθρωπινο αμεσο και ζεστο, ετσι πρεπει να απαντησουμε ολοι.

[plagiaskepsi]

ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ



Η ΠΙΟ ΣΥΓΓΡΟΤΙΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΩΣ ΤΩΡΑ
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΗΣ

ΜΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΔΗΛΩΝΩ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΠΟΤΕ ΕΓΩ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ
Ο ΘΕΟΣ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΡΙΣΗ ΗΜΕΡΩΜΙΝΙΑ


ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΡΦΟΜΕΝΩΝ.........
ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΙ........

[dionysisgr]

plagiaskepsi, αφου λες οτι δεν θα απαντησεις τι το συνεχιζεις, και εμφανιζεσαι ατυχως ως συνηγορος του παναγιωτη, αλλα και δυστυχως ως κατηγορος της Ιατρικης Επιστημης, και του λειτουργηματος των Ιατρων εν γενει;

Και ποιος σε ρωτησε την γνωμη σου για το ποια ειναι η ποιο συγκροτημενη απαντηση;

Και για να αναρωτηθουμε ρητορικα, που την ειδες την "απαντηση" του Παναγιωτη;

Να σου απαντησω εγω λοιπον, επειδη αφησες μια σκια για την ιατρικη επιστημη.

Οταν λεει ο Ιατρος σε καποιον οτι εχει ενα μηνα ζωης, αυτος φταιει, η αποφασιζει; η αυτος γινεται κακος, και την πληρωνει επειδη λεει την επιστημονικη αληθεια; Για πες μας, πως το βλεπεις;

O Ταχυδρομος φταιει για το ασχημο μυνημα που φερνει;

Η μορφωση των γιατρων δεν ειναι που μας θεραπευει, συνεργουντως βεβαια του Θεου, να μην τους αφορισουμε τους ανθρωπους... κριμα ειναι.

Τρωνε τα καλυτερα τους χρονια στην μελετη στα θρανια και στα εργαστηρια και θα τους ισοπεδωσουμε και απο πανω;

Η τα βλεπουμε οπως μας συμφερει, οταν μας κανουν καλα οι Ιατροι τους αγκαλιαζουμε σαν σωτηρες, και οταν μας λενε οτι θα πεθανουμε τους καταριωμαστε. Αυτο ειναι πιο ανθρωπινο να το πεις.. γιατι συνηθως οι ανθρωποι ετσι ειμαστε, οπως μας βολευει.

Παντως μεχρι τωρα δεν νομιζω να την εχουμε βοηθησει την ερωτωσα με τις απαντησεις μας. Ας δοκιμασει και καποιος αλλος πιο νηφαλιος, και πιο ψυχραιμος, με δικη του προσωπικη απαντηση ομως οχι κολαζ ξενων κειμενων.