Από κάπου το ψάρεψα στο διαδύκτιο ...τελικά είμαστε ;
Συντονιστής: Συντονιστές
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Άδελφια, όλη η ζωή ημών των αμαρτωλων κινείται μεταξύ εγωκεντρισμού, που προκαλεί τη λαιμαργία, τη μοιχεία και την πορνεία (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής) και του καθωσπρεπισμού και του ευσεβισμού.
Μεταξύ της μιας υπερβολής και της άλλης, υπάρχει ο τίμιος αγώνας, η ταπείνωση κι η υποταγή στο θέλημα του Θεού και πάνω απ΄όλα η διάκριση.
Καταλαβαίνω τους περισσότερους από σας, που περνάτε αυτά που πέρασα κι έγώ πριν πολλά χρόνια και πρέπει να ομολογήσω ότι δεν βγήκα αλώβητος.
Όμως θα σας πω το εξής κι ελπίζω να σας βοηθήσει: Για ότι κάνετε στη ζωή σας, και προπαντώς αυτό αφορά τις σαρκικές αμαρτίες, ακόμη κι όταν θά ΄χετε συγχωρηθεί γι αυτό απ΄το Θεό μέσω της ειλικρινούς μετάνοιας και του Μυστηρίου της Θείας Εξομολόγησης, θα το πληρώσετε πολύ ακριβά, γιατί κάθε τόσο ο διάβολος θα το χρησιμοποιεί για να σας επιτίθεται με σκοπό να σας παρασύρει και πάλι. Όσο πιο προσεκτικός είναι κάποιος στην αρχή της ζωής του, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να τα βγάλει πέρα με επιτυχία στον αγώνα του για τη Βασιλεία των Ουρανών. Όσο περισσότερες και πιο βαριές αμαρτίες κάνει στην αρχή της ζωής του τόσο πιο πολύ θα πονέσει στη συνέχεια και θα φτάσει μέχρι θανάτου (του εαυτού του) για ν΄απαλλαγεί απ΄αυτές.
Μεταξύ της μιας υπερβολής και της άλλης, υπάρχει ο τίμιος αγώνας, η ταπείνωση κι η υποταγή στο θέλημα του Θεού και πάνω απ΄όλα η διάκριση.
Καταλαβαίνω τους περισσότερους από σας, που περνάτε αυτά που πέρασα κι έγώ πριν πολλά χρόνια και πρέπει να ομολογήσω ότι δεν βγήκα αλώβητος.
Όμως θα σας πω το εξής κι ελπίζω να σας βοηθήσει: Για ότι κάνετε στη ζωή σας, και προπαντώς αυτό αφορά τις σαρκικές αμαρτίες, ακόμη κι όταν θά ΄χετε συγχωρηθεί γι αυτό απ΄το Θεό μέσω της ειλικρινούς μετάνοιας και του Μυστηρίου της Θείας Εξομολόγησης, θα το πληρώσετε πολύ ακριβά, γιατί κάθε τόσο ο διάβολος θα το χρησιμοποιεί για να σας επιτίθεται με σκοπό να σας παρασύρει και πάλι. Όσο πιο προσεκτικός είναι κάποιος στην αρχή της ζωής του, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να τα βγάλει πέρα με επιτυχία στον αγώνα του για τη Βασιλεία των Ουρανών. Όσο περισσότερες και πιο βαριές αμαρτίες κάνει στην αρχή της ζωής του τόσο πιο πολύ θα πονέσει στη συνέχεια και θα φτάσει μέχρι θανάτου (του εαυτού του) για ν΄απαλλαγεί απ΄αυτές.
Προσυπογράφω μεγάλε Νεοκόπεnkope έγραψε:Άδελφια, όλη η ζωή ημών των αμαρτωλων κινείται μεταξύ εγωκεντρισμού, που προκαλεί τη λαιμαργία, τη μοιχεία και την πορνεία (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής) και του καθωσπρεπισμού και του ευσεβισμού.
Μεταξύ της μιας υπερβολής και της άλλης, υπάρχει ο τίμιος αγώνας, η ταπείνωση κι η υποταγή στο θέλημα του Θεού και πάνω απ΄όλα η διάκριση.
Καταλαβαίνω τους περισσότερους από σας, που περνάτε αυτά που πέρασα κι έγώ πριν πολλά χρόνια και πρέπει να ομολογήσω ότι δεν βγήκα αλώβητος.
Όμως θα σας πω το εξής κι ελπίζω να σας βοηθήσει: Για ότι κάνετε στη ζωή σας, και προπαντώς αυτό αφορά τις σαρκικές αμαρτίες, ακόμη κι όταν θά ΄χετε συγχωρηθεί γι αυτό απ΄το Θεό μέσω της ειλικρινούς μετάνοιας και του Μυστηρίου της Θείας Εξομολόγησης, θα το πληρώσετε πολύ ακριβά, γιατί κάθε τόσο ο διάβολος θα το χρησιμοποιεί για να σας επιτίθεται με σκοπό να σας παρασύρει και πάλι. Όσο πιο προσεκτικός είναι κάποιος στην αρχή της ζωής του, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να τα βγάλει πέρα με επιτυχία στον αγώνα του για τη Βασιλεία των Ουρανών. Όσο περισσότερες και πιο βαριές αμαρτίες κάνει στην αρχή της ζωής του τόσο πιο πολύ θα πονέσει στη συνέχεια και θα φτάσει μέχρι θανάτου (του εαυτού του) για ν΄απαλλαγεί απ΄αυτές.
Ιωνάς
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
-
silver
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3145
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 29, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κων/νος@Μόντρεαλ-Καναδά.
- Επικοινωνία:
O Micha έγραψε :
ελπίζω να μην έχεις ξεχάσει, ο Ιούδας και οι όμοιοί του, είναι ακόμη κάτω...
Θυμήσου, αν δεν θέλεις να έχεις εκπλήξεις:
"Μετά φόβου και τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε", και αυτό το έχει γράψει ο Απόστολός Του, μετά την ένδοξο ανάστασή Του !!!
================
Το σκοινί με το οποίο κρέμασαν, τον Άγιον Γρηγόριον τον Ε’, έγινε σύμβολο αντίστασης των Ελλήνων απέναντι σε κάθε κατακτητή. Γιατί συμβόλισε, έκτοτε, την εσωτερική ψυχική δύναμή μας. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά οι Έλληνες, χάρη στην Εκκλησία, όπως αναγνωρίζουν οι ιστορικοί, κατάφεραν να διατηρήσουν άσβεστη τη φλόγα της ελευθερίας. Η Εκκλησία ήταν η μοναδική οργανωμένη δύναμη, η οποία κατάφερε να διαφυλάξει τη γλώσσα, την παράδοση, την εθνική αυτοσυνειδησία και την ιστορία μέσα στα στήθη των υπόδουλων ραγιάδων. Ο υπέροχος λαός μας έχει πολλά προτερήματα, αλλά και ελαττώματα και στη διάρκεια του αγώνα εμφανίστηκαν και τα δύο. Ένα μεγάλο ελάττωμά μας είναι ο διχασμός, ο οποίος έρχεται, πολλές φορές, να διαλύσει τις δυνάμεις του έθνους και να παρουσιάσει τους Έλληνες να αλληλοτρώγονται.
Αδελφέ Μιχάλη, ναι ο Ιησούς κατέβηκε στον Άδη και τα κανε λαμπόγυαλο,Επίσης πες του πως ο Ιησούς κατέβηκε στον Αδη και τα κανε λαμπογυαλο.Το έκανε καλοκαιρινό το μαγαζί !!! και πως ο άδης κι ο θάνατος χασανε τ αυγά και τα πασχάλια...τα ταγκαλάκια πάθανε μεγάλη νίλα!!τους ηρθε απο εκεί που δεν το περίμεναν!
ελπίζω να μην έχεις ξεχάσει, ο Ιούδας και οι όμοιοί του, είναι ακόμη κάτω...
Θυμήσου, αν δεν θέλεις να έχεις εκπλήξεις:
"Μετά φόβου και τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε", και αυτό το έχει γράψει ο Απόστολός Του, μετά την ένδοξο ανάστασή Του !!!
================
Το σκοινί με το οποίο κρέμασαν, τον Άγιον Γρηγόριον τον Ε’, έγινε σύμβολο αντίστασης των Ελλήνων απέναντι σε κάθε κατακτητή. Γιατί συμβόλισε, έκτοτε, την εσωτερική ψυχική δύναμή μας. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά οι Έλληνες, χάρη στην Εκκλησία, όπως αναγνωρίζουν οι ιστορικοί, κατάφεραν να διατηρήσουν άσβεστη τη φλόγα της ελευθερίας. Η Εκκλησία ήταν η μοναδική οργανωμένη δύναμη, η οποία κατάφερε να διαφυλάξει τη γλώσσα, την παράδοση, την εθνική αυτοσυνειδησία και την ιστορία μέσα στα στήθη των υπόδουλων ραγιάδων. Ο υπέροχος λαός μας έχει πολλά προτερήματα, αλλά και ελαττώματα και στη διάρκεια του αγώνα εμφανίστηκαν και τα δύο. Ένα μεγάλο ελάττωμά μας είναι ο διχασμός, ο οποίος έρχεται, πολλές φορές, να διαλύσει τις δυνάμεις του έθνους και να παρουσιάσει τους Έλληνες να αλληλοτρώγονται.
-
Misha
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3872
- Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
- Επικοινωνία:
-"Εκείνο που σώζει και φτιάχνει καλά παιδιά είναι η ζωή των γονέων μέσα στο σπίτι. Οι γονείς πρέπει να δοθούνε στην αγάπη του Θεού. Πρέπει να γίνουμε άγιοι κοντά στα παιδιά με την πραότητά τους, την υπομονή τους, την αγάπη τους. Να βάζουμε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, ενθουσιασμό κι αγάπη στα παιδιά. Και η χαρά που θα τους έλθει, η αγιοσύνη που θα τους έχει επισκεφθεί, θα εξακοντίσει στα παιδιά την Χάρη. Για την κακή συμπεριφορά των παιδιών φταίνε γενικά οι γονείς. Δεν τα σώζουν ούτε οι συμβουλές, ούτε η πειθαρχία, ούτε η αυστηρότητα. Αν δεν αγιάζονται οι γονείς, αν δεν αγωνίζονται, κάνουν μεγάλα λάθη και μεταδίδουν το κακό που έχουν μέσα τους. "
Γέρων Πορφύριος
XΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ,ΧΑΡΑ ΜΟΥ!!! όσιος Σεραφειμ του Σάρωφ
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />
-
silver
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3145
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 29, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κων/νος@Μόντρεαλ-Καναδά.
- Επικοινωνία:
Ο AUONITHS έγραψε :
Να χαίρεσαι την διάκρισή σου, αδελφέ!
==============
Με τη μάθηση αποκτά ο άνθρωπος την αυτοσυνειδησία του γνωρίζοντος, την βεβαιότητα και την αίσθηση ότι είναι επα-ίων. Γνωρίζει τάχα τα πάντα, οπότε ακολουθεί η έπαρση, η κενοδοξία, η υπερηφάνεια. Το δε χειρότερο είναι η οίηση, που όποιος προσβάλλεται από το δαίμονα αυτό, πολύ δύσκολα θεραπεύεται. Κι αυτό, γιατί, όπως λένε οι σοφοί, το πνεύμα της οιήσεως επικάθεται στο κέντρο της νοήσεως και δεν αφήνει το νού να δή την αλήθεια. Αν δε λάβη κανείς υπ’ όψη ότι οι αρρώστειες αυτές της ψυχής υπάρχουν σπερματικά στις ψυχές μας σαν αδαμιαία κληροδοσία, τότε είμαστε όλοι προσβεβλημένοι, αφού «τη εφέσει του καρπού της γνώσεως εκπεπτώκαμεν…», κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και την δογματική παράδοση της Εκκλησίας. Συνεπώς η ίδια η έφεση του ειδέναι γεννάει την φυσίωση, οπότε η αυτοσυνειδησία της γνώσεως από τους παιδευθέντες είναι μάλλον πρόσκομμα στην οδό του αγιασμού, θεμελιώδη θέση της οποίας κατέχει η ταπείνωση, που είναι η επίγνωση της αλήθειας.
Επειδή ο "καυγάς" συμπεριλαμβάνει δύο αδελφούς, ελπίζεις τουλάχιστον ο Μιχάλης, που είναι τόσο διακριτικός, να χαλαρώσει. Αυτονόητο, δεν ελπίζεις τίποτα από τον "΄αλλο", τον "μη διακριτικό".....Χαλαρώστε λεβέντες ...τουλάχιστον για το Μιχαήλ που είναι τόσο διακριτικός πάντα…
Να χαίρεσαι την διάκρισή σου, αδελφέ!
==============
Με τη μάθηση αποκτά ο άνθρωπος την αυτοσυνειδησία του γνωρίζοντος, την βεβαιότητα και την αίσθηση ότι είναι επα-ίων. Γνωρίζει τάχα τα πάντα, οπότε ακολουθεί η έπαρση, η κενοδοξία, η υπερηφάνεια. Το δε χειρότερο είναι η οίηση, που όποιος προσβάλλεται από το δαίμονα αυτό, πολύ δύσκολα θεραπεύεται. Κι αυτό, γιατί, όπως λένε οι σοφοί, το πνεύμα της οιήσεως επικάθεται στο κέντρο της νοήσεως και δεν αφήνει το νού να δή την αλήθεια. Αν δε λάβη κανείς υπ’ όψη ότι οι αρρώστειες αυτές της ψυχής υπάρχουν σπερματικά στις ψυχές μας σαν αδαμιαία κληροδοσία, τότε είμαστε όλοι προσβεβλημένοι, αφού «τη εφέσει του καρπού της γνώσεως εκπεπτώκαμεν…», κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και την δογματική παράδοση της Εκκλησίας. Συνεπώς η ίδια η έφεση του ειδέναι γεννάει την φυσίωση, οπότε η αυτοσυνειδησία της γνώσεως από τους παιδευθέντες είναι μάλλον πρόσκομμα στην οδό του αγιασμού, θεμελιώδη θέση της οποίας κατέχει η ταπείνωση, που είναι η επίγνωση της αλήθειας.
-
Misha
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3872
- Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
- Επικοινωνία:
Δεν είναι αρκετό να είναι οι γονείς ευσεβείς. Πρέπει να μην καταπιέζουν τα παιδιά, για να τα κάνουν καλά με τη βία. Είναι δυνατό να διώξομε τα παιδιά απʼ τον Χριστό, όταν ακολουθούμε τα της θρησκείας με εγωισμό. Τα παιδιά δεν θέλουν καταπίεση. Μην τα εξαναγκάζετε να σας ακολουθήσουν στην εκκλησία. Μπορείτε να πείτε: «Όποιος θέλει, μπορεί να έλθει τώρα μαζί μου ή αργότερα». Αφήστε να μιλήσει στις ψυχές τους ο Θεός. Η αιτία που μερικών ευσεβών γονέων τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν, γίνονται ατίθασα κι αφήνουν και την Εκκλησία κι όλα και τρέχουν αλλού να ικανοποιηθούν είναι αυτή η καταπίεση που τους ασκούν οι «καλοί» γονείς. Οι τάχα «ευσεβείς» γονείς, που είχαν τη φροντίδα να κάνουν τα παιδιά τους «καλούς χριστιανούς», μʼ αυτή την αγάπη τους, την ανθρώπινη, τα καταπίεσαν κι έγινε το αντίθετο. Πιέζονται, δηλαδή, όταν είναι μικρά τα παιδιά κι όταν γίνουν δεκάξι χρονώ, δεκαεφτά ή δεκαοχτώ, φθάνουν στο αντίθετο αποτέλεσμα.
Γέρων Πορφύριος
XΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ,ΧΑΡΑ ΜΟΥ!!! όσιος Σεραφειμ του Σάρωφ
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />
-
silver
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3145
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 29, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κων/νος@Μόντρεαλ-Καναδά.
- Επικοινωνία:
Ο Μicha έγραψε :
Αν γνώριζες την ηλικία μου και την οικογενειακή μου κατάσταση, δεν θα έγραφες αυτά που γράφεις. Έτσι μπορεί κάποιος να υποθέσει, ότι ο φωτισμός σου για τον Σίλβερ, είναι για κλάματα! Πρόσεχε την πηγή του "φωτισμού" σου......
================
Με τη μάθηση αποκτά ο άνθρωπος την αυτοσυνειδησία του γνωρίζοντος, την βεβαιότητα και την αίσθηση ότι είναι επα-ίων. Γνωρίζει τάχα τα πάντα, οπότε ακολουθεί η έπαρση, η κενοδοξία, η υπερηφάνεια. Το δε χειρότερο είναι η οίηση, που όποιος προσβάλλεται από το δαίμονα αυτό, πολύ δύσκολα θεραπεύεται. Κι αυτό, γιατί, όπως λένε οι σοφοί, το πνεύμα της οιήσεως επικάθεται στο κέντρο της νοήσεως και δεν αφήνει το νού να δή την αλήθεια. Αν δε λάβη κανείς υπ’ όψη ότι οι αρρώστειες αυτές της ψυχής υπάρχουν σπερματικά στις ψυχές μας σαν αδαμιαία κληροδοσία, τότε είμαστε όλοι προσβεβλημένοι, αφού «τη εφέσει του καρπού της γνώσεως εκπεπτώκαμεν…», κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και την δογματική παράδοση της Εκκλησίας. Συνεπώς η ίδια η έφεση του ειδέναι γεννάει την φυσίωση, οπότε η αυτοσυνειδησία της γνώσεως από τους παιδευθέντες είναι μάλλον πρόσκομμα στην οδό του αγιασμού, θεμελιώδη θέση της οποίας κατέχει η ταπείνωση, που είναι η επίγνωση της αλήθειας.
Δεν είναι αρκετό να είναι οι γονείς ευσεβείς. Πρέπει να μην καταπιέζουν τα παιδιά, για να τα κάνουν καλά με τη βία. Είναι δυνατό να διώξομε τα παιδιά απʼ τον Χριστό, όταν ακολουθούμε τα της θρησκείας με εγωισμό. Τα παιδιά δεν θέλουν καταπίεση. Μην τα εξαναγκάζετε να σας ακολουθήσουν στην εκκλησία. Μπορείτε να πείτε: «Όποιος θέλει, μπορεί να έλθει τώρα μαζί μου ή αργότερα». Αφήστε να μιλήσει στις ψυχές τους ο Θεός. Η αιτία που μερικών ευσεβών γονέων τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν, γίνονται ατίθασα κι αφήνουν και την Εκκλησία κι όλα και τρέχουν αλλού να ικανοποιηθούν είναι αυτή η καταπίεση που τους ασκούν οι «καλοί» γονείς. Οι τάχα «ευσεβείς» γονείς, που είχαν τη φροντίδα να κάνουν τα παιδιά τους «καλούς χριστιανούς», μʼ αυτή την αγάπη τους, την ανθρώπινη, τα καταπίεσαν κι έγινε το αντίθετο. Πιέζονται, δηλαδή, όταν είναι μικρά τα παιδιά κι όταν γίνουν δεκάξι χρονώ, δεκαεφτά ή δεκαοχτώ, φθάνουν στο αντίθετο αποτέλεσμα.
Αν γνώριζες την ηλικία μου και την οικογενειακή μου κατάσταση, δεν θα έγραφες αυτά που γράφεις. Έτσι μπορεί κάποιος να υποθέσει, ότι ο φωτισμός σου για τον Σίλβερ, είναι για κλάματα! Πρόσεχε την πηγή του "φωτισμού" σου......
================
Με τη μάθηση αποκτά ο άνθρωπος την αυτοσυνειδησία του γνωρίζοντος, την βεβαιότητα και την αίσθηση ότι είναι επα-ίων. Γνωρίζει τάχα τα πάντα, οπότε ακολουθεί η έπαρση, η κενοδοξία, η υπερηφάνεια. Το δε χειρότερο είναι η οίηση, που όποιος προσβάλλεται από το δαίμονα αυτό, πολύ δύσκολα θεραπεύεται. Κι αυτό, γιατί, όπως λένε οι σοφοί, το πνεύμα της οιήσεως επικάθεται στο κέντρο της νοήσεως και δεν αφήνει το νού να δή την αλήθεια. Αν δε λάβη κανείς υπ’ όψη ότι οι αρρώστειες αυτές της ψυχής υπάρχουν σπερματικά στις ψυχές μας σαν αδαμιαία κληροδοσία, τότε είμαστε όλοι προσβεβλημένοι, αφού «τη εφέσει του καρπού της γνώσεως εκπεπτώκαμεν…», κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και την δογματική παράδοση της Εκκλησίας. Συνεπώς η ίδια η έφεση του ειδέναι γεννάει την φυσίωση, οπότε η αυτοσυνειδησία της γνώσεως από τους παιδευθέντες είναι μάλλον πρόσκομμα στην οδό του αγιασμού, θεμελιώδη θέση της οποίας κατέχει η ταπείνωση, που είναι η επίγνωση της αλήθειας.
-
Misha
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3872
- Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
- Επικοινωνία:
"Μέσα μας υπάρχει ένα μέρος της ψυχής που λέγεται "ηθικολόγος". Αυτός ο "ηθικολόγος", όταν βλέπει κάποιον να παρεκτρέπεται, επαναστατεί, ενώ πολλές φορές αυτός που κρίνει έχει κάνει την ίδια παρεκτροπή. Δεν τα βάζει όμως με τον εαυτό του αλλά με τον άλλον.Κι αυτό δεν το θέλει ο Θεός.
Λέει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο: "Ο ουν διδάσκων έτερον σεαυτόν ου διδάσκεις; Ο κηρύσσων μη κλέπτειν, κλέπτεις;". Μπορεί να μην κλέπτομε, όμως φονεύομε. Κακίζουμε τον άλλον κι όχι τον εαυτό μας. Λέμε, π.χ. "Έπρεπε να κάνεις αυτό. Δεν το έκανες, να τι έπαθες!". Στην πραγματικότητα, επιθυμούμε να πάθει ο άλλος κακό. Όταν σκεπτόμαστε το κακό, τότε μπορεί πράγματι να συμβεί. [...]
Είναι δυνατόν να πει κάποιος: "έτσι που φέρεται ο τάδε θα τιμωρηθεί απ' τον Θεό" και να νομίζει ότι το λέει χωρίς κακία. Δεν φαίνεται καθαρά. Είναι πολύ μυστικό πράγμα τι κρύβει η ψυχή μας και πώς αυτό μπορεί να επιδράσει σε πρόσωπα και πράγματα."
Γέρων Πορφύριος
XΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ,ΧΑΡΑ ΜΟΥ!!! όσιος Σεραφειμ του Σάρωφ
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />
