Μηδενική η απορρόφηση κονδυλίων για έργα δασοπροστασίας
Μηδενική είναι η απορρόφηση κονδυλίων από τη χώρα μας για έργα δασοπροστασίας που χρηματοδοτεί το Ταμείο Συνοχής της Ε.Ε., καταγγέλλει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ Δημήτρης Παπαδημούλης, επικαλούμενος απάντηση της αρμόδιας Επιτρόπου της Ε.Ε. Ντανούτα Χούμπνερ.
Οπως υπογραμμίζει ο κ. Παπαδημούλης, από το 2000 έως σήμερα ούτε ένα ευρώ, από τα εγκεκριμένα 33 εκατομμύρια ευρώ, δεν έχει απορροφηθεί από την χρηματοδότηση του Ταμείου Συνοχής της Ε.Ε. για την «προστασία των δασών».
Από την απάντηση και τους πίνακες που απέστειλε η κα Χούμπνερ στον Έλληνα ευρωβουλευτή αποκαλύπτεται ότι:
α) στα έτη που μεσολαβούν από το 2000 έως σήμερα, για έργα δασοπροστασίας που χρηματοδοτεί το Ταμείο Συνοχής της ΕΕ και τα οποία διαχειρίζονται τα Υπουργεία και άλλοι κεντρικοί φορείς η απορρόφηση είναι μηδενική(0%). Συγκεκριμένα για όλα τα έργα που αφορούν προστασία των δασών και είναι:
· Υπό τον τίτλο «Δασική προστασία» σχετικά με έργα πρόληψης και προστασίας των δασών κυρίως από πυρκαγιές τα κονδύλια που είχαν διατεθεί στην Ελλάδα ήταν 24 εκατ. ευρώ και τα οποία είναι όλα αδιάθετα.
· Υπό τον τίτλο «Προστασία Δάσους Σεΐχ Σου» και αφορά ανάλογες δράσεις έχουν διατεθεί 9 εκατ. ευρώ τα οποία και αυτά παραμένουν στα αζήτητα αφού η απορρόφηση είναι μηδέν (0%)
β) Για τα λοιπά έργα περιβάλλοντος που χειρίζονται απευθείας Υπουργεία και άλλοι φορείς η κατάσταση είναι εξίσου απογοητευτική. Πιο συγκεκριμένα από τα 14 αυτά έργα συνολικού ύψους 453.810.369 ευρώ, δεν έχουν ξεκινήσει τα 8 (μηδέν απορροφητικότητα), ενώ των υπολοίπων η απορρόφηση είναι ελάχιστη. Συνολικά έχουν απορροφηθεί μόνο 91.635.869 ευρώ δηλαδή μόλις το 20%. Είναι βέβαιο ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των αδιάθετων κονδυλίων θα επιστραφεί στην ΕΕ αφού δεν υπάρχει πλέον διαθέσιμος ικανός χρόνος για την αξιοποίηση τους.
Οπως τονίζει η Επίτροπος κ. Χούμπνερ, οι αιτίες της κακής πορείας των περιβαλλοντικών έργων είναι πολλές και οφείλονται σε «ανεπαρκή προετοιμασία για τα έργα, καθυστερήσεις στη διαδικασία απαλλοτρίωσης και την έκδοση αδειών από την αρμόδια περιβαλλοντική υπηρεσία, οι τεχνικές ιδιαιτερότητες των έργων, καθώς και τα προβλήματα συμμόρφωσης με την κοινοτική νομοθεσία π.χ. ως προς την περιβαλλοντική νομοθεσία και τους κανόνες για τις δημόσιες συμβάσεις».
Σημειώνεται επίσης ότι την ίδια περίοδο 2000-2006, η Ελλάδα έμεινε ουραγός στην αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων για δράσεις δασοκομικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) για τα έτη 2000-2006, η Ελλάδα φαίνεται να έλαβε πολύ λιγότερα χρήματα για δράσεις δασοκομικού χαρακτήρα απ ό,τι άλλες μεσογειακές χώρες «υψηλού κινδύνου», όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία. Τη στιγμή, λοιπόν, που στη χώρα μας αναλογούσαν περί τα 57 εκατ. ευρώ για αναδασώσεις, στην Ιταλία αναλογούσαν 560 εκατ. ευρώ, στην Πορτογαλία 346 εκατ. ευρώ και στην Ισπανία 663 εκατ. ευρώ.
Ανάλογο χάσμα παρουσιάζουν και τα κονδύλια για λοιπά μέτρα δασοπονίας. Τα 130 εκατ. ευρώ της Ελλάδας είναι κατά πολύ λιγότερα σε σχέση με τα 341 εκατ. ευρώ της Ιταλίας, τα 341 εκατ. ευρώ της Πορτογαλίας και τα 833 εκατ. ευρώ της Ισπανίας. Σημειώνεται πως τα εν λόγω χρήματα δίνονται με βάση τα αναπτυξιακά προγράμματα που καταθέτει η κάθε χώρα προς έγκριση στην ΕΕ.
«Οι ευθύνες είναι προφανώς πολιτικές και έχουν να κάνουν με την ανεπαρκή ελληνική δραστηριότητα σε αυτόν τον τομέα», επισημαίνει ο κ.Παπαδημούλης.
Αλλά ακόμη και από τα χρήματα που λαμβάνει η χώρα μας, σημειώνει, ένα πολύ μικρό ποσοστό τελικά είναι εκείνο που διατίθεται πραγματικά για την προστασία του δάσους.
Σύμφωνα με τον ευρωβουλευτής, μέχρι τον Ιούνιο του 2007, μέσω του Γ ΚΠΣ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αγροτικής Ανάπτυξης - Ανασυγκρότησης Υπαίθρου 2000-2006» ΕΠΑΑ - ΑΥ), 21,5 εκατ. ευρώ πήγαν για τη «βελτίωση της υλοτόμησης, μεταποίησης και εμπορίας δασοκομικών προϊόντων», κοινώς για την ενίσχυση ιδιωτικών επιχειρήσεων και συνεταιρισμών που κόβουν δέντρα, εμπορεύονται ξυλεία κ.λπ. Μέσω του ΕΠΑΑ επίσης, μέχρι το τέλος του 2006, 135 εκατ. ευρώ πήγαν για τη «δάσωση γεωργικών γαιών», κατέληξαν δηλαδή ως αποζημιώσεις στις τσέπες όσων καταγγέλλουν πως τα κτήματα ή οι καλλιέργειές τους δασώθηκαν. 15.500 δικαιούχοι ενισχύονται από το εν λόγω πρόγραμμα, ενώ για το 2007 έχουν προϋπολογιστεί πληρωμές ύψους 6,6 εκατ. ευρώ σε 7.553 άτομα.
Πηγή: naftemporiki.gr
Ελληνικό δημόσιο και προστασία των δασών
Συντονιστής: Συντονιστές
-
arxontopoulo
- Συστηματικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 169
- Εγγραφή: Πέμ Φεβ 22, 2007 6:00 am
-
arxontopoulo
- Συστηματικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 169
- Εγγραφή: Πέμ Φεβ 22, 2007 6:00 am
Στις καλένδες οι δασικοί χάρτες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ασπίδα προστασίας των δασών
ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Στον απόηχο των μεγάλων εφετινών πυρκαγιών, στοιχεία σοκ από το Συνήγορο του Πολίτη και την Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων για την αβελτηρία του ελληνικού δημοσίου όσον αφορά την καταγραφή και προστασία του δασικού πλούτου. Μόνον το 6% της χώρας έχει δασικούς χάρτες, παρότι η κατάρτιση δασολογίου είναι συνταγματική υποχρέωση από το 1976. Στην πραγματικότητα για 165 εκατ. ευρώ μένουν απροστάτευτα τα δάση.
Ως τον κρισιμότερο παράγοντα και το σημαντικότερο «εργαλείο» για τη διαχείριση και προστασία των δασών θεωρούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και επιστήμονες την κατάρτιση εθνικού δασολογίου. Το επιβάλλει άλλωστε ρητά από το 1976, ως υποχρέωση του κράτους, το «περίφημο» άρθρο 24 του Συντάγματος της χώρας. Γιατί όμως δεν έχει προχωρήσει;
Η εξήγηση που δίνει ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Παπαδημητρίου είναι αποκαλυπτική: «διότι μόνον έτσι μπορεί να δημιουργείται ένα κρίσιμο απόθεμα γης προς αξιοποίηση από τους αετονύχηδες».
Προϋπόθεση για την κατάρτιση του εθνικού δασολογίου είναι η σύνταξη δασικών χαρτών. Πρόκειται για διαδικασία που, με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, είναι μια εύκολη υπόθεση, η οποία μπορεί να τελειώσει σε 2 - 3 χρόνια και μάλιστα το συνολικό κόστος για την ολοκλήρωσή της δεν ξεπερνάει "μισό δομημένο ομόλογο» όπως σχολιάζει υπηρεσιακό στέλεχος του υπουργείου Γεωργίας. Ωστόσο, τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί από τον Συνήγορο του Πολίτη αναφέρουν ότι από το 1976 μέχρι σήμερα έχουν καταρτιστεί προσωρινοί δασικοί χάρτες μόλις στο 6% της επικράτειας. Πρακτικά δηλαδή, μόνον σε αυτές τις περιοχές τα δασαρχεία «ξέρουν τι τους γίνεται» ή αν το δούμε από την αρνητική πλευρά, μόνον σε αυτές δεν μπορεί ο τοπικός δασάρχης να βαφτίσει οικόπεδο κάθε κομμάτι δάσους για το οποίο υπάρχει οικιστικό ενδιαφέρον.
Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δεχτεί πλήθος καταγγελιών που αφορούν τις δασικές εκτάσεις, ιδιαίτερα από το 2000 και μετά. Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν έκαναν τον καθηγητή Γιώργο Καμίνη, να στείλει επιστολή τον περασμένο Δεκέμβριο στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Ευάγγελο Μπασιάκο, όπου εκτός των άλλων τον ενημερώνει για τα δυσοίωνα πορίσματα ημερίδας που οργάνωσε για το θέμα της προστασίας των δασικών εκτάσεων η ανεξάρτητη αρχή.
«Κοινή εκτίμηση, γράφει ο κ. Καμίνης, ήταν ότι επείγει η οριστική σύνταξη των δασικών χαρτών για όλη την επικράτεια στο πλαίσιο της ανταπόκρισης της διοίκησης στη συνταγματική υποχρέωση για την εκπόνηση δασολογίου».
Από τη συνολικότερη εμπειρία που έχει αποκτήσει η ανεξάρτητη αρχή έχει οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η κατάρτιση των δασικών χαρτών και του δασολογίου είναι απαραίτητη προϋπόθεση της προστασίας του δασικού πλούτου. Οι λόγοι, αναφέρει ο Συνήγορος, είναι συνοπτικά οι εξής:
* Το επιβάλλει το Σύνταγμα
* Αποτελεί τη στέρεη βάση για την προάσπιση της δημόσιας περιουσίας και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος
* Είναι βασικό εργαλείο για τον χωροταξικό σχεδιασμό χρήσεων γης σε όλη τη χώρα
* Απελευθερώνει τις δασικές υπηρεσίες από τον συνεχή και έντονο φόρτο της έκδοσης Πράξεων Χαρακτηρισμού
Τέλος, ο Συνήγορος του Πολίτη, τονίζει ότι το κράτος θα πρέπει να χρηματοδοτήσει τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες και στη συνέχεια να τις στελεχώσει με το κατάλληλο προσωπικό και εκτιμά ότι «αν επιτέλους αρχίσουμε κάποτε να αντιμετωπίζουμε σοβαρά το δάσος ως πνεύμονα ζωής σε χρονικό διάστημα που δεν θα υπερβαίνει τη διετία, είναι δυνατόν να καταρτιστεί δασολόγιο, ιδιαίτερα σε εκείνες τις περιοχές που υφίστανται έντονες οικιστικές και αναπτυξιακές πιέσεις».
Απαισιόδοξος ωστόσο εμφανίζεται ο κ. Παπαδημητρίου, κάνοντας λόγο για μικρά και μεγάλα δασοκτόνα συμφέροντα: «Στο άρθρο 24 του Συντάγματος προβλέπεται η υποχρέωση του κράτους στην κατάρτιση δασολογίου. Στην επιταγή αυτή ανταποκρίθηκε ο νομοθέτης, προβλέποντας στο ν. 3208/2003 τους όρους για την κατάρτισή του. Παρ' όλα αυτά, η προοπτική να αποκτήσουμε δασολόγιο παραμένει πάντοτε αβέβαιη» υποστηρίζει και παροτρύνει τους πολίτες «να απαιτήσουμε την κατάρτιση εθνικού χωροταξικού σχεδίου και τη σύνταξη δασολογίου με βάση συγκεκριμένο σχέδιο δράσης και χρονοδιάγραμμα. Η κατ' εξακολούθηση παράλειψη της αντιμετώπισής τους υποσκάπτει και υποθηκεύει μονιμότερα κάθε προσπάθεια αειφόρου ανάπτυξης της χώρας».
Δασικοί χάρτες και δασολόγιο
Σε κάθε περίπτωση, όπως εξηγούν οι επιστήμονες δασολόγοι, δεν μπορεί να συνταχθεί εθνικό δασολόγιο εάν δεν εκπονηθούν οι δασικοί χάρτες.
«Οι Δασικοί Χάρτες είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο που διαθέτουμε για την ανάδειξη, την προστασία, αλλά και τη μελλοντική διαχείριση των δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων της χώρας», υποστηρίζει ο Θανάσης Μπουζινέκης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων.
Τι είναι ο δασικός χάρτης; Όπως εξηγεί ο ίδιος, πάνω στους δασικούς χάρτες αποτυπώνονται με σύγχρονα μέσα (ορθοφωτοχάρτες, Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών, plotters κλπ), τα όρια των δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων, έτσι όπως αυτά εμφανίζονται τόσο στις παλαιότερες διαθέσιμες αεροφωτογραφίες (1938, 1945 ή 1960), όσο και στις σημερινές. Αποτυπώνονται επίσης όλες οι τελεσίδικες διοικητικές πράξεις που έχουν εκδοθεί για κάθε εξεταζόμενη περιοχή από τη Δασική Υπηρεσία (Πράξεις Χαρακτηρισμού, κηρύξεις αναδασωτέων εκτάσεων κλπ).
Οι χάρτες αυτοί μετά την ανάρτησή τους, πιθανές ενστάσεις και διορθώσεις λαμβάνουν την οριστική τους μορφή και ονομάζονται "οριστικοί" ή "κυρωμένοι" Δασικοί Χάρτες.
Από την άλλη μεριά, το Δασολόγιο είναι ένα σύστημα καταγραφής και επεξεργασίας πληροφοριών, το οποίο ξεκινά να δομείται και έχει σαν βάση τους κυρωμένους Δασικούς Χάρτες. Στο Δασολόγιο για παράδειγμα, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που εμφανίζονται στους κυρωμένους Δασικούς Χάρτες χωρίζονται σε επιμέρους γεωγραφικές ενότητες, για την καθεμία από τις οποίες καταχωρούνται μια σειρά από χρήσιμα διαχειριστικά δεδομένα (π.χ. απαντώμενα δασοπονικά είδη, είδος δάσους, πυκνότητα βλάστησης, ιδιοκτησιακό καθεστώς κλπ).
Μια κρίσιμη παράμετρος που εξηγεί το γιατί δεν θέλουν τη σύνταξη δασολογίου όσοι έχουν βλέψεις ή συμφέροντα σε δασικές εκτάσεις, είναι ότι υφίσταται το "μαχητό τεκμήριο κυριότητας υπέρ του δημοσίου". Δηλαδή, όταν μια περιοχή αποτυπώνεται στο δασικό χάρτη ως δάσος ή δασική έκταση, θεωρείται αυτόματα ως δημόσια περιουσία, εκτός και αν κάποιος μπορεί να αποδείξει με ισχυρούς και παλαιούς τίτλους ιδιοκτησίας ότι είναι δική του, οπότε προχωρούν οι σχετικές νομικές διαδικασίες για την κατοχύρωσή της.
Πρακτικά το ελληνικό δημόσιο "χρησιμοποιεί" τους Δασικούς Χάρτες για να δηλώσει την περιουσία του στο πλαίσιο μια μελέτης κτηματογράφησης. Άρα ένας σημαντικός λόγος σύνταξης των δασικών χαρτών είναι η δήλωση ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου.
Κτηματολόγιο
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο έχει συνδεθεί στη χώρα μας η κατάρτιση του κτηματολογίου με την κατάρτιση του δασολογίου. Οι Δασικοί Χάρτες ξεκίνησαν ουσιαστικά στη χώρα μας το 1999, και μέχρι σήμερα χρηματοδοτήθηκαν αποκλειστικά και μόνον από το πρόγραμμα του Εθνικού Κτηματολογίου. Τα αποτελέσματα είναι πενιχρότατα, με ότι αυτό σημαίνει για το δασικό πλούτο της χώρας. Σε σύνολο 132 περίπου εκατομμυρίων στρεμμάτων της χώρας, μέχρι σήμερα έχουν συνταχθεί χάρτες για 8,5 περίπου εκατ. στρέμματα (οι περιοχές που ήδη κτηματογραφήθηκαν).
«Αν θέλουμε να έχουμε γρήγορα την απαραίτητη θωράκιση των δασών, δεν πρέπει η σύνταξη των Δασικών χαρτών να εξαρτάται από την πορεία κατάρτισης του Εθνικού Κτηματολογίου, αλλά να αποτελέσει κυρίαρχο και κατά προτεραιότητα έργο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων» υποστηρίζει ο κ. Μπουζινέκης. Τονίζει μάλιστα ότι το 4ο Κ.Π.Σ. αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία για την χρηματοδότηση αυτής της προσπάθειας.
«Παράλληλα» όπως λέει, και για να μην γίνουν και πάλι τα λάθη του πα
ρελθόντος, «θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε από τώρα για το επόμενο και τελικό στάδιο της όλης διαδικασίας που είναι η κατάρτιση του Δασολογίου. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει μέσα στα χρονικά όρια του Δ' ΚΠΣ, να γίνουν κάποιες πιλοτικές εργασίες (π.χ. σε περιοχές που έχουμε ήδη θεωρημένους Δασικούς Χάρτες), έτσι ώστε να αναδειχθούν τα οποιαδήποτε τεχνικά προβλήματα και να οριστικοποιηθούν οι αντίστοιχες τεχνικές προδιαγραφές».
Όσον αφορά το κόστος της σύνταξης δασικών χαρτών σε όλη τη χώρα, σύμφωνα τουλάχιστον με τις εκτιμήσεις της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων, δεν υπερβαίνει το... τεράστιο νούμερο των 165 εκατ. ευρώ.
Πηγή: paseges.gr
ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Στον απόηχο των μεγάλων εφετινών πυρκαγιών, στοιχεία σοκ από το Συνήγορο του Πολίτη και την Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων για την αβελτηρία του ελληνικού δημοσίου όσον αφορά την καταγραφή και προστασία του δασικού πλούτου. Μόνον το 6% της χώρας έχει δασικούς χάρτες, παρότι η κατάρτιση δασολογίου είναι συνταγματική υποχρέωση από το 1976. Στην πραγματικότητα για 165 εκατ. ευρώ μένουν απροστάτευτα τα δάση.
Ως τον κρισιμότερο παράγοντα και το σημαντικότερο «εργαλείο» για τη διαχείριση και προστασία των δασών θεωρούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και επιστήμονες την κατάρτιση εθνικού δασολογίου. Το επιβάλλει άλλωστε ρητά από το 1976, ως υποχρέωση του κράτους, το «περίφημο» άρθρο 24 του Συντάγματος της χώρας. Γιατί όμως δεν έχει προχωρήσει;
Η εξήγηση που δίνει ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Παπαδημητρίου είναι αποκαλυπτική: «διότι μόνον έτσι μπορεί να δημιουργείται ένα κρίσιμο απόθεμα γης προς αξιοποίηση από τους αετονύχηδες».
Προϋπόθεση για την κατάρτιση του εθνικού δασολογίου είναι η σύνταξη δασικών χαρτών. Πρόκειται για διαδικασία που, με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, είναι μια εύκολη υπόθεση, η οποία μπορεί να τελειώσει σε 2 - 3 χρόνια και μάλιστα το συνολικό κόστος για την ολοκλήρωσή της δεν ξεπερνάει "μισό δομημένο ομόλογο» όπως σχολιάζει υπηρεσιακό στέλεχος του υπουργείου Γεωργίας. Ωστόσο, τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί από τον Συνήγορο του Πολίτη αναφέρουν ότι από το 1976 μέχρι σήμερα έχουν καταρτιστεί προσωρινοί δασικοί χάρτες μόλις στο 6% της επικράτειας. Πρακτικά δηλαδή, μόνον σε αυτές τις περιοχές τα δασαρχεία «ξέρουν τι τους γίνεται» ή αν το δούμε από την αρνητική πλευρά, μόνον σε αυτές δεν μπορεί ο τοπικός δασάρχης να βαφτίσει οικόπεδο κάθε κομμάτι δάσους για το οποίο υπάρχει οικιστικό ενδιαφέρον.
Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δεχτεί πλήθος καταγγελιών που αφορούν τις δασικές εκτάσεις, ιδιαίτερα από το 2000 και μετά. Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν έκαναν τον καθηγητή Γιώργο Καμίνη, να στείλει επιστολή τον περασμένο Δεκέμβριο στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Ευάγγελο Μπασιάκο, όπου εκτός των άλλων τον ενημερώνει για τα δυσοίωνα πορίσματα ημερίδας που οργάνωσε για το θέμα της προστασίας των δασικών εκτάσεων η ανεξάρτητη αρχή.
«Κοινή εκτίμηση, γράφει ο κ. Καμίνης, ήταν ότι επείγει η οριστική σύνταξη των δασικών χαρτών για όλη την επικράτεια στο πλαίσιο της ανταπόκρισης της διοίκησης στη συνταγματική υποχρέωση για την εκπόνηση δασολογίου».
Από τη συνολικότερη εμπειρία που έχει αποκτήσει η ανεξάρτητη αρχή έχει οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η κατάρτιση των δασικών χαρτών και του δασολογίου είναι απαραίτητη προϋπόθεση της προστασίας του δασικού πλούτου. Οι λόγοι, αναφέρει ο Συνήγορος, είναι συνοπτικά οι εξής:
* Το επιβάλλει το Σύνταγμα
* Αποτελεί τη στέρεη βάση για την προάσπιση της δημόσιας περιουσίας και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος
* Είναι βασικό εργαλείο για τον χωροταξικό σχεδιασμό χρήσεων γης σε όλη τη χώρα
* Απελευθερώνει τις δασικές υπηρεσίες από τον συνεχή και έντονο φόρτο της έκδοσης Πράξεων Χαρακτηρισμού
Τέλος, ο Συνήγορος του Πολίτη, τονίζει ότι το κράτος θα πρέπει να χρηματοδοτήσει τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες και στη συνέχεια να τις στελεχώσει με το κατάλληλο προσωπικό και εκτιμά ότι «αν επιτέλους αρχίσουμε κάποτε να αντιμετωπίζουμε σοβαρά το δάσος ως πνεύμονα ζωής σε χρονικό διάστημα που δεν θα υπερβαίνει τη διετία, είναι δυνατόν να καταρτιστεί δασολόγιο, ιδιαίτερα σε εκείνες τις περιοχές που υφίστανται έντονες οικιστικές και αναπτυξιακές πιέσεις».
Απαισιόδοξος ωστόσο εμφανίζεται ο κ. Παπαδημητρίου, κάνοντας λόγο για μικρά και μεγάλα δασοκτόνα συμφέροντα: «Στο άρθρο 24 του Συντάγματος προβλέπεται η υποχρέωση του κράτους στην κατάρτιση δασολογίου. Στην επιταγή αυτή ανταποκρίθηκε ο νομοθέτης, προβλέποντας στο ν. 3208/2003 τους όρους για την κατάρτισή του. Παρ' όλα αυτά, η προοπτική να αποκτήσουμε δασολόγιο παραμένει πάντοτε αβέβαιη» υποστηρίζει και παροτρύνει τους πολίτες «να απαιτήσουμε την κατάρτιση εθνικού χωροταξικού σχεδίου και τη σύνταξη δασολογίου με βάση συγκεκριμένο σχέδιο δράσης και χρονοδιάγραμμα. Η κατ' εξακολούθηση παράλειψη της αντιμετώπισής τους υποσκάπτει και υποθηκεύει μονιμότερα κάθε προσπάθεια αειφόρου ανάπτυξης της χώρας».
Δασικοί χάρτες και δασολόγιο
Σε κάθε περίπτωση, όπως εξηγούν οι επιστήμονες δασολόγοι, δεν μπορεί να συνταχθεί εθνικό δασολόγιο εάν δεν εκπονηθούν οι δασικοί χάρτες.
«Οι Δασικοί Χάρτες είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο που διαθέτουμε για την ανάδειξη, την προστασία, αλλά και τη μελλοντική διαχείριση των δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων της χώρας», υποστηρίζει ο Θανάσης Μπουζινέκης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων.
Τι είναι ο δασικός χάρτης; Όπως εξηγεί ο ίδιος, πάνω στους δασικούς χάρτες αποτυπώνονται με σύγχρονα μέσα (ορθοφωτοχάρτες, Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών, plotters κλπ), τα όρια των δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων, έτσι όπως αυτά εμφανίζονται τόσο στις παλαιότερες διαθέσιμες αεροφωτογραφίες (1938, 1945 ή 1960), όσο και στις σημερινές. Αποτυπώνονται επίσης όλες οι τελεσίδικες διοικητικές πράξεις που έχουν εκδοθεί για κάθε εξεταζόμενη περιοχή από τη Δασική Υπηρεσία (Πράξεις Χαρακτηρισμού, κηρύξεις αναδασωτέων εκτάσεων κλπ).
Οι χάρτες αυτοί μετά την ανάρτησή τους, πιθανές ενστάσεις και διορθώσεις λαμβάνουν την οριστική τους μορφή και ονομάζονται "οριστικοί" ή "κυρωμένοι" Δασικοί Χάρτες.
Από την άλλη μεριά, το Δασολόγιο είναι ένα σύστημα καταγραφής και επεξεργασίας πληροφοριών, το οποίο ξεκινά να δομείται και έχει σαν βάση τους κυρωμένους Δασικούς Χάρτες. Στο Δασολόγιο για παράδειγμα, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που εμφανίζονται στους κυρωμένους Δασικούς Χάρτες χωρίζονται σε επιμέρους γεωγραφικές ενότητες, για την καθεμία από τις οποίες καταχωρούνται μια σειρά από χρήσιμα διαχειριστικά δεδομένα (π.χ. απαντώμενα δασοπονικά είδη, είδος δάσους, πυκνότητα βλάστησης, ιδιοκτησιακό καθεστώς κλπ).
Μια κρίσιμη παράμετρος που εξηγεί το γιατί δεν θέλουν τη σύνταξη δασολογίου όσοι έχουν βλέψεις ή συμφέροντα σε δασικές εκτάσεις, είναι ότι υφίσταται το "μαχητό τεκμήριο κυριότητας υπέρ του δημοσίου". Δηλαδή, όταν μια περιοχή αποτυπώνεται στο δασικό χάρτη ως δάσος ή δασική έκταση, θεωρείται αυτόματα ως δημόσια περιουσία, εκτός και αν κάποιος μπορεί να αποδείξει με ισχυρούς και παλαιούς τίτλους ιδιοκτησίας ότι είναι δική του, οπότε προχωρούν οι σχετικές νομικές διαδικασίες για την κατοχύρωσή της.
Πρακτικά το ελληνικό δημόσιο "χρησιμοποιεί" τους Δασικούς Χάρτες για να δηλώσει την περιουσία του στο πλαίσιο μια μελέτης κτηματογράφησης. Άρα ένας σημαντικός λόγος σύνταξης των δασικών χαρτών είναι η δήλωση ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου.
Κτηματολόγιο
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο έχει συνδεθεί στη χώρα μας η κατάρτιση του κτηματολογίου με την κατάρτιση του δασολογίου. Οι Δασικοί Χάρτες ξεκίνησαν ουσιαστικά στη χώρα μας το 1999, και μέχρι σήμερα χρηματοδοτήθηκαν αποκλειστικά και μόνον από το πρόγραμμα του Εθνικού Κτηματολογίου. Τα αποτελέσματα είναι πενιχρότατα, με ότι αυτό σημαίνει για το δασικό πλούτο της χώρας. Σε σύνολο 132 περίπου εκατομμυρίων στρεμμάτων της χώρας, μέχρι σήμερα έχουν συνταχθεί χάρτες για 8,5 περίπου εκατ. στρέμματα (οι περιοχές που ήδη κτηματογραφήθηκαν).
«Αν θέλουμε να έχουμε γρήγορα την απαραίτητη θωράκιση των δασών, δεν πρέπει η σύνταξη των Δασικών χαρτών να εξαρτάται από την πορεία κατάρτισης του Εθνικού Κτηματολογίου, αλλά να αποτελέσει κυρίαρχο και κατά προτεραιότητα έργο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων» υποστηρίζει ο κ. Μπουζινέκης. Τονίζει μάλιστα ότι το 4ο Κ.Π.Σ. αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία για την χρηματοδότηση αυτής της προσπάθειας.
«Παράλληλα» όπως λέει, και για να μην γίνουν και πάλι τα λάθη του πα
ρελθόντος, «θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε από τώρα για το επόμενο και τελικό στάδιο της όλης διαδικασίας που είναι η κατάρτιση του Δασολογίου. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει μέσα στα χρονικά όρια του Δ' ΚΠΣ, να γίνουν κάποιες πιλοτικές εργασίες (π.χ. σε περιοχές που έχουμε ήδη θεωρημένους Δασικούς Χάρτες), έτσι ώστε να αναδειχθούν τα οποιαδήποτε τεχνικά προβλήματα και να οριστικοποιηθούν οι αντίστοιχες τεχνικές προδιαγραφές».
Όσον αφορά το κόστος της σύνταξης δασικών χαρτών σε όλη τη χώρα, σύμφωνα τουλάχιστον με τις εκτιμήσεις της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων, δεν υπερβαίνει το... τεράστιο νούμερο των 165 εκατ. ευρώ.
Πηγή: paseges.gr
http://www.kentri.gr/3/post-150.html
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 4/01/07
Αρπαγή δημόσιας περιουσίας με δικαστικές αποφάσεις...!
Ιδιωτικά συμφέροντα και άλλα αρπακτικά, καταπατούν και στη συνέχεια νομιμοποιούν δημόσια περιουσία, με την ανοχή, ακόμη και με τη συνέργεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Σπάνιες είναι οι περιπτώσεις, που το δημόσιο κερδίζει σε αντιδικίες με ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα.
Αλλά και στις περιπτώσεις, που το δημόσιο, παρίσταται, ως πολιτικώς ενάγων, εκπροσωπούμενο, από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, η υπεράσπιση των συμφερόντων του είναι συνήθως χλιαρή έως ανύπαρκτη.
Συνήθως αυτοί που διεκδικούν δημόσια περιουσία, το έχουν σκεφτεί πολύ καλά πριν το επιχειρήσουν. Έχουν βρεί τις άκρες τους και έχουν καθοδηγηθεί. Διαθέτουν ισχυρούς προστάτες, λαδώνουν δικαστές και εξαγοράζουν την αδιάφορη στάση των δήθεν υπερασπιστών του δημοσίου συμφέροντος.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που τυγχάνει να δικάζουν συνθέσεις έντιμων δικαστών και οι αποφάσεις είναι υπέρ του δημοσίου, οι νομικοί του παραστάτες, αδιαφορούν για την εφαρμογή τους.
Συνήθως, καταγγελίες για καταπάτηση δημόσιας περιουσίας ή αρπαγή δημόσιου χρήματος, γίνονται, από το υπό εξαφάνιση είδος, των υπεύθυνων πολιτών και έντιμων δημόσιων υπαλλήλων. Κατά κανόνα όμως αυτού του είδους οι καταγγελίες, μένουν αστήρικτες ενώπιον των δικαστηρίων, αφού συχνά οι καταγγέλλοντες δεν κλητεύονται να καταθέσουν, διότι σύμφωνα με τον νόμο, που λειτουργεί υπέρ των αρπακτικών, «δεν έχουν έννομο συμφέρον».
Ο νόμος στερεί στον φορολογούμενο πολίτη, την προάσπιση της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας του.
[quote][/quote]Λίαν συντόμος όλοι οί παραβαίνοντες καί μή , τούς νόμους τού Θεού αλλά καί τών Ανθρώπων ,θά διαπιστώσουν ότι δέν είμαστε "έρμαια",τά "λάφυρα" δέν θά τά πάρουμε μαζύ μάς , καί τό ότι καταγράφονται στό "μητρώο"μάς ακόμη καί τά μερμήγκια πού κατά λάθος σκοτώνουμε . Επιβεβαιωμένο δέ είναι τό γεγονός ότι , μετά τόν θάνατον τού σώματος μάς ,θά ανέλθουμε στούς ουρανούς όπου καί δίκαια πλέον θά κριθούμε καί αναλόγως θά αμοιφθούμε διά τά "έργα" μάς επί τής γής .
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 4/01/07
Αρπαγή δημόσιας περιουσίας με δικαστικές αποφάσεις...!
Ιδιωτικά συμφέροντα και άλλα αρπακτικά, καταπατούν και στη συνέχεια νομιμοποιούν δημόσια περιουσία, με την ανοχή, ακόμη και με τη συνέργεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Σπάνιες είναι οι περιπτώσεις, που το δημόσιο κερδίζει σε αντιδικίες με ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα.
Αλλά και στις περιπτώσεις, που το δημόσιο, παρίσταται, ως πολιτικώς ενάγων, εκπροσωπούμενο, από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, η υπεράσπιση των συμφερόντων του είναι συνήθως χλιαρή έως ανύπαρκτη.
Συνήθως αυτοί που διεκδικούν δημόσια περιουσία, το έχουν σκεφτεί πολύ καλά πριν το επιχειρήσουν. Έχουν βρεί τις άκρες τους και έχουν καθοδηγηθεί. Διαθέτουν ισχυρούς προστάτες, λαδώνουν δικαστές και εξαγοράζουν την αδιάφορη στάση των δήθεν υπερασπιστών του δημοσίου συμφέροντος.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που τυγχάνει να δικάζουν συνθέσεις έντιμων δικαστών και οι αποφάσεις είναι υπέρ του δημοσίου, οι νομικοί του παραστάτες, αδιαφορούν για την εφαρμογή τους.
Συνήθως, καταγγελίες για καταπάτηση δημόσιας περιουσίας ή αρπαγή δημόσιου χρήματος, γίνονται, από το υπό εξαφάνιση είδος, των υπεύθυνων πολιτών και έντιμων δημόσιων υπαλλήλων. Κατά κανόνα όμως αυτού του είδους οι καταγγελίες, μένουν αστήρικτες ενώπιον των δικαστηρίων, αφού συχνά οι καταγγέλλοντες δεν κλητεύονται να καταθέσουν, διότι σύμφωνα με τον νόμο, που λειτουργεί υπέρ των αρπακτικών, «δεν έχουν έννομο συμφέρον».
Ο νόμος στερεί στον φορολογούμενο πολίτη, την προάσπιση της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας του.
[quote][/quote]Λίαν συντόμος όλοι οί παραβαίνοντες καί μή , τούς νόμους τού Θεού αλλά καί τών Ανθρώπων ,θά διαπιστώσουν ότι δέν είμαστε "έρμαια",τά "λάφυρα" δέν θά τά πάρουμε μαζύ μάς , καί τό ότι καταγράφονται στό "μητρώο"μάς ακόμη καί τά μερμήγκια πού κατά λάθος σκοτώνουμε . Επιβεβαιωμένο δέ είναι τό γεγονός ότι , μετά τόν θάνατον τού σώματος μάς ,θά ανέλθουμε στούς ουρανούς όπου καί δίκαια πλέον θά κριθούμε καί αναλόγως θά αμοιφθούμε διά τά "έργα" μάς επί τής γής .
-
arxontopoulo
- Συστηματικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 169
- Εγγραφή: Πέμ Φεβ 22, 2007 6:00 am
Το κράτος και ο χαρακτηρισμός των δασικών εκτάσεων
Του Στεφανου Μανου
Η συζήτηση για τα δάση έχει συνήθως τα ίδια χαρακτηριστικά με τις πυρκαγιές που τα καταστρέφουν. Μεγάλη ένταση στην αρχή και μετά τίποτε, αποκαΐδια.
Κατά τη συζήτηση για το Αρθρο 24 του Συντάγματος (προστασία δασών υποστήριξα ότι το λογικό λάθος του Συντάγματος είναι ότι δεν προστατεύει το δάσος, αλλά προστατεύει -και μάλιστα κατά τρόπο απόλυτο - αυτό που κάποιος δασικός υπάλληλος χαρακτηρίζει δάσος. Η πείρα μου με έχει πείσει ότι η σημασία αυτού που μόλις έγραψα δεν γίνεται κατανοητή από τους περισσότερους. Και όμως τα πράγματα είναι απλά.
Αν ένας δασικός υπάλληλος χαρακτηρίσει μια έκταση δασική, η έκταση αυτή χάνει οικονομική αξία και δεν μπορεί να κτιστεί. Επειδή δεν είμαστε κοινωνία νομοταγών αγγέλων η συνήθης αντίδραση μας είναι να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε την απόφαση πληρώνοντας τον δασικό και επειδή και αυτός δεν είναι άγγελος δέχεται να πληρωθεί και να τροποποιήσει την απόφαση του. Χιλιάδες οικόπεδα δημιουργήθηκαν με τη μέθοδο αυτή στα δάση της Αττικής. Μέσα στο δάσος ο εξαγορασμένος δασικός υπάλληλος «εντόπισε» -ω του θαύματος!- τέσσερα στρέμματα που δεν είναι δάσος! Αυτά κτίζονται και δημιουργούν πιο εύκολες προϋποθέσεις για να «βρεθεί» και νέο τμήμα που δεν είναι δάσος.
Η περιοχή του Διονύσου προσφέρεται για την παρακολούθηση αυτού του φαινομένου. Επειδή υπάρχουν πολλές διαδοχικές αεροφωτογραφίες, όποιοι ενδιαφέρονται (πρωθυπουργοί, υπουργοί, εισαγγελείς, δασολόγοι, κ.λπ.) μπορούν να έχουν και αποδείξεις. Ολη αυτή η διαδικασία στηρίζεται στον συνταγματικό παραλογισμό που εξαρτά την προστασία του δάσους από τη διαπιστωτική πράξη ενός δασικού υπαλλήλου. Τον συνταγματικό παραλογισμό επιχείρησε να ολοκληρώσει η Νέα Δημοκρατία με την προκλητική πρότασή της για το άρθρο 24 που θα υποχρέωνε τον δασικό υπάλληλο να αποχαρακτηρίσει δασικές περιοχές που έχασαν τον δασικό χαρακτήρα τους πριν από μόλις 30 χρόνια.
Υποστήριξα, και υποστηρίζω, ότι αντί να προστατεύουμε μόνο ό,τι μας υποδεικνύει ένας δασικός υπάλληλος - που μπορεί σήμερα να λέει έτσι και αύριο αλλιώς- θα έπρεπε να προστατεύουμε ό,τι θέλουμε να είναι δάσος. Δεν χρειαζόμαστε τον δασικό υπάλληλο να μας πει ότι το Ποικίλο Ορος είναι δασική έκταση (μπορεί να είναι, μπορεί και να μην είναι), σημασία έχει ότι θέλουμε να είναι δάσος. Η μικρή αυτή αλλαγή προσέγγισης, αλλάζει τελείως και τον χρονικό ορίζοντα της προστασίας. Ωσπου να διαπιστώσει ο δασικός, αν σε όλη την έκταση υπάρχουν ή δεν υπάρχουν άγρια φυτά με ξυλώδη κορμό, όπως ανοήτως προβλέπει το Σύνταγμα, μπορεί να περάσουν χρόνια. Αντίθετα ο ορισμός του τι θέλουμε να είναι δάσος μπορεί να ολοκληρωθεί σε λίγες μέρες.
Υποστήριξα, και υποστηρίζω, ότι για τα τέσσερα βουνά της Αττικής (Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός, Ποικίλο Ορος) των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων αρκούν τρεις μήνες για να οριοθετηθούν σε χάρτη με οριστικές συντεταγμένες οι εκτάσεις που θέλουμε να είναι δάσος. Σε τρεις μήνες θα έχουμε οριστικοποιήσει το 85% τουλάχιστον της έκτασης που θέλουμε να είναι δάσος. Για το υπόλοιπο 15% θα απαιτηθεί περισσότερος χρόνος και περισσότερη δουλειά. Θα έχουμε όμως τελειώσει μια για πάντα με το 85% που θα τεθεί εκτός της δικαιοδοσίας χαρακτηρισμού ή αποχαρακτηρισμού του δασάρχη.
Η επόμενη κίνηση θα έπρεπε να είναι η απαλλοτρίωση υπέρ του Δημοσίου της χαρακτηρισμένης έκτασης. Για να αποκτήσει το Δημόσιο έναν ακαταμάχητο τίτλο. Το Δημόσιο είναι πολύ κακός προστάτης της περιουσίας του. Οι καταπατητές συνήθως κερδίζουν. Η «Καθημερινή» έγραψε πρόσφατα για τα κατορθώματά τους στη Γλυφάδα. Το κόστος της απαλλοτρίωσης θα είναι μηδαμινό. Πρώτον, γιατί η αξία του δάσους (δάσος σημαίνει ότι δεν οικοδομείται) στα βουνά είναι πολύ χαμηλή και δεύτερον, διότι έτσι και αλλιώς το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης ανήκει αδιαμφισβήτητα στο Δημόσιο. Οσοι νομίζουν ότι έχουν ιδιοκτησία στο δάσος θα περιορισθούν στη διεκδίκηση της αποζημίωσης που τους αναλογεί και όχι στη διεκδίκηση του δικαιώματος να οικοδομήσουν.
Αν ήμουν στη θέση του κ. Καραμανλή - αφού γίνουν τα παραπάνω- θα ζητούσα να ανατεθεί με διαγωνισμό το εξής σύνθετο έργο: Ολοκληρωτική αναδάσωση των τεσσάρων βουνών (φύτευση είκοσι και πλέον εκατομμυρίων δέντρων), άρδευση τους με νερό που θα προέλθει από μεγάλες μονάδες αφαλάτωσης και ανεμογεννήτριες που θα παράσχουν την ενέργεια για τις μονάδες αφαλάτωσης και την άντληση των νερών. Η χρηματοδότηση πρέπει να στηριχτεί στο μοντέλο χρηματοδότησης της Αττικής Οδού: Ιδιώτες, Ε.Ε., Δημόσιο. Αφού εδραιωθεί το δάσος, το νερό της αφαλάτωσης και οι ανεμογεννήτριες θα ενισχύουν το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ και της ΔΕΗ αντιστοίχως.
Η σκέψη ότι η αναδάσωση (στην κλίμακα που περιγράφω) θα γίνει από τις υπηρεσίες του Δημοσίου είναι απολύτως ανεδαφική. Θα περάσουν χρόνια, θα ξοδευτούν ατέλειωτα λεφτά και, για μια ακόμη φορά, δεν θα υπάρξει αποτέλεσμα!
Πηγή: kathimerini.gr
Του Στεφανου Μανου
Η συζήτηση για τα δάση έχει συνήθως τα ίδια χαρακτηριστικά με τις πυρκαγιές που τα καταστρέφουν. Μεγάλη ένταση στην αρχή και μετά τίποτε, αποκαΐδια.
Κατά τη συζήτηση για το Αρθρο 24 του Συντάγματος (προστασία δασών υποστήριξα ότι το λογικό λάθος του Συντάγματος είναι ότι δεν προστατεύει το δάσος, αλλά προστατεύει -και μάλιστα κατά τρόπο απόλυτο - αυτό που κάποιος δασικός υπάλληλος χαρακτηρίζει δάσος. Η πείρα μου με έχει πείσει ότι η σημασία αυτού που μόλις έγραψα δεν γίνεται κατανοητή από τους περισσότερους. Και όμως τα πράγματα είναι απλά.
Αν ένας δασικός υπάλληλος χαρακτηρίσει μια έκταση δασική, η έκταση αυτή χάνει οικονομική αξία και δεν μπορεί να κτιστεί. Επειδή δεν είμαστε κοινωνία νομοταγών αγγέλων η συνήθης αντίδραση μας είναι να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε την απόφαση πληρώνοντας τον δασικό και επειδή και αυτός δεν είναι άγγελος δέχεται να πληρωθεί και να τροποποιήσει την απόφαση του. Χιλιάδες οικόπεδα δημιουργήθηκαν με τη μέθοδο αυτή στα δάση της Αττικής. Μέσα στο δάσος ο εξαγορασμένος δασικός υπάλληλος «εντόπισε» -ω του θαύματος!- τέσσερα στρέμματα που δεν είναι δάσος! Αυτά κτίζονται και δημιουργούν πιο εύκολες προϋποθέσεις για να «βρεθεί» και νέο τμήμα που δεν είναι δάσος.
Η περιοχή του Διονύσου προσφέρεται για την παρακολούθηση αυτού του φαινομένου. Επειδή υπάρχουν πολλές διαδοχικές αεροφωτογραφίες, όποιοι ενδιαφέρονται (πρωθυπουργοί, υπουργοί, εισαγγελείς, δασολόγοι, κ.λπ.) μπορούν να έχουν και αποδείξεις. Ολη αυτή η διαδικασία στηρίζεται στον συνταγματικό παραλογισμό που εξαρτά την προστασία του δάσους από τη διαπιστωτική πράξη ενός δασικού υπαλλήλου. Τον συνταγματικό παραλογισμό επιχείρησε να ολοκληρώσει η Νέα Δημοκρατία με την προκλητική πρότασή της για το άρθρο 24 που θα υποχρέωνε τον δασικό υπάλληλο να αποχαρακτηρίσει δασικές περιοχές που έχασαν τον δασικό χαρακτήρα τους πριν από μόλις 30 χρόνια.
Υποστήριξα, και υποστηρίζω, ότι αντί να προστατεύουμε μόνο ό,τι μας υποδεικνύει ένας δασικός υπάλληλος - που μπορεί σήμερα να λέει έτσι και αύριο αλλιώς- θα έπρεπε να προστατεύουμε ό,τι θέλουμε να είναι δάσος. Δεν χρειαζόμαστε τον δασικό υπάλληλο να μας πει ότι το Ποικίλο Ορος είναι δασική έκταση (μπορεί να είναι, μπορεί και να μην είναι), σημασία έχει ότι θέλουμε να είναι δάσος. Η μικρή αυτή αλλαγή προσέγγισης, αλλάζει τελείως και τον χρονικό ορίζοντα της προστασίας. Ωσπου να διαπιστώσει ο δασικός, αν σε όλη την έκταση υπάρχουν ή δεν υπάρχουν άγρια φυτά με ξυλώδη κορμό, όπως ανοήτως προβλέπει το Σύνταγμα, μπορεί να περάσουν χρόνια. Αντίθετα ο ορισμός του τι θέλουμε να είναι δάσος μπορεί να ολοκληρωθεί σε λίγες μέρες.
Υποστήριξα, και υποστηρίζω, ότι για τα τέσσερα βουνά της Αττικής (Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός, Ποικίλο Ορος) των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων αρκούν τρεις μήνες για να οριοθετηθούν σε χάρτη με οριστικές συντεταγμένες οι εκτάσεις που θέλουμε να είναι δάσος. Σε τρεις μήνες θα έχουμε οριστικοποιήσει το 85% τουλάχιστον της έκτασης που θέλουμε να είναι δάσος. Για το υπόλοιπο 15% θα απαιτηθεί περισσότερος χρόνος και περισσότερη δουλειά. Θα έχουμε όμως τελειώσει μια για πάντα με το 85% που θα τεθεί εκτός της δικαιοδοσίας χαρακτηρισμού ή αποχαρακτηρισμού του δασάρχη.
Η επόμενη κίνηση θα έπρεπε να είναι η απαλλοτρίωση υπέρ του Δημοσίου της χαρακτηρισμένης έκτασης. Για να αποκτήσει το Δημόσιο έναν ακαταμάχητο τίτλο. Το Δημόσιο είναι πολύ κακός προστάτης της περιουσίας του. Οι καταπατητές συνήθως κερδίζουν. Η «Καθημερινή» έγραψε πρόσφατα για τα κατορθώματά τους στη Γλυφάδα. Το κόστος της απαλλοτρίωσης θα είναι μηδαμινό. Πρώτον, γιατί η αξία του δάσους (δάσος σημαίνει ότι δεν οικοδομείται) στα βουνά είναι πολύ χαμηλή και δεύτερον, διότι έτσι και αλλιώς το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης ανήκει αδιαμφισβήτητα στο Δημόσιο. Οσοι νομίζουν ότι έχουν ιδιοκτησία στο δάσος θα περιορισθούν στη διεκδίκηση της αποζημίωσης που τους αναλογεί και όχι στη διεκδίκηση του δικαιώματος να οικοδομήσουν.
Αν ήμουν στη θέση του κ. Καραμανλή - αφού γίνουν τα παραπάνω- θα ζητούσα να ανατεθεί με διαγωνισμό το εξής σύνθετο έργο: Ολοκληρωτική αναδάσωση των τεσσάρων βουνών (φύτευση είκοσι και πλέον εκατομμυρίων δέντρων), άρδευση τους με νερό που θα προέλθει από μεγάλες μονάδες αφαλάτωσης και ανεμογεννήτριες που θα παράσχουν την ενέργεια για τις μονάδες αφαλάτωσης και την άντληση των νερών. Η χρηματοδότηση πρέπει να στηριχτεί στο μοντέλο χρηματοδότησης της Αττικής Οδού: Ιδιώτες, Ε.Ε., Δημόσιο. Αφού εδραιωθεί το δάσος, το νερό της αφαλάτωσης και οι ανεμογεννήτριες θα ενισχύουν το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ και της ΔΕΗ αντιστοίχως.
Η σκέψη ότι η αναδάσωση (στην κλίμακα που περιγράφω) θα γίνει από τις υπηρεσίες του Δημοσίου είναι απολύτως ανεδαφική. Θα περάσουν χρόνια, θα ξοδευτούν ατέλειωτα λεφτά και, για μια ακόμη φορά, δεν θα υπάρξει αποτέλεσμα!
Πηγή: kathimerini.gr
-
eortologio_gr
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1644
- Εγγραφή: Τρί Ιουν 13, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Χρήστος@Thessaloniki
- Επικοινωνία:
Επι του θέματος προβληματίζομαι ποιός έχει την ευθύνη υλοποίησης προτάσεων όπως αυτές που εδώ και πολύ καιρό αναφέρονται στις ιστοσελίδες της Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (Φούρλας) για την προστασία δασών και πυρκαγιών απο δάση !!!!
Δείτε παρακάτω :
http://www.civilprotection.gr/descripti ... stfire.htm
http://www.civilprotection.gr/instructi ... t_fire.htm
Χρ.
ΥΓ. Το θέμα δεν είναι πολιτικό είναι κοινωνικό και αγγίζει τις ζωές όλων μας. Εδώ και 8 χρόνια με έχουν εντάξει στην ομάδα αντιμετώπισης ζημιών απο σεισμό στην Θεσσαλονίκη. Εκτός απο έναν φάκελλο με κακής μορφής φωτοτυπίες οδηγιών που παρέλαβα προ οκταετίας ποτέ κανείς στα τόσα χρόνια δεν ηρθε σε επαφή μαζί μου ή δεν έκανε κάποια πρόβα τζενράλε. Φταίει το κράτος για την ολιγωρία της επιτροπής του Δήμου στην οποία υποτίθεται οτι εντάσσομαι και λογοδοτώ ?
Δείτε παρακάτω :
http://www.civilprotection.gr/descripti ... stfire.htm
http://www.civilprotection.gr/instructi ... t_fire.htm
Χρ.
ΥΓ. Το θέμα δεν είναι πολιτικό είναι κοινωνικό και αγγίζει τις ζωές όλων μας. Εδώ και 8 χρόνια με έχουν εντάξει στην ομάδα αντιμετώπισης ζημιών απο σεισμό στην Θεσσαλονίκη. Εκτός απο έναν φάκελλο με κακής μορφής φωτοτυπίες οδηγιών που παρέλαβα προ οκταετίας ποτέ κανείς στα τόσα χρόνια δεν ηρθε σε επαφή μαζί μου ή δεν έκανε κάποια πρόβα τζενράλε. Φταίει το κράτος για την ολιγωρία της επιτροπής του Δήμου στην οποία υποτίθεται οτι εντάσσομαι και λογοδοτώ ?
στα εύκολα ξέρω τι να κάνω - στα δύσκολα σε θέλω ...
-
eortologio_gr
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1644
- Εγγραφή: Τρί Ιουν 13, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Χρήστος@Thessaloniki
- Επικοινωνία:
Ακριβώς αυτή είναι η αιχμή προστασίας απο φωτιές.andriyian έγραψε:Πρίν λίγα χρόνια είχε κανει πρόταση στο κράτος ένας επιχειρηματίας να σήκώσουν δορυφόρο για να ελέγχει για φωτιές. Μάλιστα θα πρόσφερε την τεχνογνωσία εντελως τσάμπα. Δυστυχώς όπως διαπιστώνετε δεν έγινε τίποτα.
Νομίζω ότι καταφέραμε και έχουμε το ..."1/3" ενός δορυφόρου για τηλεπικοινωνιακή χρήση. Θα έπρεπε μόνιμα να βρίσκεται ένας δορυφόρος πάνω απο την Ελλάδα και να "βλέπει".
Ουτως ή άλλως πάντα υπάρχουν τέτοιοι δορυφόροι άλλων χωρών που αβερτα κουρβέρτα φωτογραφίζουν την Ελλάδα για ..."περιβαλλοντικούς λόγους".
Είτε σαν Ελλάδα είμαστε εκτός πραγματικότητας ή οι πάσης φύσης πιέσεις τρίτων είναι αφόρητες για την κουτσουλιά των 10 εκατομυρίων κατοίκων.
Φοβάμαι και αυτή είναι η αλήθεια.
Χρ.
στα εύκολα ξέρω τι να κάνω - στα δύσκολα σε θέλω ...