Η τιμωρία των αμαρτωλών

[gkou]

…Ο διάβολος έκανε στους πρωτοπλάστους και κάνει διαρκώς στους ανθρώπους ψευδείς και δόλιες εισηγήσεις με σκοπό να τους παραπλανήσει και να τους απομακρύνει από τη ζωοποιό , σωστική, αγιοποιό και θεοποιό χάρη του Θεού και τελικά να τους οδηγήσει στην αυτοκαταστροφή, στο σκότος το εξώτερον».

Σ’ αυτό το σκοτάδι που βασιλεύει έξω από τη βασιλεία του Θεού, γιατί στερείται πλέον των προϋποθέσεων εκείνων που χρειάζονται για να δουν το φως της αιώνιας βασιλείας του Θεού κι όχι γιατί ο Θεός τους καταδικάζει σ’ αυτό τιμωρώντας τους. Η Γραφή χρησιμοποιεί εκφράσεις που ανταποκρίνονται στο μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων της εποχής και όχι μόνο. Όταν ο άνθρωπος αναγεννηθεί «εξ ύδατος και Πνεύματος» και δια της πνευματικής ασκήσεως και μετοχής στα υπερφυή μυστήρια της Εκκλησίας αποκτά την ικανότητα να κατανοήσει το πραγματικό και βαθύτερο νόημα των λέξεων, όπως το ερμηνεύουν οι Άγιοι πατέρες στα θεόσοφα συγγράμματά τους. Στην ουσία η τιμωρία των αμαρτωλών είναι αυτοτιμωρία, αυτοκαταστροφή, και την επιτρέπει ο Θεός προς όφελος των ίδιων των αμαρτωλών και των υπολοίπων. Στην περίπτωση των πρωτοπλάστων η τιμωρία έγινε , για να μη παραμείνει ο θάνατος αιώνιος, «ἵνα μὴ ἀθάνατον ᾖ τὸ κακόν». Οι πρωτόπλαστοι εξορίσθηκαν από τον Παράδεισο της τρυφής και ο Θεός «ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς», για να μην επιστρέψουν και φάνε από τον καρπό του δέντρου της ζωής και ζήσουν αιώνια μέσα στην κόλαση της φθοράς και του θανάτου. Συνεπώς η εξορία τους από τον παράδεισο και ο θάνατος ήταν για το καλό τους και όχι προς τιμωρία τους.
Αλλά τι κακό και η αμαρτία συνεχίσθηκε. Πολύ γρήγορα έπεσαν στην ασέλγεια , στη μοιχεία και την πορνεία, γι’ αυτό και ο Θεός είπε: «Οὐ μὴ καταμείνη τὸ πνεῦμα μου ἐν αὐτοῖς διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας» .Και ακολούθησε ο κατακλυσμός των υδάτων και «. Καὶ ἀπέθανε πᾶσα σάρξ κινουμένη ἐπὶ τῆς γῆς τῶν πετεινῶν, καὶ τῶν κτηνῶν, καὶ τῶν θηρίων, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πᾶς ἄνθρωπος». Η αλαζονεία της αυτοθεώσεως πέρασε στην αλαζονεία της υστεροφημίας. Οι απόγονοι του Αδάμ θέλησαν να οικοδομήσουν πόλη και πύργο, του οποίου η κορυφή να φθάνει στο ύψος του ουρανού, προτού διασπαρούν σε όλη τη γη και το όνομά τους να παραμείνει αιώνια. Η αντίδραση του Θεού στην εωσφορική αυτή αλαζονεία των ανθρώπων ήταν άμεση . Είπε: «Δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον. καὶ διέσπειρεν αὐτοὺς Κύριος ἐκεῖθεν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς». Αργότερα οι κάτοικοι των Σοδόμων και Γομόρρων απεμακρύνθησαν τόσο πολύ από τον Θεό, ώστε εθεοποίησαν την σαρκική ηδονή και τις γενετήσιες διαστροφές. Αυτό που λέμε σήμερα ομοφυλοφιλία και λεσβιασμό. Παλιότερα τον λέγαμε σοδομισμό. Σήμερα όλες οι σαρκικές διαστροφές και αμαρτίες καλύπτονται κάτω από το κάλυμμα της φιλίας και αγάπης, του έρωτος. Σήμερα όλες οι γενετήσιες διαστροφές ονομάζονται ιδιαίτερος προσωπικός τρόπος ζωής, που θέλει να προστατεύεται από την κρατική και ευρωπαϊκή νομοθεσία και την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Ο Θεός ,όμως, αντιθέτως προς τις σημερινές αντιλήψεις των αλλοτριωμένων από Αυτόν ανθρώπων, επενέβη τιμωρητικά στα Σόδομα και τα Γόμορρα. «Καὶ κατέστρεψε τὰς πόλεις ταύτας καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τὰ ἀνατέλλοντα ἐκ τῆς γῆς» …

… Η πλεονεξία και η φιλαργυρία την οποία ο απ. Παύλος εξισώνει με την ειδωλολατρία είναι η αιτία της σημερινής οικονομικής κρίσεως. Η σημερινή οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα της πλεονεξίας και απληστίας, του θησαυρισμού, του υπερβολικού και αμαρτωλού κέρδους, διότι λέγει «τὸ περισσὸν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστι» . Τραπεζίτες και λαός , επιχειρηματίες και εργαζόμενοι, άρχοντες και αρχόμενοι έχουν διαγράψει από τη ζωή τους τον Θεό. Δεν πιστεύουν στην Πρόνοια του Θεού. Θεός τους είναι το χρήμα, το κέρδος. Η απιστία, η ηθική και πνευματική πτωχεία φέρνει την απληστία και την πλεονεξία και αυτή με τη σειρά της φέρνει την οικονομική κρίση. Οι Άγιοι Απόστολοι του Χριστού ήσαν πάμπτωχοι οικονομικά, , αλλά ήσαν πάμπλουτοι πνευματικά. Έτσι ήσαν «ὡς πτωχοὶ, πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες». Η προσκόλληση στα υλικά πράγματα είναι καθαρή ειδωλολατρία. Ο Κύριος λέγει ότι «πάντα ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ•»…
(συνεχίζεται)


Από το βιβλίο: «ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ»
Αρχιμανδρίτου Τιμοθέου (Τζιαβάρα)
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2010