"Ίμια: τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών"

[filtor]

"ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ : "ΙΜΙΑ ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ" (βίντεο)"
http://1453-2009.pblogs.gr/2009/10/apok ... binte.html

[aposal]

Είχε χθες το βράδυ ανάλογη εκπομπή ο Αθέατος κόσμος. Οι στρατηγοί που ήταν οι αρμόδιοι (in charge) εκείνη την εποχή μίλησαν για το πόσο έτοιμος ήταν ο στρατός και για το πόσο φοβόντουσαν οι πολιτικοί ηγέτες μας, μήπως γίνει εμπλοκή.
Άν δεν έχεις Θεό μέσα σου, τρέμεις σαν το ψάρι όταν έρθουν τα δύσκολα...

[panagiotisspy]

Με πρόλαβε ο Απόστολος.
Είδα κι'εγώ την εκπομπή.
Ενα σωρό λάθη, χειρισμοί παιδαριώδεις από πολιτική (κυρίως), αλλά και στρατιωτική ηγεσία.
Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε απαράδεκτα εν τη γενέσει του, αλλά και πριν την εμπλοκή μεταξύ των δυνάμεων.
Πάντως έτσι όπως κατάντησε να είναι το πράγμα, με Ελληνες στρατιώτες στην μεγάλη Ίμια και Τούρκους στην μικρή, μη χειρότερα να λέμε.

[pr28]

και βγηκαν τα απορρητα τηλεγραφηματα ;
Τοσο απορρητα ηταν ;

[vivika]

Για να το θέσω πολύ απλά. Τα έγγραφα γενικότερα παίρνουν κάποιο χαρακτηρισμό. Υπάρχουν απόρρητα που χαρακτηρίζονται και μένουν για πάντα απόρρητα και άλλα που είναι απόρρητα για κάποιες δεκαετίες ή χρόνια.

[filtor]

"Η τελευταία συγκλονιστική εκπομπή για τα Ίμια, από τον "Αθέατο Κόσμο" του Κώστα Χαρδαβέλλα!"

http://1453-2009.pblogs.gr/2009/10/h-te ... to-ko.html

[zafeiris]

απο οτι ακουσα απο την ακπομπη για τα απορρητα, οι συγγραφεις εκαναν χρηση της αμερικανικης νομοθεσιας και τα πηραν...
οσο για εκεινη τη νυχτα, προσωπικα ειμαι ακομα πολυ ενοχλημενος και αισθανομαι λιγο ντροπη για τους χειρισμους... εκεινοι που ηταν φοβισμενοι πιο πολυ απο ολους ηταν οι τουρκοι...
κριμα που εχουμε αδυναμους πολιτικους και μαριονετες της αμερικης..

[pr28]

εγω μπορει να κολλησα τωρα στην λεπτομερεια ,
αλλα νομιζω οτι αν καναν χρηση της αμερικανικης νομοθεσιας δεν θα τα επερναν ποτέ .
εκει πας φυλακη γιατι οδηγεις μεθυσμενος ,τα απορρητα θα εδιναν ;

[Captain Yiannis]

Δεν καταλαβαίνω γιατί μπήκε τέτοιο θέμα σε αυτό τον ιστοχώρο , όμως ας είναι.

Και άλλη φορά έχει τεθεί το θέμα και δεν το έχω σχολιάσει , ας είναι , θα το κάνω τώρα.

Εάν όλλοι οι πόλεμοι γινόταν με αλληλογραφία , τότε ίσως ήταν καλύτερα , ίσως
και το λέω αυτό γιατί αυτός ο πόλεμος έτσι έγινε με αλληλογραφία.
Όταν όμως έχουμε νεκρούς + σε αυτούς , τότε , όλες μας οι ενέργειες πρέπει και να αναψηλαφώνται και να ελέγχονται.
Άκουσα ότι η βάρκα με τους Τούρκους που κατέλαβαν τα Ίμια , πέρασε κάτω από την μύτη της Ελληνικής Φρεγάτας , η οποία την σκόπευε με τα πολυβόλα της και με το χέρι στην σκανδάλη.Ο Κυβερνήτης της όμως περίμενε άδεια από Γενικό Επιτελείο Ναυτικού για να την κατάβυθίσει .
Τι να πω τώρα?
Θα του έλεγα όμως τότε , και το λέω τώρα γιατί το σκέπτομαι από τότε
«Καπετάνιε μου , τώρα γράφεις ιστορία , κάνε αυτό που ξέρεις , κάνε αυτό που σε έχει εκπαιδεύσει ο Ελληνικός Λαός να κάνεις , κάνε αυτό που έχεις ορκιστεί να κάνεις , να μην αφήσεις να χαθεί ούτε μία σπιθαμή Ελληνικής γης , προστάτευσε τα μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματός σου , εσύ είσαι εκεί εσύ αποφασίζεις κανένας άλλος.»
Αυτός δεν έκανε αυτό που είχε εκπαιδευθεί να κάνει , και έτσι φτάσαμε εκεί που φτάσαμε. Από έναν άνθρωπο και μόνο , κατά την ταπεινή μου άποψη.

Ο Κύριος μας να αναπαύσει όλα τα παιδιά του που χάθηκαν αυτήν την περίοδο και
τους Χριστόδουλο Παναγιώτη και Έκτωρα
Αιωνία η μνήμη αυτών.

[panagiotisspy]

Στην περίπτωση των Ιμιών, έγιναν τρομακτικά λάθη στους χειρισμούς από πολιτική και στρατιωτική ηγεσία.
Η πολιτική ηγεσία, υπό τον "φρέσκο" πρωθυπουργό Σημίτη (είχε αναλάβει λίγες ημέρες νωρίτερα), δεν είχε ιδέα πώς να αντιμετωπίσει το θέμα. Τα έκανε κυριολεκτικά "θάλασσα". Δεν απευθύνθηκε ως όφειλε, σε πολιτικό επίπεδο, σε εκείνα τα μέρη και με εκείνον τον τρόπο που έπρεπε, ώστε να εκτονώσει την κατάσταση. (Θυμίζω την περίπτωση Παπούλια - Ζίβκοφ το 1987). Δεν μπόρεσε να ελέγξει τα ΜΜΕ, τα οποία έλεγαν ό,τι ήθελαν. Δεν κατηύθυνε κατά τον σωστό τρόπο τις ένοπλες δυνάμεις. Εστειλε έναν τεράστιο αριθμό πολεμικών πλοίων στην περιοχή, των οποίων ο ακριβής ρόλος και η αποστολή, ήταν απολύτως ασαφή και αμφιλεγόμενα.
Η στρατιωτική ηγεσία ανέλαβε να περιφρουρήσει δύο βράχους (μεγάλη και μικρή Ίμια), αφήνοντας την μικρή Ίμια εντελώς αφύλακτη, με αποτέλεσμα να καταληφθεί από Τούρκους στρατιώτες.
Εμοιαζε σαν να ήταν κάπως "στημένο" το σκηνικό, ώστε να καταλήξει σε αυτό στο οποίο τελικά κατέληξε.
Ο ρόλος του στρατεύματος εν προκειμένω, ήταν παράξενος. Το πράγμα αφενός έμοιαζε με πολεμική επιχείρηση, αφετέρου τα καθήκοντα του στόλου ήταν κατά κάποιο τρόπο "αστυνομικά'.
Προσωπικά, η συμπεριφορά των ενόπλων δυνάμεων, μου θύμισε κάπως την συμπεριφορά των ΜΑΤ, τα οποία έχουν την συνήθεια από τη μιά, να παρακολουθούν με απάθεια, ιδιωτικές και κρατικές περιουσίες, να παραδίδονται στη φωτιά και στη λεηλασία, ενώ από την άλλη αναλαμβάνουν ενίοτε δολοφονικές πρωτοβουλίες, όταν τους πετούν μιά πέτρα άμυαλα δεκαπεντάχρονα παιδιά.

Παρά ταύτα, ευτυχώς που το πράγμα, δεν πήγε χειρότερα και δεν είχαμε πολεμική σύρραξη.

Αυτό που ήταν το χειρότερο και που αποτελεί το αποκορύφωμα της "ξεφτίλας", ήταν η απόσυρση της σημαίας μας, από έδαφος της Ελληνικής επικράτειας. Αν είναι δυνατόν!
Και μετά το "ευχαριστώ" προς τις ΗΠΑ από τον πρωθυπουργό, εντός του Ελληνικού κοινοβουλίου! Μεγάλη ντροπή! Τουλάχιστον ασέβεια στην μνήμη των παιδιών που σκοτώθηκαν εκείνη τη νύχτα.

Επαναλαμβάνω πάντως, ευτυχώς που απεφεύχθη η σύρραξη.
Για πολλούς λόγους.

Εκτός από το γνωστό σε όλους μας γεγονός, του πόση φρίκη και δυστυχία προκαλεί ο πόλεμος, ένας άλλος λόγος είναι ο εξής:
Τα παλιά τα χρόνια όταν γίνονταν πόλεμοι, μετά την πάροδο μικρού ή μεγάλου διαστήματος τελείωναν, με την νίκη ενός από τα αντιμαχόμενα μέρη. Ο νικητής κέρδιζε τον πόλεμο βασιζόμενος, είτε στην ισχύ και τον αριθμό των όπλων και του στρατεύματός του (κατά κανόνα γινόταν αυτό), είτε στην εξυπνάδα των στρατιωτικών ή πολιτικών του ηγετών, είτε στην γενναιότητα και το θάρρος των πολεμιστών του.
Και είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι η αγαπημένη μας πατρίδα, κατήγαγε τις περισσότερες νίκες της, βασιζόμενη στις δύο τελευταίες παραμέτρους.

Τα πράγματα άλλαξαν όμως πλέον. Οι πόλεμοι δεν γίνονται έτσι. Ούτε γίνονται υπέρ βωμών και εστιών, ούτε υπέρ Πίστεως και ελευθερίας.

Γίνονται κάπως έτσι:
Οι ηγέτιδες - "προστάτιδες" υπερδυνάμεις, αφού εξοπλίσουν ως αστακούς τα κράτη υπηκόους τους (βλέπε Ιράν-Ιράκ ή τον εξοπλισμό του Αφγανιστάν όταν πολεμούσε με τους Σοβιετικούς κλπ), αφού τα αφαιμάξουν και τα απομυζήσουν οικονομικά, ειπράττοντας πακτωλούς χρήματος, στην συνέχεια τα βάζουν να σκοτωθούν μεταξύ τους. Οχι όμως για πολύ. Για μερικές μέρες ή το πολύ κανά δυό-τρεις μήνες.
Στην συνέχεια εφευρίσκουν τρόπους σύναψης κάποιας ειρήνης. Ειρήνης πάντοτε επισφαλούς, ώστε να μην κλείσει η στρόφιγγα εισροής κι'άλλου χρήματος, για περισσότερα όπλα, στο διηνεκές του χρόνου.
Αφού εισπράξουν τις ευχαριστίες των κρατών υπηκόων, αποφασίζουν να τους κάνουν κι'άλλο "χατήρι". Να τους ανοικοδομήσουν τα κατεστραμμένα τους κράτη, τον ιστό, τις υποδομές τους και την οικονομία τους. Φυσικά ούτε κι'αυτό θα το κάνουν με το αζημίωτο. Θα φέρουν τους δικούς τους επιχειρηματίες, τους δικούς τους συμβούλους, τις δικιές τους εταιρείες.
Και αφού εισπράξουν νέο καταιγισμό από "ευχαριστώ", αλλά -το κυριότερο- από χρήμα και βεβαίως εξασφαλίσουν την διαιώνιση της σχέσης ηγέτιδα δύναμη-υπήκοο κράτος, τότε αφήνουν τα κράτη στην ησυχία τους, για όσο χρονικό διάστημα κρίνουν, ότι δεν τα χρειάζονται.
Συνεχίζουν όμως κάθε τόσο να δρέππουν, την λάμψη του χρήματός τους και την επιβεβαίωση των "ευχαριστώ" τους.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ας ευχαριστούμε τον Θεό, που αποφύγαμε την αιματοχυσία, το κλάμα, το σκοτάδι, την φρίκη και τον ηθικό διασυρμό ενός τέτοιου πολέμου.
Αιωνία η μνήμη των ηρωικώς πεσόντων αδελφών μας.