Θεία Χάρη

[eleimon]

Ο Αγιος Ιωαννης της Κλιμακος λεει οτι για να ερθει η Θεια Χαρη με την προσευχη προυποτιθεται ο χωρισμος του νου μας απο τα γηινα και απο ολα τα κτισματα...αυτο εμενα δε μου χει συμβει ποτε...παντοτε κατι απο εξωτερικο θορυβο θα μου αποσπασει το νου απ τη προσευχη...πως αισθανομαστε τη Θεια Χαρη? την εχετε βιωσει ποτε? εγω καποιες φορες σπανιες βεβαια και συνηθως οταν κλαιω στη προσευχη μου αισθανομαι μετα μια αγαλλιαση αλλα δε ξερω που οφειλεται αυτο,ισως ειναι ξαλαφρωμα,επειδη τα κατεθεσα ολα στο Χριστο. Τη Θεια Χαρη ομως εμεις οι απλοι ανθρωποι υπαρχει περιπτωση να την εχουμε αισθανθει?

[aposal]

Μήπως βιάζεσαι λίγο Ελπίδα μου;
Η θεία Χάρη αποκτάται - συνήθως - μετά από μακροχρόνιους κόπους και αγώνες. Κατά καιρούς στον αγώνα μας ο Θεός επιτρέπει να αισθανθούμε στιγμιαία αγαλλίαση, για να μας ενδυναμώσει και για να μας δείξει τι μας περιμένει σε περίπτωση που συνεχίσουμε τον αγώνα. Αυτό φυσικά δεν δείχνει την πνευματική μας κατάσταση, απλά είναι κάτι σαν παρότρυνση.
Πάντως όταν θα σου έρθει η Θεία Χάρη (που σου το εύχομαι ολόψυχα) θα το συνειδητοποιήσεις μόνη σου, μην έχεις αγωνία γι' αυτό.

[eleimon]

Αυτη την αγαλλιαση την εχω αισθανθει,οπως εχω πιασει τον εαυτο μου να θελει να προσευχεται συνεχεια,να διαβαζω βιβλια ναμαι ολο και πιο συχνα στην εκκλησια...αυτα κρατανε ομως για λιγο διαστημα,μετα ξαναγυρναω στο παλιο μου εαυτο,και πολλες φορες βαριεμαι να κανω και τη καθημερινη μου προσευχη...τι σκαμπανεβασματα ειναι αυτα?

[eleimon]

Δε βιαζομαι Αποστολη μου,ισα ισα που εγω στην κατασταση που ειμαι και δεν εχω κοινωνησει ακομα,αμφιβαλλω αν θα με επισκεφτει ποτε η Θεια Χαρις απλα ειπα μηπως μου πεταξε κανενα ψιχουλο και αισθανομαι ανα καιρους τετοια αγαλλιαση...γι αυτο ρωταω αν εχει αισθανθει καποιος κατι παραπανω απο αυτο που αισθανομαι εγω...μακαρι να αισθανομασταν ολοι ετσι συνεχεια..η πραγματικοτητα σε προσγειωνει ανωμαλως ομως...

[aposal]

Και να έχει αισθανθεί δεν νομίζω ότι θα το πει.

[dionysisgr]

Σου διαφευγει κατι πολυ βασικο eleimon, ουσιαστικο θα ελεγα.

Ακριβως αυτη ειναι, η Χαρις του Κυριου ημων Ιησου Χριστου, η οποια σε κανει αυτο το διαστημα που αναφερεις, να κανεις αυτα που λες.

Χωρις την ανωθεν ενισχυση και κληση του Κυρίου, ουτε τα εικονισματα δεν θα πλησιαζες, εαν τα ειχες και αυτα..

Ο Ανθρωπος ειναι ενα δοχειο, γεματο παθη, που οσο τα αδειαζει, τοσο γεμιζει το κενο με Χαρη ο Κυριος. Επειδη εχεις αδειασει εως τωρα ελαχιστα το δοχειο, γιαυτο δεν εχεις αισθηση της Χαριτος.

Οσο θα προχωρας, θα εξομολογεισαι σε Πνευματικο (εαν δεν το εχεις κανει, πρεπει να πας το συντομοτερο δυνατο) θα μεταλαμβανεις, θα προσευχεσαι, θα κοβεις παθη και λογισμους, θα εγκρατευεσαι, και γενικα θα μπεις σε μια σειρα, τοσο θα ενισχυεται η Πιστη σου, θα βιωνεις σιγα σιγα τις ενεργειες του Θεου στην ζωη μας, και καποια στιγμη αν και οταν ευδοκησει ο Θεος, υπαρχει ενδεχομενο, να βιωσεις και πιο προχωρημενες πνευματικες καταστασεις.

Επισης μην ξεχνας, οτι δεν υπαρχει Ορθοδοξος Χριστιανος, βαπτισμενος στο Παναγιο Ονομα της Αγιας Τριαδος, που να μην φερει την Χαρη του θεου. Με τα χρονια και τον τροπο της ζωης μας, την "κρυβουμε" και κατα τροπο τινα την κραταμε "απ-ενεργοποιημενη". Οταν λοιπον και εφοσον ειλικρινα και με αποφασιστικοτητα βαλουμε αρχη κατα Θεον, αυτη η Χαρις, επαν-ενεργοποιειται, και μας διδασκει απο μονη της πως θα πορευθουμε. Επειτα βλεπει ο Κυριος και τον αγωνα μας, και μας ενισχυσει περαιτερω.. και το πραγμα προχωραει καλως.

Μην ζητας λοιπον τωρα τιποτα, μονο δινε, δινε την καρδια σου και τον χρονο σου στον Χριστο. Αλλωστε εχεις ηδη παρει τοσα απο Τον Δημιουργο σου, που παντα θα Του χρωστας.. οπως ολοι μας αλλωστε.

[theodore]

Η Θεία Χάρη είναι στην καρδιά όλων μας.Αρκεί να παραδώσουμε ολόψυχα την καρδιά μας στον Δημιουργό μας και Ουράνιο Πατέρα μας.

[eleimon]

Εχεις δικιο Διονυση μου ισως πρεπει ν αδειασω παρα πολυ το δοχειο,φταιει βεβαια και το γεγονος οτι ειμαι σε κανονα εδω και πολυ καιρο,και δε μπορω να κοινωνησω εξαιτιας ενος γεγονοτος που το εχω παραθεσει σε αλλη ενοτητα..ευτυχως που βιωσα το καλεσμα του Θεου,τον δοξαζω νυχτα μερα γι αυτο...