Πώς πρέπει να προσευχόμαστε;

[smarti]

Βρηκα αυτο το κειμενο καπου και μου αρεσε πολυ . :)


Όταν πονάς μη περπατάς σε δρόμους πατημένους
διάλεγε κάποια ερημικά μονοπάτια.

Κάτω από ξάστερο ουρανό σε κάμπους ανθησμένους
προσευχήσου στου Πλάστη εμπρός τα μάτια.

Κι όταν το γλυκοχάραμα ξυπνούν τα ρόδα, οι κρίνοι,
θα ιδής πόσο σε γιάτρεψε η προσευχή εκείνη"



ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ

1. Να λέμε την προσευχή μας αργά και καθαρά. Όχι με βιασύνη, αλλά με αγάπη προς το Θεό.

2. Πριν προσευχηθούμε να έχουμε συγχωρήσει όλους όσους μας έχουν αδικήσει ή μας έχουν στενοχωρήσει στη ζωή μας.

3. Να μάθουμε να αγαπούμε την προσευχή μας με τρόπο ταπεινό.

4. Για να καρποφορήσει μια προσευχή χρειάζεται βαθειά ταπείνωση καρδιάς και μυστηριακή ζωή.

5. Η προσευχή αποδίδει περισσότερο όταν έχουμε εξομολογηθεί καθαρά και έχουμε κοινωνήσει το Πανάγιον Σώμα και Αίμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

6. Να προσευχόμαστε χωρίς εικόνες στο νου μας, αλλά να προσέχουμε τα λόγια της προσευχής με κατάνυξη και ευλάβεια.

7. Όσο περισσότερο προσευχόμεθα, τόσο περισσότερο αισθανόμαστε την παρουσία του Θεού.
< Προηγ. Επόμ. >
[ Πίσω ]

[Byzantine_Spirit]

Ωραίο το κείμενο σου και συμφωνώ.
Αν και όλες αυτές οι συμβουλές καλό είναι να γίνονται
πράξη αυθόρμητα.
Όταν η προσευχή είναι πηγαία, τότε συνήθως γίνεται απο καρδιάς.

Πάντως, έτσι είναι όπως τα γράφεις και έτσι
μας τα έχουν πεί και oi πατέρες μας.

Προσωπικά τώρα, δε τα πάω πολύ καλά με τις "συνταγές" γιατί χάνομαι στις λεπτομέρειες και ξεχνώ την ουσία.

[smarti]

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΟΠΛΟ ΙΣΧΥΡΟ

Παλιά, για να κάνει κανείς κάτι, αν ήταν κοσμικός άνθρωπος θα σκεφτόταν. Αν ήταν πνευματικός άνθρωπος, θα σκεφτόταν και θα προσευχόταν. Στην εποχή μας ακόμη και «πνευματικοί» άνθρωποι όχι μόνο δεν προσεύχονται, αλλά ούτε σκέφτονται. Και μάλιστα, συχνά πρόκειται για σοβαρά θέματα, και αυτοί κάνουν πρόβες με τον κόσμο.


Σε όλες τις περιπτώσεις, πριν ενεργήσουμε, να λέμε: «Σκέφτηκα γιʼ αυτό; Προσευχήθηκα γιʼ αυτό;» Όταν κανείς ενεργεί, χωρίς να σκεφθεί και χωρίς να προσευχηθεί, ενεργεί σατανικά. Και βλέπεις, συχνά πολλοί χριστιανοί με τον τρόπο που ενεργούν, δεν αφήνουν τον Θεό να επέμβει. Νομίζουν ότι αυτοί θα τα καταφέρουν όλα μόνοι τους. Ενώ ακόμα και ο άπιστος λέει «έχει ο Θεός», αυτοί δεν το λένε (...).

Συνέχεια ανθρώπινες προσπάθειες και δεν αφήνουν τον Θεό να ενεργήσει. Δεν καταφεύγουν στην προσευχή, ώστε να απαντήσει ο Θεός δια της προσευχής. Με την ταπείνωση και την προσευχή διορθώνονται όλα τα αδιόρθωτα (...).

[smarti]

Υ.Σ Λογια του Πατερ Παισιου

[smarti]

Τι εννοεις οταν λες ,,πηγαια,,Byzantine spirit;[/b]

[Byzantine_Spirit]

Εννοώ να λέγεται κάτι απο καρδιάς.
Να πηγάζει απο την καρδιά μας.
Αυθόρμητα και ανυπόκριτα.

[stavrosko]

Και πάνω από όλα με ταπείνωση για να μη πάθουμε ό,τι έπαθε ο Φαρισαίος της παραβολής!!!

[aposal]

Η προσευχή, συμφωνώ, πρέπει να βγαίνει αβίαστα, αυτόρμητα. Αλλά για να φτάσουμε στο σημείο αυτό νομίζω πως η πολλή άσκηση (αγώνας) είναι εκ των ων ουκ άνευ.