Καλησπέρα σας Πάτερ-Αντώνιε.Θα ήθελα να σας θέσω ορισμένα ερωτήματα που σχετίζονται με την φύση του Κακού.
Το Κακό είναι αυθύπαρκτο,ή λογίζεται ως άρνηση του Καλού.Επί παραδείγματι,η πορνεία είναι μια εκδήλωση του Κακού,ή άρνηση της εγκράτειας?
Στην περίπτωση που το Κακό λογίζεται ως άρνηση του Καλού,τότε την στιγμή της γέννησης μας,όλοι είμαστε το ίδιο επιρρεπείς στην διάπραξη της αμαρτίας(με τη ροπή μας προς αυτήν, να είναι αποκλειστικό αποτέλεσμα της επίδρασης του περιβάλλοντος)?
Στην περίπτωση που το Κακό είναι αυθύπαρκτο,τότε οι εκάστοτε μορφές εκδήλωσης του(λαγνεία,ακηδία,γαστριμαργία…) και η ισχύς αυτών είναι ίδιες για όλους(την στιγμή της γέννησης),και αν όχι τι καθορίζει το πόσο ισχυρή είναι σε κάποιον η ροπή προς ένα τύπο αμαρτήματος?
Αναφέρομαι πάντοτε στην στιγμή της γέννησης.
Γνωρίζετε κάποιο σύγγραμμα που να πραγματεύεται το ζήτημα αυτό?
Σας ευχαριστώ.
Περί Της Φύσης Του Κακού
Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές
-
pAntonios
- Συντονιστής
- Δημοσιεύσεις: 545
- Εγγραφή: Δευ Μαρ 27, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: p.Antonios @otenet.gr
- Επικοινωνία:
η άρνηση του καλού
Το κακό δεν υπάρχει οντολογικά, αλλά είναι η άρνηση του καλού, η άρνηση του Θεού.
Τη στιγμή της γέννησης ενός ανθρώπου δεν παύουν να υπάρχουν οι γενετικές καταβολές και οι πνευματικές καταβολές από τους γονείς του που όπως είναι φυσικό διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ηδη από την ενδομήτρια ζωή επιδρά το περιβάλλον πάνω στο έμβρυο...
Υπάρχουν βιβλία, μπορείτε να αναζητήσετε σε κάποιο χριστιανικό βιβλιοπωλείο η να ρωτήσετε κάποιον φοιτητή της θεολογικής σχολής.
Θυμάμαι ότι υπάρχει ένα βιβλίο του Ματσούκα σχετικό αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ τον τίτλο. Επίσης και το βιβλίο "Δαιμονιζομένων θεραπείες" που έχω εκδώσει πριν δύο χρόνια μπορεί να σας βοηθήσει.
Τη στιγμή της γέννησης ενός ανθρώπου δεν παύουν να υπάρχουν οι γενετικές καταβολές και οι πνευματικές καταβολές από τους γονείς του που όπως είναι φυσικό διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ηδη από την ενδομήτρια ζωή επιδρά το περιβάλλον πάνω στο έμβρυο...
Υπάρχουν βιβλία, μπορείτε να αναζητήσετε σε κάποιο χριστιανικό βιβλιοπωλείο η να ρωτήσετε κάποιον φοιτητή της θεολογικής σχολής.
Θυμάμαι ότι υπάρχει ένα βιβλίο του Ματσούκα σχετικό αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ τον τίτλο. Επίσης και το βιβλίο "Δαιμονιζομένων θεραπείες" που έχω εκδώσει πριν δύο χρόνια μπορεί να σας βοηθήσει.
Περί Της Φύσης Του Κακού
Βρήκα αυτήν την πολύ ωραία ιστορία-διάλογο σχετικά με το θέμα
Ένας πανεπιστημιακός καθηγητής σε ένα ινστιτούτο υψηλού επιπέδου προκάλεσε τους σπουδαστές του με αυτήν την ερώτηση. «Είναι ο Θεός ο δημιουργός των πάντων;»
Ένας σπουδαστής απάντησε θαρραλέα, «ναι!» «Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα»
Ο καθηγητής συνέχισε, «εάν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα συνεπάγεται ότι δημιούργησε και το Κακό. Δεδομένου ότι το Κακό υπάρχει, και αφού οι πράξεις μας καθορίζουν ποιοι είμαστε, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Θεός είναι κακός.»
Ο σπουδαστής έμεινε σιωπηλός και δεν αποκρίθηκε στο υποθετικό συμπέρασμα του καθηγητή.
Ο καθηγητής, αρκετά ευτυχής με τον εαυτό του, καυχήθηκε στους σπουδαστές ότι είχε αποδείξει ακόμα μια φορά ότι η χριστιανική πίστη ήταν ένας μύθος.
Ένας άλλος σπουδαστής σήκωσε το χέρι του και είπε , «μπορώ να σας υποβάλω μια ερώτηση, κ. καθηγητά;» «Φυσικά», απάντησε ο καθηγητής. Ο σπουδαστής σηκώθηκε όρθιος και ρώτησε , «κ. καθηγητά , το κρύο υπάρχει;»
«Τι είδους ερώτηση είναι αυτή; Φυσικά και υπάρχει. Εσύ δεν έχεις ποτέ αισθανθεί κρύο;»Ο νεαρός σπουδαστής απάντησε , «στην πραγματικότητα κύριε, το κρύο δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αυτό που θεωρούμε κρύο είναι στην πραγματικότητα η απουσία θερμότητας. Απόλυτο μηδέν (- 460 Φ) είναι η συνολική απουσία θερμότητας και κάθε τι γίνεται αδρανές και ανίκανο να αντιδράσει σε εκείνη την θερμοκρασία. Το κρύο δεν υπάρχει. Έχουμε δημιουργήσει αυτήν την λέξη για να περιγράψουμε πώς αισθανόμαστε εάν δεν έχουμε καμία θερμότητα.»
Ο σπουδαστής συνέχισε, «κ. καθηγητά, το σκοτάδι υπάρχει;»
Ο καθηγητής αποκρίθηκε, «φυσικά.» Ο σπουδαστής απάντησε, «άλλη μια φορά κάνετε λάθος κύριε, ούτε το σκοτάδι υπάρχει. Το σκοτάδι είναι στην πραγματικότητα η απουσία φωτός. Το φως μπορούμε να το μελετήσουμε, το σκοτάδι όχι.
Στην πραγματικότητα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το πρίσμα Newton για να αναλύσουμε το λευκό φως σε πολλά χρώματα και να μελετήσουμε τα διάφορα μήκη κύματος κάθε χρώματος. Δεν μπορείτε να μετρήσετε το σκοτάδι. Μια απλή ακτίνα του φωτός μπορεί να σπάσει σε έναν κόσμο του σκοταδιού και να το φωτίσει.
Πώς μπορείτε να ξέρετε πώς το σκοτάδι απλώνεται σένα χώρο; Μετρώντας την ποσότητα του παρόντος φωτός. Ετσι δεν είναι ;
Το σκοτάδι είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από το άτομο για να περιγράψει τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχει παρουσία φωτός.»
Τέλος ο νεαρός σπουδαστής ρώτησε τον καθηγητή, «κύριε, το Κακό υπάρχει;»
Αβέβαιος, ο καθηγητής αποκρίθηκε, «φυσικά, όπως έχω πει ήδη. Το βλέπουμε στα καθημερινά παραδείγματα της ανθρώπινης απανθρωπιάς, στο πλήθος εγκλημάτων και βίας που υπάρχει παντού στον κόσμο. Αυτές οι εκδηλώσεις δεν είναι παρά μόνο αυτό, εκδήλωση του Κακού.
Ο σπουδαστής απάντησε, «το κακό δεν υπάρχει, κύριε ,ή τουλάχιστον δεν υπάρχει από μόνο του. Το κακό είναι απλά η απουσία του Θεού. Είναι ακριβώς όπως το σκοτάδι και το κρύο, μια λέξη που το άτομο έχει δημιουργήσει για να περιγράψει την απουσία Θεού. Ο Θεός δεν δημιούργησε το κακό. Το κακό είναι το αποτέλεσμα που συμβαίνει όταν το άτομο δεν έχει την αγάπη του Θεού παρούσα στην καρδιά του. Είναι όπως το κρύο που έρχεται όταν δεν υπάρχει καμία θερμότητα, ή το σκοτάδι που έρχεται όταν δεν υπάρχει κανένα φως.»
Ο καθηγητής κάθισε στην έδρα του. Το όνομα του νεαρού σπουδαστή Αλβέρτος Einstein.
Ένας πανεπιστημιακός καθηγητής σε ένα ινστιτούτο υψηλού επιπέδου προκάλεσε τους σπουδαστές του με αυτήν την ερώτηση. «Είναι ο Θεός ο δημιουργός των πάντων;»
Ένας σπουδαστής απάντησε θαρραλέα, «ναι!» «Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα»
Ο καθηγητής συνέχισε, «εάν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα συνεπάγεται ότι δημιούργησε και το Κακό. Δεδομένου ότι το Κακό υπάρχει, και αφού οι πράξεις μας καθορίζουν ποιοι είμαστε, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Θεός είναι κακός.»
Ο σπουδαστής έμεινε σιωπηλός και δεν αποκρίθηκε στο υποθετικό συμπέρασμα του καθηγητή.
Ο καθηγητής, αρκετά ευτυχής με τον εαυτό του, καυχήθηκε στους σπουδαστές ότι είχε αποδείξει ακόμα μια φορά ότι η χριστιανική πίστη ήταν ένας μύθος.
Ένας άλλος σπουδαστής σήκωσε το χέρι του και είπε , «μπορώ να σας υποβάλω μια ερώτηση, κ. καθηγητά;» «Φυσικά», απάντησε ο καθηγητής. Ο σπουδαστής σηκώθηκε όρθιος και ρώτησε , «κ. καθηγητά , το κρύο υπάρχει;»
«Τι είδους ερώτηση είναι αυτή; Φυσικά και υπάρχει. Εσύ δεν έχεις ποτέ αισθανθεί κρύο;»Ο νεαρός σπουδαστής απάντησε , «στην πραγματικότητα κύριε, το κρύο δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αυτό που θεωρούμε κρύο είναι στην πραγματικότητα η απουσία θερμότητας. Απόλυτο μηδέν (- 460 Φ) είναι η συνολική απουσία θερμότητας και κάθε τι γίνεται αδρανές και ανίκανο να αντιδράσει σε εκείνη την θερμοκρασία. Το κρύο δεν υπάρχει. Έχουμε δημιουργήσει αυτήν την λέξη για να περιγράψουμε πώς αισθανόμαστε εάν δεν έχουμε καμία θερμότητα.»
Ο σπουδαστής συνέχισε, «κ. καθηγητά, το σκοτάδι υπάρχει;»
Ο καθηγητής αποκρίθηκε, «φυσικά.» Ο σπουδαστής απάντησε, «άλλη μια φορά κάνετε λάθος κύριε, ούτε το σκοτάδι υπάρχει. Το σκοτάδι είναι στην πραγματικότητα η απουσία φωτός. Το φως μπορούμε να το μελετήσουμε, το σκοτάδι όχι.
Στην πραγματικότητα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το πρίσμα Newton για να αναλύσουμε το λευκό φως σε πολλά χρώματα και να μελετήσουμε τα διάφορα μήκη κύματος κάθε χρώματος. Δεν μπορείτε να μετρήσετε το σκοτάδι. Μια απλή ακτίνα του φωτός μπορεί να σπάσει σε έναν κόσμο του σκοταδιού και να το φωτίσει.
Πώς μπορείτε να ξέρετε πώς το σκοτάδι απλώνεται σένα χώρο; Μετρώντας την ποσότητα του παρόντος φωτός. Ετσι δεν είναι ;
Το σκοτάδι είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από το άτομο για να περιγράψει τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχει παρουσία φωτός.»
Τέλος ο νεαρός σπουδαστής ρώτησε τον καθηγητή, «κύριε, το Κακό υπάρχει;»
Αβέβαιος, ο καθηγητής αποκρίθηκε, «φυσικά, όπως έχω πει ήδη. Το βλέπουμε στα καθημερινά παραδείγματα της ανθρώπινης απανθρωπιάς, στο πλήθος εγκλημάτων και βίας που υπάρχει παντού στον κόσμο. Αυτές οι εκδηλώσεις δεν είναι παρά μόνο αυτό, εκδήλωση του Κακού.
Ο σπουδαστής απάντησε, «το κακό δεν υπάρχει, κύριε ,ή τουλάχιστον δεν υπάρχει από μόνο του. Το κακό είναι απλά η απουσία του Θεού. Είναι ακριβώς όπως το σκοτάδι και το κρύο, μια λέξη που το άτομο έχει δημιουργήσει για να περιγράψει την απουσία Θεού. Ο Θεός δεν δημιούργησε το κακό. Το κακό είναι το αποτέλεσμα που συμβαίνει όταν το άτομο δεν έχει την αγάπη του Θεού παρούσα στην καρδιά του. Είναι όπως το κρύο που έρχεται όταν δεν υπάρχει καμία θερμότητα, ή το σκοτάδι που έρχεται όταν δεν υπάρχει κανένα φως.»
Ο καθηγητής κάθισε στην έδρα του. Το όνομα του νεαρού σπουδαστή Αλβέρτος Einstein.
Το κακόν ου παρά Θεού , ουδέ εν Θεώ, ούτε εξ’ αρχής γέγονεν, ούτε ουσία τις εστιν αυτού. Αλλά άνθρωποι κατά στέρησιν του καλού φαντασίας, εαυτοίς επινοείν ήρξαντο αναπλάττειν τα ουκ όντα και άπερ βούλονται.
Μέγας Αθανάσιος
Το κακό δεν προήλθε από το Θεό, ούτε υπήρχε από την αρχή. Αλλά οι άνθρωποι με τη φαντασία τους επινόησαν (και ο Διάβολος εννοείται) και πράττουν αυτά που θέλουν αφού στερήθηκαν το καλό.[/quote]
Μέγας Αθανάσιος
Το κακό δεν προήλθε από το Θεό, ούτε υπήρχε από την αρχή. Αλλά οι άνθρωποι με τη φαντασία τους επινόησαν (και ο Διάβολος εννοείται) και πράττουν αυτά που θέλουν αφού στερήθηκαν το καλό.[/quote]
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Ας οπτικοποιησουμε την πτωση του Εωσφορου.
Ειναι η στιγμη που μεσω της ακρατης εγωπαθειας, του απολυτου ναρκισσισμου, και της εντονης επιθυμιας του να παρει ο ιδιος την θεση Του Δημιουργου Του ,εκδιωχνεται και συντριβεται τοσο βιαια και απαξιωτικα, που ακομα και ο Προαιωνιος Χριστος θα πει πως ειδε τον σατανα να συντριβεται στο εδαφος σαν αστραπη.
Ειναι η στιγμη που ενα απο τα τελεια δημιουργηματα του Θεου μεταμορφωνεται σε ενα φρικτο τερας και γεννιεται μεσα του το μισος, η κακια, η ζηλοφθονια και η εκδικηση, να στραφει κατα του Δημιουργου Του .
Ειναι σημαντικες οι πρωτες στιγμες της πτωσης του Εωσφορου.
Διοτι αυτες μας αποδεικνιουν πως το κακο δεν προυπηρχε, αλλα γεννηθηκε μετα απο αυτο το σημαντικο γεγονος ,που ηταν η απαρχη της κατοπινης συμπεριφορας του σατανα εναντια στο τελειοτερο δημιουργημα του Θεου, τον ανθρωπο.
Ειναι ακομα πιο σημαντικο πως Αγγελοι του ταγματος του τον ακολουθησαν και συνετριβησαν μαζι του σε μια δινη απελπισιας μισους και εκδικησης, που παρομοια δεν γνωρισε ο πνευματικος κοσμος.
Αγγελοι που μεταλαχτηκαν σε δαιμονια υπηρετωντας αυτο που τελικα υπερισχυσε την στιγμη της πτωσης του Εοσφωρου.
Της απολυτης εκδικησης.
Η γεννηση του κακου ηταν η καθοριστικοτερη για μενα, εμπρακτη αποστροφη, του Εωσφορου προς ολη την πλαση.
Ηταν το εφαλτιριο ενος αιωνιου πολεμου που θα συνεχιστει μεχρι τελους.
Και στον πνευματικο αλλα και στον υλικο κοσμο.
Ειναι η στιγμη που μεσω της ακρατης εγωπαθειας, του απολυτου ναρκισσισμου, και της εντονης επιθυμιας του να παρει ο ιδιος την θεση Του Δημιουργου Του ,εκδιωχνεται και συντριβεται τοσο βιαια και απαξιωτικα, που ακομα και ο Προαιωνιος Χριστος θα πει πως ειδε τον σατανα να συντριβεται στο εδαφος σαν αστραπη.
Ειναι η στιγμη που ενα απο τα τελεια δημιουργηματα του Θεου μεταμορφωνεται σε ενα φρικτο τερας και γεννιεται μεσα του το μισος, η κακια, η ζηλοφθονια και η εκδικηση, να στραφει κατα του Δημιουργου Του .
Ειναι σημαντικες οι πρωτες στιγμες της πτωσης του Εωσφορου.
Διοτι αυτες μας αποδεικνιουν πως το κακο δεν προυπηρχε, αλλα γεννηθηκε μετα απο αυτο το σημαντικο γεγονος ,που ηταν η απαρχη της κατοπινης συμπεριφορας του σατανα εναντια στο τελειοτερο δημιουργημα του Θεου, τον ανθρωπο.
Ειναι ακομα πιο σημαντικο πως Αγγελοι του ταγματος του τον ακολουθησαν και συνετριβησαν μαζι του σε μια δινη απελπισιας μισους και εκδικησης, που παρομοια δεν γνωρισε ο πνευματικος κοσμος.
Αγγελοι που μεταλαχτηκαν σε δαιμονια υπηρετωντας αυτο που τελικα υπερισχυσε την στιγμη της πτωσης του Εοσφωρου.
Της απολυτης εκδικησης.
Η γεννηση του κακου ηταν η καθοριστικοτερη για μενα, εμπρακτη αποστροφη, του Εωσφορου προς ολη την πλαση.
Ηταν το εφαλτιριο ενος αιωνιου πολεμου που θα συνεχιστει μεχρι τελους.
Και στον πνευματικο αλλα και στον υλικο κοσμο.
Λογική και ευαισθησία
Περιοχή του εγκεφάλου χρωματίζει με συναίσθημα τις ηθικές επιλογές
Το Βήμα
Ο εγκέφαλος των περισσότερων ανθρώπων είναι ανίκανος να λάβει αυστηρές ωφελιμιστικές επιλογές
Λονδίνο
Η λογική συνεργάζεται με το συναίσθημα όταν οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις σε θέματα ηθικής, δείχνει νέα μελέτη στις ΗΠΑ. Ασθενεις με βλάβη σε μια περιοχή του εγκεφάλου που φαίνεται να σχετίζεται με τη συμπόνοια ακολοθούν μια ιδιαίτερη ηθική του τύπου «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Οι ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια έθεσαν σε 30 εθελοντές μια σειρά από δύσκολες, υποθετικές ερωτήσεις, για παράδειγμα κατά πόσο θα δέχονταν να πεθάνει το ένα από τα δύο παιδιά τους για να μην πεθάνουν και τα δύο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό Nature, αισθάνονται εξαιρετικά άβολα όταν καλούνται να λάβουν θέση σε τέτοια προβλήματα, επειδή η ηθική δεν είναι θέμα μόνο λογικής, αλλά και συναισθήματος.
Ωστόσο, τα άτομα που έχουν υποστεί βλάβη στον μεσοκοιλιακό προμετωπιαίο φλοιό (VMPC), μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου πίσω από το μέτωπο, χάνουν κάθε συναισθηματισμό σε θέματα ηθικής και δεν διστάζουν να απαντήσουν ότι θα θυσίαζαν το ένα παιδί τους.
Δίλημμα
Οι ερευνητές σύγκριναν έξι ασθενείς με βλάβη στον VMPC με 12 άτομα που είχαν υποστεί βλάβη σε άσχετες περιοχές του εγκεφάλου και 12 υγιή άτομα. Οι τρεις ομάδες κλήθηκαν να απαντήσουν σε 50 προσεκτικά επιλεγμένες σειρές ερωτημάτων, τα οποία χωρίζονταν σε τρεις κατηγορίες: μη ηθικές επιλογές, για παράδειγμα σχετικά με τα ψώνια, ηθικές απρόσωπες επιλογές, για παράδειγμα «Θα κρατούσατε τα χρήματα από ένα πορτοφόλι που βρήκατε στο δρόμο;», και ηθικές προσωπικές ερωτήσεις, όπως το δίλημμα με τα παιδιά.
Η ανάλυση έδειξε ότι δεν υπήρχε διαφορά στις απαντήσεις των τριών ομάδων στα μη ηθικά και απρόσωπα σενάρια. Ωστόσο οι ασθενείς με βλάβη στο VMPC έδωσαν χαρακτηριστικά διαφορετικές απαντήσεις στα προσωπικά ηθικά διλήμματα. Χωρίς καμία δυσκολία ή αίσθημα ενοχής επέλεγαν ωφελιμιστικές λύσεις, δεχόμενοι για παράδειγμα να θυσιάσουν ένα άτομο για το καλό των περισσότερων.
«Λόγω της εγκεφαλικής βλάβης παρουσιάζουν μη φυσιολογικά κοινωνικά συναισθήματα στην πραγματική ζωή» σχολιάζει ο Δρ Αντόνιο Νταμάσιο, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Τους λείπει η συναισθηματική ταύτιση και η συμπόνοια», εξηγεί.
Οι άνθρωποι, συμπεραίνουν οι ερευνητές, ίσως είναι νευρολογικά ανίκανοι για αυστηρές ωφελιμιστικές επιλογές, επειδή η λογική δεν λειτουργεί αυτόνομα, ξεχωριστά από το συναίσθημα.
Η μελέτη επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο του μεσοκοιλιακού προμετωπιαίου φλοιού στη διαίσθηση και στα συναισθήματα κοινωνικής φύσης.
Παράλληλα, όμως, προσφέρει νέο υλικό στη φιλοσοφική συζήτηση για το κατά πόσο οι άνθρωποι πέρνουν ηθικές αποφάσεις με βάση εξωτερικούς κανόνες ή με βάση τα συναισθήματά τους, καθώς και για το κατά πόσο τα διάφορα συστήματα ηθικής είναι συμβατά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
news.in.gr
Περιοχή του εγκεφάλου χρωματίζει με συναίσθημα τις ηθικές επιλογές
Το Βήμα
Ο εγκέφαλος των περισσότερων ανθρώπων είναι ανίκανος να λάβει αυστηρές ωφελιμιστικές επιλογές
Λονδίνο
Η λογική συνεργάζεται με το συναίσθημα όταν οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις σε θέματα ηθικής, δείχνει νέα μελέτη στις ΗΠΑ. Ασθενεις με βλάβη σε μια περιοχή του εγκεφάλου που φαίνεται να σχετίζεται με τη συμπόνοια ακολοθούν μια ιδιαίτερη ηθική του τύπου «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Οι ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια έθεσαν σε 30 εθελοντές μια σειρά από δύσκολες, υποθετικές ερωτήσεις, για παράδειγμα κατά πόσο θα δέχονταν να πεθάνει το ένα από τα δύο παιδιά τους για να μην πεθάνουν και τα δύο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό Nature, αισθάνονται εξαιρετικά άβολα όταν καλούνται να λάβουν θέση σε τέτοια προβλήματα, επειδή η ηθική δεν είναι θέμα μόνο λογικής, αλλά και συναισθήματος.
Ωστόσο, τα άτομα που έχουν υποστεί βλάβη στον μεσοκοιλιακό προμετωπιαίο φλοιό (VMPC), μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου πίσω από το μέτωπο, χάνουν κάθε συναισθηματισμό σε θέματα ηθικής και δεν διστάζουν να απαντήσουν ότι θα θυσίαζαν το ένα παιδί τους.
Δίλημμα
Οι ερευνητές σύγκριναν έξι ασθενείς με βλάβη στον VMPC με 12 άτομα που είχαν υποστεί βλάβη σε άσχετες περιοχές του εγκεφάλου και 12 υγιή άτομα. Οι τρεις ομάδες κλήθηκαν να απαντήσουν σε 50 προσεκτικά επιλεγμένες σειρές ερωτημάτων, τα οποία χωρίζονταν σε τρεις κατηγορίες: μη ηθικές επιλογές, για παράδειγμα σχετικά με τα ψώνια, ηθικές απρόσωπες επιλογές, για παράδειγμα «Θα κρατούσατε τα χρήματα από ένα πορτοφόλι που βρήκατε στο δρόμο;», και ηθικές προσωπικές ερωτήσεις, όπως το δίλημμα με τα παιδιά.
Η ανάλυση έδειξε ότι δεν υπήρχε διαφορά στις απαντήσεις των τριών ομάδων στα μη ηθικά και απρόσωπα σενάρια. Ωστόσο οι ασθενείς με βλάβη στο VMPC έδωσαν χαρακτηριστικά διαφορετικές απαντήσεις στα προσωπικά ηθικά διλήμματα. Χωρίς καμία δυσκολία ή αίσθημα ενοχής επέλεγαν ωφελιμιστικές λύσεις, δεχόμενοι για παράδειγμα να θυσιάσουν ένα άτομο για το καλό των περισσότερων.
«Λόγω της εγκεφαλικής βλάβης παρουσιάζουν μη φυσιολογικά κοινωνικά συναισθήματα στην πραγματική ζωή» σχολιάζει ο Δρ Αντόνιο Νταμάσιο, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Τους λείπει η συναισθηματική ταύτιση και η συμπόνοια», εξηγεί.
Οι άνθρωποι, συμπεραίνουν οι ερευνητές, ίσως είναι νευρολογικά ανίκανοι για αυστηρές ωφελιμιστικές επιλογές, επειδή η λογική δεν λειτουργεί αυτόνομα, ξεχωριστά από το συναίσθημα.
Η μελέτη επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο του μεσοκοιλιακού προμετωπιαίου φλοιού στη διαίσθηση και στα συναισθήματα κοινωνικής φύσης.
Παράλληλα, όμως, προσφέρει νέο υλικό στη φιλοσοφική συζήτηση για το κατά πόσο οι άνθρωποι πέρνουν ηθικές αποφάσεις με βάση εξωτερικούς κανόνες ή με βάση τα συναισθήματά τους, καθώς και για το κατά πόσο τα διάφορα συστήματα ηθικής είναι συμβατά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
news.in.gr
-
prentzaeleni
- Βασικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 144
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 05, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: velgio
re
MICHAIL ENTHOUSIASTIKA ME OLLA AFTA POY EGRAPSES
EMATHA TOSA PRAGMATA
EYXARISTO
SYNEXHSTE !!!!!!!
EMATHA TOSA PRAGMATA
EYXARISTO
SYNEXHSTE !!!!!!!