O χριστιανισμός διαχρονικά.

[sidais]

Θέλω την την ειλικρινή γνώμη σας στο παρακάτω ερώτημα:

Ο θεός έρχεται να υλοποιήσει την υπόσχεση που είχε δώσει στους Εβραίους με το να στείλει το υιό του στη γη και να σώσει, απελευθερώσει την ανθρωπότητα από την αμαρτία και τα δεσμά του θανάτου. Ο χριστός (Ο υιός του ανθρώπου) ήρθε στην γη, έκανε θαύματα (Σημεία), μίλησε στις καρδιές των ανθρώπων, και μας έδειξε τον δρόμο προς την λύτρωση. Με τον θάνατο του Χριστού ο άνθρωπος σπάει πλέον τα δεσμά του θανάτου και ο άνθρωπος είναι πλέον ελεύθερος.
Από αυτό το σημείο και μετά οι μαθητές του αναλαμβάνουν να διαδώσουν τον λόγο του θεού στα πέρατα του κόσμου. Δυστυχώς αυτή η αποστολή βάφτηκε με αίμα πολλών μαρτύρων και αγίων της εκκλησιάς μας. Αργότερα ο Χριστιανισμός γίνεται επίσημη θρησκεία, οι Οικουμενικές Σύνοδοι αναλαμβάνουν να βάλλουν τα όρια, να ορίσουν το δόγμα και τις απαραίτητες ‘’ανθρώπινες’’ λεπτομέρειες έτσι ώστε να μπορέσει να ενταχθεί μέσα σε ένα σύστημα εξουσίας και εκ-κοσμίκευσης.

Το ερώτημα μου είναι απλό: Στην πορεία των αιώνων πιστεύεται ο χριστιανισμός (Μιλάω καθαρά για εμάς τους Ορθόδοξους) έχει απομακρυνθεί καθόλου από τον ουσιαστικό λόγο του Χριστού?, έχει γίνει ένα σύστημα εξουσίας?
Παρακαλώ θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας.

[friend]

αγαπητε φιλε sidais πιστευω οτι ο χριστιανισμος δεν εχει απομακρυνθει απο τον ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ αλλα εμεις οι ανθρωποι.ο χριστιανισμος διαχρονικα μεσα απο τους αιωνες προσπαθει να εντασετε στα θελω,πρεπει της καθημερινοτητας και να παρακολουθει τα προβληματα του κοσμου καθε εποχης.σου επισυμαινω για αλλη μια φορα οτι πρεπει να θυμηθουμε καποια πραγματα....αμα θελουμε να ακουσουμε το ονομα μας να ειναι εγγεγραμενο στο βιβλιο της ΖΩΗΣ.

[gkdgr]

Θέλω την την ειλικρινή γνώμη σας στο παρακάτω ερώτημα:


Το ερώτημα μου είναι απλό: Στην πορεία των αιώνων πιστεύεται ο χριστιανισμός (Μιλάω καθαρά για εμάς τους Ορθόδοξους) έχει απομακρυνθεί καθόλου από τον ουσιαστικό λόγο του Χριστού?, έχει γίνει ένα σύστημα εξουσίας?
Παρακαλώ θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας.

Αν και ανοίγεις πολύ μεγάλο θέμα , και θα δούμε πολλά , η δική μου προσωπική άποψη είναι σύνθετη.

Η ανατολική Ορθόδοξη εκκλησία απο τη στιγμή που για διάφορους λόγους , συμμετείχε ενεργά στις κρατικές αποφάσεις έγινε όχι μόνο συμμέτοχος στην κρατική εξουσία αλλά σε μερικές στιγμές αναγκάστηκε για χάρη πολιτικών σκοπιμοτήτων να συμβιβαστεί.
Από την άλλη πάντα υπήρχαν μέσα στην εκκλησία άνθρωποι που κράτησαν διαφορετική στάση μη υπολογίζοντας ούτε την προσωπική τους ασφάλεια.
Πολλοί απο αυτούς είναι σήμερα ΑΓΙΟΙ. Πράγμα που πολύ απλά σημαίνει ότι η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ είχε πάντα το προνόμιο να καταφέρνει να ξεπερνάει κρίσεις και να επανέρχεται.
Χρησιμοποιήθηκε σε πολλές περιπτώσεις για να αποτελέσει άλλοθι αυτοκρατορικών επιλογών. Τό κακό είναι ότι τις περισσότερες φορές υπέκυπτε και συμμετείχε.
Το ότι κατάφερε και έφτασε μέχρι εδώ όμως οφείλεται στη δυνατότητα της να ξεπερνάει τις κρίσεις στους κόλπους της.

[sidais]

αγαπητε φιλε sidais πιστευω οτι ο χριστιανισμος δεν εχει απομακρυνθει απο τον ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ αλλα εμεις οι ανθρωποι.ο χριστιανισμος διαχρονικα μεσα απο τους αιωνες προσπαθει να εντασετε στα θελω,πρεπει της καθημερινοτητας και να παρακολουθει τα προβληματα του κοσμου καθε εποχης.σου επισυμαινω για αλλη μια φορα οτι πρεπει να θυμηθουμε καποια πραγματα....αμα θελουμε να ακουσουμε το ονομα μας να ειναι εγγεγραμενο στο βιβλιο της ΖΩΗΣ.

Φίλε friend,

Το ότι οι άνθρωποι έχουμε απομακρυνθεί από τον λόγο του θεού είναι πλέον το μόνο σίγουρο. Το θέμα για μένα είναι το εξής: μήπως η εκ-κοσμίκευση της θρησκείας μας και με το πέρασμα των αιώνων και με το ανθρώπινο χέρι να συμπληρώνει και να αλλάζει οπού το βόλευε καταλήξαμε σήμερα εμείς να έχουμε μια λάθος αντίληψη περί του ορθού λογού του θεού?

[friend]

αγαπητε sidais να ξερεις οτι σαν ανθρωποι με ελατωματα ειναι λογικο να κανουμε και λαθη,μεσα ομως απο τα λαθη μας μαθαινουμε και ωριμαζουμε,ασκουμαστε ανεβαινουμε σκαλη-σκαλη πνευματικα.

[sidais]

Θέλω την την ειλικρινή γνώμη σας στο παρακάτω ερώτημα:


Το ερώτημα μου είναι απλό: Στην πορεία των αιώνων πιστεύεται ο χριστιανισμός (Μιλάω καθαρά για εμάς τους Ορθόδοξους) έχει απομακρυνθεί καθόλου από τον ουσιαστικό λόγο του Χριστού?, έχει γίνει ένα σύστημα εξουσίας?
Παρακαλώ θα ήθελα να διαβάσω τις απόψεις σας.

Αν και ανοίγεις πολύ μεγάλο θέμα , και θα δούμε πολλά , η δική μου προσωπική άποψη είναι σύνθετη.

Η ανατολική Ορθόδοξη εκκλησία απο τη στιγμή που για διάφορους λόγους , συμμετείχε ενεργά στις κρατικές αποφάσεις έγινε όχι μόνο συμμέτοχος στην κρατική εξουσία αλλά σε μερικές στιγμές αναγκάστηκε για χάρη πολιτικών σκοπιμοτήτων να συμβιβαστεί.
Από την άλλη πάντα υπήρχαν μέσα στην εκκλησία άνθρωποι που κράτησαν διαφορετική στάση μη υπολογίζοντας ούτε την προσωπική τους ασφάλεια.
Πολλοί απο αυτούς είναι σήμερα ΑΓΙΟΙ. Πράγμα που πολύ απλά σημαίνει ότι η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ είχε πάντα το προνόμιο να καταφέρνει να ξεπερνάει κρίσεις και να επανέρχεται.
Χρησιμοποιήθηκε σε πολλές περιπτώσεις για να αποτελέσει άλλοθι αυτοκρατορικών επιλογών. Τό κακό είναι ότι τις περισσότερες φορές υπέκυπτε και συμμετείχε.
Το ότι κατάφερε και έφτασε μέχρι εδώ όμως οφείλεται στη δυνατότητα της να ξεπερνάει τις κρίσεις στους κόλπους της.

Φίλε gkdgr,

Τα γεγονός ότι έχεις σύνθετη άποψη σημαίνει ότι είσαι άνθρωπος με ευρή πνεύμα. Έχεις δίκιο στο γεγονός ότι έτσι όπως έχω θέσει το θέμα είναι πολύ γενικό και μπορεί όλοι να χαθούμε και να χάσουμε όλοι την ουσία.
Θα σας θέσω ένα πολύ συγκεκριμένο προβληματισμό:
Ο Χριστός είναι Ιουδαίος, κατάγεται από την γενιά του Δαβίδ, την εποχη εκείνη οι Ιουδαίοι είναι υπόδουλοι των ρωμαίων (και γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά πόσο αιμοσταγείς ήταν οι ρωμαίοι). Τότε εκείνοι περίμεναν τον μεσσία που έλεγαν οι γραφές ότι θα τους ελευθερώσει από την σκλαβιά. Πλανεμένοι βέβαια από την κατάσταση τους, περίμεναν έναν βασιλεία που με αίμα και ατσάλι θα τους απελευθέρωνε από τους ρωμαίους, για αυτό κι’ ολας και δεν τον δεχτήκαν και περιμένουν τον μεσσία μέχρι και στις μέρες μας. Όταν ο Βαραββάς πλησίασε τον Χριστό και του ζήτησε να συμμετέχει μαζί του στον αγώνα κατά των ρωμαίων, εκείνος του απάντησε ‘’να αγαπάει τον εχθρό του’’, ποιον δηλαδή να αγαπάει? Μα φυσικά τους ρωμαίους οι οποίοι βίαζαν, καταδυνάστευαν τους συνανθρώπους του.
Γιατί ο Χριστός είπε ότι για να αλλάξει αυτός ο κόσμος θα πρέπει να αλλάξουν πρώτα οι καρδιές των ανθρώπων.
Που θέλω να καταλήξω? Εμείς ήμασταν υπόδουλοι στους Τούρκους (όπως και ο Χριστός) και ξεκινήσαμε έναν εθνικοαπελευθεροτικό αγώνα ενάντια στους Τούρκους
Με την εκκλησιά μας μπροστά και στο όνομα του Θεού και της Μεγαλόχαρης Πανάγιας σφάζαμε και βιάζαμε. Βλέπεται την αντίφαση? Μήπως κάναμε ότι έκανε ο Βαραββάς και όχι το θέλημα του θεού?

[friend]

σε ολα αυτα θα ηθελα να ρωτησω και μια απορια που εχω καιρο.στα βιβλια θρησκευτικων της τριτης λυκειου αναφερουν οτι αμα σκοτωσεις σε πολεμο δεν ειναι φονος.αυτο μπορει να μου το εξηγησει καποιος με ποια λογικη??

[tomR]

Νομίζω , μόνο αμυνόμενος ,

[friend]

παιδια τα εχουμε κανει χαλια!!!!μπορει ο καθενας μας να προφασιζετε οτι αμυνετε,καθε κρατος.

[sidais]

σε ολα αυτα θα ηθελα να ρωτησω και μια απορια που εχω καιρο.στα βιβλια θρησκευτικων της τριτης λυκειου αναφερουν οτι αμα σκοτωσεις σε πολεμο δεν ειναι φονος.αυτο μπορει να μου το εξηγησει καποιος με ποια λογικη??

Φίλε friend,

Πολύ σωστή η απορία σου και αυτήν την απορία θα έπρεπε να την έχει κάθε χριστιανός, πως γίνεται δηλαδή από την μια αγάπα τον εχθρό σου και από την άλλη μπορείς να σκοτώσεις.
Για την ακρίβεια στο βιβλίο των θρησκευτικών τις 3ης λυκείου γράφει: όταν πρόκειται για ένα αμυντικό πόλεμο και όταν αμύνεσαι από κάποιον που προσπαθεί να σε σκοτώσει. Τότε μιλάμε για αναγκαίο κακό, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται μέσα στο βιβλίο. Για το πώς γίνεται αυτό να έχει λογική, ίσως βρεις την απάντηση σου λίγο πιο πάνω σε αυτά που είπα πριν, δηλαδή όταν οι άνθρωποι άρχισαν να βάζουν το χεράκι τους στο να συμπληρώνουν λεπτομέρειες σαν και αυτή!!!