Μήπως είναι παραμύθι η Ανάσταση του Χριστού;

[Domna]

Σίγουρος στην ψυχή μου δεν είμαι. Λογικά δεν μπορώ να στο αποδείξω, αλλά να σου πω και το άλλο; Ακόμα κι αν αυτό που λες εσύ -ότι είναι παραμύθι αυτό που πιστεύω- το δικό μου παραμύθι είναι το ωραιότερο παραμύθι του κόσμου. Που δεν είναι παραμύθι, είναι αλήθεια!
Αλλά κι έτσι να το δεις, όλος ο κόσμος σήμερα ζει ένα μύθο, ζει ένα ψέμα. Γράφουν κάτι γιγαντοαφίσες: «Ζήσε το μύθο σου». Ζήσε το ψέμα σου. Στηρίξου κάπου, αρκεί να στηριχτείς. Ωραία! Κι έτσι να το πουν, αυτό που εσύ λες παραμύθι μου, είναι το πιο δυνατό παραμύθι. Που είναι γλυκό σαν παραμύθι, αλλά κρύβει απίστευτες αλήθειες! Κρύβει την αλήθεια της ζωής και του θανάτου.

Αν αυτό που πιστεύω είναι ένα παραμύθι, τότε πώς εξηγείται το ότι μπορώ και ζω, κι αντέχω τον πόνο, και βλέπω τον θάνατο και χαμογελώ, και πηγαίνω στο νεκροταφείο και φυτεύω λουλούδια. Και βλέπω τον πόνο να με πλησιάζει και κάνω υπομονή. Και γίνεται σεισμός γύρω μου και εγώ στέκομαι όρθιος… Και βλέπω ναυάγια, απογοητεύσεις, πίκρες, αρρώστιες, προσδοκίες, μοναξιά, θλίψη κι όλα αυτά τ’αντέχω… Ποιος με κάνει κι αντέχω; Ποιος με κάνει και ζω; Εσύ μου λες ότι ζεις κάτι αληθινό, πιο αληθινό απ’το δικό μου. Το δικό σου το αληθινό -έστω- σε κρατάει τόσο όρθιο; Σε κρατάει τόσο δυνατό;
Ωραία! Εγώ πιστεύω σ’ένα παραμύθι, λες. Δείξε μου εσύ. Τι έχεις και ακολουθείς; Τι σε στηρίζει εσένα στη ζωή; Πώς τα βγάζεις πέρα εσύ με τη ζωή; Πώς θα γλιτώσεις εσύ την απειλή του θανάτου, την απειλή του μηδενός, τη φθορά, τον πανικό του τέλους; Εσύ πώς θα το αντέξεις; Έρχεται ένας θάνατος. Πώς θα τον νικήσεις; Το δικό μου ψέμα είναι το πιο αληθινό και είναι αληθινό, επειδή είναι η αλήθεια! Είναι κάτι που δεν αποδεικνύεται. Ο π. Παΐσιος το’λεγε μ’ένα ρήμα περίεργο. Είναι κάτι -λέει- που «ζήται». Είναι κάτι που βιώνεται. Είναι κάτι που το ζεις, αλλά δεν ήξερε να πει το σωστό ρήμα, αλλά έχει το σωστό βίωμα!

Πηγή: π.Ανδρέα Κονάνου «Δυνάμωσε την ψυχή σου», εκδ. Σωματείο Παναγία Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα


http://istologio.org/?p=2944

[vasilisalt]

Σχεδόν όλοι οι Απόστολοι μαρτύρησαν (νομίζω στο σύνολό τους είναι πάνω από 80).
Λέτε να το έκαναν πιστεύοντας ένα παραμύθι;;;;

Για τον π. Ανδρέα τι να πω;
Βοηθάει πολύ κόσμο με τα λόγια του...

[panagiotisspy]

Η Πίστη δεν αποδεικνύεται.
Γι' αυτό λέγεται Πίστη, αλλιώς θα λεγόταν γνώση, άποψη, ή παραδοχή..
Η Πίστη μοιάζει ουτοπική..

Μα όμως τελικά ο μόνος τόπος που πραγματικά υπάρχει, είναι ο ου-τόπος, η ουτοπία..

Χωρίς "ουτοπίες", ζωή δεν υπάρχει..

Τα μόνα αληθινά πράγματα στη ζωή μας, είναι τα "παραμύθια", που τα πιστεύουμε, όχι επειδή τα ξέρουμε, αλλά επειδή τα νιώθουμε....

Λέει ο Ξυλούρης:
"παραμύθι-παραμύθι,
το κουκί και το ρεβύθι,
βόηθησε κι' εσύ να γένει,
όλη η γης Αγαπημένη"....

[aggelikiglafki]

Αν ήταν παραμύθι μετά από 2000 και κάτι χρόνια θα είχε ξεχαστεί θα είχε ''ξεφουσκώσει''.Αν ήταν παραμύθι 2000 χρόνια δε θα το πολεμούσαν τόσοι πολλοί.Κανεις δεν πολεμάει ένα μυθο.

[nickzark]

Αν οι άγιοι έκαναν θαύματα είς το όνομα ενως παραμυθιού ε τότε τα λόγια περιτεύουν

[marinam]

Η Πίστη δεν αποδεικνύεται.

Παναγιωτάκη μου, μου θύμίζεις κάτι που διάβασα πριν καιρό απο τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, κόποτε είπε (και κάποτε διάβασα) το εξής: ...για να πιστέψει στον Θεό, θέλει πίστη να έχει κάποιος και όχι λογική....

Νομίζω η πίστη αποδεικνύεται αλλά μάλλον όταν για μας είναι αργά. Ξέρεις πότε; Όταν φτάσεις στο φοβερό βήμα Του Χριστού που ακούμε απο τον Ιερέα, ίσως η πίστη σου σε σώσει. Εκεί η πίστη έμπρακτα αποδεικνυεται. Όταν ζητάς κάτι απο τον Χριστό, τον Άγιο, την Παναγία μας, και στο δίνει, αυτό είναι αποτέλεσμα της Πίστης. Έχετε Πίστη σε Εκείνον, Εκείνος μου δωσε πνοή.

Τώρα για το αν είναι "παραμύθι" μόλις ήρθα από εξομολογηση μην αμαρτήσω απόψε κι όλας.

[panagiotisspy]

Αχ, νομίζω πως δε με κατάλαβες Μαρίνα..
Δεν πειράζει..

Μίλησα πολύ βαθειά και συμβολικά..

Λοιπόν, δε συνδέω τίποτα με τη λογική, ίσα ίσα το αντίθετο..

Όχι η Πίστη δεν αποδεικνύεται..
Ίσως μόνο μετά θάνατον και μόνο με την προϋπόθεση ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή.

Το αν υπάρχει, ούτε εγώ, ούτε εσύ, ούτε κανένας το ξέρει..
Απλά το πιστεύουμε..
Κανείς μας δεν είναι σίγουρος..
Ούτε ο πατήρ Ανδρέας Κονάνος άλλωστε είναι σίγουρος, όπως και ο ίδιος λέει:

Σίγουρος στην ψυχή μου δεν είμαι.

Είπα πριν ότι το μόνο που αξίζει στη ζωή είναι οι ουτοπίες..
Πως ο μοναδικός τόπος που υπάρχει, είναι ο μη-τόπος, ο ού-τόπος, η ουτοπία..

Ας δούμε μερικές ου-τοπίες..
Η Πίστη μας..
Η εν δυνάμει "αγιοσύνη" του κάθε ανθρώπου..
Η δικαιοσύνη και η αδελφικότητα μεταξύ όλων των ανθρώπων..
Η ισότητα όλων των ανθρώπων..
Η εμπέδωση ειλικρινούς Αγάπης μεταξύ όλων..
κλπ..

Όλα τα παραπάνω είναι ουτοπίες..
Αλλά αν δεν πιστεύουμε σε αυτές, δεν μπορούμε να ζήσουμε..

Αυτό εννοούσα και με το "παραμύθι".

Τα μόνα αληθινά πράγματα στη ζωή μας, είναι τα "παραμύθια".

Όταν κάποιος είναι πιστός, είναι πιστός επειδή νιώθει το Θεό, επειδή νιώθει την Αγάπη Του. Δεν ξέρει αν υπάρχει. Απλά το νιώθει. Αυτό είναι πολύ πιο Αληθινό, από το να Τον είχε δει μπροστά του. Εδώ συνίσταται η Αλήθεια και το μεγαλείο της Πίστεως.

Το ίδιο γίνεται και με τα παραμύθια..

Όλοι οι πιστοί, δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από μικρά παιδιά, που λαχταρούν να βιώσουν το "παραμύθι"..

Γιατί αυτό το παραμύθι, είναι η πάσα ΑΛΗΘΕΙΑ..

Τον Θεό, δεν χρειάζεται να Τον καταλάβουμε..
Απλά να Τον αγαπήσουμε..
Και αν το κάνουμε, τότε θα τα καταλάβουμε όλα..
Και όλα τα παραμύθια, θα γίνουν Αλήθειες..
Και όλα τα ακατανόητα, θα γίνουν Φως....