'Εξελθε..

[dionysisgr]

Εἶπε Κύριος τῷ Ἄβραμ.
Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου, καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου, καὶ δεῦρο εἰς γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω..

Γιατι στ'αληθεια ζητα ο Θεος, απο τον Αβρααμ, να αφησει την πατρογονικη του γη;

Γιατι του ζητα να αφησει τα παντα, και την ιδια του την ζωη ακομα, και οτι την περιβαλει,
και να παει σε τοπο αγνωστο, με αμφιβολο προορισμο και νοημα;

Και τι ειναι αυτο που πειθει τελικα τον Αβρααμ, να υπακουσει και να αφεθει στην Οικονομια του Θεου γιαυτον;

Προφανως ο Αβρααμ καταλαβαινει και πιστευει οτι εδω προκειται για κατι πολυ μεγαλο και σημαντικο, απειρως μεγαλυτερο και σημαντικοτερο απο αυτα που ο ιδιος θεωρει μεγαλα και σημαντικα, οπως οι ταφοι των προγονων του, τα περιουσιακα του στοιχεια, η οικογενεια του και ουτω καθ'εξής..

Ο Αβρααμ καταλαβαινει οτι εδω διακυβευεται το παν. Εναντι του πεπερασμενου μικροκοσμου του, τον οποιον "χανει", ανοιγεται ενας μακροκοσμος, αιωνιος και μεγαλειωδης.

Ο Αβρααμ εξερχεται προς συναντηση του Απολυτου. Γιαυτο οι απαιτησεις ειναι απολυτες. Και η υπακοη απολυτη.

Ολα αυτα τα γεγονοτα, εχουν μια αναγωγη σε επιπεδο της προσωπικης μας λογικης, περα απο την ιστορικη, βιβλικη, εννοια, η Αγια Γραφη μιλα παντα σε πολλαπλο επιπεδο και σε ολους τους χρονους και τις υπαρξεις.

Μιλα λοιπον αυτο το γεγονος, απευθειας στην ταλαιπωρημενη, μπερδεμενη, θεοποιημενη και αδιεξοδη λογικη μας.

Και μας λεει: Εξελθε Ανθρωπε, του 21ου αιωνα, απο την λογικη σου, απο το νοητικο σου στερεοτυπο, και δες με τα ματια της καρδιας, αυτο που σου ανοιγεται μπροστα σου.


Βλεπουμε καθημερινα οτι με διαφορες αφορμες, κλεινουμε και στραγγαλιζουμε μεγαλα νοηματα και καταστασεις, αληθειες και προοπτικες αιωνιες, εμπειριες και διδασκαλιες εφαρμοσμενες επι αιωνων, στο δωματιακι της λογικης μας, και προσπαθουμε να τα περασουμε απο το κοσκινο της προσωπικης μας, εγωπαθεστατης και μικρονοϊκης λογικοτητας.

Kαι αρχιζουμε τα.. γιατι και τα πως.

Γιατι αυτο η Εκκλησια, γιατι εκεινο ο Θεος, γιατι το παραπερα ο Χριστος και οι Αποστολοι και οι Πατερες,
και γιατι οχι εκεινο που λεμε ΕΜΕΙΣ;

Και αυτο το ΕΜΕΙΣ και το ΕΓΩ και η λογικη μας η στυγνη αυτη, φονισσα της Πιστης, μας καταστρεφει και μας φερνει στην θεση του Αβρααμ σε περιπτωση που αρχιζε τις ερωτησεις..

Μα εαν ελεγε ο Αβρααμ γιατι το ενα και γιατι το αλλο, στον Θεο, ακριβως θα ειχε πετυχει το αντιθετο.

Αγνωσια Θεου, και εγκαταλειψη δικαια, και αντι για γεναρχης του λαου του Θεου, δεν θα τον ηξερε ουτε η μανα που τον γεννησε.

Αντι αυτου τι κανει ο Αβρααμ; Διαισθανεται με ΠΟΙΟΝ εχει να κανει. Καταλαβαινει οτι ακομα και αυτα που αφηνει πισω, ο Θεος θα τα Οικονομησει με τον ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ. Και πορευεται, αμεριμνος και ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ενωπιον και υπο του Θεου.

Τελος πετυχαινει απολυτα και γνωριζει τον Θεο, σε δρομο αναποδο απο αυτον που θα θεωρουσε οτι θα Τον εβρισκε δια μεσου του λογικου και αναμενομενου.

Οποιος θελει να βρει τον Θεο, και να γνωρισει την Εκκλησια Του και το μεγα μυστηριο της ευσεβειας, και της θεογνωσιας, θα πρεπει να αφησει λοιπον ως σαν να ειχε δεχτει απευθειας προσταγη απο τον Θεο, ολα τα λογικα υπαρχοντα του.

Η Εκκλησια αντιθετως με οτι νομιζουν γιαυτην οι αμυητοι, οι αγνοουντες οι απιστοι και οι ανοητοι,
δεν ειναι συμβατικη, ουτε στερεοτυπη, ουτε περιοριζεται, σε κανενος ειδους λογικη του κοσμου τουτου,
αλλα ειναι δυναμικη πορεια και εν τω γιγνεσθαι ανοιγομενη οδος προς την κοινωνια μας με τον Θεο με το Απολυτο Προσωπο.

Καθε ανθρωπος που θα εξελθει, οπως ο γεναρχης Αβρααμ, θα πληθυνθει, θα πολλαπλασιαστει, θα κερδισει και περρισον θα εχει, σε αρετες, σε ζωη, σε κοινωνια, σε θεογνωσια, και αυτα που νομιζει πως θα αφησει πισω, και θα χασει,
ολα αυτα ο Θεος θα τα επιβλεψει και θα τα οικονομησει οπως μονον Αυτος ξερει κατα την Πανσοφια Του.

Ας αφησουμε λοιπον, την λογικη μας, την μεριμνα μας, την νομιζομενη μας οικονομια για ολα, στον Θεο, ας απαλλαγουμε απο την φθοροποιο γνωμη μας και απολυτοτητα μας, για ολα, για οτι ταχα κανει στραβο η Εκκλησια, για οτι δεν κανει παλι η Εκκλησια και κατ'επεκτασιν ο Θεος διαμεσου αυτης, και ας αφεθουμε ως αμεριμνοι επιβατες της, στο ταξιδι της σωτηριας, υπακουοντας στις προσταγες που ελευθερωνουν, απο τον πανσοφο Κυριο και Σωτηρα και Λυτρωτη Ιησου Χριστον.

Γιατι Αυτος ειναι που πλοηγει με ασφαλεια και αλαθητως το πηδαλιο της Εκκλησιας. Και με το να αμφισβητουμε τις εντολες Του, οι οποιες σαν σε πλοιο, φθανουν σε εμας ιεραρχικα, απο τον Ιδιο, δια του Κληρου Του, δεν κανουμε τιποτα αλλο απο μια νοητικη και καριδακη ανταρσια που οδηγει τελικα στην απωλεια μας.

Οπως λοιπον ο Αβρααμ, ας εξελθουμε με θαρρος, με ταπεινωση και υπακοη, με πιστη και αμεριμνια, ενωπιον του θεληματος του Θεου, για να βρουμε τοπο, να σταθουμε ενωπιον Του.

Διαφορετικα, θα βαδιζουμε σε μια ανυδρη και ξερη ερημο, της κοσμικης μας αυταρκειας, αδιεξοδης λογικης, συγχυσεως, και θα γινουμε δουλοι των ληστων της ερημου αυτης, δηλαδη των λογισμων του πονηρου και της διανοιας μας,
και σκλαβοι στα κελευσματα τους, απομακροι απο τον Πατερα μας, και τον οικο Του.

Η επιλογη ειναι δικη μας.

Η να μεινουμε και να "πεθανουμε" στον τοπο της λογικης μας, μεσα στο σκοταδι της αγνωσιας του Θεου, με τα χιλιαδες νομιζω και πιστευω μας, και με το εγω μας, για ταφο βρωμερο και δυσωδη,

η να εξελθουμε αποφασιστικα προς συναντηση Του, γεγυμνωμενοι και απελευθερωμενοι,
απο τα καθε λογης νοητικα υπαρχοντα μας,
και ετσι καθαροι να γινουμε οπως το λευκο χαρτι για να χαραξει ο Θεος επανω μας την προσωπικη μας διαδρομη-πορεια-χαρτη, που θα μας οδηγησει τελικα στην πολυποθητη συναντηση μαζι Του.

..καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα, καὶ εὐλογήσω σε, καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος, καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε, καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.

Καὶ ἐπορεύθη Ἄβραμ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός..

[Andreasmas]

Ο προφήτης Ησαΐας ποτέ δεν πέθανε .
Είναι μαζί μας ,κινείται ανάμεσά μας και ο λόγος του διαχρονικός και ζωντανός ακούγεται πολύ δυνατά :
<<Απόστητε ,απόστητε ,εξέλθετε εκείθεν και ακαθάρτου μη άπτεσθε>>
Φύγετε μακρυά ,φύγετε μακρυά από τη Βαβυλώνα .Βγείτε απ` αυτή και τίποτα το ακάθαρτο και μολυσμένο μην αγγίζετε.
Τα λόγια τούτα του Θεού απευθύνονται και σήμερα σε όλους μας
Θέλει να μας ξυπνήσει από το λήθαργο της αμαρτίας ,να μας κάνει να ελπίζουμε ,να νιώσουμε ελεύθεροι και να πετάξουμε ψηλά και να γίνουμε αετοί του Πνεύματος .

Άνθρωπος :άνω +θρώσκω = κοιτάζω ψηλά ,ατενίζω τα επουράνια ,αφήνω την ψυχή μου καθαρή και ελεύθερη να βρει Τον Δημιουργό της ,Τον Εραστή της, Αυτόν που την έπλασε ,Την Πηγή του ζώντος ύδατος, Το Μέγα Φως που μια ακτίνα του διαλύει τα σκοτάδια της αμαρτίας και θανάτου.

Ω ταλαίπωρε άνθρωπε !
Για τα ξυλοκέρατα της αμαρτίας περιφρονείς, φιμώνεις την ίδια σου την ψυχή .
Την εξαναγκάζεις να γεύεται όλα τα ακάθαρτα και μολυσμένα και βδελύγματα της Βαβυλώνας ,και που εσύ εθελουσίως έστησες και που φροντίζεις να ζεις μέσα σ` αυτήν.
Είναι αυτή που <<εκ του οίνου του θυμού της πορνείας αυτής πεπότικε πάντα τα έθνη>>.
Ναι, με τη μεθυστική δύναμη και λύσσα της ειδωλολατρικής προσφοράς και διαφθοράς της ,έχει ποτίσει όλα τα έθνη. Κάθε τόπος που βασιλεύει η αμαρτία και η ανομία είναι και μια Βαβυλώνα. Γι` αυτό κι η βροντερή φωνή του Κυρίου ακούγεται απ` τον ουρανό: <<Έξελθε εξ αυτής ο λαός μου ,ίνα μη συγκοινωνήσητε ταις αμαρτίες αυτής>>


<<Ο σατανάς, ο πλανών την οικουμένην >> ,έχει σπείρει όλα τα κακά του κόσμου .
Πλανητάρχες ,κυβερνήτες ,σοφοί, επιστήμονες ,δημοσιογράφοι ,καλλιτέχνες και…,
…είναι κάτω από την εξουσία του .Σε όλους σχεδόν τους ανθρώπους και σε όλες τις πράξεις τους έχει βάλει τη δική του σφραγίδα ,τη σφραγίδα της μαύρης κόλασης.
Το κακό προχωρεί και η αλήθεια ποδοπατείται.
Είναι πολλοί οι αιχμάλωτοι της σύγχρονης Βαβυλώνας .
Είναι ανίκανοι να γνωρίσουν και να καταλάβουν την αλήθεια και την αρετή.
Γέμισε ο πλανήτης μας σάρκες ,περιφερόμενες σάρκες.
Παντού το γυμνό, η αναίδεια ,η κυνικότης ,η αποστασία ,η ασωτία ,η παρανομία ,και πάνω εκεί ψηλά στον πύργο της ανομίας ,στέκει θριαμβευτικά η εκφυλιστική ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ.
Η μαγεία έγινε τροφή και ιδανικό.
Η λατρεία ορισμένων μοντέρνων ειδώλων φτάνει στο παραλήρημα της παραφροσύνης .Είδωλα γοητευτικά ,στημένα σε κάθε γειτονιά. Είδωλα με τόσους πιστούς και αφωσιωμένους οπαδούς.
Οι δρόμοι και τα σπίτια γέμισαν λάσπη .
Οι νέοι μας θυσιάζουν τα πιο διαλεχτά μαργαριτάρια της ψυχής τους στα είδωλα της ηδονής .Πονηροί και γόητες πλανώντες και πλανώμενοι. Η αμαρτία ,σαν μια μαγική Κίρκη τους μεταμορφώνει σε γουρούνια ,και μόνο η Χάρη του Θεού μπορεί να τους ξανακάνει ανθρώπους.

Ζούμε σε έναν κόσμο που ο πόνος βασιλεύει και <<ημιθανείς >>κείτονται οι αδελφοί μας .Ψυχορραγούν οι άνθρωποι σήμερα. Αγάπη επιζητούν και αγάπη δεν ευρίσκουν. Η αγάπη που κλείνει πληγές δεν υπάρχει στην αγορά της αμαρτίας, γιατί εκεί τα πάντα είναι φτηνά .Η αληθινή αγάπη κοστίζει πολύ ακριβά. Απαιτεί θυσίες και προσφορές πολλές .
Πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος!
Και πόσο μικρότερος και τιποτένιος μπορεί να γίνει .Εγκλωβισμένος στα δίχτυα του σατανά αποπνέει και την τελευταία του ικμάδα της ζωής του.
Ο Άνθρωπος είναι μηδέν ως προς το άπειρο ,αλλά το παν σε σχέση με το μηδέν ,είχε πει κάποιος σοφός.
Όμως αν η δύναμη του ανθρώπου είναι μηδέν ,η δύναμη του Θεού είναι το παν.

Αν θέλουμε να ζήσουμε ,να ζήσουμε για πάντα ,τότε δεν έχουμε άλλη διέξοδο παρά να ζητήσουμε τη βοήθειά Του .Μια επίκληση για βοήθεια από μια καρδιά καθαρή,από μια καρδιά που ανήκει μόνο σ` Αυτόν . Ο Θεός πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι. Ναι να βγούμε έξω ,μακριά ,σε άλλον τόπο ,μακριά της Βαβυλώνας .
Δεν μπορούν οι κληρονόμοι τ`ουρανού να έχουν μεγάλη φιλία με τους κληρονόμους της κόλασης.
Οι μικροί συμβιβασμοί είναι πολύ επικίνδυνοι.
Δεν μας επιτρέπεται συμβιβασμοί με αμαρτωλά θέλγητρα, να υποχωρήσουμε από τις αρχές μας,να κάνουμε αβαρίες, να μοιράσουμε την αγάπη του Θεού στα δύο .

Ας μη καθυστερήσουμε λοιπόν τη φυγή μας .Κάθε αργοπορία είναι πολύ επικίνδυνη.
Από τούτο τον κίνδυνο πέρασε και ο δίκαιος Λωτ ,αλλά οι άγγελοι του Θεού του φώναξαν δυνατά να φύγει μακριά : <<Έξελθε ,ίνα μη και συ συναπόλη ταις ανομίαις της πόλεως>>.
Και όχι μόνο αυτό .
Βγαίνοντας από την αμαρτωλή την πόλη του είπαν :
<<Σώζων σώσε την σεαυτού ψυχήν ,μη περιβλέψει εις τα οπίσω ,μηδέ στης εν πάση τη περιχώρω>.

Αν θέλουμε λοιπόν να σωθούμε ,όχι μόνο από την κάθε Βαβυλώνα της ανομίας ,πρέπει μακράν να φύγουμε τάχιστα ,αλλά ούτε και προς τα πίσω να μη στρέψουμε το βλέμμα μας ,όπως η γυναίκα του που έγινε στήλη άλατος.
Στο γεγονός αυτό πολλά πνευματικά ναυάγια κρύβονται .

Δόξα τω Θεώ!