Ο σημερινός νέος αισθάνεται πιο εύκολα...
Ο σημερινός νέος αισθάνεται πιο εύκολα, πιο άμεσα την αμαρτία πού έχει γίνει θεσμός, νόμος, σύστημα, πλέγμα - παρά αυτή που φωλιάζει μέσα του - και εκείνη πολεμάει. Ωστόστο αυτό είναι αρκετό για να τον πλησιάσει η Εκκλησία και να διαλεχθεί μαζί του. Να του υποδείξει βέβαια, πώς οι κοινωνικοί αγώνες ξεκομμένοι από την προσωπική ολοκλήρωση είναι χωρίς νόημα. Να του κηρύξει πώς ο Χριστός κτυπάει το κακό στη ρίζα του, στον έσω άνθρωπο, απελευθερώνει το πρόσωπο για να αγαπήσει και καρπός αυτής της προσωπικής αγάπης είναι η κοινωνική αλλαγή.
Αλλά να κηρύξει αυτό ζώντας δίπλα στον πεινασμένο, αλλοτριωμένο, προβληματοκρατούμενο σημερινό νέο. Να κατέβει στο πεζοδρόμιο, στο εργοστάσιο, στο σχολείο, στο γυμναστήριο, στο φτωχικό καλύβι. Νάρθει κοντά στο λαό.
Η νεολαία σήμερα έχει ένα προτέρημα. Ξεπερνώντας όλους τους φραγμούς, τους νόμους, ξεπέρασε (ή προσπαθεί να ξεπεράσει) την υποκρισία και το φαρισαϊσμό που γεννάει ο ηθικισμός και ο νομικισμός. Είναι νεολαία ειλικρινής. Και η ειλικρίνεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αναζήτηση της Αλήθειας. Της Αλήθειας που οδηγεί στην πραγματική απελευθέρωση …
Ας πλησιάσουμε τη νεολαία με κατανόηση, με το φιλάνθρωπο πνεύμα της Ορθοδοξίας. Για νάμαστε και εμείς πραγματικά Ορθόδοξοι και για να νοιώσουν και οι νέοι τον Αληθινό Χριστό.
Ας της αποκαλύψουμε το Χριστό Λυτρωτή και όχι τον ηθικό χωροφύλακα, το Χριστό Ελευθερωτή και όχι τον προστάτη των κρατούντων, το Χριστό της προσωπικής και κοινωνικής λευτεριάς και αγάπης και όχι το βιομήχανο της ατομικής σωτηρίας και τυπολατρείας, το Χριστό Μεσίτη του Θεού και ανθρώπων και όχι τον «εξορισμένο» στους ουρανούς.
Και επιτέλους ας κατανοήσουμε το μήνυμα που στέλνει ο Χριστός σε μας και στην Εκκλησία με την ανταρσία της νεολαίας. Γιατί τότε θα βρούμε την άκρη του νοήματος για την ορθή μας ζωή και πορεία, όχι μόνο σαν πρόσωπα αλλά σαν εκκλησία, σαν Λαός του Θεού.
Π.Μ
Ο σημερινός νέος...
Συντονιστής: Συντονιστές
Ο σημερινός νέος...
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Μη συσχηματίζεστε τω αιώνι τούτω
Τι συμβαίνει σήμερα: Νεολαία-παρέες αλλά και μεγαλύτεροι (μόδα, ανάγκη να ανήκουμε σε κάποια ομάδα, με αποτέλεσμα να υποχωρούμε σε πολλά θέματα, για να μας αποδέχονται οι άλλοι. Ιδίως εμείς οι γυναίκες διαστάζουμε νʼ αρνηθούμε, να πούμε ξεκάθαρα τη γνώμη μας, γιατί φοβόμαστε. Τώρα τι φοβόμαστε; Αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Να μη μας κοροιδέψουν, να μη μας πουν οππισθοδρομικές μαμόθρεφτα,UFO, απροσάρμοστα και πάει λέγοντας.
Καμμιά φορά δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και νομίζουμε πως ό,τι κάνουμε θα γίνει λάθος, χωρίς να σημαίνει πάντα ότι έτσι είναι. Κι αν πράγματι καμμιά φορά γίνει κάτι λάθος μέσα στα ανθρώπινα πλαίσια, τότε καλύτερα να πέσει η γη να μας πλακώσει! Δεν ξέρουμε που να κρυδτούμε, πως να δικαιολογηθούμε, τι να κάνουμε για να επανορθώσουμε. Και να ενοχές και δώστου στεναχώρια και να αισθήματα κατωτερότητας, «εγώ Δε ξέρω τίποτα να κάνω σωστό, είμαι ανίκανη για όλα, είμαι χαζή» και Δε συμμαζεύεται).
Σκεφθήκατε όμως ποτέ ότι οι άλλοι που λένε και κάνουν αντίθετα, γιατί τα λένε και μάλιστα θρασύτατα. Κι όχι τίποτ άλλο καθόμαστε και σκάμε, ενώ αυτόιοι άλλοι- επιφανειακά τουλάχιστον- είναι άνετοι, τη στιγμή μάλιστα που οι αντιφρονούντες θα έπρεπε να ντρέπονται και να νιώθουν άσχημα! Μη συσχηματίζεστε τω αιώνι τούτω σημαίνει μη γίνεστε ένα, μην υποχωρείτε όλα,γιατί έτσι θα χάσετε και εαυτό σας. Δεν είπε κανείς ούτε να ντυνόμαστε Σα «Μαρίες Αντουανέτες», για να δείξουμε ότι διαφέρουμε ή ότι θα είμαστε χαμηλοβλεπούσες ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο. Οχι, θα ζούμε στην εποχή μας, θʼ απολαμβάνουμε τις χαρές της. Και θα διασκεδάζουμε και θα βγαίνουμε έξω και θα χαιρόμαστε κι απʼόλα.
Απλώς Δε θα υποχωρούμε και Δε θα κανουμε πράγματα, επειδή τα θέλει η παρέα, ενώ στο βάθοςδιαφωνούμε μόνο και μόνο για να μη φανούμε οπισθδρομικές. Δοκιμάστε την επόμενη φορά να πείτε σταθερά όχι σε κάτι που η συνείδησή σας σας τσιμπάει και θα εκπαγείτε από την αντίδραση των άλλων Να είστε σίγουροι πως αν μη τι άλλο θα τους προβληματίσετε και πιστέψτε με ειδικά σήμερα χρειάζεται λίγος προβληματισμός κι εκτός από το μάθημα της έκθεσης.
M2
Καμμιά φορά δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και νομίζουμε πως ό,τι κάνουμε θα γίνει λάθος, χωρίς να σημαίνει πάντα ότι έτσι είναι. Κι αν πράγματι καμμιά φορά γίνει κάτι λάθος μέσα στα ανθρώπινα πλαίσια, τότε καλύτερα να πέσει η γη να μας πλακώσει! Δεν ξέρουμε που να κρυδτούμε, πως να δικαιολογηθούμε, τι να κάνουμε για να επανορθώσουμε. Και να ενοχές και δώστου στεναχώρια και να αισθήματα κατωτερότητας, «εγώ Δε ξέρω τίποτα να κάνω σωστό, είμαι ανίκανη για όλα, είμαι χαζή» και Δε συμμαζεύεται).
Σκεφθήκατε όμως ποτέ ότι οι άλλοι που λένε και κάνουν αντίθετα, γιατί τα λένε και μάλιστα θρασύτατα. Κι όχι τίποτ άλλο καθόμαστε και σκάμε, ενώ αυτόιοι άλλοι- επιφανειακά τουλάχιστον- είναι άνετοι, τη στιγμή μάλιστα που οι αντιφρονούντες θα έπρεπε να ντρέπονται και να νιώθουν άσχημα! Μη συσχηματίζεστε τω αιώνι τούτω σημαίνει μη γίνεστε ένα, μην υποχωρείτε όλα,γιατί έτσι θα χάσετε και εαυτό σας. Δεν είπε κανείς ούτε να ντυνόμαστε Σα «Μαρίες Αντουανέτες», για να δείξουμε ότι διαφέρουμε ή ότι θα είμαστε χαμηλοβλεπούσες ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο. Οχι, θα ζούμε στην εποχή μας, θʼ απολαμβάνουμε τις χαρές της. Και θα διασκεδάζουμε και θα βγαίνουμε έξω και θα χαιρόμαστε κι απʼόλα.
Απλώς Δε θα υποχωρούμε και Δε θα κανουμε πράγματα, επειδή τα θέλει η παρέα, ενώ στο βάθοςδιαφωνούμε μόνο και μόνο για να μη φανούμε οπισθδρομικές. Δοκιμάστε την επόμενη φορά να πείτε σταθερά όχι σε κάτι που η συνείδησή σας σας τσιμπάει και θα εκπαγείτε από την αντίδραση των άλλων Να είστε σίγουροι πως αν μη τι άλλο θα τους προβληματίσετε και πιστέψτε με ειδικά σήμερα χρειάζεται λίγος προβληματισμός κι εκτός από το μάθημα της έκθεσης.
M2
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Υπάρχει λόγος σοβαρός
Ποιά γενιά είμαστε στ' αλήθεια; Μας χαρακτηρίζουν ως γενιά Υ, γενιά Χ, καημένη γενιά, γενιά των κομπιούτερ και του Ίντερνετ, γενιά ανικανοποίητη, γενιά της πολυγαμίας, γενιά του φραπέ και της κόκα - κόλα, γενιά του ρέηβ, της αδιαφορίας, γενιά του μπάσκετ και του σκέητ - μπόρντ, γενιά των ναρκωτικών και των σκυλάδικων, γενιά των καταλήψεων χωρίς αιτία, γενιά επαναστατών χωρίς αιτία, γενιά μελαγχολική, γενιά του χαμένου χρόνου, γενιά που επιστρέφει στις παραδοσιακές αξίες της οικογένειας "μετά τα 30 όμως", της θρησκείας "ιδίως τα Χριστούγεννα και το Πάσχα" και της πατρίδας "στην Εθνική Ελλάδος".
Λένε πολλά για μας, ιδίως με την αφορμή του Πολυτεχνείου ή όταν συμβαίνουν τα πολύ συνηθισμένα πλέον γεγονότα των καταλήψεων. Λένε πως αναζητούμε στηρίγματα, δεν ξέρουμε πλέον ποιός είναι ο εχθρός μας, ψαχνόμαστε, βαριόμαστε, φωνάζουμε χωρίς λόγο, ενίοτε είμαστε υποκινούμενοι, δεν ξέρουμε τί σχολείο ζητούμε, ερωτευόμαστε μηχανιστικά, επικοινωνούμε λίγο, μιλάμε μια παράξενη, φτωχή γλώσσα, με πολλούς βαρβαρισμούς και σολοικισμούς, με τους γονείς μας τα πάμε καλά όταν μας αφήνουν ελεύθερους να κάνουμε ό,τι θέλουμε, μας αρέσει ο λόγος και η παρουσία του Αρχιεπισκόπου, προτιμούμε το φροντιστήριο, δεν θέλουμε να μας πολυζορίζουν, είμαστε διαρκώς αγχωμένοι, βλέπουμε πολλή τηλεόραση, πάμε τη ζωή όταν μας πάει, πολλά και πολλές φορές αντιφατικά για όλους μας.
Τελικά, πόσα απ' αυτά ισχύουν; Είμαστε όλα όσα μας κατηγορούν ή μήπως υπερβάλλουν όλοι αυτοί που μας κολλάνε ετικέτες και νομίζουν πως καθάρισαν με μας; Γιατί για παράδειγμα ξεχνούν τις δικές μας ευαισθησίες, που αποτυπώνονται όταν τραγουδάμε με τον Αλκίνοο "αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου", όταν τραγουδάμε με τους Κατσιμιχαίους για το "Φάνη", που αποτυπώνονται στις πρωτοβουλίες για το περιβάλλον με τις διάφορες οικολογικές ομάδες, που αποτυπώνονται στα πολλά παιδιά που προσπαθούν να μην κάνουν περιστασιακές σχέσεις, έτσι για πλάκα, που αποτυπώνονται στα πολλά παιδιά που δουλεύουν τα καλοκαίρια, για να μην επιβαρύνουν τους γονείς τους το χειμώνα!
Είμαστε παράξενη γενιά. Μπορεί να μην ξέρουμε γιατί κάνουμε καταλήψεις, νιώθουμε όμως πως πολλά πράγματα δεν πάνε καλά στο σχολείο μας, ζητάμε καθηγητές καλλιεργημένους, που να μας φέρνουν σε επικοινωνία με το "Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ" του Ελύτη, με την "Ελένη" του Σεφέρη, με τα λόγια για την αγάπη του Βρεττάκου, μ' όλες εκείνες τις αξίες που μας κάνουν να ονειρευόμαστε! Κι είμαστε μια γενιά που έχει αισθητήριο, κανείς δεν μπορεί να μας κοροϊδέψει. Ακόμα κι αν το καταφέρει στην αρχή, αργά ή γρήγορα θα τον καταλάβουμε και θα τον βάλουμε στη θέση του.
Σ' αυτή τη γενιά που είμαστε, μια γενιά που η ιδεολογία έχει πάψει πλέον να παίζει τον κυρίαρχο ρόλο στη ζωή μας, που το κομματικό βόλεμα δεν μας ικανοποιεί, που αρχίζουμε να κοπιάζουμε για τη ζωή, είναι καιρός να περάσει το μήνυμα μιας άλλης συνάντησης, της συνάντησης μ' Αυτόν που μπορεί να μας δώσει ό,τι μας λείπει, Αυτόν που μπορεί να γίνει ο συνδετικός κρίκος που να ενώσει την παράξενη γενιά μας, να μας γεμίσει αισιοδοξία, να δώσει νόημα στη ζωή μας και να μας κάνει ξανά να ελπίσουμε ότι η αγάπη, το χαμόγελο, η αισιοδοξία, ο αγώνας, ο ρομαντισμός αν θέλετε, μπορούν να κυριαρχήσουν σε βάρος της κυνικότητας, του συμβιβασμού και του βολέματος.
Το βλέμμα του Ναζωραίου αγκαλιάζει αυτή τη γενιά μας, της δίνει την τρυφερότητα της θυσίας και την ουσία της αγάπης, αρκεί να Τον πλησιάσουμε, να απλώσουμε και το δικό μας χέρι και να ακολουθήσουμε το δρόμο που Αυτός μας δείχνει! Εκεί μπορεί να τον συναντήσει η γενιά μας, στο αχνό φως του καντηλιού, στο ψωμί και το κρασί που γίνονται Σώμα και Αίμα Του, στο πετραχήλι του νέου ιερέα της γειτονιάς, στο κερί που ανάβει η πίστη, στο χαμόγελο του φίλου και της φίλης, στην μικρή ή μεγάλη παρέα που μοιράζεται στιγμές αιωνιότητας κάθε λεπτό. Ο δρόμος περνάει από κει. Κάνε τη στάση σου κι εσύ, μέλος αυτής της παράξενης γενιάς!
Ποιά γενιά είμαστε στ' αλήθεια; Μας χαρακτηρίζουν ως γενιά Υ, γενιά Χ, καημένη γενιά, γενιά των κομπιούτερ και του Ίντερνετ, γενιά ανικανοποίητη, γενιά της πολυγαμίας, γενιά του φραπέ και της κόκα - κόλα, γενιά του ρέηβ, της αδιαφορίας, γενιά του μπάσκετ και του σκέητ - μπόρντ, γενιά των ναρκωτικών και των σκυλάδικων, γενιά των καταλήψεων χωρίς αιτία, γενιά επαναστατών χωρίς αιτία, γενιά μελαγχολική, γενιά του χαμένου χρόνου, γενιά που επιστρέφει στις παραδοσιακές αξίες της οικογένειας "μετά τα 30 όμως", της θρησκείας "ιδίως τα Χριστούγεννα και το Πάσχα" και της πατρίδας "στην Εθνική Ελλάδος".
Λένε πολλά για μας, ιδίως με την αφορμή του Πολυτεχνείου ή όταν συμβαίνουν τα πολύ συνηθισμένα πλέον γεγονότα των καταλήψεων. Λένε πως αναζητούμε στηρίγματα, δεν ξέρουμε πλέον ποιός είναι ο εχθρός μας, ψαχνόμαστε, βαριόμαστε, φωνάζουμε χωρίς λόγο, ενίοτε είμαστε υποκινούμενοι, δεν ξέρουμε τί σχολείο ζητούμε, ερωτευόμαστε μηχανιστικά, επικοινωνούμε λίγο, μιλάμε μια παράξενη, φτωχή γλώσσα, με πολλούς βαρβαρισμούς και σολοικισμούς, με τους γονείς μας τα πάμε καλά όταν μας αφήνουν ελεύθερους να κάνουμε ό,τι θέλουμε, μας αρέσει ο λόγος και η παρουσία του Αρχιεπισκόπου, προτιμούμε το φροντιστήριο, δεν θέλουμε να μας πολυζορίζουν, είμαστε διαρκώς αγχωμένοι, βλέπουμε πολλή τηλεόραση, πάμε τη ζωή όταν μας πάει, πολλά και πολλές φορές αντιφατικά για όλους μας.
Τελικά, πόσα απ' αυτά ισχύουν; Είμαστε όλα όσα μας κατηγορούν ή μήπως υπερβάλλουν όλοι αυτοί που μας κολλάνε ετικέτες και νομίζουν πως καθάρισαν με μας; Γιατί για παράδειγμα ξεχνούν τις δικές μας ευαισθησίες, που αποτυπώνονται όταν τραγουδάμε με τον Αλκίνοο "αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου", όταν τραγουδάμε με τους Κατσιμιχαίους για το "Φάνη", που αποτυπώνονται στις πρωτοβουλίες για το περιβάλλον με τις διάφορες οικολογικές ομάδες, που αποτυπώνονται στα πολλά παιδιά που προσπαθούν να μην κάνουν περιστασιακές σχέσεις, έτσι για πλάκα, που αποτυπώνονται στα πολλά παιδιά που δουλεύουν τα καλοκαίρια, για να μην επιβαρύνουν τους γονείς τους το χειμώνα!
Είμαστε παράξενη γενιά. Μπορεί να μην ξέρουμε γιατί κάνουμε καταλήψεις, νιώθουμε όμως πως πολλά πράγματα δεν πάνε καλά στο σχολείο μας, ζητάμε καθηγητές καλλιεργημένους, που να μας φέρνουν σε επικοινωνία με το "Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ" του Ελύτη, με την "Ελένη" του Σεφέρη, με τα λόγια για την αγάπη του Βρεττάκου, μ' όλες εκείνες τις αξίες που μας κάνουν να ονειρευόμαστε! Κι είμαστε μια γενιά που έχει αισθητήριο, κανείς δεν μπορεί να μας κοροϊδέψει. Ακόμα κι αν το καταφέρει στην αρχή, αργά ή γρήγορα θα τον καταλάβουμε και θα τον βάλουμε στη θέση του.
Σ' αυτή τη γενιά που είμαστε, μια γενιά που η ιδεολογία έχει πάψει πλέον να παίζει τον κυρίαρχο ρόλο στη ζωή μας, που το κομματικό βόλεμα δεν μας ικανοποιεί, που αρχίζουμε να κοπιάζουμε για τη ζωή, είναι καιρός να περάσει το μήνυμα μιας άλλης συνάντησης, της συνάντησης μ' Αυτόν που μπορεί να μας δώσει ό,τι μας λείπει, Αυτόν που μπορεί να γίνει ο συνδετικός κρίκος που να ενώσει την παράξενη γενιά μας, να μας γεμίσει αισιοδοξία, να δώσει νόημα στη ζωή μας και να μας κάνει ξανά να ελπίσουμε ότι η αγάπη, το χαμόγελο, η αισιοδοξία, ο αγώνας, ο ρομαντισμός αν θέλετε, μπορούν να κυριαρχήσουν σε βάρος της κυνικότητας, του συμβιβασμού και του βολέματος.
Το βλέμμα του Ναζωραίου αγκαλιάζει αυτή τη γενιά μας, της δίνει την τρυφερότητα της θυσίας και την ουσία της αγάπης, αρκεί να Τον πλησιάσουμε, να απλώσουμε και το δικό μας χέρι και να ακολουθήσουμε το δρόμο που Αυτός μας δείχνει! Εκεί μπορεί να τον συναντήσει η γενιά μας, στο αχνό φως του καντηλιού, στο ψωμί και το κρασί που γίνονται Σώμα και Αίμα Του, στο πετραχήλι του νέου ιερέα της γειτονιάς, στο κερί που ανάβει η πίστη, στο χαμόγελο του φίλου και της φίλης, στην μικρή ή μεγάλη παρέα που μοιράζεται στιγμές αιωνιότητας κάθε λεπτό. Ο δρόμος περνάει από κει. Κάνε τη στάση σου κι εσύ, μέλος αυτής της παράξενης γενιάς!
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ
Είσαι νέος, το ξέρω, και νοιώθεις το αίμα σου να βράζει!Είσαι νέος και θέλεις τη ζωή να είναι δική σου, ακόμα και με τους όρους που άλλοι σου βάζουν!Είσαι νέος και θέλεις να μη σου λέει κανένας τι θα κάνεις και πως θα ζήσεις!Είσαι νέος και δεν μπορείς να αντέξεις την καταπίεση τους κανόνες, τους περιορισμούς. Άλλωστε, ποτέ κανείς δεν σου έμαθε τέτοιους κανόνες, όλα τα είχες και τα έχεις δικά σου!Είσαι νέος και θέλεις να ζήσεις με τα γκάζια της Χάρλευ, της Εντούρο ή με το μικρό παπάκι που σε βοηθά κι αυτό να κάνεις το κομμάτι σου!Είσαι νέος και προτιμάς τη μαγκιά του χασίς, της ροκιάς και του σκουλαρικιού στ΄ αυτί ή είσαι νέος και θέλεις να λικνίζεσαι στο ελληνάδικο τραγουδώντας για 7ψυχες νότες και για ευαισθησίες, άντε και στα περιοδικά που ξεφυλλίζεις!
Είσαι νέος του 2000 και δεν έχεις καμία σχέση με τους νέους του 68 και του 73 ούτε με τη γενιά που έκανε τον πολιτικό λόγο ξέφτισμα ζωής και φορέα του ψέματος!Είσαι νέος του Ιντερνέτ ή θα ήθελες να είσαι, νέος του γουόκμαν και των ακουστικών στα αυτιά που ακούει τη δική του μουσική, που χαζεύει στις πλατείες κάνοντας σκέιτμπορντ, κριτικάροντας τους πάντες και τα πάντα και αρνούμενος τους!Είσαι νέος και θέλεις να διασκεδάζεις ελεύθερα το Σαββατόβραδο στα ορθάδικα και τα μπαράκια χωρίς να νοιάζεσαι για την καμπάνα της Κυριακής!
Είσαι νέος και θέλεις ελεύθερα να κάνεις σχέσεις χωρίς να σε ενδιαφέρει η αποκλειστικότητα, η πιστότητα, η αγάπη, με μόνο όπλο τη δήθεν απόλυτη ασφάλεια του προφυλακτικού! Είσαι νέος και έχεις βαρεθεί τα κηρύγματα, τους άμβωνες, τα λόγια, προτιμάς την ατελείωτη βαριεστιμάρα και το πάθος του γηπέδου, άντε και τον Πρωταθλητή και το Sporttime, καθώς και τα στημένα ματς και τις εισόδους των προέδρων των ομάδων στο αγωνιστικό τερέν, προκειμένου να κερδίσουμε το πρωτάθλημα!
Είσαι νέος και θεωρείς πως η γενιά σου χρειάζεται κάποιον να σε ακούσει, κάποιον να σε κρατήσει από το χέρι, κάποιον να σε αγαπήσει για όλα αυτά που είσαι και ακόμα περισσότερο, να σε στηρίξει για να βρεις το δρόμο σου! Για σένα λοιπόν που θέλεις ειλικρίνεια στη ζωή σου, που θέλεις ελπίδα για κάτι διαφορετικό, μια πρόταση ζωής, αλλά που νοιώθεις την προκατάληψη να σε κρατά μακριά. Για σένα λοιπόν Ήρθε η ώρα! Ήρθε η ώρα να ακούσεις τη φωνή της Εκκλησίας!
Τη μόνη γνήσια φωνή που δε διστάζει να παραδεχθεί τα λάθη των ανθρώπων της! Που δε διστάζει να σου πει ότι η πρότασή της κρύβει μέσα της αγώνα και κόπο, μα και ευτυχία αληθινή και αιώνια, γιατί η αγάπη είναι μια δύσκολη αλλά πραγματική Ευτυχία! Που δε διστάζει να σου απλώσει το χέρι δακρύζοντας για σένα, μιλώντας σου τη γλώσσα της Αλήθειας και της Ζωής! Που δε διστάζει να ανοίξει της πόρτες της καρδιάς της και καλώντας σε να μπεις όπως είσαι και χωρίς όρους και προϋποθέσεις, να παλέψεις μαζί με όλους, νέους και μεγαλύτερους, ηγέτες και μέλη, να παλέψεις για μια ζωή που θα στηρίζεται στο πνεύμα, την μετάνοια, την αγάπη, την ταπείνωση, την αλήθεια και τον πολιτισμό, ότι πιο όμορφο έχει δώσει ο Θεός στον άνθρωπο!
Είμαστε μαζί σου! Σε αγαπούμε και σε περιμένουμε! Άκουσες τη φωνή του Αρχιεπισκόπου, είδες το δάκρυ, ένοιωσες την αλήθεια και την πίστη των λόγων και της καρδιάς! Χτύπα την πόρτα της ενορίας σου, ανταποκρίσου στα καλέσματά της, προσπάθησε να ζήσεις τη ζωή της! Θα διαπιστώσεις τότε πως όλες αυτές οι προκαταλήψεις, με τις οποίες μεγάλωσες, ήταν ένα μεγάλο ψέμα και μια παγίδα, μια παγίδα αυτών που σε θέλουν μη σκεπτόμενο πρόσωπο, σε θέλουν άτομο, σε θέλουν μάζα, σε θέλουν θύμα της μόδας χωρίς αισθήματα και χωρίς ελπίδα αλλά μονάχα ένα κυνηγό του κέρδους και της συμβατικής ζωής! Έλα μαζί μας, ήρθε η ώρα, πιάσε το χέρι μας και ας ταξιδέψουμε μαζί με Εκείνον που έδωσε τη ζωή Του, σταυρώθηκε, αναστήθηκε και ζει στις καρδιές μας και στην Εκκλησία Του. Αυτής της Εκκλησίας είσαι μέλος, γίνε και φίλος, γίνε και παιδί!
Είσαι νέος, το ξέρω, και νοιώθεις το αίμα σου να βράζει!Είσαι νέος και θέλεις τη ζωή να είναι δική σου, ακόμα και με τους όρους που άλλοι σου βάζουν!Είσαι νέος και θέλεις να μη σου λέει κανένας τι θα κάνεις και πως θα ζήσεις!Είσαι νέος και δεν μπορείς να αντέξεις την καταπίεση τους κανόνες, τους περιορισμούς. Άλλωστε, ποτέ κανείς δεν σου έμαθε τέτοιους κανόνες, όλα τα είχες και τα έχεις δικά σου!Είσαι νέος και θέλεις να ζήσεις με τα γκάζια της Χάρλευ, της Εντούρο ή με το μικρό παπάκι που σε βοηθά κι αυτό να κάνεις το κομμάτι σου!Είσαι νέος και προτιμάς τη μαγκιά του χασίς, της ροκιάς και του σκουλαρικιού στ΄ αυτί ή είσαι νέος και θέλεις να λικνίζεσαι στο ελληνάδικο τραγουδώντας για 7ψυχες νότες και για ευαισθησίες, άντε και στα περιοδικά που ξεφυλλίζεις!
Είσαι νέος του 2000 και δεν έχεις καμία σχέση με τους νέους του 68 και του 73 ούτε με τη γενιά που έκανε τον πολιτικό λόγο ξέφτισμα ζωής και φορέα του ψέματος!Είσαι νέος του Ιντερνέτ ή θα ήθελες να είσαι, νέος του γουόκμαν και των ακουστικών στα αυτιά που ακούει τη δική του μουσική, που χαζεύει στις πλατείες κάνοντας σκέιτμπορντ, κριτικάροντας τους πάντες και τα πάντα και αρνούμενος τους!Είσαι νέος και θέλεις να διασκεδάζεις ελεύθερα το Σαββατόβραδο στα ορθάδικα και τα μπαράκια χωρίς να νοιάζεσαι για την καμπάνα της Κυριακής!
Είσαι νέος και θέλεις ελεύθερα να κάνεις σχέσεις χωρίς να σε ενδιαφέρει η αποκλειστικότητα, η πιστότητα, η αγάπη, με μόνο όπλο τη δήθεν απόλυτη ασφάλεια του προφυλακτικού! Είσαι νέος και έχεις βαρεθεί τα κηρύγματα, τους άμβωνες, τα λόγια, προτιμάς την ατελείωτη βαριεστιμάρα και το πάθος του γηπέδου, άντε και τον Πρωταθλητή και το Sporttime, καθώς και τα στημένα ματς και τις εισόδους των προέδρων των ομάδων στο αγωνιστικό τερέν, προκειμένου να κερδίσουμε το πρωτάθλημα!
Είσαι νέος και θεωρείς πως η γενιά σου χρειάζεται κάποιον να σε ακούσει, κάποιον να σε κρατήσει από το χέρι, κάποιον να σε αγαπήσει για όλα αυτά που είσαι και ακόμα περισσότερο, να σε στηρίξει για να βρεις το δρόμο σου! Για σένα λοιπόν που θέλεις ειλικρίνεια στη ζωή σου, που θέλεις ελπίδα για κάτι διαφορετικό, μια πρόταση ζωής, αλλά που νοιώθεις την προκατάληψη να σε κρατά μακριά. Για σένα λοιπόν Ήρθε η ώρα! Ήρθε η ώρα να ακούσεις τη φωνή της Εκκλησίας!
Τη μόνη γνήσια φωνή που δε διστάζει να παραδεχθεί τα λάθη των ανθρώπων της! Που δε διστάζει να σου πει ότι η πρότασή της κρύβει μέσα της αγώνα και κόπο, μα και ευτυχία αληθινή και αιώνια, γιατί η αγάπη είναι μια δύσκολη αλλά πραγματική Ευτυχία! Που δε διστάζει να σου απλώσει το χέρι δακρύζοντας για σένα, μιλώντας σου τη γλώσσα της Αλήθειας και της Ζωής! Που δε διστάζει να ανοίξει της πόρτες της καρδιάς της και καλώντας σε να μπεις όπως είσαι και χωρίς όρους και προϋποθέσεις, να παλέψεις μαζί με όλους, νέους και μεγαλύτερους, ηγέτες και μέλη, να παλέψεις για μια ζωή που θα στηρίζεται στο πνεύμα, την μετάνοια, την αγάπη, την ταπείνωση, την αλήθεια και τον πολιτισμό, ότι πιο όμορφο έχει δώσει ο Θεός στον άνθρωπο!
Είμαστε μαζί σου! Σε αγαπούμε και σε περιμένουμε! Άκουσες τη φωνή του Αρχιεπισκόπου, είδες το δάκρυ, ένοιωσες την αλήθεια και την πίστη των λόγων και της καρδιάς! Χτύπα την πόρτα της ενορίας σου, ανταποκρίσου στα καλέσματά της, προσπάθησε να ζήσεις τη ζωή της! Θα διαπιστώσεις τότε πως όλες αυτές οι προκαταλήψεις, με τις οποίες μεγάλωσες, ήταν ένα μεγάλο ψέμα και μια παγίδα, μια παγίδα αυτών που σε θέλουν μη σκεπτόμενο πρόσωπο, σε θέλουν άτομο, σε θέλουν μάζα, σε θέλουν θύμα της μόδας χωρίς αισθήματα και χωρίς ελπίδα αλλά μονάχα ένα κυνηγό του κέρδους και της συμβατικής ζωής! Έλα μαζί μας, ήρθε η ώρα, πιάσε το χέρι μας και ας ταξιδέψουμε μαζί με Εκείνον που έδωσε τη ζωή Του, σταυρώθηκε, αναστήθηκε και ζει στις καρδιές μας και στην Εκκλησία Του. Αυτής της Εκκλησίας είσαι μέλος, γίνε και φίλος, γίνε και παιδί!
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό