Υπάρχει σχέση μεταξύ Ορθοδοξίας και πολιτικής;
Συντονιστής: Συντονιστές
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Υπάρχει σχέση μεταξύ Ορθοδοξίας και πολιτικής;
Με λίγα λόγια νομίζετε ότι όποιος είναι Ορθόδοξος Χριστιανός πρέπει να έχει συγκεκριμένη πολιτική συμπεριφορά;
Θέλω να προσέξετε πολύ τι θα πείτε. Μόνο τεκμηριωμένες σε θεολογικά κείμενα απαντήσεις θα γίνουν δεκτές. Απαντήσεις που θ΄αναφέρονται στην πολιτική των κομμάτων σε άσχετα με την Εκκλησία ή την Ορθοδοξία θέματα θα διαγραφούν άμεσα.
Δηλαδή, αυτό που θέλω να βγάλουμε σαν συμπέρασμα είναι: Ναι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πρέπει να έχουν συγκεκριμένη πολιτική συμπεριφορά γιατί αυτό βγαίνει απ΄τη διδασκαλία του Κυρίου και των Πατέρων της Εκκλησίας, ή αυτό έπραξαν οι Άγιοι στη διάρκεια των 20 αιώνων της Εκκλησίας. Όχι η Εκκλησία είναι υπεράνω πολιτικής και κυβερνήσεων γιατί αποτελεί πρότυπο συμπεριφοράς για τον άνθρωπο που δεν έχει καμιά σχέση με την πολιτική, ή ξεπερνά τα όρια της πολιτικής. Υπάρχει περίπτωση κάποιες πολιτικές να έχουν αυτές πρόβλημα με την Εκκλησία, έστω κι αν αυτή δεν έχει μαζί τους;
Θέλω να προσέξετε πολύ τι θα πείτε. Μόνο τεκμηριωμένες σε θεολογικά κείμενα απαντήσεις θα γίνουν δεκτές. Απαντήσεις που θ΄αναφέρονται στην πολιτική των κομμάτων σε άσχετα με την Εκκλησία ή την Ορθοδοξία θέματα θα διαγραφούν άμεσα.
Δηλαδή, αυτό που θέλω να βγάλουμε σαν συμπέρασμα είναι: Ναι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πρέπει να έχουν συγκεκριμένη πολιτική συμπεριφορά γιατί αυτό βγαίνει απ΄τη διδασκαλία του Κυρίου και των Πατέρων της Εκκλησίας, ή αυτό έπραξαν οι Άγιοι στη διάρκεια των 20 αιώνων της Εκκλησίας. Όχι η Εκκλησία είναι υπεράνω πολιτικής και κυβερνήσεων γιατί αποτελεί πρότυπο συμπεριφοράς για τον άνθρωπο που δεν έχει καμιά σχέση με την πολιτική, ή ξεπερνά τα όρια της πολιτικής. Υπάρχει περίπτωση κάποιες πολιτικές να έχουν αυτές πρόβλημα με την Εκκλησία, έστω κι αν αυτή δεν έχει μαζί τους;
Ναι υπάρχει σχέση μεταξύ Ορθοδοξίας και πολιτικής απο το Βυζάντιο, και σε καιρούς κακουχιών όπως Τουρκοκρατίας-Κατοχής οι Ιερείς μας αναλάμβαναν πολιτική εξουσία μέσα στις τοπικές κοινωνίες, διότι ο κόσμος χρειαζόταν εκτός απο θρησκευτική καθοδήγηση και κοινωνικοπολιτική καθοδήγηση.
Πιστεύω ότι ορθώς έπραξε η Εκκλησία και ορθώς θα πράξει μετά την αφομοίωση του έθνους μας απο την νέα τάξη πραγμάτων.
Η πολιτική Συμπεριφορά ενός Χ.Ο. πρέπει να είναι προσκείμενη στις πολιτικές, που είναι φιλικά προσκείμενες στην Ορθοδοξία μας.
Πιστεύω ότι ορθώς έπραξε η Εκκλησία και ορθώς θα πράξει μετά την αφομοίωση του έθνους μας απο την νέα τάξη πραγμάτων.
Η πολιτική Συμπεριφορά ενός Χ.Ο. πρέπει να είναι προσκείμενη στις πολιτικές, που είναι φιλικά προσκείμενες στην Ορθοδοξία μας.
Προσκυνώ Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, Τριάδα Ομοούσιο και Αχώριστο, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν
-
eortologio_gr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1644
- Εγγραφή: Τρί Ιουν 13, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Χρήστος@Thessaloniki
- Επικοινωνία:
«απόδοτε ούν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ» Ματθαίος κβ΄ 21.
Συνεπώς, η δικιά μου εντύπωση είναι οτι ο Ιησούς διαχωρίζει απόλυτα τα της πολιτικής με την Ορθόδοξη πίστη μας.
Αλλωστε όλοι έχουν την δυνατότητα να εισέλθουν στην Αιώνια Βασιλεία και όλοι έχουν την δυνατότητα να ζήσουν την Ορθοδοξία.
Οι έκφραση της αγάπης μας προς τον συνάνθρωπο σύμφωνα με τις θείες οδηγίες μπορεί να γίνεται κατα συνείδηση.
Ολα τα υπόλοιπα μειώνουν το κύρος της Ορθοδοξίας και πολύ περισσότερο μειώνουν αυτούς που χρησιμοποιούν την Ορθοδοξία για να τσιμπίσουν σταυρουδάκια.
Συμμετοχή στις εκλογές λοιπόν αλλά ψήφο κατα συνείδηση που πρέπει να βασίζεται στην συμπεριφορά την πολιτικών στο παρελθόν που είναι και η εγγύηση για το μέλλον. Η συμπεριφορά αυτή δέον να στηρίζεται στα έργα και όχι στην λάσπη ή στις διαμορφώσεις κοινής γνώμης των ανθρώπων των media των πολιτικών κομάτων.
Χρ.
Συνεπώς, η δικιά μου εντύπωση είναι οτι ο Ιησούς διαχωρίζει απόλυτα τα της πολιτικής με την Ορθόδοξη πίστη μας.
Αλλωστε όλοι έχουν την δυνατότητα να εισέλθουν στην Αιώνια Βασιλεία και όλοι έχουν την δυνατότητα να ζήσουν την Ορθοδοξία.
Οι έκφραση της αγάπης μας προς τον συνάνθρωπο σύμφωνα με τις θείες οδηγίες μπορεί να γίνεται κατα συνείδηση.
Ολα τα υπόλοιπα μειώνουν το κύρος της Ορθοδοξίας και πολύ περισσότερο μειώνουν αυτούς που χρησιμοποιούν την Ορθοδοξία για να τσιμπίσουν σταυρουδάκια.
Συμμετοχή στις εκλογές λοιπόν αλλά ψήφο κατα συνείδηση που πρέπει να βασίζεται στην συμπεριφορά την πολιτικών στο παρελθόν που είναι και η εγγύηση για το μέλλον. Η συμπεριφορά αυτή δέον να στηρίζεται στα έργα και όχι στην λάσπη ή στις διαμορφώσεις κοινής γνώμης των ανθρώπων των media των πολιτικών κομάτων.
Χρ.
στα εύκολα ξέρω τι να κάνω - στα δύσκολα σε θέλω ...


-
silver
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3145
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 29, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κων/νος@Μόντρεαλ-Καναδά.
- Επικοινωνία:
==============================================
Το όραμα μιας ελεύθερης, ζωντανής και δυνατής Εκκλησίας προσέκρουε ανέκαθεν στη δεδηλωμένη ή άδηλη επιδίωξη της Πολιτείας να «χρησιμοποιεί» κάθε φορά την Εκκλησία για την εξυπηρέτηση εφήμερων πολιτικών στόχων. Αυτό το συμπέρασμα προέρχεται από την αβίαστη θεώρηση των πηγών από το 1830 μέχρι σήμερα. Και η επιδίωξη αυτή βρήκε συνταγματική κάλυψη και εκδηλώθηκε επανειλημμένα με ωμές νομοθετικές επεμβάσεις στην εσωτερική ζωή της Εκκλησίας, που επέφεραν παράλληλα και μια αποδυνάμωση των στελεχών της, όσων συνεμάχησαν ή υπέθαλψαν την υποταγή. Έτσι μια μόνιμη δυσαρμονία σε επίπεδο ανταγωνιστικής αντιπαλότητας υπήρξε ο καρπός του συστήματος. Σήμερα βέβαια ωριμάζει συνεχώς η ιδέα να παύση αυτή η κοροϊδία και να αφεθεί επί τέλους ελεύθερη η Εκκλησία να ζήση μέσα στο ελεύθερο κράτος μας, για να διαδραματίσει τον σπουδαίο ρόλο της, για την αναγέννηση της πνευματικότητας του λαού μας, και ειδικά τώρα, εντός της ενωμένης Ευρώπης. Τα κόμματα έχουν φθάσει σε φραστικές διατυπώσεις αυτής της θέσεως, που απέχει βέβαια από την πραγματικότητα. Όποιο από αυτά συλλάβει εντονότερα και εγκαιρότερα τον παλμό της εποχής μας και ενδιαφέρεται όχι απλώς για τις επόμενες εκλογές, αλλά για τις επόμενες γενιές, θα συμφωνήσει στην ανάγκη να δημιουργηθούν νομικές προϋποθέσεις, για να δραστηριοποιηθή η Εκκλησία με τον ανεξάντλητο πνευματικό της πλούτο χάριν του λαού μας. Τα αρτηριοσκληρωτικά κόμματα θα εξακολουθήσουν να θέλουν την Εκκλησία είτε θεραπαινίδα του Κράτους, είτε στο περιθώριο της ζωής. Και στις δύο περιπτώσεις ο λαός θα τα ξεπεράσει. Γιατί έχουμε απτά δείγματα πως ο λαός, ίσως από διαίσθηση, ίσως από ανάγκη ξαναγυρίζει στην Εκκλησία και απαιτεί από την Εκκλησία του δυναμική και σωστική παρουσία.
==========================================
Το όραμα μιας ελεύθερης, ζωντανής και δυνατής Εκκλησίας προσέκρουε ανέκαθεν στη δεδηλωμένη ή άδηλη επιδίωξη της Πολιτείας να «χρησιμοποιεί» κάθε φορά την Εκκλησία για την εξυπηρέτηση εφήμερων πολιτικών στόχων. Αυτό το συμπέρασμα προέρχεται από την αβίαστη θεώρηση των πηγών από το 1830 μέχρι σήμερα. Και η επιδίωξη αυτή βρήκε συνταγματική κάλυψη και εκδηλώθηκε επανειλημμένα με ωμές νομοθετικές επεμβάσεις στην εσωτερική ζωή της Εκκλησίας, που επέφεραν παράλληλα και μια αποδυνάμωση των στελεχών της, όσων συνεμάχησαν ή υπέθαλψαν την υποταγή. Έτσι μια μόνιμη δυσαρμονία σε επίπεδο ανταγωνιστικής αντιπαλότητας υπήρξε ο καρπός του συστήματος. Σήμερα βέβαια ωριμάζει συνεχώς η ιδέα να παύση αυτή η κοροϊδία και να αφεθεί επί τέλους ελεύθερη η Εκκλησία να ζήση μέσα στο ελεύθερο κράτος μας, για να διαδραματίσει τον σπουδαίο ρόλο της, για την αναγέννηση της πνευματικότητας του λαού μας, και ειδικά τώρα, εντός της ενωμένης Ευρώπης. Τα κόμματα έχουν φθάσει σε φραστικές διατυπώσεις αυτής της θέσεως, που απέχει βέβαια από την πραγματικότητα. Όποιο από αυτά συλλάβει εντονότερα και εγκαιρότερα τον παλμό της εποχής μας και ενδιαφέρεται όχι απλώς για τις επόμενες εκλογές, αλλά για τις επόμενες γενιές, θα συμφωνήσει στην ανάγκη να δημιουργηθούν νομικές προϋποθέσεις, για να δραστηριοποιηθή η Εκκλησία με τον ανεξάντλητο πνευματικό της πλούτο χάριν του λαού μας. Τα αρτηριοσκληρωτικά κόμματα θα εξακολουθήσουν να θέλουν την Εκκλησία είτε θεραπαινίδα του Κράτους, είτε στο περιθώριο της ζωής. Και στις δύο περιπτώσεις ο λαός θα τα ξεπεράσει. Γιατί έχουμε απτά δείγματα πως ο λαός, ίσως από διαίσθηση, ίσως από ανάγκη ξαναγυρίζει στην Εκκλησία και απαιτεί από την Εκκλησία του δυναμική και σωστική παρουσία.
==========================================
-
evmourelatos
- Νέο Μέλος

- Δημοσιεύσεις: 2
- Εγγραφή: Σάβ Σεπ 08, 2007 5:00 am
Οι ορθόδοξοι χριστιανοί πρέπει να υπακούν στους άρχοντές τους να είναι νομοταγείς και να δίνουν όπως είπε και ο Κύριος μας, αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα στον Καίσαρα.
Στο πολίτευμα που έχουμε τώρα, τον κοινοβουλευτισμό (δεν είναι δημοκρατία είναι κοινοβουλευτισμός, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) το ίδιο το πολίτευμα, ο νομοθέτης, ο άρχοντας μας, ο σύγχρονος Καίσαρας μας επιβάλλει να ψηφίσουμε, για να επιλέξουμε κάποιον να μας άρχει.
Συνεπώς η αποχή εφόσον είναι μη νόμιμη, δεν είναι και επιτρεπτή για ένα Χριστιανό. Ο νομοθέτης μας δίνει και την δυνατότητα να μην επιλέξουμε κανέναν με νόμιμο τρόπο (άκυρο - λευκό). Οι επιλογές αυτές δεν μας κάνουν άνομους για το νόμο των ανθρώπων, συνεπώς και αλαζόνες στα μάτια του Κυρίου.
Δεν αμαρτάνουμε συνεπώς αν επιλέξουμε αυτό. Απλά οι επιλογές αυτές μας καθιστούν ιδιώτες και όχι πολίτες.
Το να επιλέξουμε ανθρώπους, για τους οποίους είμαστε σίγουροι ότι είναι καλοί άνθρωποι και καλοί Χριστιανοί, ανθρώπους που αγαπάνε τον πλησίον ως εαυτόν και το δείχνουν εμπράκτως, αυτό είναι το καλύτερο πιστεύω.
Το να ψηφίσουμε κίναιδους, μέλη της λέσχης bildeberg, μασώνους, γυναίκες μειωμένης ηθικής κλπ. απλώς και μόνο επειδή:
"πάντα ψηφίζαμε αυτό το κόμμα"
ή επειδή
" έτσι μας συμφέρει"
ή επειδή έχουμε αυτοπροσδιοριστεί "δεξιοί" , "αριστεροί", "φασίστες" , "κομμουνιστές" ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο
ξεχνώντας ότι είμαστε πάνω από όλα ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ αυτό το θεωρώ απαράδεκτο.
Άνθρωποι είναι βέβαια κι αυτοί και πρέπει να θλιβόμαστε για την πτώση τους και να τους αγαπάμε, αλλά η επιλογή μας αυτή δεν πιστεύω ότι είναι αρεστή στο Θεό.
Υπάρχουν χιλιάδες δημοσιεύματα στον Ελληνικό και στον ξένο Τύπο για το ποιοι από τους ταγούς μας είναι τέτοιας ηθικής.
Ας ενημερωθούμε για να μην ψηφίσουμε ανθρώπους και κόμματα που καταστρέφουν συστηματικά τον τόπο, τον αφελληνίζουν και τον καθιστούν άθρησκο ή και σατανοκρατούμενο.
Καταλήγοντας θα κάνω και μια ερώτηση κρίσεως:
Όλοι ξέρουμε ότι ο Μωυσής δεν μισούσε τον Φαραώ και του ζητούσε να μετανοήσει, να λατρεύσει τον Αληθινό Θεό, και αν αφήσει τους δούλους Εβραίους ελεύθερους.
Αν ζούσαν και οι δύο τώρα, πιστεύετε ότι ο Μωυσής θα τον ψήφιζε?
Αν ζούσε ο Διοκλητιανός και μας έταζε διορισμό στο Δημόσιο, για να γίνει άρχοντάς μας, έπρεπε να τον επιλέξουμε?
Απαντήστε παρακαλώ σε αυτές τις ερωτήσεις και θα δείτε το δίκαιο των επιχειρημάτων μου.
Στο πολίτευμα που έχουμε τώρα, τον κοινοβουλευτισμό (δεν είναι δημοκρατία είναι κοινοβουλευτισμός, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) το ίδιο το πολίτευμα, ο νομοθέτης, ο άρχοντας μας, ο σύγχρονος Καίσαρας μας επιβάλλει να ψηφίσουμε, για να επιλέξουμε κάποιον να μας άρχει.
Συνεπώς η αποχή εφόσον είναι μη νόμιμη, δεν είναι και επιτρεπτή για ένα Χριστιανό. Ο νομοθέτης μας δίνει και την δυνατότητα να μην επιλέξουμε κανέναν με νόμιμο τρόπο (άκυρο - λευκό). Οι επιλογές αυτές δεν μας κάνουν άνομους για το νόμο των ανθρώπων, συνεπώς και αλαζόνες στα μάτια του Κυρίου.
Δεν αμαρτάνουμε συνεπώς αν επιλέξουμε αυτό. Απλά οι επιλογές αυτές μας καθιστούν ιδιώτες και όχι πολίτες.
Το να επιλέξουμε ανθρώπους, για τους οποίους είμαστε σίγουροι ότι είναι καλοί άνθρωποι και καλοί Χριστιανοί, ανθρώπους που αγαπάνε τον πλησίον ως εαυτόν και το δείχνουν εμπράκτως, αυτό είναι το καλύτερο πιστεύω.
Το να ψηφίσουμε κίναιδους, μέλη της λέσχης bildeberg, μασώνους, γυναίκες μειωμένης ηθικής κλπ. απλώς και μόνο επειδή:
"πάντα ψηφίζαμε αυτό το κόμμα"
ή επειδή
" έτσι μας συμφέρει"
ή επειδή έχουμε αυτοπροσδιοριστεί "δεξιοί" , "αριστεροί", "φασίστες" , "κομμουνιστές" ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο
ξεχνώντας ότι είμαστε πάνω από όλα ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ αυτό το θεωρώ απαράδεκτο.
Άνθρωποι είναι βέβαια κι αυτοί και πρέπει να θλιβόμαστε για την πτώση τους και να τους αγαπάμε, αλλά η επιλογή μας αυτή δεν πιστεύω ότι είναι αρεστή στο Θεό.
Υπάρχουν χιλιάδες δημοσιεύματα στον Ελληνικό και στον ξένο Τύπο για το ποιοι από τους ταγούς μας είναι τέτοιας ηθικής.
Ας ενημερωθούμε για να μην ψηφίσουμε ανθρώπους και κόμματα που καταστρέφουν συστηματικά τον τόπο, τον αφελληνίζουν και τον καθιστούν άθρησκο ή και σατανοκρατούμενο.
Καταλήγοντας θα κάνω και μια ερώτηση κρίσεως:
Όλοι ξέρουμε ότι ο Μωυσής δεν μισούσε τον Φαραώ και του ζητούσε να μετανοήσει, να λατρεύσει τον Αληθινό Θεό, και αν αφήσει τους δούλους Εβραίους ελεύθερους.
Αν ζούσαν και οι δύο τώρα, πιστεύετε ότι ο Μωυσής θα τον ψήφιζε?
Αν ζούσε ο Διοκλητιανός και μας έταζε διορισμό στο Δημόσιο, για να γίνει άρχοντάς μας, έπρεπε να τον επιλέξουμε?
Απαντήστε παρακαλώ σε αυτές τις ερωτήσεις και θα δείτε το δίκαιο των επιχειρημάτων μου.

