Τι ποσοστό πάει στον Παράδεισο και τι ποσοστό στην κόλαση;

[YiaVi]

Η ερώτηση ήταν ποσοι θα πάνε στον παράδεισο και πόσοι στην κόλαση και όχι πόσοι θα "σωθούν". Η απάντηση λοιπον είναι ότι όλοι θα πάμε στον παράδεισο δηλαδή όλοι θα είμαστε μαζί με τον Θεό το θέμα όμως είναι πόσοι απο εμάς θα είμαστε δεκτικοί στην αγάπη του θεού και θα ζουμε παραδεισένια και πόσοι απο εμας θα είμαστε στην κόλαση μη αποδεχόμενοι την αγάπη του Θεού.

Αρα υπάρχει παράδεισος και κόλαση. Το να λέμε ότι "όλοι θα πάμε στον παράδεισο" είναι ευφημισμός, "πολιτικώς ορθός". Βέβαια, μετά προσθέτουμε το "αλλά", για να είμαστε και μέσα στο πλαίσιο της Ορθόδοξης διδασκαλίας.... Το "αλλά" όμως αναιρεί την έννοια του "παραδείσου". Η θέα του θείου φωτός που άλλους "καίει" (το αλαμπές πυρ) και άλλους φωτίζει είναι μέσα στην ορθόδοξη πατερική παράδοση. Αλλά το να λέμε "όλοι θα πάμε στον παράδεισο" είναι λεκτική αυθαιρεσία για να αρέσουμε στην εποχή μας.

[pascalmaroudis]

Paidia eima ma8hmatikos, alla pisteyw pws ta ma8hmatika einai poly liga gia na perigrapsoun kapoia 8emata...

[NIKOSZ]

"ΕΥΧΟΜΑΙ Η ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
Η ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ"

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

[gas]

Η αγάπη του Θεού είναι παράδεισος

7. Παράδεισος είναι η αγάπη του Θεού. Μέσα σ’ αυτήν υπάρχει η τρυφή όλων των μακαρισμών. Σ’ αυτόν τον παράδεισο ο μακάριος Παύλος τράφηκε με υπερφυσική τροφή. Και αφού γεύθηκε εκεί το ξύλο της ζωής, έκραξε λέγοντας: «αυτά που μάτι δεν τα είδε, ούτε αυτί τα άκουσε, κι ούτε που τα’ βαλε ο λογισμός του ανθρώπου, όσα ετοίμασε ο Θεός για κείνους που τον αγαπούν» (1 Κορ. 2, 9). Από αυτό το ξύλο της ζωής εμποδίστηκαν ο Αδάμ με τη συμβουλή του διαβόλου.
Το ξύλο της ζωής είναι η αγάπη του Θεού, από την οποία εξέπεσε ο Αδάμ και δεν μπόρεσε πια να χαρεί, παρά δούλευε και έχυνε τον ιδρώτα του στη γη των αγκαθιών. Όσοι στερήθηκαν την αγάπη του Θεού, δηλ. τον παράδεισο, τρώνε με την εργασία τους, μέσα στ’ αγκάθια, το ψωμί του ιδρώτα, και αν ακόμη βαδίζουν στον ίσιο δρόμο των αρετών. Είναι το ψωμί που επέτρεψε ο Θεός στον πρωτόπλαστο να φάει μετά την έκπτωσή του. Μέχρι να βρούμε λοιπόν την αγάπη, η εργασία μας είναι στη γη των αγκαθιών και μέσα σ’ αυτά σπέρνουμε και θερίζουμε, κι ας είναι ο σπόρος μας σπόρος δικαιοσύνης. Συνέχεια, λοιπόν, μας κεντάνε τα αγκάθια και, όσο και να δικαιωθούμε, ζούμε μέσα σ’ αυτά με τον ιδρώτα του προσώπου μας.
Όταν όμως μέσα στον έμπονο και δίκαιο αγώνα μας, βρούμε την αγάπη του Θεού, τρεφόμαστε με ουράνιο άρτο και δυναμώνουμε, χωρίς να εργαζόμαστε με αγωνία και χωρίς να κουραζόμαστε, όπως οι χωρίς αγάπη άνθρωποι. Ο ουράνιος άρτος είναι ο Χριστός, που ήρθε κάτω σε μας από τον ουρανό και δίνει στον κόσμο την αιώνια ζωή. Και αυτή η ζωή είναι η τροφή των αγγέλων.
Όποιος βρήκε των αγάπη, κάθε μέρα και ώρα τρώγει το Χριστό κι από αυτό γίνεται αθάνατος (Ιω. 6, 58). Διότι «ο τρώγων – λέει - από τον άρτο που εγώ θα του δώσω, ποτέ (“εις τον αιώνα”) δε θα πεθάνει». Μακάριος λοιπόν είναι εκείνος που τρώγει από τον άρτο της αγάπης, που είναι ο Ιησούς. Ότι βέβαια, αυτός που τρώγει από την αγάπη, τρώγει το Χριστό, το Θεό των πάντων, το μαρτυρεί ο απόστολος Ιωάννης, όταν λέει ότι «ο Θεός είναι αγάπη» (1 Ιω. 4, . Λοιπόν όποιος ζει στην αγάπη, λαμβάνει από το Θεό ως καρπό τη ζωή, και σ’ αυτό τον κόσμο οσφραίνεται από τώρα εκείνο τον αέρα της ανάστασης, στον οποίο εντρυφούν οι κοιμηθέντες δίκαιοι.
Η αγάπη είναι το δείπνο της βασιλεία του Θεού.

8. Η αγάπη είναι η βασιλεία, που μυστικά υποσχέθηκε ο Κύριος στους Αποστόλους ότι θα φάνε στη βασιλεία του. Διότι το «να τρώτε και να πίνετε στο δικό μου τραπέζι στη βασιλεία μου» (Λκ. 22, 30) τί άλλο είναι παρά η αγάπη; Γιατί η αγάπη του Θεού μπορεί να θρέψει τον άνθρωπο, χωρίς αυτός να τρώγει και να πίνει. Η αγάπη, ακόμη, είναι το κρασί που ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου (Ψ. 93, 16). Μακάριος είναι αυτός που ήπιε από τούτο το κρασί. Από αυτό ήπιαν οι ακόλαστοι, και ένιωσαν ντροπή, οι αμαρτωλοί και λησμόνησαν τους δρόμους της αμαρτίας, και οι μέθυσοι και έγιναν νηστευτές, και οι πλούσιοι και πεθύμησαν τη φτώχεια, και οι φτωχοί και πλούτησαν με την ελπίδα, και οι άρρωστοι, και έγιναν υγιείς, και οι αγράμματοι και έγιναν σοφοί. (282 – 3).


Ανθολόγιο απο την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαακ του Σύρου

[gas]

Η ελεημοσύνη του Θεού είναι θαυμαστή

29. Τι θαυμαστή που είναι η ελεημοσύνη του Θεού! Πόσο εκπληκτική είναι η χάρη του Θεού που μας έκτισε! Τι δύναμη μας έδωσε και μας έκρινε ικανούς για όλα! Πόσο άμετρη είναι η καλοσύνη του, που εισάγει την αμαρτωλή μας φύση στην ανάπλαση! Ποιος μπορεί να εξυμνήσει τη δόξα του; Τον παραβάτη των εντολών του και τον βλάσφημο τον ανασταίνει με τη μετάνοια. Τον άνθρωπο που ήταν άμυαλο χώμα τον ανακαινίζει και τον κάνει συνετό και λογικό. Τον διασκορπισμένο και αναίσθητο νου και τις διασκορπισμένες λόγω των αμαρτιών μας αισθήσεις, όλα αυτά, τα κάνει με την αγάπη του λογική φύση, άξια να εννοεί σωστά τα θεία και τα ανθρώπινα. Γιατί αυτός που ζει ακόμη στις αμαρτίες του δεν είναι ικανός να εννοήσει τη χάρη της προσωπικής του ανάστασης. Που είναι, λοιπόν, η κόλαση που θα μας γεμίσει με θλίψη; Και που είναι η κόλαση που μας εκφοβίζει από παντού και υπερνικά την αγάπη του Θεού; Ποια κόλαση και ποια γέεννα του πυρός όταν ο Θεός μας αναστήσει εν δόξη από τον άδη και κάνει τούτο το φθαρτό σώμα μας να ντυθεί την αφθαρσία;
Όσοι έχετε διάκριση, θαυμάστε τα μεγαλεία του Θεού. Ποιος όμως έχει τόσο σοφή και αξιοθαύμαστη διάνοια, που θα μπορέσει να θαυμάσει, όσο αξίζει, τη χάρη του Δημιουργού μας; Η ανταπόδοση των αμετανόητων αμαρτωλών είναι βέβαιη, όμως αντί της δίκαιης ανταπόδοσης ο Κύριος ανταποδίδει την ανάσταση σ’ αυτούς που μετανοούν και, αντί να τιμωρήσει αυτούς που καταπάτησαν το νόμο του, τους ντύνει με την τέλεια δόξα της αφθαρσίας. Αυτή η χάρη, που μας ανασταίνει από την αμαρτία, είναι μεγαλύτερη από εκείνη που μας δόθηκε, όταν από την ανυπαρξία μας έφερε στην κτιστή ύπαρξη. Δόξα στην άμετρή σου χάρη, Κύριε. (244 – 6).


Ανθολόγιο απο την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαακ του Σύρου

[gas]

1. Παράδεισος και Κόλαση
Ο καθένας θα δει την εν Χριστώ δόξα του Θεού και θα φθάσει στον βαθμό εκείνο της τελειώσεως τον οποίο έχει επιλέξει και για τον οποίο έχει εργασθεί. Ακολουθώντας τον Απ. Παύλο, τον Ευαγγελιστή Ιωάννη και την δική τους πείρα οι Πατέρες υποστηρίζουν, ότι θα σωθούν εκείνοι που βλέπουν τον αναστημένο Χριστό δοξασμένο σε αυτή την ζωή, είτε "δι' εσόπτρου εν αινίγματι" μέσω των αδιαλείπτων από την καρδιά προσευχών και ψαλμών, είτε "πρόσωπον προς πρόσωπον" μέσω του δοξασμού. Εκείνοι που δεν Τον βλέπουν έτσι στην ζωή αυτή, θα δουν την δόξα Του ως αιώνια φωτιά που καταναλώνει και εξώτερο σκοτάδι στην άλλη ζωή. Η άκτιστη δόξα, την οποία έχει ο Χριστός εκ φύσεως από τον Πατέρα, είναι παράδεισος για εκείνους, των οποίων η εγωκεντρική και ιδιοτελής αγάπη έχει θεραπευθεί και μεταμορφωθεί σε ανιδιοτελή αγάπη. Όμως η ίδια η δόξα είναι το άκτιστο πυρ το αιώνιο και η κόλαση για εκείνους που επέλεξαν να μείνουν αθεράπευτοι μέσα στην ιδιοτέλειά τους.
Δεν είναι εν προκειμένω σαφείς μόνο η Γραφή και οι Πατέρες, αλλά και οι Ορθόδοξες εικόνες της Κρίσεως. Το ίδιο συμβαίνει και με το χρυσό φως της δόξας το οποίο πηγάζει από τον Χριστό, μέσα στο οποίο περικλείονται οι φίλοι Του, γίνεται κόκκινο καθώς κυλά προς τα κάτω, για ν' αγκαλιάσει, αυτή η ίδια θεία αγάπη, τους "καταραμένους," που την βλέπουν ως δύναμη κολαστική. Αυτή είναι η δόξα και η αγάπη του Χριστού, που καθαρίζει τα αμαρτήματα όλων, αλλά δοξάζει τους μεν και κολάζει τους δε. Όλοι θα οδηγηθούν από το Άγιο Πνεύμα "εις πάσαν την αλήθειαν," δηλαδή θα δουν τον Χριστό μαζί με τους φίλους Του δοξασμένους, αλλά όλοι δεν θα δοξασθούν. "Ους εδικαίωσεν, τούτους και εδόξασεν," κατά τον Απ. Παύλο. Η παραβολή για τον φτωχό Λάζαρο στους κόλπους του Αβραάμ και του πλούσιου στον τόπο των βασάνων είναι σαφής. Ο πλούσιος βλέπει, αλλά δεν μετέχει (Λουκ. 16:19-31).

Η Εκκλησία δεν στέλνει κανένα στον παράδεισο ή στην κόλαση, αλλά προετοιμάζει τους πιστούς για την δοξασμένη εικόνα του Χριστού την οποία θα έχουν όλοι οι άνθρωποι. Ο Θεός αγαπά τον κολασμένο τόσο, όσο και τους αγίους. Θέλει την θεραπεία όλων, αλλά όλοι δεν δέχονται την θεραπεία, που Αυτός προσφέρει. Αυτό σημαίνει, ότι η άφεση αμαρτιών δεν είναι αρκετή προετοιμασία για να δει κανείς τον Χριστό δοξασμένο και να δοξασθεί.
Είναι φανερό ότι δεν έχει θέση στην Ορθόδοξη Παράδοση η Φραγκο-Λατινική Παράδοση κατά την οποία οι σωζόμενοι είναι εκείνοι για τους οποίους ο Χριστός δήθεν δυσφήμησε τον Πατέρα του. Ερμηνεύοντας το 2 Κορ. 5:19, π.χ., ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος λέει, "Καταλλάγητε τω Θεώ. Και ουκ είπε, καταλάξατε εαυτοίς τον Θεόν, ου γαρ εκείνός εστιν ο εχθραίνων, αλλ' ημείς, Θεός γαρ ουδέποτε εχθραίνει." Μέσα στα παραπάνω πλαίσια κατανόησε το Ρωμαϊκό Κράτος την θεραπευτική και τελειωτική αποστολή της Εκκλησίας στον κόσμο αυτόν για το γενικό όφελος της κοινωνίας. Αλλιώς δεν διαφέρουν κατ' ουσία μεταξύ τους οι θρησκείες, που υπόσχονται την μετά θάνατο ικανοποίηση, αντί στον κόσμο αυτόν της θεραπείας της νόσου της επιθυμίας για ευδαιμονία.
Π.ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΜΑΝΙΔΟΥ

[Thomas15n]

Ο Στάρετς Λαυρέντιος της Ρωσίας έχει πεί ότι όσοι πάνε στον Παράδεισο είναι σαν τους πιστούς που πάνε στην εκκλησία μία καθημερινή, ενώ όσοι πάνε στην κόλαση είναι σαν τους πιστούς που πάνε στην εκκλησία μία μεγάλη εορτή, και κατά τα έσχατα η κόλαση θα γεμίση με νεολαία, και θα είναι στοιβαγμένοι στην κόλαση όπως οι παστές ρέγγες στα βαρέλια. Τώρα όμως γιά ποσοστά τί τα ψάχνουμε, γκάλοπ θα κάνουμε το θεωρώ ανούσιο, ας κοιτάξει ο καθένας να σώσει τον εαυτό και "αν" μπορεί να βοηθήσει και κάποιον άλλο έχει καλώς τα περαιτέρω είναι περιττά.

YOU WILL LIVE TO SEE ANTICHRIST!

Accompanied by two keleinitsy [lay-sisters], the igumeny [abbess] of the Domnitskaya Convent came to have tea with batiushka [father (dim. aff.)] Lavrentii. During dinner, he said: “You and I, matushka - igumenya [abbess-mother (dim. aff.)], will not live to see antichrist; but, these -- your kelelnitsy, will live to see him!” That was in 1948. Both nuns had been born in 1923. Monakhinya [nun] N. was the one who told the story.

I NEED TO SEE

Whenever Fr. Lavrentii would sit down at table to dine, while waiting for everyone to gather together, he would say: “I am not hungry, but I need to see you all, and to speak with you a little concerning what lies ahead for all of you.” Then he would weep and say: “If you but knew what fate awaits men and what lies ahead for you. If you but knew how people suffer in hell!”

AND HOW HE WILL RECOIL!

This was recorded from the words of Sister M. Batiushka Lavrentii would say: “Do not be astonished when you hear that people are praying in every which way in the churches. When those in their golden-caps [archi- and proto-hieratical mitres] forbid the reading of the Psalter -- and, later, of the hours -- then will the Lord endure but a little; and, O how He will then recoil from them! The Second Coming is now no longer far-distant!”

REMEMBER THIS!

“This happened when my father was yet alive,” I. M. would recall, concerning her conversation with batiushka Lavrentii. “We were extremely poor, incapable of regaining our senses after the destruction of the war. I went to see starets [elder] Lavrentii, in order to ask him to bless me, that I might secretly wear a podriasnik [an under-cassock, (to be a secret nun)]; but he said to me: “Not all who are in the world will perish; nor will everyone in a monastery be saved! Do you understand? It is not yet time.” Again I began to implore him [to grant me his permission] to enter a women’s monastery, for it is so extremely difficult for one to save oneself in the world, but batiushka said to me: “Monks and schema-monks in the monasteries will attain unto the seventh Heaven; but if you only knew what awaits those virgins who live in the world! The Lord will tell those schema-bearers to make way for these secret ones who did not live in a monastery. And these latter will exceedingly precede the former ! Do you understand that, before God, the secret ones will be superior to those in the monasteries? Do you understand?” the starets asked. “I understand nothing,” was my reply. “Then remember what I just told you, at least!” batiushka said.”

IF ONE LIVES ACCORDING TO THE LAW OF LOVE

A certain pious widow had a dream: “I saw, as it were, batiushka Lavrentii of Chernigov in the Trinity Convent, with its inhabitants. There were many sisters there, and the choir was chanting: “Rejoice, O Tsaritsa”. Then, suddenly, the starets rose up in the air, but there were only a few matushki (mother nuns) with him seven or eight total! I ran to ask him: “Why had so few nuns risen up?”, but upon uttering these words, I awoke, without having received an answer.”

”When I went to see Fr. Lavrentii, he said: “It is as you dreamed it! Had they lived in accordance with the Law of Love, then everything would have been fine. If someone has a piece of bread, it is in order that he might share it with another, who would then offer up a prayer for him. Thus, both would receive their largesse, and all would have been saved! But, with us, it is just the opposite: the one who has the piece of bread stirs up great rows. That is why there are so few who are lifted up, because there is no love!”

FEW ARE SAVED

The venerable Fr. Lavrentii of Chernigov would frequently repeat that souls go to hell just like people come out of a church on a feastday; but they go to Heaven like people go to church on a weekday. Batiushka would frequently sit and weep: he pitied the people who were perishing. “How many people there are, who are packed in the inferno like herring in a barrel,” starets Lavrentii would say. His spiritual children would console him, but he would reply, through his tears: “You do not see. If you could but see... How pitiful it is! And in the last days, hell will be filled with young people.”

TWIRL THIS AROUND YOUR MOUSTACHE

“And I say unto you, and with great regret do I say it, that you will be buying houses, and killing time by adorning large and lovely monastic buildings. But you will have no time for prayer, although you made a vow of non-possession! It will not be difficult to be saved during the last days, but wisely so. The one who overcomes all these temptations, the same will be saved! Such one will be among the first. The former will be like unto lamps; the latter will be like the sun. You have other dwellings prepared for you. So listen, and twirl this around your moustache!” Thus did the venerable starets, gazing into the future with his perspicacious mind, admonish his many, many spiritual children.

A FRIGHTFUL TIME

“Not long before antichrist is enthroned, even those churches that have been closed will be repaired and restored -- not only their exteriors, but their interiors, as well. They will gild the cupolas of bell-towers and cathedrals, alike; and when they have completed the main one, then will the time have come for antichrist to be enthroned. Pray that the Lord might lengthen that time, that we might be encouraged and sustained; it is a frightful time that awaits us. The restoration of the cathedrals will continue up to the very moment that antichrist is crowned. We will have unprecedented splendour,” Starets Lavrentii would say.

“Do you see how craftily and insidiously all this is being prepared?” Batiushka would continue, tearfully. “All the cathedrals will be exceedingly splendid, as never before, but you must not attend these cathedrals, for the Bloodless Sacrifice of Jesus Christ will not be offered there. Remember, there will be churches, but Orthodox Christians must not attend them, as the entire ‘synagogue of Satan’ (Apoc. 2.9) will be gathered there! I repeat yet again that one must not attend those cathedrals; there will be no grace in them!”

CONCERNING ANTICHRIST

“Antichrist will be crowned king in a splendid rebuilt temple in Jerusalem, with the clergy and the Patriarch of Russia participating [in his coronation]. There will be free ingress and egress from Jerusalem for everyone, but do not attempt to go there then, as everything will have been done so as to ‘deceive.’ (Matt. 24.24) He [antichrist] will be exceedingly learned in all satanic wiles and will show great signs. The entire world will hear and see him. He will ‘stamp’ his people with satan’s seal; he will hate Orthodox Russia,” the venerable Starets Lavrentii of Chernigov would say.

THERE IS NO NEED TO BE AFRAID

To a certain deacon who is yet alive, but who is now quite aged, Batiushka Lavrentii forthrightly said:

“You will live to see the time when antichrist comes to power. Do not be afraid, but tell everyone that this is he
-- and that there is no need to be afraid! There will be a war, and where it passes, there will be none left alive! But, prior to that time, the Lord will send minor ailments to the weak and they will die, for during antichrist’s time there will no longer be any death. The Third World War will not be for repentance, but for annihilation; but the Lord will leave the strongest alive, that they might confront him [antichrist].

THE SUPREME “PEACE-MAKER”

The venerable Starets Lavrentii of Chernigov spoke frequently of antichrist, saying:

“There will come a time when they will fight and fight, and a world war will break out. And in the very thick of it, they will say, ‘Let us choose for ourselves a single king over all the inhabited earth.’ And they will elect him! They will elect antichrist as the universal king and supreme ‘peace-maker’ of the world. It will be necessary to listen carefully; it will be necessary to exercise caution! As soon as they begin to vote for one single man in all the world, know that it is none other than himself, and that it is forbidden [to Orthodox Christians] to vote [for him].”

ALL [MY] WORDS ARE TRUE!

Batiushka Lavrentii was sitting in the choir-loft, speaking of the last days and of the end of this world, relating the details of antichrist’s enthronement over those who have fallen away from God... And priests Nikifor, Grigorii and Vasilii Ganzin objected to Fr. Lavrentii that he had also spoken differently concerning these things. But he replied to them: “Fathers and brothers, there is one thing that you neither know nor understand; I speak not only of Russia, but of the whole world! All my words concerning future events are true, because the Holy Spirit has revealed them to me by [His] grace.”

FOR A SHORT WHILE

Schema-Archimandrite Feofan related that Batiushka Lavrentii would joyfully say, with a smile: “The Russian people will repent of deadly sins: that they allowed ... [antichristian] impiety to hold sway in Russia; that they did not defend God’s Anointed Tsar, the Orthodox churches and monasteries, and all that is holy and sacred in Russia. They despised piety and came to love demonic impiety. But there will be a spiritual upheaval! And Russia, together with all the Slavic nations and lands, will constitute a mighty Tsardom. She will be governed by an Orthodox Tsar, by God’s Anointed One. Because of him, all schisms and heresies will vanish away in Russia. There will be no persecution of the Orthodox Church. The Lord will have mercy on Holy Russia because the dreadful time preceding that of antichrist has already taken place in her. Even antichrist himself will fear the Russian Orthodox Tsar - Samoderzhets [Tsar - Autocrat]. But all the other nations, save only Russia and the Slavic lands, will be ruled by antichrist and will undergo all the horrors and torments written of in Holy Scripture. In Russia, however, there will be rejoicing and a blossoming of faith -- but only for a short while, for the Dread Judge will come to try both the living and the dead.”

CONCERNING ANTICHRIST’S PERSON IN THE HOLY PLACE

“Blessed and thrice-blessed is the man who will not desire to do so and, hence, will not see the God-abominated person of antichrist. Whosoever will see him and hear his blasphemous words promising all earthly blessings, the same will be seduced and will go forth to worship him. And they will perish, along with him, as far as eternal life is concerned; they will burn in eternal fire!” We asked the venerable one, “How shall this be?” And he answered us with tears, [saying]:”The abomination of desolation will stand in the holy place and will show-forth the foul seducers of the world who, working false miracles, will deceive all such men as have fallen away from God. And, after them, antichrist will appear! The entire world will see him at one and the same time.” To the question “Where in the holy place -- in church?” venerable Lavrentii said; “Not in church, but in the home! Beforetimes, a table used to stand in the corner wherein the holy icons were. Then, however, that space will be occupied by seductive instruments for the deception of men. Many who have departed away from the Truth will say, ‘we need to watch and hear the news.’ And it is in the news that antichrist will appear; and they will accept him.”

[nkope]

Σ΄όποιον πλησιάσει έστω και στο ελάχιστο το νόημα της Θείας Αγάπης, όπως ο Όσιος Σιλουανός ή ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος, είναι αφόρητη η ιδέα ότι έστω και ένα λογικό πλάσμα του Θεού άνθρωπος ή άγγελος θα βρεθεί μετά την Τελική Κρίση αιώνια καταδικασμένο να βρίσκεται μακριά από το Φως και την Αγάπη του Κυρίου μας.

Είναι λάθος και μόνο να σκεφτόμαστε και ν΄αναλύουμε με ψυχρούς αριθμούς ότι θα υπάρξουν συνάνθρωποί μας, αδέλφια μας, μέλη δικά μας, γιατί όλοι μέλη του ίδιου σώματος είμαστε, που δεν θ΄αξιωθούν τις Ουράνιας Βασιλείας.

Κάθε άνθρωπος που χάνεται, είναι μια μεγάλη απώλεια για τον Κύριό μας, κι επομένως και για μας, αφού σαν εικόνες Του, αν αξιωθούμε να ζήσουμε το Μεγαλείο της Αγάπης, τότε κι εμείς θα νοιώθουμε όπως κι Εκείνος.

Επομένως το θέμα θά ΄πρεπε να μας προκαλεί αφόρητο πόνο ακόμη και να το συζητάμε. Είναι σαν να ρωτάμε, σύμφωνα με τις στατιστικές πόσα απ΄τ΄αγαπημένα μας πρόσωπα θα πεθάνουν από αυτοκινητιστικό δυστύχημα τα επόμενα χρόνια. Είναι πιθανό μεν αλλά αφόρητο και να το σκεπτόμαστε.

[ICXC_NIKA]

Σ΄όποιον πλησιάσει έστω και στο ελάχιστο το νόημα της Θείας Αγάπης, όπως ο Όσιος Σιλουανός ή ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος, είναι αφόρητη η ιδέα ότι έστω και ένα λογικό πλάσμα του Θεού άνθρωπος ή άγγελος θα βρεθεί μετά την Τελική Κρίση αιώνια καταδικασμένο να βρίσκεται μακριά από το Φως και την Αγάπη του Κυρίου μας.

Είναι λάθος και μόνο να σκεφτόμαστε και ν΄αναλύουμε με ψυχρούς αριθμούς ότι θα υπάρξουν συνάνθρωποί μας, αδέλφια μας, μέλη δικά μας, γιατί όλοι μέλη του ίδιου σώματος είμαστε, που δεν θ΄αξιωθούν τις Ουράνιας Βασιλείας.

Κάθε άνθρωπος που χάνεται, είναι μια μεγάλη απώλεια για τον Κύριό μας, κι επομένως και για μας, αφού σαν εικόνες Του, αν αξιωθούμε να ζήσουμε το Μεγαλείο της Αγάπης, τότε κι εμείς θα νοιώθουμε όπως κι Εκείνος.

Επομένως το θέμα θά ΄πρεπε να μας προκαλεί αφόρητο πόνο ακόμη και να το συζητάμε. Είναι σαν να ρωτάμε, σύμφωνα με τις στατιστικές πόσα απ΄τ΄αγαπημένα μας πρόσωπα θα πεθάνουν από αυτοκινητιστικό δυστύχημα τα επόμενα χρόνια. Είναι πιθανό μεν αλλά αφόρητο και να το σκεπτόμαστε.

Ναι εχεις δικιο οτι ειναι φρικτο. Αλλα ρωταω γιατι μπορω και εγω ή και εσυ να εισαι στο ποσοστο που παει στην κολαση. Αυτο το ξερει μονο ο Θεος.
Επισης αμα ξερεις απο πριν οτι ειναι πολυ μικρο το ποσοστο , μαθαινεις να προσεχεις περισσοτερο.
Μακαρι να πανε ολοι οι ανθρωποι στον παραδεισο γιατι η κολαση ειναι πολυ απαισια. Και τι κριμα , εδω μια ζωη να ζεις κοπιαζοντας και με χιλια βασανα και μετα τον θανατο να αρχιζουν αλλα πολυ περισσοτερα βασανα τα οποια θα ειναι και αιωνια ! Αυτο ειναι πραγματικη τραγωδια.

[nkope]

Εμείς φίλε μου δεν έχουμε παρά να ζούμε με μετάνοια και πνευματικό αγώνα και να ελπίζουμε στην Αγάπη και το Έλεος του Κυρίου. Κι όταν καμιά φοοά προλαβαίνουμε απ' τις αμαρτίες μας ας ευχόμαστε και για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων που πέρασαν ποτέ και θα περάσουν στο μέλλον απ΄αυτή τη δοκιμασία της παρούσας ζωής.