=============================================
O Stratos έγραψε :
Τι συμβαινει λοιπον σημερα και η εποχη μας ειναι ξερή και ανυδρη;
Που ειναι τα πληθη των Αγιων που υπηρχαν σε καθε γενια;
Γιατι τρεχουμε σαν τρελοι εκει που θα μας πουν οτι υπαρχει [εστω και υποψια] Θαυμα η καποιος διορατικος γεροντας ;κατι που παλια αυτο ηταν φυσικο και αφθονο
Τι συμβαινει τελικα;
Τι φταιει για αυτο;
Αδελφέ Ηλία (Stratos), με όλη την εκτίμηση που σου έχω, μη με παρεξηγήσεις και πεις : Εκεί αυτός, το βιολί βιολάκι του....
Είχα το ίδιο πρόβλημα με σένα χρόνια τώρα, έλεγα:Τι συμβαίνει, τι φταίει;
Τελικά νομίζω η απάντηση πιο κάτω της επιστολής των Ορθοδόξων Μοναχών της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας(όχι των εκτός Εκκλησίας παλαιοημερολογιτών), μου έλυσε το πρόβλημά μου.
Αν θέλεις, χωρίς φόβο και πάθος, προβληματίσου, και βγάλε τα συμπεράσματά σου. Ο κύριος μαζί σου.
Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Καθολική Εκκλησία.
Ανοικτη Επιστολη προς τον Πατριαρχη της Γεωργιας Ηλια τον Β΄
Απο την Μοναστικη Αδελφοτητα του Αγιου Σίο του Μγκβίμε
Καθολικην Εκκλησιαν,την ορθήν καί σωτηριον της εις αυτον πιστεως ομολογιαν, Πετρον μακαρισας εφ οις αυτον καλως ωμολογησεν, ο των ολων ειναι Θεος απεφηνατο….και επι ταυτη τη πετρα (δηλ. της σωστης πιστεως) οικοδομησω την εκκλησια μου και πυλαι αδου ου κατισχυσουσι αυτης (Ματθ. ΙΣΤ:18). Αγιος Μαξιμος ο Ομολογητης ( Migne PG 90 ,132 A ).
Ορφανοι εγενηθημεν, ουχ υπαρχει πατηρ Θρηνοι Ιερεμιου Ε:3
Ο αναγινωσκων νοειτω Ματθ. ΚΔ:15
Στα αρχαια Σοδομα ζουσαν ο δικαιος Λωτ και η οικογενεια του. Ο μακροθυμος Θεος μας επεριμενε την μετατροπη,την αλλαγη της καρδιας των Σοδομιτων διδοντας τους ολα οσα εχρειαζοντο ¨αερα νερο τροφη….ζωη. Ο Λωτ ητο γι αυτους σιγουρο παραδειγμα δικαιοσυνης, ενα προτυπο για την διορθωση τους. Αλλα ματαιως. Το μετρο της παρανομιας και αμαρτιας ξεχειλισε. Ο Κυριος απεμακρυνε την οικογενεια του Λωτ και κατεστρεψε δια πυρος την πολι των Σοδομων , τοιουτοτροπως αφηρεσε αυτη τη ζωη που ο ιδιος ειχε παραχωρησει. Σαν τα Σοδομα γινεται εκεινη η τοπικη Εκκλησια στην οποια εστιαζεται η βδελυγμια των αιρετικων δογματων . Ετσι προς το παρον ενεκα των δικαιων δουλων Του δεν θα αποσυρει την χαρη του Αγιου Πνευματος απο την Εκκλησια η οποια λοξοδρομει εις αιρετικη ζοφεροτητα τοσο προσβλητικη εις Αυτον. Αλλα για ποσο χρονικο διαστημα; Που ειναι το συνορο περαν του οποιου η παρανομια υπερεχει της μακροθυμιας και ελεους; Εαν ο χρονος για εξοδο οπως του Λωτ εφθασε, τοτε τετοιος χρονος ειναι το τερμα της περιοδου ( που επιτρεπεται για Μετανοια), ειναι ωρα εκτελεσης της Κρισεως του Θεου, ωρα της δικαιας οργης ,ωρα για την απομακρυνσι αυτου τουτου του Πνευματος της Ζωης. Η απομακρυνσις των αληθινων τεκνων της Εκκλησιας απο το κεντρο της αμαρτιας ( της αιρεσις ) υπηρετει ως δεικτης του Πνευματικου θανατου της Ιεραρχιας της Τοπικης Εκκλησιας. Οταν ο Κυριος απομακρυνει ολους τους πιστους εις Αυτον -- Την αληθινην Εκκλησιαν Του -- τοτε μονον θα εγκαταλειψει εντελως η χαρις του Αγιου Πνευματος την συγκεντρωσι αυτων που παρεμειναν στην αιρεσι. Ο Λωτ προειδοποιησε τους γαμπρους του δια την επερχομενη Κριση αλλα εχλευασθη απο αυτους. Και οι γαμπροι του εκαησαν μαζι με ολους τους Σοδομιτες. Επισης εχουμε το παραδειγμα της Νινευη. Οι Νινευιτες μετενοησαν και η κρισις του Κυριου ανεβληθη Αλλα τα Σοδομα; Ησαν τα Σοδομα εις θεσιν να μετανοησουν; Τα Σοδομα στα οποια δεν υπηρχε καν συναισθησι αναγκης για μετανοια;
1) Ο Οικουμενισμος ειναι Αιρεσις! Ειναι εντελως ξεκαθαρο. Επι πλεον ειναι αιρεσις των αιρεσεων.
2) Απο ολες τις πλανες που περιλαμβανει ο ονομαζομενος « Οικουμενισμος » η πλεον βασικη και εμβριθης ειναι η πλανη του οσον αφορα αυτην ταυτην την φυσιν της Εκκλησιας. Ειναι εκκλησιολογικη αιρεσις. Αντικειται στην ομολογιακη πιστι του συμβολου της Νικαιας -Κωνσταντινουπολεως, διοτι ισχυριζεται οτι δεν υπαρχει Μια Αγια Καθολικη και Αποστολικη Εκκλησια .
3) Το ονομαζομενο « Παγκοσμιο Συμβουλιο Εκκλησιων », ηδη αυτο τουτο το ονομα του ,περιλαμβανει αυτη την αντιλογια του Ορθοδοξου Χριστιανικου Δογματος οσον αφορα την Μια Εκκλησια. Στην δε Θεωρια των Κλαδων ( ο Οικουμενισμος ) ολοκληρωτικα απορριπτει αυτο το Δογμα της Μιας Εκκλησιας. Το «Παγκοσμιο Συμβουλιο Εκκλησιων » προσπαθει να εκπληρωση αυτη τη βασικη απορριψη δια της πολεμικης τακτικης του « Θρησκευτικου πλουραλισμου » (=η αρχη κατα την οποιαν ανθρωποι διαφορετικων θρησκευτικων πεποιθησεων μπορουν να συμβιωνουν αρμονικα σε μια κοινωνια διατηρωντας τα ιδιαιτερα γνωρισματα τους).
4) Η Ορθοδοξος Εκκλησια λαμβανοντας μερος στις δραστηριοτητες του ως ανω αναφερομενου « Παγκοσμιου Συμβουλιου Εκκλησιων » διακηρυσσει την συμφωνια της με ολες τις διδασκαλιες και δραστηριοτητες του . Δι αυτου τουτου του τροπου γινεται ( η Ορθοδοξος Εκκλησια ) μερος των ψευδων και πλανων του Π.Σ.« Εκκλησιων». Γινεται αιρετικη στο βαθμο που ειναι αυτο τουτο το « Παγκοσμιο Συμβουλιο Εκκλησιων ».
5) Αυτη η αιρεσις (του Οικουμενισμου) εισαγεται ακομη βαθυτερα εις το σωμα της Εκκλησιας δια της συμμετοχης των Ιεραρχων της ,δια των διαφορων μορφων των λειτουργικων συνεορτασμων,που πραγματοποιουνται υπο των ιδρυματων του «Παγκασμιου Συμβουλιου Εκκλησιων » εις την πορεια των συνηθησμενων δραστηριοτητων.
6) Η Ορθόδοξος Εκκλησία της Γεωργίας (G.O.C.) είναι ενεργό μέλος του Π.Σ.Ε. για αρκετό χρόνο (από το 1962). Αυτή η ζωντανή συμμετοχή εκδηλουμένη με τις ενέργειες των ηλικιωμένων Ιεραρχών της, είναι ο δρόμος προς πτώσιν στην αίρεσιν, ή καλλίτερα είναι ουσιαστηκά ήδη αίρεσις.
7) Εις αμφότερες τις περιπτώσεις των δημοσίων εμφανίσεων των, και απο καθέδρας οι Ιεράρχες της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Γεωργίας έχουν δείξει τους εαυτούς των, απολογητάς και κήρυκας της αιρέσεως του Οικουμενισμού. Εις την συμμετοχήν του Τοπικού Συμβουλίου του 1995 αυτής της Κίνησις κατεγράφησαν εις τα επίσημα έγγραφα και επιστοποιήθησαν υπό των Εκκλησιαστικών Αρχών. Δι αυτών των ενεργειών αυτή η αίρεσις (του Οικουμενισμού) είναι εμφυτευμένη εις το σώμα της Τοπικής Εκκλησίας της Γεωργίας.
Όταν η Εκκλησία αρχίζει να δέχεται αιρετικές διδασκαλίες σε οιονδήποτε βαθμό τότε η χάρις της σωτηρίας μειούται εις αυτήν. Όταν η Εκκλησία στο σύνολό της, δέχεται μία αίρεσι τότε η χάρις της σωτηρίας αναχωρεί από αυτήν την κοινότητα,αφού έγινε αδύνατον πλέον η σωτηρία για τα μέλη της, ακόμα κι αν προσφέρουν την ζωή τους για τις πεποιθήσεις τους.
9) Υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι φυγής από την κατάστασι που έχει δημιουργηθή στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας: ή η Εκκλησία θα αποκηρύξη τις πλάνες της, ή διαφορετικά όσοι ψάχνουν για σωτηρία θα εγκαταλείψουν την συγκέντρωσι των απίστων.
10) Η απόρριψις της αιρέσεως του Οικουμενισμού από την Εκκλησία πρέπει να εκφρασθή δια της αποχωρήσεώς της, από το Παγκόσμιο Συμβούλιο « Εκκλησιών». Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
11) Αυτό μπορεί να επιτευχθή από τους αρχαιοτέρους Ιεράρχες της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Γεωργίας – αυτό είναι το προνόμιό τους. Αλλά οι Ιεράρχες αρνούνται να το πράξουν.
12) Μερικοί από τους Ιεράρχες θεωρούν μία τέτοια ενέργεια ασυνεπή με την σύγχρονη πορεία της παγκοσμιοποίησης. Υποτάσσουν, με την δική τους ιδέα, τη ζωή της Εκκλησίας σε ειδικούς (κοσμικούς) νόμους δια των οποίων λειτουργεί η κοινωνία, απειλούν τους Χριστιανούς με οικονομικές δυσκολίες, πολιτική, θρησκευτική, και μορφωτική απομόνωσι και μία πληθώρα από φανταστικούς κινδύνους.
13) Τέτοιος τρόπος σκέψης βασίζεται σε έλλειψη πίστεως στην πρόνοια για την Εκκλησία από τον Δημιουργό και ιδρυτή Της. Αυτή είναι απιστία, αυτή είναι πραγματική αθεία η οποία αιχμαλωτίζει το μυαλό και την συνείδησι. Δεν αντιλαμβάνονται ότι ο Κύριος δεν θα εγκαταλείψη τους αληθινούς υπηρέτας Του. Οι οφθαλμοί Του δεν κοιμούνται και είναι ισχυρά η δεξιά Του.
14) Άλλοι Ιεράρχες μη κατέχοντες μία αληθινή Χριστιανική συναίσθησι και μη θέλοντες να αντιληφθούν αυτή ταύτην την ουσία των δογμάτων της Εκκλησίας του Χριστού θεωρούν ότι η συμμετοχή στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» δεν είναι σπουδαίο αμάρτημα. Τοιουτοτ
ρόπως δια ποικίλων τρόπων συμβιβασμού ζητούν να εξαπατήσουν τον Θεό και τον εαυτόν τους.
15) Έτσι λοιπόν τι απομένει να πράξη ένας Ορθόδοξος Χριστιανός που ζητεί την σωτηρία, ο οποίος είναι βέβαιος ότι αυτή η σωτηρία δεν είναι δυνατή χωρίς την αληθινή πίστι, ελεύθερη από αιρετικό βδέλυγμα;
16) ….και επορεύοντο χαίροντες από προσώπου του συνεδρίου, ότι υπέρ του ονόματος αυτού κατηξιώθησαν ατιμασθήναι ( Πράξεις Ε¨41).
17) “……εάν Πατριάρχης ή Επίσκοπος ή Μητροπολίτης είναι αιρετικός και την αίρεσί του, κηρύττει παρρησία και δια τούτο χωρίζονται οι εις αυτούς υποκείμενοι και προ του να γίνη ακόμη συνοδική κρίσις περί της αιρέσεως ταύτης, οι χωριζόμενοι αυτοί, όχι μόνο δια τον χωρισμόν δεν καταδικάζονται, αλλά και τιμής, της πρεπούσης, ως Ορθόδοξοι, είναι άξιοι, επειδή, όχι σχίσμα επροξένησαν εις την Εκκλησίαν με τον χωρισμόν αυτόν, αλλά μάλλον ηλευθέρωσαν την Εκκλησίαν από το σχίσμα και την αίρεσιν των ψευδεπισκόπων αυτών (ΙΕ΄ Κανων της Α΄ και Β΄ Συνόδου).
Εξηγώντας τον Κανόνα ΙΔ΄ της Αγίας Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου ο Ζωναράς γράφει: «Είναι επίσης αιρετικοί αυτοί που διαφωνούν μερικώς με την διδασκαλία της Εκκλησίας ή αυτοί που κατ’ ελάχιστον την παρερμηνεύουν».
Η Μονή του Μακαριστού Πατρός μας, Shio του Mghvime (του Σπηλαιώτου) διακόπτει κοινωνία με τον Καθολικό—Πατριάρχη Ηλία τον Β΄ διότι πιστεύει την αίρεσι του Οικουμενισμού.
Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Ηγούμενος της Μονής
Αρχιμανδρίτης Ιωάννης
Ιερομόναχος Νικόλαος
============================================
