Iσχύει...;

[konstantinoupolitis]

Εν πρώτοις ο Γάμος εφόσον τελεσθεί εντός Εκκλησίας είναι Μυστήριο και κατ΄επέκταση ακατάλυτο απο χέρια ανθρώπων.

Δεν αναγνωρίζεται κανένας λόγος διαζυγίου παρά η Μοιχεία.

Αλλά και η μοιχεία δίνει το δικαίωμα στον / στην απατημένο / απατημένη να εγκαταλείψει την συζυγική εστία και όχι να παντρευτεί άλλον.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο όταν ένα ζευγάρι χωρισμένο τα ξαναβρίσκει, λαμβάνει όχι ακολουθία δευτέρου Γάμου αλλά επανασυνδέσεως αφού πάντα και όσο είναι εν ζωή ο Γάμος τους θεωρείται και είναι ακατάλυτος ακόμα και μετά την διαδικασία διαζυγίου.

Στην Παλαιά Διαθήκη είχε δικαίωμα ο άνδρας γενικά να χωρίσει την σύζυγο, υποχρεώνονταν όμως να εκδώσει χαρτί αποστασίου για να είναι η γυναίκα κατοχυρωμένη ότι είναι ελεύθερη. Αυτό όπως ερμήνεψε ο ίδιος ο Χριστός, έγινε κατα παραχώρηση εξ αιτίας της σκληροκαρδίας των ανδρών και αν δεν απατώμαι εδώ σχολιάζει ο Χρυσόστομος πως η παραχώρηση αυτή απέτρεπε άλλες μεθόδους, όπως τον λογισμό δολοφονίας της γυναικός για λύση του Γάμου.

Ωστόσο η αυστηρά φαρισαϊκή σχολή, θεωρούσε ορθή αιτία μόνο την μοιχεία και ίσως το περιστατικό που περιγράφεται στις Γραφές αντανακλά την διαμάχη των δύο Φαρισαϊκών σχολών περι του ορθού και επιτρεπτού λόγου διαζυγίου.

Ακολουθία δευτέρου Γάμου δίδεται κατα τον Απόστολο Παύλο κατα παραχώρηση μόνο στη χήρα γυναίκα και αυτό με προτροπή να μείνει άγαμος εφόσον χηρέψει.

Αναμφίβολα η διάταξη αυτή ανθρωπίνως είναι σκληρή και κάποιος θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει τηρουμένων των αναλογιών απάνθρωπη. Ο Θεός όμως λειτουργεί με τα δικά του κριτήρια, που αποσκοπούν στην Σωτηρία μας και όχι στην εξυπηρέτηση της εδώ ζωής.

Τον ίδιο προβληματισμό με εσένα είχαν τότε και οι μαθητές:

"ει ούτως εστίν η αιτία του ανθρώπου μετά της γυναικός, ου συμφέρει γαμήσαι."

Κοινώς "άμα ισχύει αυτό δεν συμφέρει κανείς να παντρευτεί γιατί ουσιαστικά δεν μπορεί να χωρίσει".

Σήμερα βέβαια στο χώρο της εκκλησίας μες ε μικρό μπορείς να κάνεις έως και 3 ή και 4 Γάμους και φυσικά καίτοι μοιχός να παντρευτείς ακόμα και την μοιχαλίδα σου διαλύοντας δύο οικογένειες και νομίζοντας πως τον Γάμο σου ευλογεί η Εκκλησία.

Εν τέλει ο Γάμος και η Σωτηρία της Ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα και οφείλουμε να σκεφτόμαστε ουσιαστικά κριτήρια Γάμου, πριν προβούμε στην γεύση της κοινωνίας του, δεδομένου πως είναι στην πραγματικότητα, ένας δρόμος Άγιος, όμορφος αλλά χωρίς επιστροφή.

[Anna20]

Auto omos den einai lusi..na kathesai na tros ksulo diladi kai na les kai euxaristo..

[konstantinoupolitis]

Λύση φυσικά και δεν είναι και με το δεδομένο ότι ο άνδρας οφείλει να αγαπά την γυναίκα του όπως και ο Χριστός την Εκκλησία, αντιλαμβάνεσαι τι αμαρτία λαμβάνει με το να την κακοποιεί.

Όμως ο Γάμος είναι Μυστήριο και άρα αποτελεί ακατάλυτη κατάσταση. Κατα συνέπεια μια διαζευγμένη έστω και νόμιμα, δεν απαλάσσεται του Γάμου και έτσι ως έγγαμη ούσα εάν κάποιος συνάψει σχέση μαζί της, προβαίνει σε μοιχεία.

[arxontopoulo]

Αγαπητή Άννα,

Άλλη είναι η λογική των ανθρώπων και άλλη η λογική του Θεού...

Εννοείται πως αν δει κανείς τα πράγματα με καθαρά κοσμικά κριτήρια είναι τρελλό μία γυναίκα να υπομένει μια τέτοια κατάσταση. Με τα κριτήρια όμως των αγίων και της Εκκλησίας έτσι πρέπει να κάνει...

Το ξέρω ότι ακούγεται σκληρό αλλά ο ίδιος ο Κύριος ήταν αυτός που είπε: "ό ουν ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω". Γνωρίζουμε, επίσης, ότι "στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν!"

Σκοπός της ζωής του ανθρώπου είναι ο αγιασμός και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Μέσα από μια δοκιμασία δίνεται η δυνατότητα στον άνθρωπο να τελειοποιηθεί. Από μας εξαρτάται αν θα την αξιοποιήσουμε ή όχι.

Ο Θεός μας ζητάει να έχουμε αγωνιστικό φρόνημα. Μας ζητάει να κάνουμε την υπέρβαση και να αγαπήσουμε τον εχθρό μας. Πόσο μάλλον τον/την σύζυγό μας!

Έχουμε αναρίθμητα παραδείγματα αγίων στον χώρο της Εκκλησίας που προτίμησαν την οδό του μαρτυρίου και υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια αρνούμενοι να προσκυνήσουν τα είδωλα για την αγάπη του Χριστού. Και ο Χριστός τους στεφάνωσε και τους χάρισε την αιώνια δόξα. Με τον ίδιο τρόπο στεφανώνει και όσους αγωνίζονται μέσα στον γάμο. Κι όσο μεγαλύτερος ο αγώνας που κάνει κανείς τόσο μεγαλύτερο θα είναι και το στεφάνι που θα λάβει!

Φυσικά ο άνθρωπος από μόνος του δεν μπορεί να αντέξει το βάρος καμιάς δοκιμασίας. Όμως "τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, δυνατά παρα τω Θεώ εστί". Ας έχουμε, λοιπόν, θάρρος!

Η ουσία είναι να αντιμετωπίζουμε το κάθε τι με πνευματική λεβεντιά και να έχουμε εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού. Ο μακαριστός γέροντας Παΐσιος έλεγε χαρακτηριστικά: "Στην πνευματική αντιμετώπιση δεν υπάρχει θλίψη, γιατί, όταν ο άνθρωπος τοποθετηθεί σωστά, πνευματικά, όλα αλλάζουν. Αν ο άνθρωπος ακουμπήσει την πίκρα του πόνου του στον γλυκύ Ιησού, οι πίκρες και τα φαρμάκια του μεταβάλλονται σε μέλι."

Δυστυχώς, όμως, εμείς δεν μπορούμε να μπούμε εύκολα σε αυτή την "άλλη λογική" των αγίων... Σκεφτόμαστε και ενεργούμε τις περισσότερες φορές με καθαρά κοσμικά κριτήρια. Και αυτό γιατί υστερούμε στην πίστη. Έτσι, επιλέγουμε να ακολουθήσουμε διαφορετικό δρόμο από αυτόν που χάραξε ο Χριστός.

Γι' αυτό ας βλέπουμε τουλάχιστον τα λάθη και τις πτώσεις μας και ας ζητάμε ταπεινά το έλεος του Θεού. Και είναι βέβαιο ότι θα το λάβουμε. Ας μην δικαιολογούμε, όμως, την αμαρτία και ας μην αναπαύουμε τον λογισμό μας νομίζοντας ότι ευαρεστούμε έτσι τον Θεό.

[Melpomeni]

Auto omos den einai lusi..na kathesai na tros ksulo diladi kai na les kai euxaristo..

Το να απομακρυνεσαι απο καποιον ,εστω και αν αυτος ειναι ο συζυγος σου, για να προστατευσεις την σωματικη σου ακεραιοτητα η την ζωη σου η την ζωη των παιδιων σου ειναι καθηκον σου.
Γαμος ,μυστηριακη ενωση,συζυγικη σχεση,οικογενεια και ανατροφη παιδιων,
δεν νοειται μεσα σε ενα περιβαλλον τρομου και βιας.Σε τετοιο περιβαλλον μπαινει σε κινδυνο εκτος απο την ψυχικη υγεια και η πνευματικη υγεια ολων,κυριως των παιδιων,που σαν ενηλικες εχουν μεγαλες πιθανοτητες να ακολουθησουν το παραδειγμα των γονεων. Βιαια αγορια και κοπελλες που αναζητουν "αγαπη" μονο μεσα σε βιαιες σχεσεις.
Ειναι καθηκον της καθε γυναικας και μητερας, να προστατευσει τον εαυτον της και τα παιδια της και να απομακρυνθει , εφοσον ολα τα μεσα λυσεως του προβληματος εχουν αποτυχει.
Θυσιαζοντας εστω την αναγκη της για μια σχεση ,και συγκεντρωνοντας
ολες τις δυναμεις της στην καλη ανατροφη των παιδιων και στην δικη της
ψυχικη και κυριως πνευματικη υγεια.

[Melpomeni]

Λύση φυσικά και δεν είναι και με το δεδομένο ότι ο άνδρας οφείλει να αγαπά την γυναίκα του όπως και ο Χριστός την Εκκλησία, αντιλαμβάνεσαι τι αμαρτία λαμβάνει με το να την κακοποιεί.

Όμως ο Γάμος είναι Μυστήριο και άρα αποτελεί ακατάλυτη κατάσταση. Κατα συνέπεια μια διαζευγμένη έστω και νόμιμα, δεν απαλάσσεται του Γάμου και έτσι ως έγγαμη ούσα εάν κάποιος συνάψει σχέση μαζί της, προβαίνει σε μοιχεία.

Συμφωνω εν μερει . Στο οτι ο Γαμος ειναι Μυστηριο ,αδιαλυτος, και δεν εχει νοημα το διαζυγιο σε καμμια περιπτωση, ναι. Μπορει ομως να απομακρυνθει απο τον τοπο βασανισμου και απο αυτον που φερεται πλεον οχι οπως ο Χριστος στην Εκκλησια,αλλα οπως ενας δεσμοφυλακας και βασανιστης .
Για προστασια απο την βια. Για προστασια των παιδιων . Για την σωστη ανατροφη τους .
Με αφοσιωση και μονον στην οικογενεια και ζωντας εν εγκρατεια .
Και ισως η απομακρυνση της αυτη αναγκασει τον "συζυγο " να δει και να αντιμετωπισει την πραγματικοτητα και τις πραξεις του και ισως να ματανοησει ...

[Ionas]

Θα συμφωνήσω με αυτό που γράφει παραπάνω η Μελπομένη.Πάνω δε σε αυτό έχω να παρατηρήσω επί πλέον, με δεδομένο ότι ο Χριστός θεωρεί το γάμο λυμένο μόνο για την περίπτωση μοιχείας, είναι γνωστό και σχεδόν απόλυτο ότι ο άντρας που κακοποιεί τη γυαναίκα του ή η γυναίκα που αντίστοιχα βρίζει και φέρεται άσχημα στο σύζυγο θα είναι άπιστος (η) ταυτόχρονα.

[konstantinoupolitis]

Γραφικά η θέση περι δικαιώματος εγκαταλείψεως της συζυγικής εστίας με αφορμή την κακοποίηση ή την άσχημη συμπεριφορά, δεν θεμελιώνεται, όσο σκληρή κατάσταση άκούγεται και είναι.

Απο την άλλη, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι σύζυγος που συμπεριφέρεται άσχημα στον άλλον / άλλη, είναι μοιχός. Και εάν είναι, οφείλει να το ξέρει οέτερος και όχι να το υποψιάζεται. Π.χ. η γυναίκα του Ιωνά δεν ήταν μοιχαλίδα, αλλά απίστευτα σκληρή με τον άρρωστο σύζυγό της. Δεν είναι όλοι οι κακοί σύζυγοι ικανοί για να μοιχεύσουν. Μπορούν βέβαια να είναι χειρότεροι απο μοιχοί.

Και εν τέλει, απο που προκύπτει και σε ποιο ζύγι συγκρίσεως μπορεί να μπει μια άσχημη κατάσταση εντός οικογενειακής εστίας, με μια πιο ήρεμη εκτός οικογενειακής εστίας; Και αναφέρομαι κυρίως στις περιπτώσεις που υπάρχει παιδί.

[Ionas]

Από κάποιες 10δες περιπτώσεις που έχω υπόψη μου συζύγων που μεθούν ή ξενυχτούν ή έχουν άλλα παρόμοια πάθη καμία δεν ξεφεύγει... να είναι πιστός ένας τέτοιος σύζυγος στη γυναίκα του. Αντίστοιχα στις λιγώτερες, η αλήθεια, περιπτώσεις των γυναικών συζύγων που συμπεριφέονται άσχημα στο σύζυγό τους είτε είναι αδύναμος είτε όχι και αυτές δεν ξεφεύγουν από αυτό τον κανόνα...ίσως υπάρχουν εξαιρέσεις...εγώ δεν ξέρω καμία ...

[FILOPATRIS]

ΑΝΝΑ20 Πολλοί στηρίζονται σε γραφές για να ξεστομίσουν απάνθρωπα πράγματα. Πρέπει να καταλάβουν οτι πολλές απ τις αναφορές στις γραφές απευθύνονται σε ανθρώπους άλλων εποχών. Δεν δεχόμαστε πχ κατα λέξη οτι διαβάζουμε απ την Αγια Γραφή.

ANNA20 θα ακούσεις τη φωνή της λογικής και όχι του σκοταδισμού , γιατι καποιες απόψεις εδωμέσα είναι ανώριμες και σκοταδιστικές αλίμονο αν τις ακούσεις. Οι μουσουλμάνοι οι ταλιμπάν, οι τουρκαλάδες έχουν τέτοιες απόψεις.Αν πχ βιαστεί η γυναίκα,σκοτώνουν τη γυναίκα..
Βλέπω απίστευτα πράγματα εδωμέσα και τα αποδίδω στο ανώριμο της ηλικίας ή σε φανατισμό.
Αυτοί που σου λένε αυτά τα πράγματα,οτι πρέπει η γυναίκα να κάτσει και να φάει ξύλο για να σωθεί ας το προτύνουν στις κόρες τους (αν ποτέ κάνουν) ή στις αδερφές τους (αν δεν πήγαν ήδη στα μοναστήρια).

Ο γάμος που η γυναίκα τρώει ξύλο δεν είναι ευλογημένος. δεν είναι η γυναίκα που θα τον διαλύσει αν φύγει αλλά αυτός που την κακοποιεί.Αν αντίθετα η γυναίκα κάτσει και υπομήνει την κακοποίηση είναι και η ίδια υπεύθυνη και αμαρταίνει που υποστηρίζει με τη στάση της μια κατάσταση νοσηρή και αμαρτωλή.
Ακόμη εννοείται οτι ένας ατυχής γάμος λόγο κακοποίησης δε θα πρέπει να εμποδίζει μία γυναίκα ,και εφόσον αγαπά κάποιον, να φτιάξει μία οικογένεια.Εφόσον μετάνιωσε για την πρώτη ατυχή της επιλογή ποιός εδωμέσα πιστεύει οτι ο Θεός δε θα τη συγχωρέσει;;;
Ο Θεός δέν ξέρουμε πως κρίνει τον καθένα.Το οτι οι πατέρες δεν συμπεριέλαβαν στα γραπτά τους την περίπτωση της κακοποίησης γυναικών μεσα στο γάμο δε σημαίνει οτι το πρόβλημα δεν υπάρχει.Στις εποχές που γράψαν οι περισσότεροι, το θέμα ήταν ανύπαρκτο γιατι δεν έπαιρνε εκταση.

Εχω να θέσω ένα ερώτημα σαυτους που λένε τα αντίθετα και είναι απόλυτοι ...αν δείτε κάποιον σύζυγο να κακοποιεί μια γυναίκα,θα βοηθήσετε τη γυναίκα ή θα την αφήσετε να εξιλεωθει;

arxontopoulo

Άλλη είναι η λογική των ανθρώπων και άλλη η λογική του Θεού...
Εννοείται πως αν δει κανείς τα πράγματα με καθαρά κοσμικά κριτήρια είναι τρελλό μία γυναίκα να υπομένει μια τέτοια κατάσταση. Με τα κριτήρια όμως των αγίων και της Εκκλησίας έτσι πρέπει να κάνει...

Δηλαδή οτιδήποτε κοσμικό πρέπει να το πολεμούμε;Οτιδήποτε υλικό είναι κακό;Το σώμα σου το θεωρείς κακό ετσι;Είσαι οπαδός θρησκείας που αυτομαστιγώνονται μήπως;Η Ειρήνη που είναι και κοσμική έννοια τη δεχόμαστε.
Απο πότε ο ανθρωπισμός είναι εκτός του Χριστιανισμού;
Που τα είδες αυτά τα πράμματα. Ο Θεός δεν είναι ανθρωπιστής; αυτό μας λες;Αυτή είναι Βασική έννοια του Χριστιανισμού .
Ο Θεός εκτός των άλλων μας έδωσε το νιονιο να καταλαβαίνουμε τι μας κάνει κακό και τι οχι για να μην υποφέρουμε.με τα ανθρώπινα κριτήρια και μαυτά που λές συμπεραίνεις οτι ο Θεός είναι τρελος;;;Αυτό είναι ύβρις :x :x :x

δηλαδή αν ο μπαμπάς σου δεν σε είχε σαν αρχοντόπουλο και σε εδερνε και σένα και τη μανα σου δεν θα έπρεπε η μαμα σου να σε πάρει και να σε σώσει απο μία τέτοια κατάσταση;;Αν δεν το έκανε θα την κατέκρινες μετά που δε σε έσωσε και κατέληξες πχ πρεζονι και άθεος . Μεγάλες κουβέντες μου φαίνεται εύκολα τις ξεστομίζουμε αλοιώνοντας το λόγο του Χριστού.
Ο Χριστός είπε αγαπάτε αλλήλους...τι αγάπη θα ήταν αυτή της μανας που θα κατέστρεφε τη ζωή του παιδιόυ της;

Αλλη τελευταία ερώτηση..και ο φόνος είναι αμαρτία , Εσύ κων/πολίτη και Εσύ αρχοντόπουλο, που έχετε και τη σημαία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας,
θα πηγαίνατε στον πόλεμο να σκοτώσετε τους εχθρους ή θα φοβόσαστε μην αμαρτήσετε; Ποιά θα ήταν η αμαρτία ; Η προδοσία ή ο φόνος;
Με τη δική σας "λογική" θα έπρεπε για πάντα να υπομήνουμε τον τουρκικό ζυγό ...