"η Βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν

[maralin]

"η Βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν...".

Η βία στην πρακτική ζωή δεν είναι πάντοτε ωφέλιμη. Ο βιαστικός άνθρωπος μπορεί να κάμη πολλά λάθη που ένας πιο συστηματικός και σταθερός τα αποφεύγει. Είναι πράγματα που μόνο με ηρεμία και υπομονή μπορούμε να επιτύχουμε. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που η αργοπορία μπορεί να σημάνη όλεθρο. Μέσα σε ορισμένα χρονικά όρια είμαστε αναγκασμένοι να ενεργήσουμε, αλλοιώς χάνουμε ευκαιρίες πολύτιμες. Ή χάνουμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Μπροστά σ' έναν κίνδυνο έξαφνα οφείλουμε να ενεργήσουμε αστραπιαία. Ξεσπάει μια φωτιά. Αν εγκαίρως δεν την σβύσουμε μπορεί να φέρη καταστροφή. Πέρα από μια ορισμένη στιγμή είναι αδύνατο πια να την αναχαιτίσουμε. Δίνεται το σήμα κινδύνου σ' ένα καράβι που βρίσκεται στο πέλαγος. Αν οι επιβάτες δεν τρέξουν αμέσως να πάρουν τα σωσσίβιά τους και να βρεθούν στις βάρκες είναι βέβαιο πως θα χαθούν για πάντα... Οι αρχαίοι είχαν μια επιγραμματική οδηγία που ισορροπούσε αυτά τα δυο: τη βραδύτητα και τη βία: Έλεγαν: "Σπεύδε βραδέως"! Δηλαδή σκέψου με ψυχραιμία και έπειτα σπεύσε! Μην παίρνεις βιαστικές αποφάσεις. Μα όταν πάρεις μια απόφαση σπεύσε να την εκτελέσης. Ο λόγος του Θεού έχει μια ακόμα πιο σημαντική εξισορρόπηση: Μας λέει να τρέχουμε με υπομονή τον αγώνα που έχουμε μπροστά μας (Εβρ. 12:1). "Ας τρέχωμεν μεθ' υπομονής τον προκείμενον εις ημάς αγώνα". Καλούμεθα να τρέξουμε... Να εισέλθουμε με σπουδή στη Βασιλεία του Θεού. Όπως είπε ο Κύριός μας: "η Βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν...". Η αργοπορία, η βραδύτητα στην πνευματική ζωή μπορεί να αποβή μοιραία.

Προσωπικα αυτη η φραση με αγγιζει πολυ ακριβως γιατι παντα μου θυμιζει ποιο πρεπει να ειναι το χρεος μου... Με χαρα περιμενω τις δικες σας αποψεις και σχολια πάνω σε αυτο το θεμα (και σχετικα με τη σταση κ τη συμπεριφορα μας)!!

[panosgreece]

ωραιο θεμα με μπολικο ζουμι
καποτε ο γεροντας παισιος ειπε να περπατουμε και να μιλουμε σιγα
γιατι εκει που παταμε απο κατω ειναι νυχτα και ξεκουραζονται
ειναι αμαρτια να τους ενοχλουμε .

[maralin]

ωραιο θεμα με μπολικο ζουμι
καποτε ο γεροντας παισιος ειπε να περπατουμε και να μιλουμε σιγα
γιατι εκει που παταμε απο κατω ειναι νυχτα και ξεκουραζονται
ειναι αμαρτια να τους ενοχλουμε .

πολυ ωραιο αυτο που ειχε πει...οι υπερηφανοι ανθρωποι δηλαδη κανουν ¨θορυβο" για να φανουν..οι ταπεινοι ειναι μονιμως στην "αθορυβη" λειτουργια...

[panosgreece]

ηταν καποτε αρκετοι νεοι στην παναγουδα ...
ενας ρωτα τον γεροντα ..
γεροντα γιατι η ορθοδοξια εχει πολλα μη....μη το ενα μη το αλλο
αφου ο θεος μας μας αγαπα γιατι μας βαζει χαληναρι...

ακουστε καποτε οταν ειχα παει στην κονιτσα στις αρχες οπως περναγα
απο τα χωραφια που ηταν διπλα στο ρεμα εβλεπα ορισμενοι να δενουν τις γυναικες με ενα σχοινι .....................και να κανουν τις
εργασιες του χωραφιου ,,,,,,
καποια στιγμη δεν κρατηθηκα και λεω σε εναν ...
δεν εχεις ντροπη βρε να δενεις την γυναικα σου ενω εργαζεται

αυτος λοιπον κατακοκινος μου λεει : πατερ την δενω γιατι απο την κουραση αμα ζαλιστει θα πεσει στο ρεμα .
το κανω για να την εχω ασφαλη
οι νεοι καταλαβαν με αυτη τη μικρη παραβολη του γεροντα
οτι ο κανονας που πρεπει να εχουμε ειναι για την δικη μας
ασφαλεια

σαν συμπερασμα λοιπον βλεπουμε οτι αν εχουμε κανονα στην ζωη μας
[ σε αυτο βοηθα ο πνευματικος μας ] και ζουμε χριστιανικα
δεν εχουμε να φοβηθουμε τιποτα

[filotas]

Το θέμα αυτό έχει ξανασυζητηθεί:

http://www.athos.edo.gr/modules.php?nam ... pic&t=3938

[filotas]

Το ξαναδημοσιεύω εδώ για πρακτικούς λόγους:

"12 ...η Βασιλεία των Ουρανών βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν..." (Ματθ. Κεφ.11)

Πιστεύω ότι το χωρίο αυτό είναι ένα απ' τα δυνατότερα και τα σημαντικότερα της Αγίας Γραφής. Δίνει το μέτρο της προσπάθειας που χρειάζεται να καταβάλει ο άνθρωπος για να κερδίσει τη Βασιλεία των Ουρανών. Οι λέξεις "βιάζεται", "βιασταί" και "αρπάζουσιν" είναι οι ισχυρότερες που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο Ευαγγελιστής.

Επειδή πιστεύω ότι το χωρίο αυτό είναι η βάση της ζωής όλων των ασκητών, γι αυτό σας καλώ να το συζητήσουμε.

Το "βιάζεται" δεν αναφέρεται στη Βασιλεία των Ουρανών, αλλά στον τρόπο με τον οποίο μπορεί κανείς να την κερδίσει. Για το λόγο αυτό παραθέτω και τα παρακάτω χωρία, που νομίζω ότι βοηθά:

"24 Τότε ο Ιησούς είπεν τοίς μαθηταίς αυτού· Εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι. 25 ός γάρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ός δ' αν απολέση την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού, ευρήσει αυτήν. 26 τι γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού; 27 μέλλει γάρ ο υιός τού ανθρώπου έρχεσθαι εν τή δόξη τού πατρός αυτού μετά των αγγέλων αυτού, και τότε αποδώσει εκάστω κατά την πράξιν αυτού. " (Ματθ.Κεφ. 16)

«34 Μή νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γήν· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν. 35 ήλθον γάρ διχάσαι άνθρωπον κατά τού πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής· 36 και εχθροί τού ανθρώπου οι οικιακοί αυτού. 37 Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· 38 και ός ου λαμβάνει τον σταυρόν αυτού και ακολουθεί οπίσω μου, ουκ έστι μου άξιος. 39 ο ευρών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν, και ο απολέσας την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού ευρήσει αυτήν..» (Ματθ. Κεφ. 10)

Η αγάπη για Χριστό πάνω απ΄ όλα, κι απ΄ την αγάπη για την οικογένειά μας κι απ΄ την αγάπη για τον ίδιο μας τον εαυτό.

«13 Εισέλθατε διά της στενής πύλης· ότι πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν, και πολλοί εισιν οι εισερχόμενοι δι' αυτής· 14 τι στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν!» (Ματθ. Κεφ. 7)

Σ' αυτή τη ζωή δε βρισκόμαστε για να περάσουμε καλά, αλλά για να δοκιμαστούμε. Όποιος επιλέξει την καλοπέραση είναι χαμένος, ενώ όποιος αξιοποιήσει τις δοκιμασίες έχει κερδίσει την αιώνια ζωή.

Ο βιασμός γίνεται στη ανθρώπινη φύση, που έχει την τάση να στρέφεται προς τα εγκόσμια και τις ηδονές, ακόμη και τη ραθυμία και την ακηδία. Ο Χριστιανός που αγωνίζεται ν΄ ακολουθεί σε κάθε του βήμα τις εντολές του Κυρίου, αναγκάζεται πολύ συχνά νά βιάζει τον εαυτό του για να μην ξεφύγει απ΄ το στόχο.

Πχ. Στους περισσότερους από μας φαντάζομαι, ο πνευματικός μας, μας έχει βάλει ένα βραδινό κανόνα (μέτρο για να μετράμε τις δυνάμεις μας). Όταν λοιπόν έρχεται η ώρα του κανόνα μερικές φορές νυστάζουμε, βαριόμαστε, δεν μπορούμε να συγκεντρώσουμε το μυαλό μας. Πολλές φορές λοιπόν χρειάζεται να βιάσουμε τον εαυτό μας να συγκεντρωθεί και να κάνει τον κανόνα όπως πρέπει. Το καταπληκτικό όμως είναι ότι όσο ποιο δύσκολο είναι να συγκεντρωθούμε, κι όσο ποιο πολύ βία χρειαστεί να ασκήσουμε στον εαυτό γι αυτό, τόσο μεγαλύτερη ικανοποίηση αισθανόμαστε όταν το πετύχουμε.

Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα. Αυτό όμως συμβαίνει συνεχώς στη ζωή μας. Όταν για παράδειγμα δούμε στο δρόμο μια ωραία γυναίκα (εμείς οι άντρες) χρειάζεται προσπάθεια να συμμαζέψουμε το μυαλό μας για να μη πάει στο πονηρό. Όταν δούμε κάτι που μας αρέσει, χρειάζεται προσπάθεια να μην το αγοράσουμε αν τα χρήματα που θα διαθέσουμε θα πρέπει να πάνε κάπου αλλού. Για όσους από μας είναι λαίμαργοι χρειάζεται προσπάθεια για να σηκωθούμε απ΄ το τραπέζι τρώγοντας μόνο όσο μας χρειάζεται κι όχι όσο μας αρέσει. Χρειάζεται προσπάθεια για να διαθέσουμε περισσότερο χρόνο στην οικογένεια, κι όχι στην αγαπημένη μας ασχολία.

Γενικά ο βιασμός της φύσης μας είναι στάση ζωής, η οποία αμείβεται τις περισσότερες φορές από εσωτερική ικανοποίηση, και σίγουρα οδηγεί στο να κερδίσουμε τη βασιλεία των Ουρανών, όπως είπε ο Κύριος.

Πρέπει να συμφωνήσουμε ότι η λέξη "βιάζεται" δεν έχει σχέση με τη Βασιλεία των Ουρανών. Δεν υπάρχει δυνατότητα αρπαγής της Βασιλείας των Ουρανών, δηλαδή για να ακριβολογούμε της Αγάπης του Θεού. Ο μόνος τρόπος για να κάνει δική του ο άνθρωπος της τέλεια αγάπη του Θεού είναι να Τον αγαπήσει πάνω απ΄ όλα. Να τον βάζει σε κάθε στιγμή της ζωής του πάνω απ΄ όλα.

Ο Θεός μας είναι Θεός "ζηλωτής" και δεν δέχεται να μπαίνει ποτέ σε δεύτερη μοίρα. Δηλαδή ας κοιμηθώ λίγο ακόμη και πάω στη Θεία Λειτουργία αργότερα, ή δεν πειράζει να φάω και λίγο παραπάνω (από λαιμαργία) σε τη βλάπτει αυτό την αγάπη μου στο Θεό. Φέρνω αυτά τα απλά παραδείγματα για να δείξω ότι ο άνθρωπος που θέλει να κερδίσει την αγάπη του Θεού πρέπει σε κάθε στιγμή της ζωής του να ζορίζει (βιάζει) το θέλημά του και να το υποτάσσει στο θέλημα του Θεού. Κάθε τι που κάνει πρέπει να αντέχει στο κριτήριο "είναι αυτό που κάνω προς δόξαν Θεού;". Εκεί βρίσκεται το νόημα της λέξης βιασμός στο βιασμό του ανθρώπινου θελήματός μας και στην υποταγή του στο θέλημα του Θεού.

(nkope ήταν το παλιό nickname μου)

[aposal]

Ο πτωχός μου λογισμός, μου λέει πως η βιασύνη αφορά στην εγρήγορση που πρέπει να έχουμε στα πνευματικά θέματα.
Κυρίως - νομίζω - στο να μην αναβάλλουμε.
Όταν πειραζόμαστε από τον πονηρό είναι καλό να ξεκινάμε αμέσως τον αγώνα να μην μπει το μικρόβιο μέσα μας. Πολλές φορές όμως, δεν δίνουμε την δέουσα σημασία, θεωρώντας το αμάρτημα δευτερεύον, με αποτέλεσμα το μικρόβιο να εισέρχεται μέσα μας και - όπως πάντα - να αρχίζει σιγά - σιγά να μολύνει ολοένα και "μεγαλύτερη περιοχή".
Σαν τον καρκίνο.
Έτσι, όταν - τελικά - του δώσουμε τη σημασία που πρέπει, θα έχει ήδη κάνει ζημιά και ο αγώνας για να το απομακρύνουμε θα είναι πολύ μεγαλύτερος.