Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
Η 19 Μαίου αποτελεί σήμερα για την Τουρκία ημέρα εθνικής γιορτής, γιατί την ημερομηνία αυτήν
του 1919 αποβιβάσθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμψούντα του Πόντου έχοντας εντολή από το
Σουλτάνο και τους Άγγλους να σταματήσει τα εγκλήματα που γίνονταν. Αυτός όχι μόνο δεν
εφάρμοσε κάτι τέτοιο αλλά τα συνέχισε πιο συστηματικά. Ο Κεμάλ στις 19 Μαίου 1919 έδωσε
ξεκάθαρη διαταγή: "Εξόντωση υπολοίπων Ελλήνων με ιδίους τρόπους όπως και την Α΄ φάση
με τη διαφορά, αυτή η Β΄ φάση θα είναι η τελική".Τελικά οι Τούρκοι τα κατάφεραν. Ο Κεμάλ στις 13
Αυγούστου του 1923 εκφωνώντας μακροσκελή λόγο στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας και
λάμπoντας από χαρά και ανακούφιση είπε:
"Επιτέλους τους ξεριζώσαμε τους Έλληνες από τον Πόντο". Στο χρονικό διάστημα 1916-23 οι
Νεότουρκοι θα καταφέρουν από τους 750.000 Έλληνες που κατοικούσαν στον Πόντο να
εξαφανίσουν με τη μέθοδο των σφαγών 350.000 Έλληνες και με τη μέθοδο των διώξεων, και των
εκτοπίσεων τους υπόλοιπους Έλληνες του Πόντου. Όλα αυτά έγιναν σε περίοδο ΜΗ
ΠΟΛΕΜΟΥ και οι πράξεις τους αυτές χαρακτηρίζονται με μία λέξη ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ που
σημαίνει αφανισμό ενός έθνους, ενός γένους με εγκληματικές ενέργειες.
Η συνέχεια ενός λαού ενός έθνους απαιτεί γνώση της Ιστορίας του, γιατί εάν ένα έθνος αγνοεί και δε
σέβεται την ιστορία του, αυτή τον εκδικείται. Η 19 Μαίου είναι ημέρα μνήμης για τους Πόντιους. Η
Ποντιακή μούσα, σοφή όπως πάντα έκλεισε μέσα σε δύο μόνο στίχους την πορεία και το μέλλον του
Ποντιακού Ελληνισμού:
''Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΑΣΕΝ ΑΝΘΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΙ
ΚΙ ΑΛΛΟΝ.''
http://www.youtube.com/watch?v=OnnABguHIkU
==================
THE TRUE HORROR
Between 1916 – 1923, a large campaign started to rid Turkey of the Greeks. Those
who fled were lucky, while others were put through hell. Whole villages were moved
further and further away from the Turkish/Russian front and into the depths
of Asia Minor with the only destination being death. Many died from hunger,
disease, cold and heartache. If they were lucky, they died at the beginning. Author
Harry Tsirkinidis, in his book, 'At Last We Have Uprooted Them', wrote: "Using knives
they killed her cousin Theodora and pulled out her heart and splattered the blood onto
the other women to terrorize them. Some women, having thrown their children first off
the bridge onto the sharp cliff, jumped themselves to save their honour and dignity."
THE RESETTLEMENT
The end of the genocide came in 1923, with the event known in diplomatic
language as 'The Exchange'. In the book 'Black Sea', author Neal Ascherson writes:
"The Turkish guide-books on sale in Turkey today offer this account of the 1923
catastrophe: 'After the proclamation of the Republic (Turkish), the Greeks who lived in
the region returned to their own country. Their own country? Returned? Pontians
had lived in that area for over 3,000 years’.
===================
Η Γενοκτονία των Ποντίων
Συντονιστής: Συντονιστές
Eπιστολή παραπόνων από αμερικανική Βουλή στην Τουρκία για τους Ορθόδοξους
18/05/2007 - 12:30
Σύσσωμη σχεδόν η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της αμερικανικής Βουλής απηύθυνε επιστολή στον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την οποία εκφράζει την ανησυχία της για την πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης απέναντι στους Ελληνορθόδοξους πολίτες της Τουρκίας, πολιτική η οποία απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στην επιστολή τους, τα 42 από τα 50 μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής επισημαίνουν την απροθυμία της τουρκικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει ως Οικουμενικό το Πατριαρχείο, τη συνεχιζόμενη ανάμιξή της στη διαδικασία επιλογής του Οικουμενικού Πατριάρχη και τις δημεύσεις ακινήτων που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Τα μέλη της αμερικανικής Βουλής εκφράζουν τη βαθύτατη εκτίμησή τους στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον οποίο το αμερικανικό Κογκρέσο έχει τιμήσει με το χρυσό μετάλλιό του και καλούν την Τουρκία να αλλάξει πολιτική για να διατηρηθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο και να τερματιστούν οι περιορισμοί στη θρησκευτική του ελευθερία.
express.gr-ΑΠΕ-ΜΠΕ
18/05/2007 - 12:30
Σύσσωμη σχεδόν η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της αμερικανικής Βουλής απηύθυνε επιστολή στον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την οποία εκφράζει την ανησυχία της για την πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης απέναντι στους Ελληνορθόδοξους πολίτες της Τουρκίας, πολιτική η οποία απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στην επιστολή τους, τα 42 από τα 50 μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής επισημαίνουν την απροθυμία της τουρκικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει ως Οικουμενικό το Πατριαρχείο, τη συνεχιζόμενη ανάμιξή της στη διαδικασία επιλογής του Οικουμενικού Πατριάρχη και τις δημεύσεις ακινήτων που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Τα μέλη της αμερικανικής Βουλής εκφράζουν τη βαθύτατη εκτίμησή τους στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον οποίο το αμερικανικό Κογκρέσο έχει τιμήσει με το χρυσό μετάλλιό του και καλούν την Τουρκία να αλλάξει πολιτική για να διατηρηθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο και να τερματιστούν οι περιορισμοί στη θρησκευτική του ελευθερία.
express.gr-ΑΠΕ-ΜΠΕ
Hμερομηνία : 18-05-07 Eκτύπωση | e-mail
Η Βουλή των ΗΠΑ ανησυχεί για την τουρκική πολιτική απέναντι στους Ελληνορθόδοξους πολίτες
ΣΥΣΣΩΜΗ σχεδόν η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της αμερικανικής Βουλής απηύθυνε επιστολή στον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την οποία εκφράζει την ανησυχία της για την πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης απέναντι στους Ελληνορθόδοξους πολίτες της Τουρκίας, πολιτική η οποία απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στην επιστολή τους, τα 42 από τα 50 μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής επισημαίνουν την απροθυμία της τουρκικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει ως Οικουμενικό το Πατριαρχείο, τη συνεχιζόμενη ανάμιξή της στη διαδικασία επιλογής του Οικουμενικού Πατριάρχη και τις δημεύσεις ακινήτων που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Τα μέλη της αμερικανικής Βουλής εκφράζουν τη βαθύτατη εκτίμησή τους στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον οποίο το αμερικανικό Κογκρέσο έχει τιμήσει με το χρυσό μετάλλιό του και καλούν την Τουρκία να αλλάξει πολιτική για να διατηρηθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο και να τερματιστούν οι περιορισμοί στη θρησκευτική του ελευθερία.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής που απηύθυναν τα μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ έχει ως εξής:
"Αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ,
Εκατομμύρια Ορθοδόξων Χριστιανών στις Η.Π.Α. και περί τα 250 εκατ. ανά τον κόσμο, αντιμετωπίζουν την πιθανή εξάλειψη του επί σχεδόν 2000 χρόνια πνευματικού τους σημείου αναφοράς, του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κατά την άποψή μας, αυτή η λυπηρή κατάσταση είναι το αποτέλεσμα ορισμένων ανοίκειων πρακτικών της τουρκικής κυβέρνησης και ειδικότερα η εφαρμογή τους σε μία εποχή κατά την οποία ο αριθμός των Ελληνορθόδοξων, Τούρκων πολιτών έχει δραματικά συρρικνωθεί.
Είμαστε ιδιαίτερα προβληματισμένοι για τρεις πτυχές της πολιτικής της τουρκικής κυβέρνησης έναντι των πολιτών της που είναι Ελληνορθόδοξοι - πρακτικές οι οποίες απειλούν άμεσα τη βιωσιμότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η πρώτη από αυτές είναι η μακρόχρονη απροθυμία σας να αναγνωρίσετε το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως οικουμενικό - δηλαδή ότι είναι υπερεθνικό. Όπως σίγουρα γνωρίζετε, ολόκληρος ο κόσμος, ορθόδοξος και μη, εκτός της Τουρκίας, αναγνωρίζει το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στην Κων/πολη ως Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Οικουμενική του διάσταση εκπορεύεται από την ιστορία του και την πνευματική του υπόσταση, καθώς επίσης και από την πίστη και τις αντιλήψεις των ανθρώπων ανά την υφήλιο. Θα ευχόμασταν να αντιμετωπίζατε το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως τμήμα του πλούσιου καμβά της μεγαλοπρεπούς, γεμάτης δυναμισμό πόλης σας.
Δεύτερον, είμαστε βαθύτατα προβληματισμένοι από τη συνεχιζόμενη ανάμιξή σας στη διαδικασία επιλογής του Οικουμενικού Πατριάρχη και από τη συνεχιζόμενη εμμονή σας αυτός να είναι Τούρκος πολίτης. Αυτές οι πρακτικές αντικατοπτρίζουν σαφώς την πολιτική σας να αντιμετωπίζεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως έναν αυστηρώς τουρκικό θεσμό, ενώ στην πραγματικότητα αυτό παρέχει πνευματική και ηθική καθοδήγηση για εκατομμύρια πιστούς ανά τον κόσμο. Σήμερα υπάρχουν λιγότεροι από 2.500 Ελληνορθόδοξοι πολίτες της Τουρκίας, οι περισσότεροι των οποίων είναι ηλικιωμένοι. Κατά συνέπεια, εφόσον συνεχίσει να εφαρμόζεται η σημερινή σας πολιτική, σύντομα δεν θα έχει απομείνει σχεδόν κανένας Ελληνορθόδοξος, Τούρκος πολίτης που να πληρεί τις προϋποθέσεις για να ορισθεί Οικουμενικός Πατριάρχης.
Τρίτον, μας ανησυχούν πολύ οι δημεύσεις ακινήτων που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως αποτέλεσμα μίας πολιτικής κατά την οποία το κράτος παίρνει στην κατοχή του ακίνητα τα οποία δεν χρησιμοποιούνται άμεσα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καθώς και των ακίνητα όσων έχουν μεταναστεύσει ή έχουν πεθάνει χωρίς κληρονόμους. Η πολιτική αυτή στερεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο τόσο από αναγκαίους πόρους, όσο και από την πολιτιστική του κληρονομιά.
Όλοι οι Αμερικανοί και όλοι όσοι αναζητούν την ειρήνη εκτιμούν βαθύτατα τα επιτεύγματα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Όπως σίγουρα γνωρίζετε, το Κογκρέσο των ΗΠΑ απένειμε στον Παναγιότατο την ανώτατη τιμή του, το χρυσό μετάλλιο του Κογκρέσου και αυτό το αποφάσισε με το μεγαλύτερο μέχρι τότε καταγεγραμμένο αριθμό συγκηδεμόνες.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο - η Ιερή Έδρα, η οποία έχει επιβιώσει από τότε που την ίδρυσε ο Απόστολος Ανδρέας σχεδόν 2000 χρόνια πριν - θα εξαφανισθεί στο προσεχές μέλλον, εάν η Τουρκία δεν αλλάξει πολιτική. Σας παροτρύνουμε, με φιλία και σεβασμό, να κάνετε ό,τι είναι δυνατόν για να διατηρηθεί το οικουμενικό Πατριαρχείο και να λάβουν τέλος όλοι οι περιορισμοί στη θρησκευτική του ελευθερία.
Με τιμή».
Ακολουθούν τα ονόματα και οι υπογραφές των μελών της Επιτροπής :
Tom Lantos (Πρόεδρος)
Ileana Ros-Lehtinen (Επικεφαλής μελών Ρεπουμπλικανικού Κόμματος)
Howard L. Berman
Christopher H. Smith
Gary L. Ackerman
Elton Gallegly
Enif H. Faleomavaega
Dana Rohrabacher
Donald M. Payne
Donald A. Manzullo
Brad Sherman
Edward R. Royce
Eliot L. Engel
Steve Chabot
Wlliam D. Delahunt
Thomas G. Tancredo
Gregory W. Meeks
Jeff Flake
Diane E. Watson
Jo Ann Davis
Adam Smith
Mike Pence
Russ Carnahan
Joe Wilson
Lynn C. Woolsey
J. Gresham Barrett
Sheila Jackson Lee
Connie Mack
Ruben Hinojosa
Jeff Fortenberry
Joseph Crowley
Michael T. McCaul
Brad Miller
Bob Inglis
Linda T. Sanchez
Luis G. Fortuno
David Scott
Gus M. Bilirakis
Jim Costa
Albio Sires
Gabrielle Giffords
Ron Klein.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η Βουλή των ΗΠΑ ανησυχεί για την τουρκική πολιτική απέναντι στους Ελληνορθόδοξους πολίτες
ΣΥΣΣΩΜΗ σχεδόν η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της αμερικανικής Βουλής απηύθυνε επιστολή στον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την οποία εκφράζει την ανησυχία της για την πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης απέναντι στους Ελληνορθόδοξους πολίτες της Τουρκίας, πολιτική η οποία απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στην επιστολή τους, τα 42 από τα 50 μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής επισημαίνουν την απροθυμία της τουρκικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει ως Οικουμενικό το Πατριαρχείο, τη συνεχιζόμενη ανάμιξή της στη διαδικασία επιλογής του Οικουμενικού Πατριάρχη και τις δημεύσεις ακινήτων που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Τα μέλη της αμερικανικής Βουλής εκφράζουν τη βαθύτατη εκτίμησή τους στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον οποίο το αμερικανικό Κογκρέσο έχει τιμήσει με το χρυσό μετάλλιό του και καλούν την Τουρκία να αλλάξει πολιτική για να διατηρηθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο και να τερματιστούν οι περιορισμοί στη θρησκευτική του ελευθερία.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής που απηύθυναν τα μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ έχει ως εξής:
"Αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ,
Εκατομμύρια Ορθοδόξων Χριστιανών στις Η.Π.Α. και περί τα 250 εκατ. ανά τον κόσμο, αντιμετωπίζουν την πιθανή εξάλειψη του επί σχεδόν 2000 χρόνια πνευματικού τους σημείου αναφοράς, του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κατά την άποψή μας, αυτή η λυπηρή κατάσταση είναι το αποτέλεσμα ορισμένων ανοίκειων πρακτικών της τουρκικής κυβέρνησης και ειδικότερα η εφαρμογή τους σε μία εποχή κατά την οποία ο αριθμός των Ελληνορθόδοξων, Τούρκων πολιτών έχει δραματικά συρρικνωθεί.
Είμαστε ιδιαίτερα προβληματισμένοι για τρεις πτυχές της πολιτικής της τουρκικής κυβέρνησης έναντι των πολιτών της που είναι Ελληνορθόδοξοι - πρακτικές οι οποίες απειλούν άμεσα τη βιωσιμότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η πρώτη από αυτές είναι η μακρόχρονη απροθυμία σας να αναγνωρίσετε το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως οικουμενικό - δηλαδή ότι είναι υπερεθνικό. Όπως σίγουρα γνωρίζετε, ολόκληρος ο κόσμος, ορθόδοξος και μη, εκτός της Τουρκίας, αναγνωρίζει το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στην Κων/πολη ως Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Οικουμενική του διάσταση εκπορεύεται από την ιστορία του και την πνευματική του υπόσταση, καθώς επίσης και από την πίστη και τις αντιλήψεις των ανθρώπων ανά την υφήλιο. Θα ευχόμασταν να αντιμετωπίζατε το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως τμήμα του πλούσιου καμβά της μεγαλοπρεπούς, γεμάτης δυναμισμό πόλης σας.
Δεύτερον, είμαστε βαθύτατα προβληματισμένοι από τη συνεχιζόμενη ανάμιξή σας στη διαδικασία επιλογής του Οικουμενικού Πατριάρχη και από τη συνεχιζόμενη εμμονή σας αυτός να είναι Τούρκος πολίτης. Αυτές οι πρακτικές αντικατοπτρίζουν σαφώς την πολιτική σας να αντιμετωπίζεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως έναν αυστηρώς τουρκικό θεσμό, ενώ στην πραγματικότητα αυτό παρέχει πνευματική και ηθική καθοδήγηση για εκατομμύρια πιστούς ανά τον κόσμο. Σήμερα υπάρχουν λιγότεροι από 2.500 Ελληνορθόδοξοι πολίτες της Τουρκίας, οι περισσότεροι των οποίων είναι ηλικιωμένοι. Κατά συνέπεια, εφόσον συνεχίσει να εφαρμόζεται η σημερινή σας πολιτική, σύντομα δεν θα έχει απομείνει σχεδόν κανένας Ελληνορθόδοξος, Τούρκος πολίτης που να πληρεί τις προϋποθέσεις για να ορισθεί Οικουμενικός Πατριάρχης.
Τρίτον, μας ανησυχούν πολύ οι δημεύσεις ακινήτων που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως αποτέλεσμα μίας πολιτικής κατά την οποία το κράτος παίρνει στην κατοχή του ακίνητα τα οποία δεν χρησιμοποιούνται άμεσα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καθώς και των ακίνητα όσων έχουν μεταναστεύσει ή έχουν πεθάνει χωρίς κληρονόμους. Η πολιτική αυτή στερεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο τόσο από αναγκαίους πόρους, όσο και από την πολιτιστική του κληρονομιά.
Όλοι οι Αμερικανοί και όλοι όσοι αναζητούν την ειρήνη εκτιμούν βαθύτατα τα επιτεύγματα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Όπως σίγουρα γνωρίζετε, το Κογκρέσο των ΗΠΑ απένειμε στον Παναγιότατο την ανώτατη τιμή του, το χρυσό μετάλλιο του Κογκρέσου και αυτό το αποφάσισε με το μεγαλύτερο μέχρι τότε καταγεγραμμένο αριθμό συγκηδεμόνες.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο - η Ιερή Έδρα, η οποία έχει επιβιώσει από τότε που την ίδρυσε ο Απόστολος Ανδρέας σχεδόν 2000 χρόνια πριν - θα εξαφανισθεί στο προσεχές μέλλον, εάν η Τουρκία δεν αλλάξει πολιτική. Σας παροτρύνουμε, με φιλία και σεβασμό, να κάνετε ό,τι είναι δυνατόν για να διατηρηθεί το οικουμενικό Πατριαρχείο και να λάβουν τέλος όλοι οι περιορισμοί στη θρησκευτική του ελευθερία.
Με τιμή».
Ακολουθούν τα ονόματα και οι υπογραφές των μελών της Επιτροπής :
Tom Lantos (Πρόεδρος)
Ileana Ros-Lehtinen (Επικεφαλής μελών Ρεπουμπλικανικού Κόμματος)
Howard L. Berman
Christopher H. Smith
Gary L. Ackerman
Elton Gallegly
Enif H. Faleomavaega
Dana Rohrabacher
Donald M. Payne
Donald A. Manzullo
Brad Sherman
Edward R. Royce
Eliot L. Engel
Steve Chabot
Wlliam D. Delahunt
Thomas G. Tancredo
Gregory W. Meeks
Jeff Flake
Diane E. Watson
Jo Ann Davis
Adam Smith
Mike Pence
Russ Carnahan
Joe Wilson
Lynn C. Woolsey
J. Gresham Barrett
Sheila Jackson Lee
Connie Mack
Ruben Hinojosa
Jeff Fortenberry
Joseph Crowley
Michael T. McCaul
Brad Miller
Bob Inglis
Linda T. Sanchez
Luis G. Fortuno
David Scott
Gus M. Bilirakis
Jim Costa
Albio Sires
Gabrielle Giffords
Ron Klein.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ
:
Αχ!Βρε Silver τι μας έκανες πρω'ί'-πρω'ί'...με το βιντεάκι σου και με αυτό που παρέθεσες.Εγώ αυτό που ξέρω παιδιά είναι πως οι παππούδες μου και οι γιαγιάδες μου πέρασαν χίλια μύρια βάσανα για να φτάσουν Ελλάδα...πόσους δικούς τους έχασαν..πέρα από αυτό ειλικρινά σας μιλάω,μπορεί να μην ξέρω όλη την διάλεκτο καλά,μπορεί να μην γνωρίζω όλους τους καταπληκτικούς χορούς(οι οποίοι δεν είναι και πολύ εύκολοι όσο φαίνονται),όταν ακούω όμως για Πόντο κάτι σκιρτάει μέσα μου...και αν ακούσετε τι πονεμένα λόγια λένε στα τραγούδια τους θα συγκινηθήτε σίγουρα..άσε δε που είναι πολύ θεοσεβούμενοι οι τεμέτερον(οι δικοί μας κοινώς!)...Κάποτε μια καλή ψυχή μου έστειλε πρωί πρωί ένα βιντεάκι όπου τραγουδούσε ένας και έλεγε:''την πατρίδαμ έχασα..έκλαψα και πόνεσα..''..και έτσι είναι..οι αλησμόνητες πατρίδες 
plou73
Δόξα τω Θεώ!
Ευχαριστούμε για το θέμα και το βίντεο Silver.
"πάλι με χρόνια με καιρούς..."
Ο Πόντος, η Καππαδοκία έχει βγάλει και αναρίθμητους Αγίους(από τους
Καππαδόκες Πατέρες έως τον Αγιο Αρσένιο και τον, όχι ακόμη επίσημα Αγιο, Γέροντα Παϊσιο)
Ο παππούς μου(86 ετών) λέει πως είχαν τόση ευλάβεια και αρετή που ακόμη και καποιοι Τούρκοι και ιδιαίτερα οι Τουρκάλες τους σεβόταν και ζητούσαν ευλογίες.
Πολλές από τις σφαγές,βιασμούς... τις κάναν οι Τσέτες του Ατατούρκ.
Ενα ωραίο είναι για τη ζωή τους εκεί :
Μου είπε πως στον Πόντο τον παπά τον έβγαζε το χωριό. Οταν κοιμόταν ο ιερέας, μαζευόταν όλο το χωριό και κοιτούσαν ποιος είναι ο πιο τίμιος, ο πιο ηθικός, θεοσεβής...και όποιον επέλεγαν ήθελε δεν ήθελε θα γινόταν ιερέας(τον στέλνανε με έξοδα του χωριού σε κάποια πόλη πχ Τραπεζούντα να πάει σε ιερατική σχολή)
Ευχαριστούμε για το θέμα και το βίντεο Silver.
"πάλι με χρόνια με καιρούς..."
Ο Πόντος, η Καππαδοκία έχει βγάλει και αναρίθμητους Αγίους(από τους
Καππαδόκες Πατέρες έως τον Αγιο Αρσένιο και τον, όχι ακόμη επίσημα Αγιο, Γέροντα Παϊσιο)
Ο παππούς μου(86 ετών) λέει πως είχαν τόση ευλάβεια και αρετή που ακόμη και καποιοι Τούρκοι και ιδιαίτερα οι Τουρκάλες τους σεβόταν και ζητούσαν ευλογίες.
Πολλές από τις σφαγές,βιασμούς... τις κάναν οι Τσέτες του Ατατούρκ.
Ενα ωραίο είναι για τη ζωή τους εκεί :
Μου είπε πως στον Πόντο τον παπά τον έβγαζε το χωριό. Οταν κοιμόταν ο ιερέας, μαζευόταν όλο το χωριό και κοιτούσαν ποιος είναι ο πιο τίμιος, ο πιο ηθικός, θεοσεβής...και όποιον επέλεγαν ήθελε δεν ήθελε θα γινόταν ιερέας(τον στέλνανε με έξοδα του χωριού σε κάποια πόλη πχ Τραπεζούντα να πάει σε ιερατική σχολή)
Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών της ελληνορθόδοξης μειονότητας των νήσων Ίμβρου και Τενέδου.
Το 1923 ο πληθυσμός της Ίμβρου ήταν 10.000 κάτοικοι, οι οποίοι κατά 100% ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες, ενώ η Τένεδος , αριθμούσε 2.500 κατοικους, οι οποιοι κατα τα δύο τρίτα ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες.
Με το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 παραχωρήθηκε στους ελληνορθόδοξους Ιμβρίους και Τενέδιους ειδικό καθεστώς τοπικής αυτοδιοικήσεως που προέβλεπε: α) Ειδική διοικητική οργάνωση αποτελούμενη από 'Ελληνες και παρέχουσα όλες τις εγγυήσεις στον ιθαγενή ελληνορθόδοξο πληθυσμό (μη μουσουλμάνους), σε ό, τι αφορά την άσκηση της τοπικής διοικήσεως και την προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων επί της ζωής και ελευθερίας του προσώπου και επί της περιουσίας. β) Σώμα αστυνομίας προς εξασφάλιση της δημόσιας τάξεως στρατολογούμενο μεταξύ του ιθαγενούς ελληνορθόδοξου πληθυσμού, με την φροντίδα της προβλεφθείσης τοπικής διοικήσεως, υπό τις διαταγές της οποίας θα διατελούσε. Παράλληλα, είχαν εφαρμογή και ως προς τους Ιμβρίους και Τενεδίους τα άρθρα 37 έως 44 της συνθήκης της Λωζάνης περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων στην Τουρκία.
Παρά τα συμφωνηθέντα όμως, αμέσως , μετά το 1923 οι τουρκικες αρχες με αντιμειονοτικά μέτρα προβαίνουν σε συνεχεις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών των ορθόδοξων Ελλήνων της Ίμβρου και Τενέδου.
Το 1923 απαγορεύεται στους Ίμβριους και Τενέδιους να υπηρετoυν την στρατιωτική τους θητεία στα νησια και επιβάλλεται να υπηρετούν σε απομακρυσμένες περιοχές της ηπειρωτικής Τουρκίας κοντά στα σύνορα με το Ιράν, το Ιράκ και την πρώην Σοβιετική 'Ενωση.
Το 1924 κηρύσσονται ως ανεπιθύμητοι στα νησιά 1.500 Ίμβριοι και 66 Τενέδιοι. Πρόκειται για τους περισσότερο ικανούς και επιφανείς 'Ελληνες που θα μπορούσαν να αναλάβουν την τοπική αυτοδιοίκηση. 'Ετσι, εμποδίσθηκε στην πράξη η εφαρμογή των όρων του άρθρου 14. Από το 1924 μέχρι και σήμερα κανένας ιθαγενής Ίμβριος ή Τενέδιος δεν ανέλαβε την διοίκηση των νησιών , αλλά μόνον Τούρκοι και μη Ίμβριοι.
Το 1927 δημοσιεύεται ο τουρκικος νόμος 1151/1927 , με το άρθρο 14 του οποίου απαγορεύεται η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα δημοτικά σχολεία της Ίμβρου και Τενέδου και επιβάλλεται να γίνονται τα μαθήματα στην τουρκική. Την ίδια εποχή κλείνουν ελληνικά σχολεία και η Κεντρική Σχολή της Ίμβρου. Αργότερα, κατά την περίοδο της ελληνοτουρκικής φιλίας που άρχισε το Ι951 επαναλειτουργούν τα ελληνικά σχολεία.
Το 1943 η Τουρκία εποικίζει την Ίμβρο και Τένεδο με Λαζούς, δηλαδή μουσουλμάνους ελληνικής καταγωγής (εξισλαμισθέντες) από την περιοχή μεταξύ Τραπεζούντος και Βατούμ, με σκοπό να αλλοιώσει την εθνολογική σύνθεση των νησιών.
Την ίδια χρονιά δημεύεται όλη η μοναστηριακή περιουσία στην Ίμβρο και Τένεδο, που ανήκει στις Μονές του Αγίου 'Ορους , Αθω της Χαλκιδικής και ισοπεδώνονται ιεροί ναοί και κτίσματα. Ταυτόχρονα, εφαρμόζεται και στα νησιά ο νόμος περί φορολογίας της περιουσίας (varlik) που έγινε αιτία να εκτοπισθούν σε στρατόπεδα αναγκαστικής εργασίας εκατοντάδες ελληνορθόδοξοι Ίμβριοι και Τενέδιοι, επειδή δεν μπορούσαν να πληρώσουν τον φόρο περιουσίας.
Το αποτέλεσμα ήταν να επέλθει οικονομικός μαρασμός στα δύο νησιά. Κατά την χρονική περίοδο 195264 σημειώνεται ανάπαυλα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω της βελτιώσεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Με αφορμή όμως την κρίση στο Κυπριακό πρόβλημα κατά το έτος 1964 οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων φτάνουν στα όρια των φρικαλεοτήτων με την εφαρμογή του τουρκικού σχεδίου αφελληνισμού των νήσων Ίμβρου και Τενέδου με την ονομασία «ERITME PROGRAMMl».
Το τουρκικό αυτό πρόγραμμα διαλύσεως της ελληνορθόδοξης μειονότητας υλοποιήθηκε με τρία μυστικά διατάγματα που είχαν τρεις στόχους: 1) την στέρηση των περιουσιών των ελληνορθόδοξων Iμβρίων Τενεδίων , 2) την εκδίωξη των ιθαγενών κατοίκων από τα νησιά και 3) τον εποικισμό των νησιών με Τούρκους εποίκους.
Προς εφαρμογή των μυστικών αυτών διαταγμάτων ελήΦθησαν τα ακόλουθα μέτρα: α. Δημοσιεύθηκε ο τουρκικός νόμος 502/1964 με τον οποίο απαγορεύθηκε στις ελληνορθόδοξες κοινότητες να κατέχουν ακινητη περιουσια, εκτος απο τα κτιρια των ναών .
Σε εκτέλεση του νόμου αυτού δημεύθηκαν όλα τα ελληνορθόδοξα σχολεία με τα κινητα πραγματα και εποπτικα οργανα, όλα τα κοινοτικά κτίρια, στα οποία στεγάζονται οι κοινοτικές υπηρεσίες, καθώς και όλη η κοινοτική περιουσία. Με το άρθρο 5 της υπ' αριθ. 6830/1964 Πράξεως της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνελεύσεως επιτραπηκαν εκτεταμενες αναγκαστικες απαλλοτριώσεις στην Ίμβρο και εξουσιοδοτήθηκε ο ειρηνοδίκης να κηρύσσει τις απαλλοτριώσεις κατά την απόλυτη κρίση του και χωρίς καμμία δέσμευση από τον νόμο.
Το ίδιο έτος δημεύθηκε, με την μέθοδο της απαλλοτριώσεως έναντι ευτελούς αποζημιώσεως, ολόκληρος ο κάμπος του χωριού Σχοινούδι της Ίμβρου για να εγκατασταθούν εκεί οι τουρκικές αγροτικές φυλακές, που έγιναν αργότερα ορμητήριο εγκληματικών ενεργειών των βαρυποινιτών σε βάρος των ελληνορθόδοξων Ιμβρίων, καθώς επίσης και η περιοχή μεταξύ Παναγίας και Γλυκέως για την εγκατάσταση στρατοπέδου.
Από τότε άρχισε μια ολόκληρη επιχείρηση εικονικών απαλλοτριώσεων κτημάτων των ορθόδοξων Ελλήνων. Η απαλλοτρίωση γινόταν έναντι της εξευτελιστικής αποζημιώσεως της αξίας ενός αυγού ανά τετραγωνικό μέτρο γης, Με αυτόν τον τρόπο δημεύθηκαν στην ουσία 40.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, 44.000 στρέμματα δασικής εκτάσεως και 78.000 στρέμματα βοσκοτόπων.
Με τον ίδιο τουρκικό νόμο 502/1964 επαναφέρεται σε ισχύ το άρθρο 14 του καταργηθέντος νόμου 1151/1927και απαγορεύεται η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία. Ταυτόχρονα κλείνουν τα ελληνικά δημοτικά σχολεία.
γ. Το 1974 με την υπ' αριθμ. 35! 27 .5.1974 διαταγή της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας διατάχθηκε η εφαρμογή του τμήματος του σχεδίου «ERIΤΜΕ PROGRAMMI» που αφορούσε την τρομοκρατία των ελληνορθόδοξων Iμβρίων με σκοπό να εξαναγκασθούν να εγκαταλείψουν τα νησιά.
Το βράδυ της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο (20/7/1974) συγκεντρώνονται περίπου 300 άνδρες και κρατουνται επι τρεις ημερες σε στρατοπεδο συγκεντρώσεως. Επίσης, έγιναν ξυλοδαρμοί πολιτών, βιασμοί γυναικών, λεηλατήθηκαν περισσότερα από 200 ελληνικά σπίτια αφού προηγουμένως εκδιώχθηκαν οι ιδιοκτήτες τους, ενώ τα χωριά Κάστρο και Γλυκύ εκκενώθηκαν εντελώς.
Την ίδια στιγμή βεβηλώνεται το νεκροταφείο στο χωριό Κάστρο της Ίμβρου και η ενοριακή εκκλησία λεηλατείται, ενώ άλλα 300 εξωκλήσια στην Ίμβρο βεβηλώνονται και καταστρέφονται ή μετατρέπονται σε πολυβολεία, σταύλους, φυλάκια.
Οι βαρυποινίτες (AGIR CEZA), που μεταφέρθηκαν από την Τουρκία στις αγροτικές φυλακές της Ίμβρου, κυκλοφορούσαν ανενόχλητοι στο νησί. Σε συντονισμό με τους Τούρκους έποικους σκορπούσαν τον τρόμο με ξυλοδαρμούς χωρίς πρόκληση, και εκβιασμούς με απειλητικές επιστολές, βιασμούς γυναικών, δολοφονίες και την διάδοση του συνθήματος «γκιαούρι εξαφανίσου από το νησί γιατί θα πεθάνεις», με την παρότρυνση των τουρκικών αρχών.
Πολλοί φιλήσυχοι Ίμβριοι δολοφονήθηκαν, άλλος με πνιγμό σε πηγάδι, άλλος με απαγχονισμό σε δένδρο, άλλος με ξυλοδαρμό, άλλος με μαχαίρωμα και άλλος με τυφεκισμό με κυνηγετικό όπλο. Ενδεικτικά αναφέρονται οι εξής δολοφονίες:
Το 1973 οι βαρυποινίτες .δολοφονούν στο χωριό Παναγία της Ιμβρου τον έμπορο Στέλιο ~αβαλέρo.
Το 1977 η Στυλιανή Ζούνη από τους Αγίους Θεοδώρους, μητέρα ανήλικων παιδιών, βιάζεται και δολοφονείται.
Η σύζυγος του Ιωάννη Καραγιοκτζή πεθαίνει ύστερα από άγριο βιασμό.
Το 1980 κατακρεουργείται στην αγροικία του ο Γιώργος Βιγλής ή Σαμακός από το Σχοινούδι.
Το 1983 δολοφονείται στο Σχοινούδι από βαρυποινίτες ο Ευστράτιος Στυλιανίδης καιστην Παναγία ο Νίκος Λαδάς από έποικους.
Στις 19/11/990 δολοφονείται στο χωριό Γλυκύ ο Ζαφείρης Δεληκωνσταντής.
Κανένας από τους δολοφόνους των άτυχων Ιμβρίων δεν συνελήφθη και δεν τιμωρήθηκε. Πλην τούτων κακοποιήθηκαν και φυλακίσθηκαν πολλοί Ίμβριοι χωρίς να προηγη
θεί δίκη αυτών.
Η τρομοκρατία που άρχισε από το καλοκαίρι του 1974 εξανάγκασε σε μαζική φυγή χιλιάδες Ιμβρίων . Οι τουρκικές αρχές δήμευσαν τις περιουσίες των περισσοτέρων και τους διέγραψαν από τα δημοτολόγια και τα μητρώα αρρένων των δήμων στους οποίους ανήκουν, αν και έφυγαν ως Τούρκοι υπήκοοι με επίσημα διαβατήρια.
Παράλληλα μεταφέρθηκαν ομαδικά Τούρκοι από διάφορα μέρη της Τουρκίας και δημιουργήθηκαν τουρκικοί συνοικισμοί στην πρωτεύουσα της Ίμβρου και τρία τουρκικά χωριά κοντά σε ελληνικά. Στους Τούρκους έποικους παραχωρήθηκαν τα κτήματα που είχαν αφαιρεθεί από τους 'Ελληνες με εικονικές απαλλοτριώσεις.
Στη συνέχεια η Ίμβρος μετονομάστηκε σε Γιοκτσέ Αντά και όλα τα ελληνικά τοπωνύμια αντικαταστάθηκαν με τουρκικά, ενώ καταστράφηκαν τα χωριά των Ιμβρίων που εξαναγκάσθηκαν να τα εγκαταλείψουν από την τρομοκρατία και τους διωγμούς.
Σε μεταγενέστερη έκθεση της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας αναφέρεται ότι τα αποτελέσματα της εφαρμογής του σχεδίου "ERITME PROGRAMMΙ" είναι ικανοποιητικά και προτείνεται εντατικότερη εφαρμογή αυτού. Πέραν τούτων ελήφθησαν και άλλα αντιμειονοτικά μέτρα.
Απαγορεύθηκε η πρόσβαση στα νησιά χωρίς προηγούμενη ειδική άδεια, η οποία δίνονταν σε σπάνιες περιπτώσεις. 'Ετσι, ήταν αδύνατο να επισκεφθούν τα νησιά δημοσιογράφοι. Το μέτρο αυτό είχε ως συνέπεια τον αποκλεισμό των νησιών από τον υπόλοιπο κόσμο. Επίσης, απάγορεύθηκε η εξαγωγή κτηνοτροφικών προϊόντων και η κατοχή οποιουδήποτε πλωτού μέσου, με αποτέλεσμα να μαραζώσει η αλιεία που ήταν μία από τις κυριότερες ασχολίες των κατοίκων.
Ακόμη, σημειώνεται συχνά διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος μόνον στα ελληνικά χωριά, καθώς και παραβίαση της αλληλογραφίας των Ελλήνων.Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία προφασίζεται ότι οι ορθόδοξοι 'Ελληνες εγκατέλειψαν την Ίμβρο και την Τένεδο για λόγους αστυφιλίας. Τα ντοκουμέντα όμως των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ιμβρίων και Τενεδίων είναι οι αδιάψευστοι μάρτυρες του ομαδικού και βίαιου εξαναγκασμού τους σε φυγή από τα νησιά.
Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του «ERITME PROGRAMMΙ» ήταν να μειωθεί ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός στην νήσο Ίμβρο από 10.000 ελληνορθόδοξους σε 15 μείωση κατά 96,48%), ενώ στην νήσο Τένεδο από τους 2.500 ελληνορθόδοξους έμειναν περίπου 10 (μείωση κατά 99,6%). Αντιθέτως, ο τουρκικός πληθυσμός της Ίμβρου από μηδενικός ανέρχεται σήμερα σε 8.000 κατοίκους και της Τενέδου από 800 σε 1.500 κατοίκους.
Στις περιπτώσεις των ελληνορθόδοξων μειονοτήτων της Κωνσταντινουπόλεως και των νήσων Ίμβρου και Τενέδου, έχει συντελεσθεί συνολική παραβίαση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ξεπερνούν και αυτό το απαρτχάϊντ της νοτίου Αφρικής, παρά τις συμβατικές δεσμεύσεις της Τουρκίας από τα άρθρα 37 έως 44 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 από την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων , από την Σύμβαση της Ρώμης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών, από την έβδομη (VII) αρχή της Τελικής Πράξεως του Ελσίνκι, από την Πράξη της Συναντήσεως της Βιέννης, από την Πράξη της Διασκέψεως της Κοπενχάγης για την Ανθρώπινη διάσταση, από τον Χάρτη του Παρισιού του 1990 και από την 'Εκθεση της Συναντήσεως στην Γενεύη των ειδικών της Δ.Α.Σ.Ε. σε θέματα εθνικών μειονοτήτων.
Τα θεμελιώδη όμως δικαιώματα, των οποίων η παραβίαση συνεχίζεται μέχρι σήμερα και παραμένει ανοικτό πρόβλημα, είναι το αναφαίρετο δικαίωμα της εγκαταστάσεως των ορθόδοξων Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και των νήσων Ίμβρου και Τενέδου στις πατρίδες τους και το δικαίωμα αποζημιώσεως των περιουσιών που δημεύθηκαν ή κατασχέθηκαν ή απαλλοτριώθηκαν εικονικά. Παρά τις ατέρμονες προσπάθειες των Κωνσταντινουπολιτών και των Ιμβρίων και Τενεδίων και παρά τις επίζημες παραστάσεις, η Τουρκική Κυβέρνηση αρνείται να ικανοποιήσει την αξίωση για ισάξια και δίκαιη αποζημίωση των δημευθέντων περιουσιών , σε αντίθεση προς κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου και ηθικής.
'Ηδη το δικαίωμα της πραγματικής αποκαταστάσεως των παραβιάσεων δικαιωμάτων κατά το παρελθόν αναγνωρίσθηκε από όλες τις Χώρες Μέλη της ΔΑΣΕ, ακόμη και από την ίδια την Τουρκία, ως ένα από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων ( 'Εκθεση της Συναντήσεως στην Γενεύη των Ειδικών της ΔΑΣΕ).
For more information contact:
IKTATH, Irodotou 14, 69100 Komotini Greece
Tel: (+3)0531 37232 Fax: (+3)0531 37233
Emai: iktath@users.duth.gr
Το 1923 ο πληθυσμός της Ίμβρου ήταν 10.000 κάτοικοι, οι οποίοι κατά 100% ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες, ενώ η Τένεδος , αριθμούσε 2.500 κατοικους, οι οποιοι κατα τα δύο τρίτα ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες.
Με το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 παραχωρήθηκε στους ελληνορθόδοξους Ιμβρίους και Τενέδιους ειδικό καθεστώς τοπικής αυτοδιοικήσεως που προέβλεπε: α) Ειδική διοικητική οργάνωση αποτελούμενη από 'Ελληνες και παρέχουσα όλες τις εγγυήσεις στον ιθαγενή ελληνορθόδοξο πληθυσμό (μη μουσουλμάνους), σε ό, τι αφορά την άσκηση της τοπικής διοικήσεως και την προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων επί της ζωής και ελευθερίας του προσώπου και επί της περιουσίας. β) Σώμα αστυνομίας προς εξασφάλιση της δημόσιας τάξεως στρατολογούμενο μεταξύ του ιθαγενούς ελληνορθόδοξου πληθυσμού, με την φροντίδα της προβλεφθείσης τοπικής διοικήσεως, υπό τις διαταγές της οποίας θα διατελούσε. Παράλληλα, είχαν εφαρμογή και ως προς τους Ιμβρίους και Τενεδίους τα άρθρα 37 έως 44 της συνθήκης της Λωζάνης περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων στην Τουρκία.
Παρά τα συμφωνηθέντα όμως, αμέσως , μετά το 1923 οι τουρκικες αρχες με αντιμειονοτικά μέτρα προβαίνουν σε συνεχεις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών των ορθόδοξων Ελλήνων της Ίμβρου και Τενέδου.
Το 1923 απαγορεύεται στους Ίμβριους και Τενέδιους να υπηρετoυν την στρατιωτική τους θητεία στα νησια και επιβάλλεται να υπηρετούν σε απομακρυσμένες περιοχές της ηπειρωτικής Τουρκίας κοντά στα σύνορα με το Ιράν, το Ιράκ και την πρώην Σοβιετική 'Ενωση.
Το 1924 κηρύσσονται ως ανεπιθύμητοι στα νησιά 1.500 Ίμβριοι και 66 Τενέδιοι. Πρόκειται για τους περισσότερο ικανούς και επιφανείς 'Ελληνες που θα μπορούσαν να αναλάβουν την τοπική αυτοδιοίκηση. 'Ετσι, εμποδίσθηκε στην πράξη η εφαρμογή των όρων του άρθρου 14. Από το 1924 μέχρι και σήμερα κανένας ιθαγενής Ίμβριος ή Τενέδιος δεν ανέλαβε την διοίκηση των νησιών , αλλά μόνον Τούρκοι και μη Ίμβριοι.
Το 1927 δημοσιεύεται ο τουρκικος νόμος 1151/1927 , με το άρθρο 14 του οποίου απαγορεύεται η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα δημοτικά σχολεία της Ίμβρου και Τενέδου και επιβάλλεται να γίνονται τα μαθήματα στην τουρκική. Την ίδια εποχή κλείνουν ελληνικά σχολεία και η Κεντρική Σχολή της Ίμβρου. Αργότερα, κατά την περίοδο της ελληνοτουρκικής φιλίας που άρχισε το Ι951 επαναλειτουργούν τα ελληνικά σχολεία.
Το 1943 η Τουρκία εποικίζει την Ίμβρο και Τένεδο με Λαζούς, δηλαδή μουσουλμάνους ελληνικής καταγωγής (εξισλαμισθέντες) από την περιοχή μεταξύ Τραπεζούντος και Βατούμ, με σκοπό να αλλοιώσει την εθνολογική σύνθεση των νησιών.
Την ίδια χρονιά δημεύεται όλη η μοναστηριακή περιουσία στην Ίμβρο και Τένεδο, που ανήκει στις Μονές του Αγίου 'Ορους , Αθω της Χαλκιδικής και ισοπεδώνονται ιεροί ναοί και κτίσματα. Ταυτόχρονα, εφαρμόζεται και στα νησιά ο νόμος περί φορολογίας της περιουσίας (varlik) που έγινε αιτία να εκτοπισθούν σε στρατόπεδα αναγκαστικής εργασίας εκατοντάδες ελληνορθόδοξοι Ίμβριοι και Τενέδιοι, επειδή δεν μπορούσαν να πληρώσουν τον φόρο περιουσίας.
Το αποτέλεσμα ήταν να επέλθει οικονομικός μαρασμός στα δύο νησιά. Κατά την χρονική περίοδο 195264 σημειώνεται ανάπαυλα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω της βελτιώσεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Με αφορμή όμως την κρίση στο Κυπριακό πρόβλημα κατά το έτος 1964 οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων φτάνουν στα όρια των φρικαλεοτήτων με την εφαρμογή του τουρκικού σχεδίου αφελληνισμού των νήσων Ίμβρου και Τενέδου με την ονομασία «ERITME PROGRAMMl».
Το τουρκικό αυτό πρόγραμμα διαλύσεως της ελληνορθόδοξης μειονότητας υλοποιήθηκε με τρία μυστικά διατάγματα που είχαν τρεις στόχους: 1) την στέρηση των περιουσιών των ελληνορθόδοξων Iμβρίων Τενεδίων , 2) την εκδίωξη των ιθαγενών κατοίκων από τα νησιά και 3) τον εποικισμό των νησιών με Τούρκους εποίκους.
Προς εφαρμογή των μυστικών αυτών διαταγμάτων ελήΦθησαν τα ακόλουθα μέτρα: α. Δημοσιεύθηκε ο τουρκικός νόμος 502/1964 με τον οποίο απαγορεύθηκε στις ελληνορθόδοξες κοινότητες να κατέχουν ακινητη περιουσια, εκτος απο τα κτιρια των ναών .
Σε εκτέλεση του νόμου αυτού δημεύθηκαν όλα τα ελληνορθόδοξα σχολεία με τα κινητα πραγματα και εποπτικα οργανα, όλα τα κοινοτικά κτίρια, στα οποία στεγάζονται οι κοινοτικές υπηρεσίες, καθώς και όλη η κοινοτική περιουσία. Με το άρθρο 5 της υπ' αριθ. 6830/1964 Πράξεως της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνελεύσεως επιτραπηκαν εκτεταμενες αναγκαστικες απαλλοτριώσεις στην Ίμβρο και εξουσιοδοτήθηκε ο ειρηνοδίκης να κηρύσσει τις απαλλοτριώσεις κατά την απόλυτη κρίση του και χωρίς καμμία δέσμευση από τον νόμο.
Το ίδιο έτος δημεύθηκε, με την μέθοδο της απαλλοτριώσεως έναντι ευτελούς αποζημιώσεως, ολόκληρος ο κάμπος του χωριού Σχοινούδι της Ίμβρου για να εγκατασταθούν εκεί οι τουρκικές αγροτικές φυλακές, που έγιναν αργότερα ορμητήριο εγκληματικών ενεργειών των βαρυποινιτών σε βάρος των ελληνορθόδοξων Ιμβρίων, καθώς επίσης και η περιοχή μεταξύ Παναγίας και Γλυκέως για την εγκατάσταση στρατοπέδου.
Από τότε άρχισε μια ολόκληρη επιχείρηση εικονικών απαλλοτριώσεων κτημάτων των ορθόδοξων Ελλήνων. Η απαλλοτρίωση γινόταν έναντι της εξευτελιστικής αποζημιώσεως της αξίας ενός αυγού ανά τετραγωνικό μέτρο γης, Με αυτόν τον τρόπο δημεύθηκαν στην ουσία 40.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, 44.000 στρέμματα δασικής εκτάσεως και 78.000 στρέμματα βοσκοτόπων.
Με τον ίδιο τουρκικό νόμο 502/1964 επαναφέρεται σε ισχύ το άρθρο 14 του καταργηθέντος νόμου 1151/1927και απαγορεύεται η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία. Ταυτόχρονα κλείνουν τα ελληνικά δημοτικά σχολεία.
γ. Το 1974 με την υπ' αριθμ. 35! 27 .5.1974 διαταγή της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας διατάχθηκε η εφαρμογή του τμήματος του σχεδίου «ERIΤΜΕ PROGRAMMI» που αφορούσε την τρομοκρατία των ελληνορθόδοξων Iμβρίων με σκοπό να εξαναγκασθούν να εγκαταλείψουν τα νησιά.
Το βράδυ της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο (20/7/1974) συγκεντρώνονται περίπου 300 άνδρες και κρατουνται επι τρεις ημερες σε στρατοπεδο συγκεντρώσεως. Επίσης, έγιναν ξυλοδαρμοί πολιτών, βιασμοί γυναικών, λεηλατήθηκαν περισσότερα από 200 ελληνικά σπίτια αφού προηγουμένως εκδιώχθηκαν οι ιδιοκτήτες τους, ενώ τα χωριά Κάστρο και Γλυκύ εκκενώθηκαν εντελώς.
Την ίδια στιγμή βεβηλώνεται το νεκροταφείο στο χωριό Κάστρο της Ίμβρου και η ενοριακή εκκλησία λεηλατείται, ενώ άλλα 300 εξωκλήσια στην Ίμβρο βεβηλώνονται και καταστρέφονται ή μετατρέπονται σε πολυβολεία, σταύλους, φυλάκια.
Οι βαρυποινίτες (AGIR CEZA), που μεταφέρθηκαν από την Τουρκία στις αγροτικές φυλακές της Ίμβρου, κυκλοφορούσαν ανενόχλητοι στο νησί. Σε συντονισμό με τους Τούρκους έποικους σκορπούσαν τον τρόμο με ξυλοδαρμούς χωρίς πρόκληση, και εκβιασμούς με απειλητικές επιστολές, βιασμούς γυναικών, δολοφονίες και την διάδοση του συνθήματος «γκιαούρι εξαφανίσου από το νησί γιατί θα πεθάνεις», με την παρότρυνση των τουρκικών αρχών.
Πολλοί φιλήσυχοι Ίμβριοι δολοφονήθηκαν, άλλος με πνιγμό σε πηγάδι, άλλος με απαγχονισμό σε δένδρο, άλλος με ξυλοδαρμό, άλλος με μαχαίρωμα και άλλος με τυφεκισμό με κυνηγετικό όπλο. Ενδεικτικά αναφέρονται οι εξής δολοφονίες:
Το 1973 οι βαρυποινίτες .δολοφονούν στο χωριό Παναγία της Ιμβρου τον έμπορο Στέλιο ~αβαλέρo.
Το 1977 η Στυλιανή Ζούνη από τους Αγίους Θεοδώρους, μητέρα ανήλικων παιδιών, βιάζεται και δολοφονείται.
Η σύζυγος του Ιωάννη Καραγιοκτζή πεθαίνει ύστερα από άγριο βιασμό.
Το 1980 κατακρεουργείται στην αγροικία του ο Γιώργος Βιγλής ή Σαμακός από το Σχοινούδι.
Το 1983 δολοφονείται στο Σχοινούδι από βαρυποινίτες ο Ευστράτιος Στυλιανίδης καιστην Παναγία ο Νίκος Λαδάς από έποικους.
Στις 19/11/990 δολοφονείται στο χωριό Γλυκύ ο Ζαφείρης Δεληκωνσταντής.
Κανένας από τους δολοφόνους των άτυχων Ιμβρίων δεν συνελήφθη και δεν τιμωρήθηκε. Πλην τούτων κακοποιήθηκαν και φυλακίσθηκαν πολλοί Ίμβριοι χωρίς να προηγη
θεί δίκη αυτών.
Η τρομοκρατία που άρχισε από το καλοκαίρι του 1974 εξανάγκασε σε μαζική φυγή χιλιάδες Ιμβρίων . Οι τουρκικές αρχές δήμευσαν τις περιουσίες των περισσοτέρων και τους διέγραψαν από τα δημοτολόγια και τα μητρώα αρρένων των δήμων στους οποίους ανήκουν, αν και έφυγαν ως Τούρκοι υπήκοοι με επίσημα διαβατήρια.
Παράλληλα μεταφέρθηκαν ομαδικά Τούρκοι από διάφορα μέρη της Τουρκίας και δημιουργήθηκαν τουρκικοί συνοικισμοί στην πρωτεύουσα της Ίμβρου και τρία τουρκικά χωριά κοντά σε ελληνικά. Στους Τούρκους έποικους παραχωρήθηκαν τα κτήματα που είχαν αφαιρεθεί από τους 'Ελληνες με εικονικές απαλλοτριώσεις.
Στη συνέχεια η Ίμβρος μετονομάστηκε σε Γιοκτσέ Αντά και όλα τα ελληνικά τοπωνύμια αντικαταστάθηκαν με τουρκικά, ενώ καταστράφηκαν τα χωριά των Ιμβρίων που εξαναγκάσθηκαν να τα εγκαταλείψουν από την τρομοκρατία και τους διωγμούς.
Σε μεταγενέστερη έκθεση της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας αναφέρεται ότι τα αποτελέσματα της εφαρμογής του σχεδίου "ERITME PROGRAMMΙ" είναι ικανοποιητικά και προτείνεται εντατικότερη εφαρμογή αυτού. Πέραν τούτων ελήφθησαν και άλλα αντιμειονοτικά μέτρα.
Απαγορεύθηκε η πρόσβαση στα νησιά χωρίς προηγούμενη ειδική άδεια, η οποία δίνονταν σε σπάνιες περιπτώσεις. 'Ετσι, ήταν αδύνατο να επισκεφθούν τα νησιά δημοσιογράφοι. Το μέτρο αυτό είχε ως συνέπεια τον αποκλεισμό των νησιών από τον υπόλοιπο κόσμο. Επίσης, απάγορεύθηκε η εξαγωγή κτηνοτροφικών προϊόντων και η κατοχή οποιουδήποτε πλωτού μέσου, με αποτέλεσμα να μαραζώσει η αλιεία που ήταν μία από τις κυριότερες ασχολίες των κατοίκων.
Ακόμη, σημειώνεται συχνά διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος μόνον στα ελληνικά χωριά, καθώς και παραβίαση της αλληλογραφίας των Ελλήνων.Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία προφασίζεται ότι οι ορθόδοξοι 'Ελληνες εγκατέλειψαν την Ίμβρο και την Τένεδο για λόγους αστυφιλίας. Τα ντοκουμέντα όμως των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ιμβρίων και Τενεδίων είναι οι αδιάψευστοι μάρτυρες του ομαδικού και βίαιου εξαναγκασμού τους σε φυγή από τα νησιά.
Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του «ERITME PROGRAMMΙ» ήταν να μειωθεί ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός στην νήσο Ίμβρο από 10.000 ελληνορθόδοξους σε 15 μείωση κατά 96,48%), ενώ στην νήσο Τένεδο από τους 2.500 ελληνορθόδοξους έμειναν περίπου 10 (μείωση κατά 99,6%). Αντιθέτως, ο τουρκικός πληθυσμός της Ίμβρου από μηδενικός ανέρχεται σήμερα σε 8.000 κατοίκους και της Τενέδου από 800 σε 1.500 κατοίκους.
Στις περιπτώσεις των ελληνορθόδοξων μειονοτήτων της Κωνσταντινουπόλεως και των νήσων Ίμβρου και Τενέδου, έχει συντελεσθεί συνολική παραβίαση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ξεπερνούν και αυτό το απαρτχάϊντ της νοτίου Αφρικής, παρά τις συμβατικές δεσμεύσεις της Τουρκίας από τα άρθρα 37 έως 44 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 από την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων , από την Σύμβαση της Ρώμης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών, από την έβδομη (VII) αρχή της Τελικής Πράξεως του Ελσίνκι, από την Πράξη της Συναντήσεως της Βιέννης, από την Πράξη της Διασκέψεως της Κοπενχάγης για την Ανθρώπινη διάσταση, από τον Χάρτη του Παρισιού του 1990 και από την 'Εκθεση της Συναντήσεως στην Γενεύη των ειδικών της Δ.Α.Σ.Ε. σε θέματα εθνικών μειονοτήτων.
Τα θεμελιώδη όμως δικαιώματα, των οποίων η παραβίαση συνεχίζεται μέχρι σήμερα και παραμένει ανοικτό πρόβλημα, είναι το αναφαίρετο δικαίωμα της εγκαταστάσεως των ορθόδοξων Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και των νήσων Ίμβρου και Τενέδου στις πατρίδες τους και το δικαίωμα αποζημιώσεως των περιουσιών που δημεύθηκαν ή κατασχέθηκαν ή απαλλοτριώθηκαν εικονικά. Παρά τις ατέρμονες προσπάθειες των Κωνσταντινουπολιτών και των Ιμβρίων και Τενεδίων και παρά τις επίζημες παραστάσεις, η Τουρκική Κυβέρνηση αρνείται να ικανοποιήσει την αξίωση για ισάξια και δίκαιη αποζημίωση των δημευθέντων περιουσιών , σε αντίθεση προς κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου και ηθικής.
'Ηδη το δικαίωμα της πραγματικής αποκαταστάσεως των παραβιάσεων δικαιωμάτων κατά το παρελθόν αναγνωρίσθηκε από όλες τις Χώρες Μέλη της ΔΑΣΕ, ακόμη και από την ίδια την Τουρκία, ως ένα από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων ( 'Εκθεση της Συναντήσεως στην Γενεύη των Ειδικών της ΔΑΣΕ).
For more information contact:
IKTATH, Irodotou 14, 69100 Komotini Greece
Tel: (+3)0531 37232 Fax: (+3)0531 37233
Emai: iktath@users.duth.gr
Μαρτυρίες Σοβιετικών
Οι σοβιετικοί υπήρξαν οι βασικοί σύμμαχοι του κεμαλικού εθνικισμού τα πρώτα χρόνια της εμφάνισής του. Πιθανότατα, οι μπολσεβίκοι να αντάλλαξαν με τον τρόπο αυτό την υποστήριξη του παντουρκιστικού κινήματος που δρούσε στη Ρωσία στην Οκτωβριανή τους Επανάσταση.
Οι σοβιετικοί λοιπόν προμήθευσαν τους κεμαλικούς με όπλα, χρήματα, στρατιωτικούς συμβούλους. Η τουρκική αντεπίθεση στο μικρασιατικό μέτωπο κατά τωνελληνικών στρατευμάτων το 1921, οργανώθηκε από τον Μ. Φρούνζε, στρατιωτικό απεσταλμένο των σοβιετικών. Κατά συνέπεια, οι μαρτυρία των αποσταλμένων αυτών έχει ιδιαίτερη αποδεικτική σημασία.
O Φρούνζε, έδωσε μια από τις ελάχιστες μαρτυρίες για τους ηττημένους αντάρτες: "Συναντήσαμε μια μικρή ομάδα από 60-70 Έλληνες, οι οποίοι μόλις είχαν καταθέσει τα όπλα. Όλοι τους είχαν εξαντληθεί στο έπακρο... Άλλοι έμοιαζαν κυριολεκτικά με σκελετούς. Αντί για ρούχα κρέμονταν από τους ώμους τους κάτι απίθανα κουρέλια. Στο κέντρο της ομάδας βρίσκονταν ένας ψηλός κι' αδύνατος παπάς, φορώντας το καλυμαύχι του... Φυσούσε κρύος αέρας και όλη η ομάδα κάτω από τα σπρωξίματα των συνοδών-στρατιωτών, κατευθυνόταν με πηδηματάκια προς τη Χάβζα. Μερικοί όταν μας αντίκρυσαν, άρχισαν να κλαίνε δυνατά ή μάλλον να ουρλιάζουν, μια και ο ήχος που ξέφευγε από τα στήθη τους, έμοιαζε περισσότερο με ουρλιαχτό κυνηγημένου ζώου". Ο Φρούνζε περιέγραψε και άλλο ένα περιστατικό. Οταν περνούσαν δίπλα από μια ομάδα αιχμάλωτων Ελλήνων στη Μερζιφούντα, ένας από τους αιχμαλώτους φώναξε στη σοβιετική αντιπροσωπεία ότι ήταν και αυτοί ένοχοι γιατί ενίσχυαν τον Κεμάλ και τους Τούρκους. Το συναίσθημα αυτό των ανταρτών του δυτικού Πόντου ήταν εξαιρετικά έντονο. Ο οπλαρχηγός Κισά Μπατζάκ (Κοντοπόδης) διακύρησσε: "... oι Ρώσοι κομμουνιστές δώσανε όπλα στον Κεμάλ για να χτυπήσει εμάς, του έδωσαν υποστήριξη, απελευθέρωσαν όλους τους Τούρκους στρατιώτες που είχαν συλλάβει αιχμαλώτους όταν μπήκαν στην Τραπεζούντα". Υποστήριζε ότι οι κομμουνιστές κατέδιδαν τις προσπάθειες προμήθειας οπλισμού των ανταρτών από τη Ρωσία και παρέδιδαν Πόντιους στους Τούρκους.
Ο Φρούνζε έγραφε τα εξής για την πολιτική του Τοπάλ Οσμάν: "...όλη αυτή η πλούσια και πυκνοκατοικημένη περιοχή της Τουρκίας, ερημώθηκε σε απίστευτο βαθμό. Απ' όλο τον ελληνικό πληθυσμό των περιοχών της Σαμψούντας, της Σινώπης και της Αμάσειας απόμειναν μόνο μερικές ανταρτοομάδες που περιπλανιόντουσαν στα βουνά. Εκείνος που έγινε περισσότερο γνωστός για τις θηριωδίες του ήταν ο αρχηγός των Λαζών Οσμάν Αγάς, ο οποίος πέρασε δια πυρός και σιδήρου με την άγρια ορδή του όλη την περιοχή."
Ο Αράλοβ, σοβιετικός πρέσβης στην Άγκυρα, ενημερώθηκε στη Σαμψούντα από τον αρχιστράτηγο Φρούνζε. Ο Φρούνζε του είπε ότι είχε δει πλήθος Έλληνες που είχαν σφαγιαστεί, "βάρβαρα σκοτωμένους Έλληνες -γέρους, παιδιά, γυναίκες". Προειδοποίησε επίσης τον Αράλοβ για το τι επρόκειτο να συναντήσει πτώματα σφαγιασμένων Ελλήνων τους οποίους είχαν απαγάγει από τα σπίτια τους και είχαν σκοτώσει πάνω στους δρόμους.
Για το θέμα αυτό ο Αράλοβ είχε ιδιαίτερη συνομιλία με τον Κεμάλ. Αναφέρει ο ίδιος: "Του είπα (του Κεμάλ) για τις φρικτές σφαγές των Ελλήνων που είχε δει ο Φρούντζε και αργότερα εγώ ο ίδιος. Εχοντας υπ' όψη μου τη συμβουλή του Λένιν να μην θίξω την τουρκική εθνική φιλοτιμία, πρόσεχα πολύ τις λέξεις μου..." Ο Κεμάλ απάντησε ως εξής στις "επισημάνσεις" του Φρούνζε: "Ξέρω αυτές τις βαρβαρότητες. Είμαι κατά της βαρβαρότητας. Εχω δώσει διαταγές να μεταχειρίζονται τους Έλληνες αιχμαλώτους με καλό τρόπο... Πρέπει να καταλάβετε τον λαό μας. Είναι εξαγριωμένοι. Ποιοί πρέπει να κατηγορηθούν για αυτό; Εκείνοι που θέλουν να ιδρύσουν ένα "Ποντιακό κράτος" στην Τουρκία..."
Ο Φρούνζε στο βιβλίο του "Αναμνήσεις από την Τουρκία" γράφει: "Από τους 200.000 Έλληνες που ζούσανε στη Σαμψούντα, τη Σινώπη και την Αμάσεια έμειναν λίγοι μόνο αντάρτες που τριγυρίζουν στα βουνά. Το σύνολο σχεδόν των ηλικιωμένων, των γυναικών και των παιδιών εξορίστηκαν σε άλλες περιοχές με πολύ άχημες συνθήκες. Πληροφορήθηκα ότι οι Τσέτες του Οσμάν Αγά (σ.τ.σ. Τοπάλ Οσμάν) έσπειραν τον πανικό στην πόλη Χάβζα. Έκαψαν, βασάνισαν και σκότωσαν όλους τους Έλληνες και Αρμένιους που βρήκαν μπροστά τους. γκρέμισαν όλες τις γέφυρες. Παντού υπήρχαν σημάδια γκρεμίσματος. Η διαδρομή από την πόλη Καβάκ προς το πέρασμα Χατζηλάρ θα μείνει για πάντα στη μνήμη μου όσο θα ζω. Σε απόσταση 30 χιλιομέτρων συναντούσαμε μόνο πτώματα. Μόνο εγώ μέτρησα 58. Σ' ένα σημείο συναντήσαμε το πτώμα μιας ωταίας κοπέλλας. Της είχανε κόψει το κεφάλι και το τοποθέτησαν κοντά στο χέρι της. Σε κάποιο άλλο σημείο υπήρχε το πτώμα ενός άλλου ωραίου κοριτσιού, 7-8 χρονών, με ξανθά μαλιά και γυμνά πόδια. Φορούσε μόνο ένα παλιό πουκάμισο. Απ' ότι καταλάβαμε, το κοριτσάκι καθώς έκλαιγε, έχωσε το πρόσωπό του στο χώμα, δολοφονημένο από το κάρφωμα της λόγχης του φαντάρου."
Οι Τούρκοι αρνούνται σήμερα τη σφαγή του 1922 – τη σφαγή των Ελλήνων. Κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με αδιάσειστα ντοκουμέντα, τα αποδίδουν στις αναπόφευκτες ακρότητες του πολέμου. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.
Η γενοκτονία των Χριστιανών ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο εξόντωσης όλων των μεινοτήτων της άλλοτε κραταιάς Αυτοκρατορίας. Ένα σχέδιο που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1914, με τον πρώτο διωγμό. Και ολοκληρώθηκε μετά την καταστροφή του 1922.
http://www.geocities.com/pontos1923/pag ... tonia.html
Οι σοβιετικοί υπήρξαν οι βασικοί σύμμαχοι του κεμαλικού εθνικισμού τα πρώτα χρόνια της εμφάνισής του. Πιθανότατα, οι μπολσεβίκοι να αντάλλαξαν με τον τρόπο αυτό την υποστήριξη του παντουρκιστικού κινήματος που δρούσε στη Ρωσία στην Οκτωβριανή τους Επανάσταση.
Οι σοβιετικοί λοιπόν προμήθευσαν τους κεμαλικούς με όπλα, χρήματα, στρατιωτικούς συμβούλους. Η τουρκική αντεπίθεση στο μικρασιατικό μέτωπο κατά τωνελληνικών στρατευμάτων το 1921, οργανώθηκε από τον Μ. Φρούνζε, στρατιωτικό απεσταλμένο των σοβιετικών. Κατά συνέπεια, οι μαρτυρία των αποσταλμένων αυτών έχει ιδιαίτερη αποδεικτική σημασία.
O Φρούνζε, έδωσε μια από τις ελάχιστες μαρτυρίες για τους ηττημένους αντάρτες: "Συναντήσαμε μια μικρή ομάδα από 60-70 Έλληνες, οι οποίοι μόλις είχαν καταθέσει τα όπλα. Όλοι τους είχαν εξαντληθεί στο έπακρο... Άλλοι έμοιαζαν κυριολεκτικά με σκελετούς. Αντί για ρούχα κρέμονταν από τους ώμους τους κάτι απίθανα κουρέλια. Στο κέντρο της ομάδας βρίσκονταν ένας ψηλός κι' αδύνατος παπάς, φορώντας το καλυμαύχι του... Φυσούσε κρύος αέρας και όλη η ομάδα κάτω από τα σπρωξίματα των συνοδών-στρατιωτών, κατευθυνόταν με πηδηματάκια προς τη Χάβζα. Μερικοί όταν μας αντίκρυσαν, άρχισαν να κλαίνε δυνατά ή μάλλον να ουρλιάζουν, μια και ο ήχος που ξέφευγε από τα στήθη τους, έμοιαζε περισσότερο με ουρλιαχτό κυνηγημένου ζώου". Ο Φρούνζε περιέγραψε και άλλο ένα περιστατικό. Οταν περνούσαν δίπλα από μια ομάδα αιχμάλωτων Ελλήνων στη Μερζιφούντα, ένας από τους αιχμαλώτους φώναξε στη σοβιετική αντιπροσωπεία ότι ήταν και αυτοί ένοχοι γιατί ενίσχυαν τον Κεμάλ και τους Τούρκους. Το συναίσθημα αυτό των ανταρτών του δυτικού Πόντου ήταν εξαιρετικά έντονο. Ο οπλαρχηγός Κισά Μπατζάκ (Κοντοπόδης) διακύρησσε: "... oι Ρώσοι κομμουνιστές δώσανε όπλα στον Κεμάλ για να χτυπήσει εμάς, του έδωσαν υποστήριξη, απελευθέρωσαν όλους τους Τούρκους στρατιώτες που είχαν συλλάβει αιχμαλώτους όταν μπήκαν στην Τραπεζούντα". Υποστήριζε ότι οι κομμουνιστές κατέδιδαν τις προσπάθειες προμήθειας οπλισμού των ανταρτών από τη Ρωσία και παρέδιδαν Πόντιους στους Τούρκους.
Ο Φρούνζε έγραφε τα εξής για την πολιτική του Τοπάλ Οσμάν: "...όλη αυτή η πλούσια και πυκνοκατοικημένη περιοχή της Τουρκίας, ερημώθηκε σε απίστευτο βαθμό. Απ' όλο τον ελληνικό πληθυσμό των περιοχών της Σαμψούντας, της Σινώπης και της Αμάσειας απόμειναν μόνο μερικές ανταρτοομάδες που περιπλανιόντουσαν στα βουνά. Εκείνος που έγινε περισσότερο γνωστός για τις θηριωδίες του ήταν ο αρχηγός των Λαζών Οσμάν Αγάς, ο οποίος πέρασε δια πυρός και σιδήρου με την άγρια ορδή του όλη την περιοχή."
Ο Αράλοβ, σοβιετικός πρέσβης στην Άγκυρα, ενημερώθηκε στη Σαμψούντα από τον αρχιστράτηγο Φρούνζε. Ο Φρούνζε του είπε ότι είχε δει πλήθος Έλληνες που είχαν σφαγιαστεί, "βάρβαρα σκοτωμένους Έλληνες -γέρους, παιδιά, γυναίκες". Προειδοποίησε επίσης τον Αράλοβ για το τι επρόκειτο να συναντήσει πτώματα σφαγιασμένων Ελλήνων τους οποίους είχαν απαγάγει από τα σπίτια τους και είχαν σκοτώσει πάνω στους δρόμους.
Για το θέμα αυτό ο Αράλοβ είχε ιδιαίτερη συνομιλία με τον Κεμάλ. Αναφέρει ο ίδιος: "Του είπα (του Κεμάλ) για τις φρικτές σφαγές των Ελλήνων που είχε δει ο Φρούντζε και αργότερα εγώ ο ίδιος. Εχοντας υπ' όψη μου τη συμβουλή του Λένιν να μην θίξω την τουρκική εθνική φιλοτιμία, πρόσεχα πολύ τις λέξεις μου..." Ο Κεμάλ απάντησε ως εξής στις "επισημάνσεις" του Φρούνζε: "Ξέρω αυτές τις βαρβαρότητες. Είμαι κατά της βαρβαρότητας. Εχω δώσει διαταγές να μεταχειρίζονται τους Έλληνες αιχμαλώτους με καλό τρόπο... Πρέπει να καταλάβετε τον λαό μας. Είναι εξαγριωμένοι. Ποιοί πρέπει να κατηγορηθούν για αυτό; Εκείνοι που θέλουν να ιδρύσουν ένα "Ποντιακό κράτος" στην Τουρκία..."
Ο Φρούνζε στο βιβλίο του "Αναμνήσεις από την Τουρκία" γράφει: "Από τους 200.000 Έλληνες που ζούσανε στη Σαμψούντα, τη Σινώπη και την Αμάσεια έμειναν λίγοι μόνο αντάρτες που τριγυρίζουν στα βουνά. Το σύνολο σχεδόν των ηλικιωμένων, των γυναικών και των παιδιών εξορίστηκαν σε άλλες περιοχές με πολύ άχημες συνθήκες. Πληροφορήθηκα ότι οι Τσέτες του Οσμάν Αγά (σ.τ.σ. Τοπάλ Οσμάν) έσπειραν τον πανικό στην πόλη Χάβζα. Έκαψαν, βασάνισαν και σκότωσαν όλους τους Έλληνες και Αρμένιους που βρήκαν μπροστά τους. γκρέμισαν όλες τις γέφυρες. Παντού υπήρχαν σημάδια γκρεμίσματος. Η διαδρομή από την πόλη Καβάκ προς το πέρασμα Χατζηλάρ θα μείνει για πάντα στη μνήμη μου όσο θα ζω. Σε απόσταση 30 χιλιομέτρων συναντούσαμε μόνο πτώματα. Μόνο εγώ μέτρησα 58. Σ' ένα σημείο συναντήσαμε το πτώμα μιας ωταίας κοπέλλας. Της είχανε κόψει το κεφάλι και το τοποθέτησαν κοντά στο χέρι της. Σε κάποιο άλλο σημείο υπήρχε το πτώμα ενός άλλου ωραίου κοριτσιού, 7-8 χρονών, με ξανθά μαλιά και γυμνά πόδια. Φορούσε μόνο ένα παλιό πουκάμισο. Απ' ότι καταλάβαμε, το κοριτσάκι καθώς έκλαιγε, έχωσε το πρόσωπό του στο χώμα, δολοφονημένο από το κάρφωμα της λόγχης του φαντάρου."
Οι Τούρκοι αρνούνται σήμερα τη σφαγή του 1922 – τη σφαγή των Ελλήνων. Κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με αδιάσειστα ντοκουμέντα, τα αποδίδουν στις αναπόφευκτες ακρότητες του πολέμου. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.
Η γενοκτονία των Χριστιανών ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο εξόντωσης όλων των μεινοτήτων της άλλοτε κραταιάς Αυτοκρατορίας. Ένα σχέδιο που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1914, με τον πρώτο διωγμό. Και ολοκληρώθηκε μετά την καταστροφή του 1922.
http://www.geocities.com/pontos1923/pag ... tonia.html
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
-
silver
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 3145
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 29, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κων/νος@Μόντρεαλ-Καναδά.
- Επικοινωνία:
...oι Ρώσοι κομμουνιστές δώσανε όπλα στον Κεμάλ για να χτυπήσει εμάς, του έδωσαν υποστήριξη, απελευθέρωσαν όλους τους Τούρκους στρατιώτες που είχαν συλλάβει αιχμαλώτους όταν μπήκαν στην Τραπεζούντα". Υποστήριζε ότι οι κομμουνιστές κατέδιδαν τις προσπάθειες προμήθειας οπλισμού των ανταρτών από τη Ρωσία και παρέδιδαν Πόντιους στους Τούρκους.
Σ' ένα σημείο συναντήσαμε το πτώμα μιας ωραίας κοπέλλας. Της είχανε κόψει το κεφάλι και το τοποθέτησαν κοντά στο χέρι της. Σε κάποιο άλλο σημείο υπήρχε το πτώμα ενός άλλου ωραίου κοριτσιού, 7-8 χρονών, με ξανθά μαλιά και γυμνά πόδια. Φορούσε μόνο ένα παλιό πουκάμισο. Απ' ότι καταλάβαμε, το κοριτσάκι καθώς έκλαιγε, έχωσε το πρόσωπό του στο χώμα, δολοφονημένο από το κάρφωμα της λόγχης του φαντάρου.
έως πότε, ο Δεσπότης ο Άγιος και ο αληθινός, ου κρίνεις και εκδικείς το αίμα ημών εκ των βαρβάρων μογγόλων των κατοικούντων επί της Ελληνικής Γης;
=============
Οφείλουμε να γνωρίζουμε ποιοί είμαστε, από πού προερχόμαστε και προς τα πού βαδίζουμε. Γι' αυτό και οι γενοκτονίες δεν θα πρέπει να ρίχνονται στον καιάδα της λήθης, γιατί ένα έθνος που λησμονεί και παραθεωρεί την ιστορία του δεν έχει προοπτική.
Μελετώντας τα φρικτά γεγονότα της γενοκτονίας το Ελληνισμού του Πόντου, των αξέχαστων πατρίδων μας, αναλογίζομαι ότι η καλύτερη τιμή για τους ήρωες, αυτούς, τους δικούς μας ανθρώπους, που απέθαναν στον Πόντο, είναι η προάσπιση και διαφύλαξη των ιερών και οσίων της Ελληνορθοδόξου Χριστιανικής παραδόσεως και συγχρόνως η καθόλου πνευματική πρόοδος και ανύψωση της σύγχρονης Ελλάδας
Σ' ένα σημείο συναντήσαμε το πτώμα μιας ωραίας κοπέλλας. Της είχανε κόψει το κεφάλι και το τοποθέτησαν κοντά στο χέρι της. Σε κάποιο άλλο σημείο υπήρχε το πτώμα ενός άλλου ωραίου κοριτσιού, 7-8 χρονών, με ξανθά μαλιά και γυμνά πόδια. Φορούσε μόνο ένα παλιό πουκάμισο. Απ' ότι καταλάβαμε, το κοριτσάκι καθώς έκλαιγε, έχωσε το πρόσωπό του στο χώμα, δολοφονημένο από το κάρφωμα της λόγχης του φαντάρου.
έως πότε, ο Δεσπότης ο Άγιος και ο αληθινός, ου κρίνεις και εκδικείς το αίμα ημών εκ των βαρβάρων μογγόλων των κατοικούντων επί της Ελληνικής Γης;
=============
Οφείλουμε να γνωρίζουμε ποιοί είμαστε, από πού προερχόμαστε και προς τα πού βαδίζουμε. Γι' αυτό και οι γενοκτονίες δεν θα πρέπει να ρίχνονται στον καιάδα της λήθης, γιατί ένα έθνος που λησμονεί και παραθεωρεί την ιστορία του δεν έχει προοπτική.
Μελετώντας τα φρικτά γεγονότα της γενοκτονίας το Ελληνισμού του Πόντου, των αξέχαστων πατρίδων μας, αναλογίζομαι ότι η καλύτερη τιμή για τους ήρωες, αυτούς, τους δικούς μας ανθρώπους, που απέθαναν στον Πόντο, είναι η προάσπιση και διαφύλαξη των ιερών και οσίων της Ελληνορθοδόξου Χριστιανικής παραδόσεως και συγχρόνως η καθόλου πνευματική πρόοδος και ανύψωση της σύγχρονης Ελλάδας