Γιατί έχω μια συνεχή τάση να πηγαίνω να προσεύχομαι?

[filotas]

Φοιτητής,τώρα δεν έχω χρόνο,ίσως το καλοκαίρι να βρω χρόνο να πάω και να μείνω λίγο.
Φαντάζομαι οτί εκεί θα έχει μια καλή πνευματική ατμόσφαιρα.
Όμως θέλω οπωσδήποτε να πάω σε κάποια φάση.

Νομίζω ότι πρέπει να προγραμματίσεις μια παραμονή στο Άγιο Όρος για ένα διάστημα, ίσως ένα μήνα αν μπορείς. Σ' αυτό το διάστημα είμαι σίγουρος ότι οι Γέροντες του Μοναστηριού που θα διαλέξεις θα σε βοηθήσουν ν' αποκτήσεις μεγαλύτερη διάκριση και να διαχειριστείς πιο σωστά τον ενθουσιασμό σου.

Αν το αποφασίσεις και δεν έχεις γνωριμίες για να το κανονίσεις αυτό στείλε μου pm και θα προσπαθήσω να σε βοηθήσω εγώ.

Θα ξαναπώ "ο πνευματικός αγώνας είναι μαραθώνιος και όχι κατοστάρι", όποιος βιάζεται στην αρχή γρήγορα κουράζεται και τα παρατάει.

[filotas]

και αν το ίδιο συμβαίνει και σε γυναίκα τότε τί γίνεται που δεν μπορεί να πάει στο άγιο όρος?

Αγγελική, η διάθεση για προσευχή είναι ευλογημένη. Ειδικά αν συνδιάζεται και με ολοκληρωμένη πνευματική ζωή. Η υπερβολή δεν είναι ευλογημένη, γιατί μπορεί να ΄σε κουράσει.

Συζήτησέ το με τον Πνευματικό σου, κι εκείνος θα σου δώσει τις κατάλληλες οδηγίες.

[panagiotis2008]

Δεν ξέρεις αν είναι μαραθώνιος ή κατοστάρι γιατί αύριο μπορεί να με πατήσει αυτοκίνητο και να πεθάνω.
Αυτό δε το ξέρει κανείς,πότε θα φύγει κι αν θα τον πάρει ο θάνατος στα πρώτα 100 μέτρα της διαδρομής,στην μέση της διαδρομής ή στο τέλος.
Ο 1 μήνας μπορεί να γίνει 10 χρόνια,οι ισορροπίες είναι λεπτές.

[tzelina]

Η υπερβολή δεν είναι ευλογημένη, γιατί μπορεί να ΄σε κουράσει.


εννοείς ότι μπορεί κάποια στιγμή να τα παρατήσω? και ότι αυτό που συμβαίνει είναι παροδικό?

[panagiotis2]

φιλε Παναγιωτη! στην αρχη του πνευματικου αγωνα(χρονικα), ειχα αρχισει να κανω κομποσχοινι. το ειχα βαλει στην τσεπη και δωστου!!! εκανα συνεχεια... ενιωθα μια γλυκητητα μοναδικη...σαν να πετουσα... και εκανα και εκανα...προσεχε ημουν εντελως στην αρχη.οποτε σε καποια φαση με χαιρετουσε κοσμος στον δρομο και εγω ενιωθα μια υπερηφανια μεσα μου... σαν κατι να μου ελεγε στην καρδια:ρε ασε με στην ησυχια μου να προσευχηθω!αντι να νιωθω αγαπη για τους αλλους ανθρωπους ενιωθα μια διαρκως αυξανομενη υπερηφανεια! το εξομολογηθηκα στον πνευματικο μου και εφυγε. βλεπεις ο καθενας αν προσευχηθει και ρωτησει ειλικρινα την καρδια του, ξερει ποιο ειναι καλο και ποιο ειναι λαθος!

ακουσε τις συμβουλες του πατερ. εχει δικιο...ρε Παναγιωτη και εχεις τοσο καλο πνευματικο...

[panagiotis2008]

Όχι εγώ δεν έχω τέτοια υπερηφάνεια,αγάπη έχω και διάθεση να βοηθήσω.
Την προσευχή δεν την κάνω για μένα ξέρεις ,την κάνω και για ένα σωρό άλλους,για να αίρεται το αυτεξούσιο και να μπορεί ο Θεός να τους βοηθήσει για να μην τους ταλαιπωρεί ανενόχλητος ο διάβολος.
Αφού έχω τόσες αμαρτίες για τι να υπερηφανευτώ?
Για τις βδελυρές μου πράξεις που πίκραιναν τον Χριστό τόσα χρόνια?

[aposal]

Δεν ξέρεις αν είναι μαραθώνιος ή κατοστάρι γιατί αύριο μπορεί να με πατήσει αυτοκίνητο και να πεθάνω.
Αυτό δε το ξέρει κανείς,πότε θα φύγει κι αν θα τον πάρει ο θάνατος στα πρώτα 100 μέτρα της διαδρομής,στην μέση της διαδρομής ή στο τέλος.
Ο 1 μήνας μπορεί να γίνει 10 χρόνια,οι ισορροπίες είναι λεπτές.

Ναι, αλλά το πότε θα φύγουμε το αποφασίζει Άλλος, ενώ τον αγώνα μας εμείς, με την βοήθεια του πνευματικού καθοδηγητή μας. Και δεν θα κανονίσουμε τον αγώνα μας στηριζόμενοι σε κάτι που δεν ξέρουμε (και που δεν πρέπει να ξέρουμε).

[Ionas]

Άγιος Διάδοχος Φωτικής «Τα 100 πρακτικά κεφάλαια»

Πάντως απαιτεί από μας ο νους, όταν του φράξομε με τη μνήμη του Θεού όλες τις διεξόδους, κάτι να του δώσομε να κάνει πού να ικανοποιή την ενεργητικότητα του. Πρέπει λοιπόν νά του δίνομε μόνο το «Κύριε Ιησού» για την ολοκληρωτική εκπλήρωση του σκοπού μας. Γιατί κανείς δεν μπορεί νά πει «Κύριος Ιησούς» χωρίς το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Πρέπει όμως ο νους να μελετά αδιάκοπα τα λόγια αυτά μέσα στα βάθη του, ώστε νά μην ξεφεύγει σε διάφορες φαντασίες. Όσοι μελετούν ακατάπαυστα στο βάθος της καρδιάς τους το Άγιο και Ένδοξο τούτο Όνομα, αυτοί μπορούν νά βλέπουν κάποτε και το φως με το νου τους. Και τούτο επειδή, όταν αυτό το Άγιο Όνομα κρατείται με πολλή επιμονή από τη διάνοια, κατακαίει όλη την ακαθαρσία πού σκεπάζει την ψυχή• και αυτό η ψυχή το αισθάνεται έντονα, γιατί ο Θεός μας είναι φωτιά πού κατακαίει. Και με αυτό ο Κύριος προσκαλεί την ψυχή σε μεγάλη αγάπη της δόξας Του. Γιατί όταν πολυκαιρίσει το Ένδοξο και πολυπόθητο αυτό Όνομα με τη μνήμη του νου στη θέρμη της καρδιάς, μας προξενεί οπωσδήποτε συνήθεια να αγαπούμε την αγαθότητα Του, χωρίς νά υπάρχει πια κανένα εμπόδιο. Αυτό είναι το πολύτιμο μαργαριτάρι, το όποιο μπορεί κανείς να αποκτήσει αφού πουλήσει όλη την περιουσία του, και για την εύρεση του οποίου νά έχει μία ανέκφραστη χαρά.

[panagiotis2]

παντα με την καθοδηγηση του Πνευματικου μας ομως ε? μην ξεχνιομαστε!