Πρώτες και τελευταίες σκέψεις

[eleimon]

Το πως θα περασουμε τη μερα μας εξαρταται απ τις πρωτες σκεψεις που βαζουμε στο μυαλο μας.Μολις ξυπνησεις μας διδασκει ο οσιος Ιωαννης της Κλιμακος η πρωτη σου κινηση να ειναι το σημειο του σταυρου και η πρωτη σου σκεψη να ειναι αφιερωμενη στο Θεο.."απο το πρωι φαινεται πως θα περασω τη μερα μου"ελεγε ενας εραστης της προσευχης."Η καλη μερα φαινεται απο το πρωι"λεει ο λαος μας.Το ιδιο ισχυει και για την πνευματικη μερα..θες να φτιαξεις τη μερα σου?Ξεκινα με προσευχη!!
Αλλα και το πως θα περασουμε τη νυχτα εξαρταται απ τις σκεψεις πριν κοιμηθουμε..Οι ψυχολογοι συνιστουν βραδυ να εχουμε στο νου "θετικες σκεψεις" η εκκλησια μας συνιστα το Αποδειπνο...Αλλη χαρη εχει η προσευχη και αλλη "χαρη" εχουν οι θετικες σκεψεις,που ειναι απλα σκεψεις..

[Dimitra79]

Τι πιο καλύτερο απο ένα πρωινό ξύπνημα με τη ευχή στα χείλη, "Κύριε Ιησού Χριστέ Ελεησόν Με". Η πρώτη νήψη του προσώπου με το δροσερό νερό και τα πρώτα Δόξα σοι να τριγυρνάν στο νού και την ψυχή... Βασιλευ Ουράνιε, βοήθησε με να διαβάσω τον Όρθρο, την πεμπτουσία της πίστης μου και οδήγησε την σημερινή μου ημέρα σύμφωνα με το θελημά σου. Βοηθησέ με να μην πληγώσω και να μην πικράνω κανένα απο τους συνανθρώπους μου. Γνωρισόν μοι Κύριε οδόν εν η πορεύσωμαι...
Τρέξιμο άγχος, δουλειές, σκέψεις, πειρασμοί μα η ευχή όλη τη μέρα γαντζωμένη μέσα μου, η μοναδική γιατριά στα βάρη που σηκώνω η αμαρτωλή...
Το απογευματινό αγέρι μου ξυπνά στην μνήμη λόγια απο την παράκλιση προς την Υπεραγία Θεοτόκο και στίχους απο τον Εσπερινό. Προσπαθώ να βρώ μια εκκλησία στο διάβα μου να μπώ και να ανάψω ένα κερί, να λουστώ με το Αγιο Πνεύμα και να συνεχίσω τις δουλειές μου. Αλλά ακόμη κ όταν δεν μπορώ να βγώ έξω και παραμένω σε κλειστό χώρο να διαβάσω έστω και κρυφά λίγα λόγια απο τον Εσπερινό για να αγαλιάσω...
Σπίτι, επιτέλους ξεκούραση! Ενα απόδειπνο για να μου δώσει ευφορία στην ψυχή και να πλημμυρήσω απο αγάπη. Να διώξω ότι κακό πλήγωσε σήμερα την ψυχή μου... Και μετά να αναλλογιστώ αν τα έργα που έπραξα καθ'όλη την διαρκεια της ημέρας ήταν σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου μου, αν πλήγωσα κάποιον απο τους συνανθρώπους μου θελητά η αθέλητα και να μετανοίσω για την συμπεριφορά μου. Για κάθε κακό λογισμό και πράξη να κάνω μια μετάνοια κ να κλάψω προσπαθώντας να μην το επαναλάβω.
Να ξαπλώσω στο κρεβάτι και να κάω την δική μου ψυχοθεραπεία μ'ένα κομποσχοίνι στα δάχτυλα να λέγωντας αδιαλείπτως την εύχη στο μέρος που κάποιοι άλλοι ίσως να μετρούν πρώβατα εγώ να λέω "Κύριε Ελέησον"...

[theodnot]

μπραβο βρε κοριτσια.. μπραβο που μπορειτε να κανετε ολες τις ακολουθιες και να ακολουθειτε προγραμμα. ΕΓΩ ΑΔΥΝΑΤΩ να ακολουθησω. Καντε καμια προσευχη και για ολους εμας τους υπολοιπους τους αμαρτωλους. Και για να μην βγω απο το θεμα, θεωρω οτι μια απλη προσευχη με το πρωιμο ξυπνημα και η βραδινη προσευχη (ειτε αποδειπνο ειτε κατι πιο μικρο) εξασφαλιζουν καλη διαθεση και θετικες σκεψεις , επομενως ευτυχια πνευματικη και σωματικη.

[eleimon]

Σκεφτηκα να σας ρωτησω κατι...ιδιως οσους εχουν μικρα παιδια και η φροντιδα παιρναει μονο απ τα χερια τους. Με ποσο κουραγιο κανετε το αποδειπνο το βραδυ,γιατι εγω το κανω αλλα ειμαι κομματια.Πρεπει να το κανω ομως με τοση κουραση?η πρεπει να λεω καποια αλλη συντομη προσευχη? επειδη διαβαζω και τους χαιρετισμους της Παναγιας μας μου πεφτουν ολα αυτα μαζι παρα πολλα..Φροντιζω λοιπον τους χαιρετισμους να τους σπαω και να διαβαζω καθε μερα 2 στροφες..Δε ξερω αν κανω καλα και δεν το εχω συζητησει και με τον πνευματικο μου,οπως και να χει ομως το θεμα το βραδυ αισθανομαι ασχημα οταν φτανει η ωρα της προσευχης και γω χασμουριεμαι απ τη κουραση...

[Dimitra79]

Απ'όσο ξέρω Ελπίδα το Απόδειπνο είναι πολύ σημαντική προσευχή και πρέπει να την λέμε κάθε βράδυ όσο κουρασμένοι και αν είμαστε. Ακόμη και όταν δε μπορείς να πάρεις να πάρεις τα πόδια σου έστω και ξαπλωμένη διαβασέτο, μαζί και τους χαιρετισμούς προς την Παναγία. Και εγώ πάντως πολλές φορές δεν το διαβάζω, δεν είσαι η μόνη

[Harrys1934]

σ
. Συμφωνώ με όλλες τις γνώμες της theodnot Με υποχρεώσεις οικογενειακές είναι ηρωισμός να κατορθώνεις Έστω να βρίσκεσαι εδώ αυτήν την στιγμή και ακόμη να μπορείς να κάνεις την πρωινή και βραδινή προσευχή. Άλλοι μπορούν καλύτερα, αυτό δεν θα πει για αυτούς που κάνουν λιγότερα είναι χαμένοι. Εγώ να πω ένα Εύγε καλέ μου άνθρωπε

[Evi_J]

Μια φορά και έναν καιρό ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης (νομίζω πως αυτός ήταν) είχε τόσο πολύ κουραστεί εκείνη την ημέρα από τα καθήκοντα του, που το μόνο που ήθελε ήταν να πάει για ύπνο και τίποτα άλλο! Δεν είχε όμως κάνει ακόμα το απόδειπνο! Του ήρθε λοιπόν ο λογισμός "τι θα καταφέρεις με το κάνεις ένα απόδεπνο που από την νύστα σου δεν θα καταλαβαίνεις τα μισά; Τσάμπα η προσευχή...και αύριο μέρα είναι".... και εδώ που τα λέμε δεν είχε και άδικο ο λογισμός του. Ο πονηρός μας χτυπάει στο ποιο αδύναμο σημείο μας που εκείνη την στιγμή ήταν η σωματική του αδυναμία. Τελικά όμως ο όσιος το έκανε το απόδειπνο. Ξέρεις γιατί; Επειδή η απάντηση προς τον λογισμό μας είναι πολύ απλή: η άρνηση! Έτσι και ο άγιος. Τον αρνήθηκε και έκανε το απόδειπνο κανονικά. Και του είπε ότι ναι μεν μπορεί να μην καταλάβει τα μισά, τα άλλα μισά όμως θα τα καταλάβει! Η νίκη σου -του είπε- θα είναι ΜΙΣΗ όχι ολόκληρη!

Έτσι και εσύ... Καλύτερα χασμουρητό και απόδειπνό παρά τίποτα. Αφού θα κοιμηθείς μετά και η κούραση θα φύγει γιατί να χάσεις το απόδειπνο; Υπάρχει λόγος; Θες να τον κάνεις να χαρεί που σε νίκησε; Αφού ο πνευματικός σου, σου είπε να το κάνεις, τότε να το κάνεις! Μην ξεχνάς ότι ο Θεός δεν βάζει ΠΟΤΕ μεγαλύτερη δοκιμασία από αυτήν που μπορούμε να νικήσουμε. Αυτό σημαίνει ότι ΜΠΟΡΕΙΣ να το κάνεις!! Δεν είναι καλύτερα μισή νίκη αντί για μηδέν αποτέλεσμα;

Και αν σε παρηγορεί σε πληροφορώ ότι και εγώ τα ίδια τραβάω. Μάλιστα σου λέω να παρατηρήσεις το εξής: δεν έχεις παρατηρήσει ότι η νύστα μας και τα χασμουρητά μας είναι ΜΟΝΟ σε ότι αφορά κάτι που έχει σχέση με προσευχή; Εγώ κάθε Κυριακή ξυπνάω ωραία και καλά αλλά σε όλη την διάρκεια της Θ. Λειτουργίας χασμουριέμαι, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ με τίποτα.... και αυτό μόνο κατά την διάρκεια της Θ. Λειτουργιάς. Μετά τσουπ..... η νύστα πάει περίπατο εντελώς κατά τύχη όταν τελειώσει η Θ. Λειτουργία! Νωρίτερα ποτέ!!!! Λες και με το που τελειώνει η Λειτουργία παίρνει μαζί της και την νύστα... για βόλτα!! Γι' αυτό σου λέω. Πολέμησε το! Τι την έχουμε τη Παναγιά μας δίπλα μας;

Και έπειτα είναι το άλλο.... ξέρεις ότι άμα υποχωρήσεις σε ένα, μπορεί να υποχωρήσεις και στο δεύτερο... και στο τρίτο... και στο τέταρτο... και πάει λέγοντας.... Που θα σταματήσει; ΠΟΥΘΕΝΑ! Αυτός είναι ο σκοπός του μην το ξεχνάς.

Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι στο είπε ο πνευματικός σου βέβαια... Γιατί αν το κάνεις από μόνη σου τότε πάει τσάμπα! Ακολουθείς τον δικό σου εγωισμό που λέει "τα κατάφερα"! Τοτε όχι δεν πετυχαίνεις τίποτα αλλά κάνεις και κακό στον εαυτό σου....

[eleimon]

Ευχαριστω πολυ παιδια,με αναπαυσατε με τις απαντησεις σας,γιατι καθε βραδυ δε παραλειπω να κανω το αποδειπνο οσο χαλια κι αν ειμαι αλλα πιστευα οτι καποιες φορες το κανω και δε το κανω γιατι το μυαλο μου εφευγε..Οντως ο πονηρος αυτες τις ωρες σε βαζει να βγει ολη η κουραση,το βραδυ και τις ωρες της λειτουργιας τις Κυριακες,χρειαζεται πολεμος κ αγωνας....