Πώς θα γίνη η κρίσις

[gkou]

Ο Κύριός μας κατά την φοβερή εκείνη ημέρα, της κρίσεως εννοώ, οδηγώντας ενώπιόν του τους δούλους βγάζει την καταδικαστική απόφασι, εάν αποδειχθή, ότι δεν επέδειξαν την ίδια αρετή αυτοί, που απήλαυσαν και ήταν μέτοχοι των ιδίων αγαθών. Πολλές φορές μάλιστα συγκρίνει και μεταξύ άνισων, έτσι ώστε να επιβάλη βαρύτερη την τιμωρία σε όσους έδειξαν αδιαφορία. Γι’ αυτό και στο Ευαγγέλιο λέει∙ «Άνδρες Νινευίτες θα αναστηθούν κατά τον καιρό της κρίσεως μαζί με την γενεά αυτή και θα την κατακρίνουν, διότι αυτοί μετανόησαν στο κήρυγμα του Ιωνά, ενώ εδώ υπάρχει μεγαλύτερη η αλήθεια από ό,τι στον Ιωνά». Διδάσκει σύντομα με αυτά, ότι οι βάρβαροι, που δεν έτυχαν καμμιάς φροντίδας , δεν άκουσαν προφητικές διδασκαλίες, δεν είδαν σημεία, δεν είδαν θαύματα, αλλά άκουσαν τους λόγους ενός ανθρώπου, που σώθηκε από ναυάγιο, λόγοι, οι οποίοι μπορεί να τους δημιουργήσουν μεγάλη απόγνωσι και να τους οδηγήσουν σε αμηχανία, ώστε να περιφρονήσουν τους λόγους του, οι βάρβαροι αυτοί όχι μόνον δεν περιφρόνησαν την διδασκαλία του προφήτου, αλλά στο ελάχιστο διάστημα των τριών ημερών , αφού εγκαταλείφθηκαν, επέδειξαν τόση ακριβή και έντονη μετάνοια, ώστε ανακάλεσαν την απόφασι του Κυρίου.
Αυτοί, λοιπόν, θα καταδικάσουν αυτήν την γενεά, η οποία απόλαυσε τόση επιμέλεια, που τράφηκε με την βίβλο των προφητών και βλέπει κάθε ημέρα σημεία και τέρατα. Έπειτα για να δείξη και την υπερβολική τους απιστία και την άρρητη ευγνωμοσύνη εκείνων, πρόσθεσε: «Διότι μετανόησαν στο κήρυγμα του Ιωνά, ενώ εδώ υπάρχει μεγαλύτερη η αλήθεια απ’ ό,τι στον Ιωνά» ( Ματθ. 12, 41 ) . Εκείνοι, λέει, όταν είδαν τον απλό άνθρωπο, τον Ιωνά και το κήρυγμά του δέχθηκαν και έδειξαν τέλεια μετάνοια∙ αυτοί, όμως, αν και βλέπουν αυτόν τον ίδιο τον δημιουργό να συναναστρέφεται με αυτούς και να πραγματοποιή καθημερινά τόσα και τέτοιου είδους θαύματα, να καθαρίζη δηλαδή λεπρούς, να ανασταίνη νεκρούς, να διορθώνη τις ατέλειες της φύσεως, να διώχνη δαίμονες, να γιατρεύη αρρώστους, να χαρίζη άφεσι αμαρτιών με πολλή εξουσία, παρ’ όλα αυτά δεν επέδειξαν ούτε την ίδια πίστι με τους βαρβάρους.
(Εις Γένεσιν ΚΕ΄, ΕΠΕ 3, 58-60. PG 53, 219-220 )


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»
ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
2013

[theodorosuper]

Ευχαριστούμε.
Πολύ ψυχωφελές απόσπασμα.

[gkou]

Απαραίτητη η μνήμη της μελλούσης κρίσεως

Και αν θελήσουμε να γίνουμε πλεονέκτες ή άρπαγες ή να κάνουμε κάτι άπρεπο, ας έχουμε συνέχεια στον νου μας την ημέρα εκείνη και ας φανταζώμαστε το δικαστήριο και η σκέψις αυτή θα συγκρατήση την άπρεπη ορμή μας καλύτερα από κάθε χαλινάρι. Και ας λέμε πάντοτε και στους άλλους και στους εαυτούς μας∙ θα γίνη ανάστασις και μας περιμένει φοβερό δικαστήριο.
Και αν δούμε κάποιον να καυχησιολογή και να χαίρεται για τα παρόντα αγαθά, ας του επαναλαμβάνουμε το ίδιο, αποδεικνύοντας σε αυτόν ότι όλα μένουν εδώ∙ και αν δούμε άλλον να βασανίζεται να ταλαιπωρήται ας πούμε το ίδιο και σ’ αυτόν, βεβαιώνοντάς τον, ότι θα τελειώσουν τα λυπηρά∙ και αν δούμε άλλον να αδιαφορή και να χαλαρώνη, ας επαναλάβουμε το ίδιο, αποδεικνύοντάς του, ότι θα δώση λόγο για την αμέλειά του. Αυτός ο λόγος μπορεί καλλίτερα από κάθε άλλο φάρμακο να θεραπεύση την ψυχή μας. Διότι υπάρχει ανάστασι και ανάστασι πολύ κοντά και δεν βρίσκεται μακριά∙ «Διότι πολύ γρήγορα θα έλθη ο ερχόμενος και δεν θα βραδύνη» ( Εβρ. 10, 37 ) , λέει ο Παύλος. Και ο ίδιος πάλι λέει∙ «Όλοι εμείς πρέπει να εμφανισθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού» ( Β΄ Κορ. 5, 10 ), δηλαδή και κακοί και καλοί∙ οι μεν πρώτοι για να ντρέπωνται για όλα όσα έκαναν, ενώ οι άλλοι για να δοξασθούν περισσότερο για όλα. Διότι, όπως ακριβώς εδώ οι δικαστές και τους κακούς τιμωρούν και τους καλούς τιμούν δημόσια, έτσι γίνεται και εκεί∙ θα συμβή ώστε οι κακοί να ντρέπωνται περισσότερο, ενώ οι καλοί να τιμώνται περισσότερο.

Εάν υπάρχη ανάστασις και κρίσις , πεπρωμένο δεν υπάρχει

Αυτά λοιπόν ας τα θυμούμαστε κάθε ημέρα. Αν αυτά σκεπτώμαστε, κανένα από τα πρόσκαιρα και ρευστά πράγματα δεν θα μπορέση να μας απορροφήση. «Διότι εκείνα που βλέπονται είναι πρόσκαιρα, εκείνα όμως που δεν βλέπονται είναι αιώνια». Αυτά λοιπόν, ας τα λέμε συχνά και στους εαυτούς μας και στους άλλους.
Υπάρχει ανάστασις και κρίσις και ευθύνες για τις πράξεις μας. Και όσοι νομίζουν, ότι υπάρχει πεπρωμένο, αυτό ας λένε και ας περιμένουν να απαλλαγούν αμέσως από το φθοροποιό νόσημα. Διότι, εάν υπάρχη ανάστασις και κρίσις, δεν υπάρχει πεπρωμένο, όσο κι αν φιλονικούν και φωνάζουν.
Αλλ’ όμως ντρέπομαι να διδάσκω τους Χριστιανούς για την ανάστασι. Διότι εκείνος που έχει ανάγκη να μάθη, ότι υπάρχει ανάστασις και δεν έχει πείσει αρκετά τον εαυτό του, ότι όχι από κάποια ανάγκη, αλλά θεωρεί , ότι απλώς και τυχαίως τα πράγματα φέρονται, δεν μπορεί να είναι χριστιανός. Γι’ αυτό παρακαλώ και εκλιπαρώ, να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από όλες τις κακές πράξεις και ας κάνουμε τα πάντα, ώστε να επιτύχουμε την συγνώμη και την καλή απολογία κατά την ημέρα εκείνη.
(Εις Ιωάννην ΜΕ΄, ΕΠΕ 13, 558-560. PG 59, 256)


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»
ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

[gkou]

Το δικαστήριο. «Πάντα εκεί ασύγγνωστα»

Ας φέρουμε, παρακαλώ, στον νου το δικαστήριο εκείνο, και ας το νομίσουμε, ότι γίνεται τώρα και ότι ο κριτής μπαίνει στη θέσι του και τα πάντα φανερώνονται και έρχονται στο μέσο. Διότι όχι μόνον πρέπει να παρευρεθούμε, αλλά και να φανερωθούμε.
Μήπως δεν ντραπήκατε; Μήπως δεν τρομάξατε; Μήπως δεν προτιμούμε πολλές φορές να πεθάνουμε, παρά να φανερωθή ενώπιον αγαπητών φίλων κάποιο κρυφό πταίσμα μας ; Πώς λοιπόν θα βρεθούμε σε εκείνη την κατάστασι ενώπιον όλων των αγγέλων και όλων των ανθρώπων, όταν θα φανερωθούν τα αμαρτήματά μας και θα στέκωνται μπροστά στα μάτια μας; Διότι λέει∙ «Θα σε ελέγξω και θα παρουσιάσω μπροστά σου τις αμαρτίες σου» ( Ψαλμ. 49, 21 ) . Εάν όμως χωρίς το πράγμα αυτό να είναι παρόν, αλλ’ απλά το υποθέσαμε και το περιγράψαμε με τον λόγο, οδηγούμαστε στην καταστροφή από την συνείδησι, τι θα κάνουμε, όταν θα έλθη, όταν θα παρευρίσκεται όλη η οικουμένη, όταν θα είναι παρόντες οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, αρχές και εξουσίες, όταν θα ηχούν οι σάλπιγγες οι ασυνεχείς και αδιάκοπες και θα γίνη η αρπαγή των δικαίων στις νεφέλες και θα είναι πολύ μεγάλος ο κλαυθμός αυτών που αμάρτησαν; Ποιος φόβος θα καταλάβη τότε αυτούς, που θα έχουν απομείνει επάνω στη γη; Διότι λέει∙ «Μια αρπάζεται και μία αφήνεται∙ και ένας παραλαμβάνεται από τους αγγέλους και άλλος αφήνεται» ( Ματθ. 24, 40 ) . Πώς θα αισθάνεται η ψυχή εκείνων, όταν άλλους θα βλέπουν να παραλαμβάνωνται και να φέρωνται στον ουρανό με μεγάλη τιμή, ενώ τους εαυτούς τους να παραμένουν εδώ με μεγάλη ντροπή; Δεν είναι δυνατό, πιστέψτε, δεν είναι δυνατό να παρουσιάσω το πάθος αυτό με τον λόγο.
Παρατηρήσατε ποτέ αυτούς, που οδηγούνται προς τον θάνατο; Ποια νομίζετε , ότι είναι η κατάστασι της ψυχής τους, ενώ βαδίζει την οδό μέχρι της πύλης; Τι δεν θα προτιμούσαν και να πράξουν και να πάθουν, ώστε να απαλλαγούν από το σκότος εκείνο; Εγώ άκουσα πολλούς από αυτούς, που ανακλήθηκαν πίσω εξ αιτίας της βασιλικής φιλανθρωπίας μετά την απαγωγή, ότι ούτε καν ως ανθρώπους έβλεπαν τους ανθρώπους, επειδή η ψυχή τους ήταν ταραγμένη και φοβισμένη. Και γιατί μιλώ γι’ αυτούς , που οδηγούνται στον θάνατο; Πλήθος ανθρώπων στέκονται γύρω από αυτούς και οι περισσότεροι δεν αναγνωρίζονται. Εάν κάποιος τότε μπορούσε να εξετάση την ψυχή καθενός, όσο σκληρός και αν είναι στην ψυχή, όσο θρασύς και αν είναι, όσο γενναίος και αν είναι, δεν θα βρη κάποιον , που να μην την έχη σε κατάπτωσι και παραλυμένη εξ αιτίας του φόβου και της λιποψυχίας.
Αν λοιπόν, όταν άλλοι πεθαίνουν, αυτοί που σε τίποτε δεν κοινωνούν με αυτούς βρίσκονται σε τέτοια διάθεσι, όταν εμείς οι ίδιοι πέσουμε στην κατάστασι αυτή, πώς θα γίνουμε, άραγε, όταν θα απομακρυνθούμε από την ανεκλάλητη εκείνη χαρά και θα παραπεμφθούμε στην αιώνια τιμωρία; Διότι και αν ακόμη δεν υπήρχε γέεννα, πόσο μεγάλη τιμωρία είναι το να απομακρυνθούμε από τόση μεγάλη λαμπρότητα και να βρισκώμαστε απόμερα περιφρονημένοι;
Πραγματικά, εάν τώρα, όταν εισέρχεται ο βασιλιάς, τον βλέπουν πολλοί και συναισθανόμενοι την πτωχεία τους δεν απολαμβάνουν τόση ευχαρίστησι από την θέα, όση απολαμβάνουν αυτοί, που συμμετέχουν στην συνοδεία του βασιλιά και ούτε βρίσκονται κοντά στον βασιλιά και παραμένουν στη λύπη τους, τι θα γίνη τότε;
Ή μήπως νομίζετε , ότι είναι μικρή τιμωρία το να μη καταταχθούμε σε εκείνο τον όμιλο; το να μη καταξιωθούμε της ανέκφραστης εκείνης δόξας ; το να απορριφθούμε και να απομακρυνθούμε από την πανήγυρι εκείνη των ανεκλάλητων αγαθών; Όταν μάλιστα θα είναι και σκότος και τριγμός των οδόντων και δεσμά άλυτα και βασανιστήρια ατελεύτητα και πυρ άσβεστο και θλίψις και στενοχώρια και γλώσσα που κολάζεται, όπως η γλώσσα του πλουσίου, και θα κλαίμε με στεναγμούς και κανείς δεν θα ακούη και θα αναστενάζουμε και θα σπαράζουμε από τους πόνους και κανείς δεν θα μας προσέχη και παντού θα προσβλέπουμε με κάποια ελπίδα βοήθειας και από πουθενά κανείς δεν θα μας παρηγορή∙ που θα κατατάξουμε εκείνους, που βρίσκονται σε αυτά; Τί υπάρχει αθλιώτερο από τις ψυχές εκείνες ; και τι ελεεινότερο;
Εάν λοιπόν, εισερχόμενοι σε κάποια φυλακή , δούμε άλλους να βρίσκωνται σε ρακώδη κατάστασι, άλλους πάλι να είναι δεμένοι με σιδερένιες αλυσίδες και άλλους να είναι κλεισμένοι μέσα σε σκοτεινούς θαλάμους, καταθλιβώμαστε, αισθανώμαστε φρίκη και κάνουμε τα πάντα για να μη βρεθούμε σε τέτοια κατάστασι και θλίψι, όταν θα οδηγηθούμε σε αυτά τα βασανιστήρια της γέεννας δεμένοι, πώς θα είμαστε, τι θα κάνουμε; Διότι τα δεσμά εκείνα δεν είναι από σίδηρο, αλλά είναι από φωτιά, που ποτέ δεν σβήνει, και ούτε θα υπάρχουν συνάνθρωποί μας , οι οποίοι θα μας συμπαραστέκωνται και με τους οποίους θα συνομιλούμε φιλικά, αλλά άγγελοι φοβεροί και ασυμπαθείς, τους οποίους δεν μπορούμε ούτε να αντικρίσουμε , και οι οποίοι θα οργίζωνται πολύ για όσες ύβρεις εμείς προκαλέσαμε στον Δεσπότη.


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»
ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

[gkou]

Ημέρα περιπόθητη στους εναρέτους, φοβερή στους καταδίκους

Οι θλίψεις, λέει, τις οποίες θα υποστήτε, θα καταργηθούν μαζί με την παρούσα ζωή, όταν θα φθάση στο τέλος και αυτός ο κόσμος ∙ τα αγαθά όμως τα οποία θα απολαύσετε ,είναι αθάνατα, όπως σας είπα πολλές φορές στο παρελθόν.
Αφού τους έχρισε με τον τρόπο αυτό και τους τόνωσε τα φρονήματα με την υπόμνησι της ημέρας εκείνης, τους εξαπέστειλε. Διότι η ημέρα εκείνη είναι περιπόθητη σε εκείνους, οι οποίοι ζουν στην αρετή, όπως αντίθετα είναι φοβερή σε όσους ζουν στην αμαρτία , όπως και τους καταδίκους. Δεν πρέπει όμως μόνο να φοβούμαστε και να φρίττουμε , αλλά και να διορθωθούμε, όσο είναι καιρός και να απαλλαγούμε από την πονηριά∙ μπορούμε , εάν θέλουμε . Διότι εάν αυτό το έκαναν πολλοί, πριν έλθη η χάρις, πολύ περισσότερο μπορεί να γίνη αυτό με την έλευσι της χάριτος.
( Εις Ματθαίον, ομιλία 90ή, ΕΠΕ 12, 402. PG 58, 790 )


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»

ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

[gkou]

Σύνδουλοι θα κρίνουν συνδούλους.
Αγιογραφικά παραδείγματα

Τί λέει λοιπόν προς αυτούς; «Με είδατε να πεινώ και με θρέψατε∙ με είδατε γυμνό και με ντύσατε∙ ξένο και με περιμαζέψατε» ( Ματθ. 25, 35 ) . Στου άλλους πάλι λέει τα αντίθετα∙ καίτοι οι ίδιοι άνθρωποι ήταν και αυτοί και εκείνοι και έλαβαν τις ίδιες επαγγελίες και αυτοί και εκείνοι, τα ίδια έπαθλα είχαν ορισθή και για τους δύο, ο ίδιος πήγε και προς τους μεν και προς τους δε, με την ίδια γυμνότητα εμφανίσθηκε και προς αυτούς και προς εκείνους, με την ίδια πείνα και ως ξένος πάλι όμοια. Γιατί λοιπόν δεν υπήρξε το τέλος ίδιο; Διότι δεν άφησε η ψυχική διάθεσις∙ διότι αυτή μόνη προκάλεσε την διαίρεσι. Γι’ αυτό εκείνοι απέρχονται στην γέεννα του πυρός, ενώ αυτοί μεταβαίνουν στην βασιλεία του Θεού. Εάν όμως ήταν αίτιος των αμαρτημάτων τους ο διάβολος, δεν επρόκειτο να τιμωρηθούν αυτοί, αφού άλλος αμάρτησε και τους εξώθησε στην αμαρτία.
Είδες εδώ και αυτούς που αμάρτησαν και αυτούς που έζησαν στην αρετή; Είδες πως, όταν είδαν τους συνδούλους τους, αποστομώθηκαν;
Ας φέρουμε και σε άλλο παράδειγμα τον λόγο. Ήταν, λέει, δέκα παρθένες ( Ματθ. 25, 1-13 ) . Και εδώ πάλι η θέλησι είναι αυτή, η οποία στην περίπτωσι των μεν ενέργησε σωστά, ενώ στην περίπτωσι των άλλων έσφαλλε , ώστε να μπορέσης παράλληλα να δης και τα αμαρτήματα αυτών και τα καλά έργα εκείνων∙ η σύγκρισι τα κάνει σαφέστερα.
Και αυτές παρθένες και εκείνες παρθένες∙ και αυτές πέντε και εκείνες πέντε∙ κρατούσαν λαμπάδες και αυτές και εκείνες και περίμεναν όλες τον νυμφίο. Πώς όμως οι μεν εισήλθαν , ενώ οι άλλες δεν εισήλθαν; Διότι αυτές ήταν απάνθρωπες, ενώ εκείνες ήμερες και φιλάνθρωπες.
Βλέπεις λοιπόν πάλι ότι αιτία του τέλους γίνεται η θέλησις και όχι ο διάβολος; Είδες ότι η κρίσι διεξάγεται παράλληλα και η απόφασι βγαίνει από τα όμοια; Σύνδουλοι θα κρίνουν συνδούλους.
( Ότι εκ της ραθυμίας η κακία, ΕΠΕ 31, 110-112. PG 49, 268 ) .


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»

ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

[gkou]

Το μεγάλο θέατρο. Κάθε ένας θα είναι αυτοκατάκριτος.

Ας φοβούμαστε όπως πρέπει τον Θεό, ο οποίος και τώρα βλέπει τα έργα μας και τότε θα τιμωρήση αυτούς που τώρα δεν μετανοούν. Αλλά εμείς κάνουμε το αντίθετο. Διότι εκείνον, που θα μας κρίνη, δεν φοβούμαστε, ενώ εκείνους που δεν μπορούν να μας κάνουν κανένα κακό, εκείνους φοβούμαστε και τρέμουμε τον κακό χαρακτηρισμό, που μπορούν να μας κάνουν. Διότι εκείνος, που φροντίζει να μη φαίνεται αισχρός μόνο στους ανθρώπους, δεν ντρέπεται όμως να κάνη το κακό, επειδή τον βλέπει μόνον ο Θεός, εάν δεν θέλη να μετανοήση και να αλλάξη, την ημέρα εκείνη θα γίνη καταγέλαστος όχι ενώπιον ενός και δύο, αλλά μπροστά σε όλη την οικουμένη.
Το ότι εκεί υπάρχει μεγάλη συγκέντρωσις των καλών και των κακών πράξεων, σε διδάσκει η παραβολή των προβάτων και των εριφίων και ο μακάριος Παύλος , ο οποίος λέει: «Πρέπει όλοι εμείς να φανερωθούμε ενώπιον του βήματος του Χριστού, για να λάβη ο καθένας ό,τι του αρμόζει για όσα έκανε με το σώμα του, είτε καλό είτε κακό» ( Β΄ Κορ. 5,10 ). Και πάλι∙ «Ο οποίος θα φέρη στο φως τα όσα κρύβονται στο σκότος» ( Β΄ Κορ. 4,4 ) . Έκανες ή σκέφθηκες κάτι κακό και προσπαθείς να το κρύψης από τους ανθρώπους; Αλλ’ από τον Θεό δεν μπορείς να το κρύψης∙ αλλά από αυτά δεν σε ενδιαφέρει τίποτε∙ ο μόνος φόβος σου είναι οι οφθαλμοί των ανθρώπων. Πρέπει λοιπόν να καταλάβης , ότι κατά την ημέρα εκείνη δεν θα μπορέσης ούτε από τους ανθρώπους να κρυφθής. Διότι τότε θα παρουσιασθούν στους οφθαλμούς μας όλα τα έργα μας σαν σε εικόνα, ώστε ο καθένας να κρίνη τον εαυτό του.
Και αυτό είναι φανερό από την παραβολή του πλουσίου. Διότι και τον πτωχό εκείνον, που είχε καταφρονήσει, τον Λάζαρο εννοώ, τον είδε ο πλούσιος να στέκεται μπροστά στα μάτια του και εκείνον τον δάκτυλο, που πρώτα σιχαινόταν, τώρα τον παρακαλεί να τον παρηγορήση.
Παρακαλώ λοιπόν, και αν δεν βλέπη κανείς τα δικά μας έργα, ο καθένας από εμάς ας εισχωρήση στην συνείδησί του και να κάνη την λογική του δικαστή του εαυτού του και ας φέρη στο μέσον τα αμαρτήματά του. Και αν δεν θέλη να διαπομπευθή κατά την φοβερή εκείνη ημέρα, ας χρησιμοποιήση τα φάρμακα της μετανοίας και ας θεραπεύση τα τραύματα.
( Eις Ιωάννην ΛΔ΄, ΕΠΕ 13, 314-316 PG 59, 196-197 )


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»
ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

[gkou]

Δεν χρειάζονται μάρτυρες και έλεγχοι



Εάν, όταν δικάζεται μία πόλις από τους επίγειους άρχοντες, όλοι καταλαμβάνονται από μέγα φόβο και αυτοί ακόμη που δεν κινδυνεύουν , όταν θα δικάζεται ολόκληρη η οικουμένη από τέτοιον κριτή, που δεν χρειάζονται μάρτυρες και έλεγχοι, αλλά χωρίς όλα αυτά, πράξεις και λόγοι και ενθυμήσεις αποκαλύπτονται ενώπιον όλων και σαν σε εικόνα φανερώνονται σε όσους αμάρτησαν και σε όσους τα αγνοούσαν, πώς δεν είναι φυσικό να κλονισθή και σαλευθή κάθε δύναμις; Διότι και αν ακόμη δεν έρρεε ποταμός πυρός , ούτε άγγελοι φοβεροί παραστέκονταν, αλλά μόνον άνθρωποι καλούνταν και οι μεν επαινούνταν και θαυμάζονταν, ενώ οι άλλοι εξαποστέλλονταν ατιμασμένοι για να μη δουν την δόξα του Θεού, και αυτό μόνο ήταν η κόλασι, μήπως η έκπτωσι από τόσα αγαθά δεν θα ήταν πικρότερη από όλη την γέεννα και δεν θα κατέτρωγε τις ψυχές εκείνων, που θα τα στερούνταν; Πόσο κακό βέβαια είναι αυτό, τώρα δεν είναι εύκολο να το περιγράψουμε με τον λόγο, τότε όμως θα το γνωρίσουμε καλά στην πραγματικότητα.
Εσύ όμως πρόσθεσε τώρα και την κόλασι και μη βλέπης μόνον το ότι ντρέπονται και καλύπτονται και κάτω έχουν στραμμένο το βλέμμα τους, αλλά ότι σύρονται και προς το πυρ και προς αυτά τα βασανιστήρια και στις βάναυσες εκείνες δυνάμεις παραδίνονται και ότι πάσχουν αυτά, τότε που στεφανώνονται και δημοσία ανακηρύσσονται και στον θρόνο παρευρίσκονται όλοι εκείνοι που έπραξαν τα αγαθά και αξιώθηκαν της αιώνιας ζωής.

(Προς Θεόδωρον Μον., ΕΠΕ 28 , 802-808.
PG 47, 293-295 ) .


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»
ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

2013

[gkou]

Οπωσδήποτε θα υπάρξη κρίσις και ανταπόδοσις


Ας μη νομίζουμε λοιπόν ότι όλα τα σχετικά με εμάς σταματούν σ’ αυτήν την ζωή , αλλά ας πιστεύουμε ότι οπωσδήποτε θα υπάρξη κρίσις και ανταπόδοσις για όλα αυτά που κάνουμε εδώ. Διότι αυτό είναι τόσο σαφές και ολοφάνερο σε όλους, ώστε και οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες και οι αιρετικοί και ο οποιοσδήποτε άνθρωπος έχουν την ίδια γνώμη γι’ αυτό το θέμα. Αν και δεν πιστεύουν δηλαδή όλοι στην ανάστασι όπως θα έπρεπε, αλλά όμως για την κρίσι και την κόλασι και για τα εκεί δικαστήρια όλοι συμφωνούν, ότι υπάρχει κάποια ανταπόδοσις εκεί για όσα γίνονται εδώ. Διότι, εάν αυτό δεν συνέβαινε , για ποιόν λόγο άπλωσε τόσο μεγάλο ουρανό, έστρωσε κάτω την γη, άπλωσε την θάλασσα, άφησε να χυθή παντού ο αέρας, έδειξε τόσο μεγάλη πρόνοια, εάν δεν επρόκειτο να μας φροντίση μέχρι τέλους.
Δεν βλέπεις πόσοι που έζησαν στην αρετή, αν και έπαθαν μύρια δεινά, έφυγαν χωρίς να απολαύσουν κανένα αγαθό; Και άλλοι πάλι, αν και έδειξαν μεγάλη κακία, άρπαξαν τις περιουσίες των άλλων, ξεγύμνωσαν χήρες και ορφανά και τα καταπίεσαν, αφού απόλαυσαν τον πλούτο και την τρυφή και τα μύρια αγαθά, έφυγαν χωρίς να πάθουν ούτε το παραμικρό κακό; Πότε λοιπόν ή εκείνοι οι πρώτοι θα απολαύσουν τις αμοιβές της αρετής ή αυτοί θα πληρώσουν για την κακία τους, εάν στο τέλος αυτής της ζωής σταματούν τα δικά μας πράγματα;
Διότι, το ότι εάν υπάρχη Θεός, όπως βέβαια και υπάρχει, είναι δίκαιος, ο καθένας θα μπορούσε να το πη∙ και ότι, εάν είναι δίκαιος, και αυτούς και εκείνους θα τους ανταποδώση αυτά που τους αξίζουν, και αυτό από όλους έχει ομολογηθή. Αλλά, εάν πρόκειται και εκείνους και αυτούς να τους ανταποδώση κατά την αξία τους και εδώ κανείς από αυτούς δεν έλαβε την αμοιβή, ούτε εκείνος της κακίας την τιμωρία, ούτε αυτός της αρετής τις αμοιβές, είναι ολοφάνερο ότι υπολείπεται κάποιος καιρός, κατά τον οποίο και οι δύο θα έχουν την ανταπόδοσι που τους αρμόζει.
( Εις τον πτωχόν Λάζαρον Δ΄, ΕΠΕ 25, 530-532,
PG 48, 10-11 )


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»
ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
2013

[gkou]

Η έκπτωσις από την Βασιλεία των ουρανών είναι πιο ανυπόφορη



Παραδέχομαι, ότι η κόλασις είναι ανυπόφορη και μάλιστα πολύ ανυπόφορη. Η έκπτωσις όμως από την Βασιλεία των Ουρανών είναι πιο ανυπόφορη. Διότι, πες μου, εάν κάποιος βασιλιάς ή υιός βασιλιά επιστρέφοντας από πολλούς πολέμους νικητής και με τιμές και έχοντας ολόκληρη στράτευμα, εισήρχετο σε κάποια πόλι με την άμαξα, με τα τρόπαια , με πολλούς στρατιώτες που φορούν όλοι χρυσά ρούχα, με τους ακολούθους του, που όλοι κρατούν χρυσές ασπίδες και όλη η πόλις είναι στολισμένη και όλοι οι άρχοντες είναι μαζί του και τον ακολουθούν όλοι οι άνθρωποι, πίσω οι δέσμιοι αλλοεθνείς, ύπαρχοι, σατράπες, ύπατοι, τύραννοι, , άρχοντες, και εάν στην συνέχεια μέσα σε όλη εκείνη την λαμπρότητα τους πολίτες που συναντούσε δεχόταν και χαιρετούσε και έδινε το χέρι του και μετέφερε σε αυτούς κάθε παρρησία ή και συζητούσε με όλους, ως να ήταν φίλοι του και έλεγε, ότι έχει κάνει την πορεία εκείνη για χάρι τους, και άλλους έφερε στα δικά του ανάκτορα , τους υπόλοιπους όμως εγκατέλειπε, με ποιά τιμωρία θα ισοδυναμούσε αυτό, μολονότι δεν τιμωρούνται;
Εάν είναι τόσο πικρό το να εκπέση κανείς από την δόξα αυτή ενώπιον ανθρώπου, πολύ περισσότερο τούτο συμβαίνει ενώπιον του Θεού, όταν όλες οι ουράνιες δυνάμεις παρευρίσκωνται μαζί με τον Βασιλέα , όταν οι δαίμονες είναι δέσμιοι και σκύβουν προς τα κάτω και ο ίδιος ο διάβολος οδηγήται δέσμιος , καθώς και κάθε αντίπαλη δύναμις, όταν παρευρίσκωνται οι δυνάμεις των ουρανών, όταν αυτός έρχεται επάνω στα σύννεφα . Πιστέψτε με, εξ αιτίας της οδύνης που κατέχει την ψυχή μου από την υπόθεση αυτή, ούτε την ομιλία μπορώ να τελειώσω.
Ας κατανοήσουμε πόση δόξα στερούμαστε , ενώ είναι δυνατό να μη στερηθούμε. Διότι το φοβερό είναι αυτό, ότι δηλαδή ενώ μπορούμε να μην πάθουμε αυτά, τα παθαίνουμε. Όταν λοιπόν άλλους θα δέχεται και θα οδηγή προς τον Πατέρα στους Ουρανούς, άλλους όμως θα αφήνη και αφού τους παραλάβουν μερικοί άγγελοι, τους σύρουν χωρίς την θέλησί τους και με δάκρυα στα μάτια και με το κεφάλι προς τα κάτω στην γέεννα του πυρός , αφού προηγουμένως τους διαπομπεύση ενώπιον όλης της οικουμένης, πόση νομίζεις ότι είναι η οδύνη;
Ας ανταγωνιζώμαστε λοιπόν , όσο είναι καιρός, και ας φροντίζουμε πολύ για την σωτηρία μας. Πόσα μπορούμε να πούμε, όπως ο πλούσιος της παραβολής∙ εάν μας βοηθούσε κάποιος τώρα, θα σκεπτόμασταν αυτά που μας συμφέρουν. Αλλά κανένας δεν αφήνει. Και ό,τι θα πούμε, όχι μόνο από εκείνο είναι φανερό, αλλά και από πολλά άλλα. Και για να μάθης, πόσοι έχουν αρρωστήσει και είπαν, «Εάν γίνουμε καλά, δεν θα πέσουμε πάλι στα ίδια»! Πολλά παρόμοια θα πούμε τότε, αλλά θα ακούσουμε εκείνα, που άκουσε ο πλούσιος, ότι υπάρχει βάραθρο, ότι λάβαμε με το παραπάνω τα αγαθά στην παρούσα ζωή ( Λουκ. 16, 19-31)


Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΣ ΑΜΒΩΝ Θ΄
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ»
ΑΓΙΟΝ ΌΡΟΣ
Υπό Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
ΕΚΔΟΣΙΣ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ «ΑΓΙΟΣ ΣΥΡΙΔΩΝ Α΄»
ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
2013