Θάνατος

[geonutr]

smarti μου σε ευχαριστώ. Δεν τα είπα αυτά για να ακούσω κάτι, αλλά για να σου πω πως όσο καιρό και να μας δώσει κάποιος γιατρός αν δεν είμαστε κοντά στον Θεό δεν ξέρω πως θα το αντιμετωπίσουμε...δεν έχω ακούσει και λίγα!το θέμα μου δεν είναι σοβαρό, μια μικρή σωματική ταλαιπωρία είναι και δεν θα μου προκαλέσει τίποτα σοβαρότερο,έτσι μου λένε...είμαι καλά και τώρα πια δεν προσεύχομαι να μου φύγουν αυτά, συμβιβάστηκα!

[smarti]

Σας ευχαρηστω ολους για τις απαντησεις σας

[panagiotis2008]

Smarti δεν θα 'μαι,αφού είμαι 300 χιλιόμετρα μακρυά από τον τόπο που θα βρεθείτε.

[panagiotis2]

εχω ενα προβλημα υγειας...οποτε παω για το γενικο check up, με πιανει φοβος και τρομος. αν παει κατι στραβα, οτι εχω χτισει μεχρι τωρα θα πεσει σαν καστρο απο αμμο.και τοτε συνειδητοποιω....δεν ειμαι ετοιμος να πεθανω!φοβαμαι να αντιμετωπισω τον Κυριο.Φοβαμαι γιατι δεν εχω αυτογνωσια. ξερετε τι σημαινει αυτο?να νομιζεις οτι πας να ανακαλυψεις ποιος εισαι, και ξαφνικα να αντιδρας σε μια περιπτωση τοσο ασχημα, και τοσο αθλια που να λες: ειμαι τοσο παλιανθρωπος?και παλι απο την αρχη!

τι θα εκανα αν ηξερα οτι θα πεθανω σε 1 μηνα? θα ζητουσα συγνωμη απο οσους αδικησα, με πραγματικη μετανοια νομιζω,και μετα θα πηγαινα να γινω μοναχος.ναι για ενα μηνα!

[panagiotis2]

σε καταλαβαινω απολυτα!οταν εισαι μακρια και εχεις ογκους...λεμφωματα νιωθεις οτι ζεις στην κολαση!ναι μια κολαση. hodgking εχεις?

[panagiotis2008]

Ax μακάρι να με έπαιρνε ο Κύριος σε 1 μήνα,καλά θα ήμουν από το να ζω σε τόσα βάσανα.
Τώρα τη μάνα μου λυπάμαι,αλλά αν δεν της άρεσε τι να γινόταν...
Ας μάθει οτί η ψυχή είναι αθάνατη να της περάσουν όλα (και για τον πατερούλη μου που μας άφησε πέρυσι)...

[aposal]

Ax μακάρι να με έπαιρνε ο Κύριος σε 1 μήνα,καλά θα ήμουν από το να ζω σε τόσα βάσανα.

Χάρη σ' αυτά τα βάσανα όμως θα γνωρίσουμε καλύτερα τον Δημιουργό μας (γιατί Εκείνος βρίσκεται όπου υπάρχει πόνος), θα οπλιστούμε περισσότερο στη μάχη κατά του πονηρού, θα ξοφλήσουμε ασυγχώρητες αμαρτίες και θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την εμπειρία μας για να βοηθήσουμε και κάποιον άλλον αδελφό που θα βρίσκεται σε ανάγκη!
Τίποτε δεν γίνεται τυχαία!
Τα πάντα εν σοφία εποίησε (και ποιεί)!
Δόξα τω Θεώ!

[theodnot]

Θα αναφερθω σε κατι που σιγουρα ολοι το γνωριζετε :τιποτα δεν στελνει ο Θεος μας, αν δε γνωριζει απο πριν οτι ειμαστε ικανοι να το "σηκωσουμε". Ξερει ακριβως το μεγεθος του σταυρου που μας δινει και καταποσο ειμαστε ικανοι κα το δεχτουμε ( ποτε δεν θα μας εδινε κατι αβασταχτο). Αλλες παλι φορες κατι που αρχικα και φαινομενικα μας φαινεται αβασταχτο Αυτος ο Ιδιος μας δινει δυναμη να πορευτουμε και να το αντιμετωπισουμε. Συχνα ειμαι αδυναμη να αντιμετωπισω δεχτικα, καταστασεις θανατου και μονο μεσα απο το βλεμμα του χριστιανου και της πιστης " ανδρειωνομαι" και συνεχιζω. Προσωπικα νομιζω οτι ελαχιστοι ανθρωποι μπορουν να δεχτουν ευκολα την αναγγελια συντομου θανατου και ειλικρινα τους θαυμαζω ( εχω την πεποιθηση οτι αυτοι οι ανθρωποι βρισκονται, ζουν και πορευονται μεσα στην εκκλησια γιατι μονο με το δικο της πρισμα γινεται αντιληπτη η παροδικοτητα και το προσκαιρο της επιγειας ζωης μας). καλημερα σε ολους

[geonutr]

πριν μήνες γνώρισα έναν κύριο που μου είπε την ιστορία μιας κοπέλας...20 ετών μόλις, βρέθηκε ότι έπασχε από καρκίνο..και αντί να πει : μα γιατί, γιατί, γιατί σε μένα (όπως πολύ από μας θα λέγαμε) είπε :γιατί όχι και σε εμένα;σε τι διαφέρω εγώ απ'τους άλλους!!!
Αυτό είναι το μεγαλείο ψυχής....

[Dreamlander]

Το μονο σηγουρο σε αυτο τον κοσμο ειναι ενα¨Οτι ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ!!!
Αυτο με απασχολουσε και με απασχολει τα τελευταια χρονια. Ξερω οτι ειναι ΜΕΓΑ λαθος να μην μπορω να κατανοησω ψυχικα (και με πικραινει πολυ) το "Και πασαν την ζωην ημων Χριστο το Θεο παραθωμεθα".
Με εχει πιασει φοβια με τον θανατο. Οχι οτι θα πεθανω, αλλα ο τροπος που θα πεθανω. Μπαινω στο αυτοκινητο και καθε λιγο σκεφτομαι οτι θα πεθανω. Μπηκα προσφατα στο αεροπλανο μετα απο πολυ καιρο και ειμουν συνεχως στην τσιτα οτι θα πεθανω. Αναβαλλω ταξιδια και μετα λυπης μου και αυτο στο Αγιο Ορος, γιατι φοβαμαι! Περνουν απο το μυαλο μου ολες οι σκηνες. Η σκηνη της πτωσης, του πανικου, του πνιγμου, της συγκρουσης... ολα. Ακομα και τωρα που σας γραφω τρεμω.
Με βλεπει και ο Θεουλης και λεει "Δεν ειμαι αξιος της εμπιστοσυνης σου για να μου αναθεσεις την ζωη σου;" :crybaby: Ετσι νοιωθω αδελφια. Τι να κανω ενω ξερω πως ειναι και αμαρτια αυτο που κανω....