Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ὑπάρχει μεγάλη ἀνάγκη δι᾽αὐτήν τήν ἐπικοινωνία…!

Ἕνα σῶμα εἴμεθα ἐμεῖς μέ τούς νεκρούς. Μία Ἐκκλησία εἴμεθα μέ τόν οὐρανόν, μέ τούς κεκοιμημένους μας!

Ἐάν νιώθουμε τήν ἀνάγκη ὁ ἕνας νά μιλάει εἰς τόν ἄλλον, ὁ ἕνας νά φροντίζει διά τόν ἄλλον, κατανοεῖτε πόσο μεγαλύτερη ἀνάγκη ἔχουν οἱ νεκροί νά ἐπικοινωνοῦμε μαζί τους;

Οἱ νεκροί μας, παρακαλοῦν συνεχῶς νά ἔχουμε τόν νοῦ μας εἰς αὐτούς. Οἱ νεκροί μας, ζοῦν καί μᾶς κοιτάζουν νά δοῦν ἐάν ἐμεῖς τούς μνημονεύουμε. Ὑπάρχει μεγάλη ἀνάγκη δι᾽αὐτήν τήν ἐπικοινωνία!

Τήν προσευχή μας νά τήν ἀναπέμπουμε καί γι᾽ αὐτούς.
Τήν ἐλπίδα μας εἰς τόν Χριστό νά τήν ἔχουμε καί γι᾽ αὐτούς.
Τίς λειτουργίες μας νά τίς κάνουμε καί γι᾽ αὐτούς. Σαρανταλείτουργα νά κάνουμε καί γι᾽ αὐτούς, ἐλεημοσύνες, μνημόσυνα, τρισάγια!

Ὅλα αὐτά βοηθοῦν πραγματικά τούς νεκρούς μας.
Ὄχι μόνον τούς βοηθοῦν, ἀλλά εἶναι καί δική μας ἐπικοινωνία μέ ὅλον τόν ἄλλον κόσμο, μέ τούς ἀγγέλους καί τούς ἁγίους!

Ἀκόμη πρέπει νά σᾶς πῶ ὅτι, ὅταν ἐμεῖς τούς ἐνθυμούμεθα καί τούς μνημονεύουμε, τότε ἐκεῖνοι ἀγάλλονται, χαίρονται, ἐλπίζουν, προσμένουν, προχωροῦν συνεχῶς πρός τήν ἡμέρα τῆς Δευτέρας Παρουσίας, καλλιεργώντας μέσα τους τήν ἐλπίδα!

Καί ὅσοι ἀπό αὐτούς δέν ἀντιδροῦν, ὅσοι ἀπό αὐτούς δέν ἀπορρίπτουν τόν Θεόν ἐκεῖ ἐπάνω, αὐτοί ὅλο καί περισσότερο Τόν πλησιάζουν καί μᾶς στέλνουν διαρκῶς μηνύματα νά τούς μνημονεύωμε!

Νά ξέρετε πόσην εὐγνωμοσύνη μᾶς χρεωστοῦν καί πόσο μᾶς τήν ἀνταποδίδουν, ὅταν ἐμεῖς τούς μνημονεύουμε!

† Γέροντας Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

[toula]

Ποιοι είναι οι λόγοι που επιτρέπει ο Χριστός τις δοκιμασίες

Λένε οι Πατέρες, ότι όπως ο Χριστός κατήλθε στο άδη, μετά την Σταύρωσή Του, έτσι και ο κάθε Χριστιανός οφείλει να κατέβει στον άδη οπωσδήποτε. Θέλει δεν θέλει, είναι υποχρεωμένος να γευτεί τον άδη. Και άδης είναι όλες οι λύπες, οι θλίψεις, οι καταφρονήσεις, οι ασθένειες και γενικά όλες οι δοκιμασίες και όλα τα δυσάρεστα του κόσμου τούτου, για να μπορέσει μέσα απ’ αυτά να καθαρθεί. Είναι σαν να μας λέει ο Χριστός: Μην αποφεύγετε τον ”χρήσιμο” πειρασμό. Όχι βέβαια να προκαλούμε εμείς τον πειρασμό, αλλά αυτόν που επιτρέπει ο Κύριος. Είναι λοιπόν λάθος, αυτά που λένε μερικοί, ότι όσοι είναι κοντά στο Χριστό δεν θα πάθουν τίποτα στον κόσμο τούτο και όσοι είναι κακοί θα υποφέρουν. Το αντίστροφο συμβαίνει… Μάλιστα επιτρέπει ο Θεός αυτοί που δεν θα απολαύσουν τα αγαθά του άλλου κόσμου, να περάσουν τουλάχιστον εδώ καλά. (Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα)
Όταν ο ίδιος ο Χριστός, ο Αρχηγός σου, φέρνει ακάνθινο στέφανο στην κεφαλή και είναι καρφωμένος στα Σταυρό και πάσχει για σένα, εσύ όταν πονάς για τον εαυτόν σου, αξίως για τις αμαρτίες σου, γιατί διαμαρτύρεσαι; Ο Κύριός σου δεν διαμαρτυρήθηκε. Σήκωσε σιωπηλά τον σταυρό σου και μιμήσου τον Οικοδεσπότη σου…

***

Δύο είναι οι λόγοι που επιτρέπει ο Χριστός τις δοκιμασίες: α) για να παιδαγωγήσει τον άνθρωπο και β) να τον αναβαθμίσει πνευματικά.

***

Ο Χριστός είπε, ότι ο ζυγός μου είναι ελαφρύς. Είναι ψεύτες εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο σταυρός τους είναι βαρύς. Βλέποντας ο Χριστός, ότι ο άνθρωπος έχει την προαίρεση να σηκώσει το σταυρό του, σηκώνει ο άνθρωπος το 1% και ο Χριστός σηκώνει το 99% και ο σταυρός είναι ελαφρύς. Να όμως που υπάχουν πολλοί, που περιμένουν το Χριστό να σηκώσει πρώτα το 99% του σταυρού τους και μετά αυτοί να σηκώσουν το 1%. Όμως τότε ο Χριστός δεν συνεργάζεται μαζί τους… Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν διάθεση θυσίας και αγώνα στη ζωή τους. Και όχι μόνο πρέπει να σηκώσουμε το σταυρό μας, αλλά θα πρέπει και να σταυρωθούμε σε αυτόν.

***

Ο Θεός μας κάνει διάφορα τεστ, στα οποία δοκιμάζεται η προαίρεση και η πίστη μας. Αποσύρει τη Χάρη Του ξαφνικά και δοκιμαζόμαστε οδυνηρά. Είναι μια απαραίτητη δοκιμασία, προκειμένου να προαχθούμε, να καταλάβουμε την αδυναμία μας και να έχουμε πάντα φόβο (ευσέβεια) Κυρίου μέσα μας.

***

Αλίμονο σε εκείνους, που δεν έχουν θλίψεις και δοκιμασίες σε αυτόν τον κόσμο και να νομίζουν ότι αυτό οφείλεται, επειδή ο Θεός είναι μαζί τους! Αλίμονο στους ανθρώπους, που στη ζωής του, δεν είχε ποτέ καμμία αρρώστια, καμμία συκοφαντία, καμμία θλίψη, κανένα βάσανο. Ο Θεός τους εγκατέλειψε… και θα τα πληρώσουν όλα μαζί στην άλλη ζωή! Είναι πολλοί που σκανδαλίζονται και λένε: Για δες, έχουν κάνει ένα σωρό βρωμιές στη ζωή τους και τους έρχονται όλα ευνοϊκα και εμείς με το σταυρό στο χέρι, υποφέρουμε! Όμως μας συμφέρει, να ξεχρεώσουμε εδώ τις αμαρτίες μας, για να πάμε ”καθαροί” πάνω. Πρέπει να πληρώσουμε για τις αμαρτίες μας και είναι αδύνατον, χωρίς θλίψεις και βάσανα να σωθούμε… Δεν υπήρξε κανένας Άγιος, αλλά και ούτε θα υπάρξει, που να μην σηκώσει το σταυρό του και να περάσει θλίψεις και βάσανα στον κόσμο.

***

Το ζήτημα δεν είναι ποιά δοκιμασία έχει ένας άνθρωπος, αλλά από ποιό αίτιο ξεκινάει η δοκιμασία αυτή, καθώς και εάν έχει κανείς τύψεις συνειδήσεως ή όχι. Έστω ότι έχουμε 2 ασθενείς (πιστοί και οι 2) που έχουν καρκίνο στον πνεύμονα. Ο ένας καπνίζει, ενώ ο άλλος όχι. Και πεθαίνουν. Αυτός που κάπνιζε είχε διαφορετικούς λογισμούς από τον μη καπνιστή και είχε τύψεις συνειδήσεως, διότι το κάπνισμα, του προκάλεσε τον καρκίνο. Έλεγε στον εαυτόν του: Καλά να πάθω! Το ήξερα, το άκουγα, δεν συμμορφώθηκα και τελικά αρρώστησα… Ο άλλος, δεν είχε τέτοιους λογισμούς και δεν τον έλεγχε η συνείδηση. Είναι σε άλλη κατάσταση. Υπέμεινε την δοκιμασία μέχρι τέλους, ευχαριστώντας το Θεό. Ο καπνιστής ξεχρέωνε με την ασθένεια, ενώ ο δεύτερος κατέθετε, αποταμίευε στον Ουρανό. Και οι 2 κερδισμένοι ήταν και σώθηκαν, με την διαφορά, ότι ο ένας προβιβάστηκε με 10 στον παράδεισο, ενώ ο άλλος αρίστευσε παίρνοντας 20.

+ Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα (1956-2023)

[toula]

Οι Δύο Χιτώνες (π. Δημητρίου Μπόκου)

«Εορτή διαπαντός εστι, και Πεντηκοστή, και Πάσχα, και Επιφάνεια», λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, εξηγώντας ότι την εορτή την κάνει όχι η ημερολογιακή περίοδος, αλλά η καθαρή συνείδηση, ο τρόπος με τον οποίο ζει ο άνθρωπος (Εις την αγίαν Πεντηκοστήν, Ομιλία α΄, PG 50, 463). Έτσι και η Πεντηκοστή συνεχίζεται αδιαλείπτως με την συνεχή δράση του Αγίου Πνεύματος, το οποίο, όντας φως και ειρήνη, εγκαινίζεται αδιάκοπα στις ψυχές των πιστών και «αποστολικάς καρδίας κτίζει καθαράς».

Η αέναη αυτή ενέργεια του Αγίου Πνεύματος φαίνεται από την ανάδειξη των αγίων μέσα στη ζωή της Εκκλησίας. Η Χάρη του δεν δόθηκε μόνο στους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής, αλλά σε όλους τους πιστούς Χριστιανούς όλων των εποχών (Κυριακή των Αγίων Πάντων).

Ο άγιος Νικόδημος εξηγεί πώς γίνεται αυτό. Μια αναμμένη λαμπάδα μπορεί, χωρίς να ελαττωθεί το φως της καθόλου, να μεταδώσει φως και σε άλλη λαμπάδα και από εκείνη να ανάψει άλλη και άλλη και ούτω καθεξής, ώστε από μία αναμμένη λαμπάδα να ανάψουν πολυάριθμες, αναρίθμητες λαμπάδες. Έτσι και οι Απόστολοι έγιναν οι πρώτες αναμμένες λαμπάδες και από αυτούς εν συνεχεία μεταδόθηκαν τα φωτιστικά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος σε άπειρους πιστούς. Η καθαρή αποστολική καρδιά που αποκτάει ένας πιστός, γίνεται φως για να φωτισθούν και να καθαριστούν και οι καρδιές πολλών άλλων ανθρώπων.

Και να, που είκοσι χιλιάδες άνθρωποι είδαν τον τρόπο ζωής, τον ζήλο για το έργο του Θεού και το μαρτύριο για τον Χριστό του αγίου Εράσμου (2 Ιουνίου), και μέσα τους άναψε η ίδια φλόγα, το ίδιο φως του Αγίου Πνεύματος. Η καρδιά τους πυρπολήθηκε από έρωτα και ζήλο για τον Θεό και την αλήθεια. Και δέχτηκαν όλοι να μαρτυρήσουν διά ξίφους για τον Χριστό, αδιαφορώντας εντελώς για τα εγκόσμια.

Και δεν φλέγει μόνο την καρδιά του ανθρώπου η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, αλλά φωτίζει και τον νου. Ο Χριστός δεν έστειλε τους Αποστόλους να μιλήσουν στον κόσμο, εξοπλισμένους με την ισχύ της ανθρώπινης σοφίας και λογικής. Θα σας καθοδηγεί και θα σας φωτίζει το Άγιο Πνεύμα, τους είπε. Μην έχετε έγνοια τί θα πείτε. Το Άγιο Πνεύμα θα σας οδηγήσει «εις πάσαν την αλήθειαν». Είναι αυτό που «αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξεν».

Έτσι, στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο ο άγιος Αθανάσιος, νεαρός διάκονος, με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος κατατρόπωσε τα σοφιστικά λογικά κατασκευάσματα του αιρετικού Αρείου. Αλλά και ο αγράμματος άγιος Σπυρίδων, με τον ίδιο φωτισμό δίδαξε περίτρανα το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.

Την Πεντηκοστή ακολούθησαν αμέσως τα αίματα των αγίων μαρτύρων. Αλλά και οι εκλεκτοί καρποί της αληθούς θεολογίας. Και τα δύο στερέωσαν, κράτυναν και ανέδειξαν ανίκητη την πίστη μας. Το Άγιο Πνεύμα έντυσε και στόλισε την Εκκλησία με δύο πολύτιμους χιτώνες.

Ο ένας είναι η βασιλική βύσσος, η πορφύρα των αιμάτων των μαρτύρων της.

Ο άλλος είναι ο χιτώνας «της αληθείας, ο υφαντός εκ της άνω θεολογίας».

Και οι δύο κηρύττουν «της ευσεβείας το μέγα μυστήριον».

[toula]

Τραγικός ο κόσμος!
Δεν ξέρει τί θέλει, τί κάνει, πού βαδίζει!…
Τώρα η ατμόσφαιρα της γης είναι γεμάτη από μίσος εναντίον Εκείνου…. το μίσος είναι διάχυτο στην ατμόσφαιρα.
Φυλάξτε την απόφασή σας να ακολουθήσετε τον Χριστό…
Προσέξτε την ευαισθησία της καρδιάς σας. Και τώρα πάλι το ίδιο μοτίβο:
Βρισκόμαστε κάτω από την πίεση του μίσους εναντίον του Χριστού, εναντίον του Δημιουργού μας.
Ο Χριστός είπε:” Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε “. Στον κόσμο αυτό θα έχετε δυσκολίες, θλίψεις κλπ.
Είναι αναπόφευκτο.
Εμείς οι μοναχοί σηκώνουμε στους ώμους μας αυτό τον σταυρό, αυτή τη σύγκρουση του κόσμου με τον Χριστό.
Φοβάμαι λοιπόν ότι μόνο η αύξηση των συμφορών μπορεί τώρα να οδηγήσει τους ανθρώπους στα παθήματα εκείνα που θα φανούν πραγματικά κρίσιμα, και τα οποία θα διεγείρουν σ’ αυτούς πάλι την ικανότητα να αντιληφθούν την πρωταρχική τους φύση κατ’ εικόνα Θεού.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ.
ομιλία 28, σελ. 314-7

[toula]

Εἶσαι στό διακόνημά σου, στήν ἐργασία σου; Ἐνθυμοῦ τούς ἁγίους Πατέρες οἱ ὁποῖοι ἐργαζόμενοι ἔλεγαν καθ᾿ ἑαυτούς:
Σῶμα ἔργασαι, ἵνα τραφῇς
Ψυχή, νῆφε, ἵνα σωθῇς.
Περισπᾶται ὁ νοῦς σου;
Λέγε ψιθυριστά τήν εὐχή καί μήν ἀργολογῆς, διότι βλάπτεις ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό σου καί ἄλλον καί ἄλλους μέ τήν ἀργολογία.
Λέγει ὁ Ἀββᾶς Φιλήμων, ὅτι·
“Πολλοί τῶν ἁγίων Πατέρων ἐθεώρουν τούς Ἀγγέλους παραφυλάττοντας ἑαυτούς· διό καί τῇ σιωπῇ ἐφύλαττον ἑαυτούς, πρός τινα μή διαλεγόμενοι”.
Ἀντί νά χάνης τό χρόνο σου, λέγε τήν προσευχή.
Καί ὅσο σοῦ ἔρχεται ἀκηδία καί ἀμέλεια τόσο νά φοβᾶσαι τήν ἀπειλή τήν ὁποία ἀπηύθυνε ὁ Κύριος στό δοῦλο τόν πονηρό καί ὀκνηρό.
Ἐάν ἀφήνης νά σέ παραπέμπη διαδοχικά ἡ μέρα πρός τή νύκτα καί ἡ νύκτα πρός τή μέρα ἀμελῆ καί ἀμελέστερο, σέ λίγο διάστημα θά καταντήσης ἀμελέστατος.
Μήπως γιά τήν ἀμέλειά σου θά καυχηθῆς ἐσύ, ὅταν οἱ ἄλλοι θά λαμβάνουν τούς στεφάνους γιά τούς κόπους τους;
Κοπίασε λίγο, ἀδελφέ, στήν προσευχή καί στή νῆψι καί θά δῆς χαρά νά ἀναβρύη στήν καρδιά σου καί φῶς νά ἀνατέλλη στό στερέωμα τῆς διανοίας σου.
Χαρά ὄχι σάν αὐτή, ὅπου πρίν τήν χαρῆς χάνεται, ἀλλά γλυκειά σάν τό γλυκασμό τῶν Ἀγγέλων, καί φῶς ἀνέσπερο τοῦ ἄλλου κόσμου, τό ὁποῖο ὁ Χριστός, τό φῶς τοῦ κόσμου, διά τῆς εὐχῆς ἐρχόμενος θά σοῦ δωρήση πρίν ἀναχωρήσης τούτου τοῦ κόσμου.
Μήπως δέν ἔγιναν αὐτά στούς Πατέρες μας ἤ μήπως δέν μποροῦν νά γίνουν καί σέ μᾶς, ἄν δέν τά ἐμποδίση ἡ ὀλιγοπιστία μας καί ἡ ἀκηδία μας;
Γέρων Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης

[toula]

Νὰ ζητᾶτε καθημερινὰ τὸν Κύριο, ἀλλὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν.
Καὶ ὅταν Τὸν βρεῖτε, σταθεῖτε μὲ φόβο καὶ τρόμο, ὅπως τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, γιατί ἡ καρδιά σας ἔγινε θρόνος τοῦ Θεοῦ.
Ἀλλὰ γιὰ νὰ βρεῖτε τὸν Κύριο, ταπεινωθεῖτε μέχρι τὸ χῶμα, γιατί ὁ Κύριος βδελύσσεται τοὺς ὑπερήφανους, ἐνῷ ἀγαπάει καὶ ἐπισκέπτεται τοὺς ταπεινοὺς στὴν καρδιά.
Ἂν ἀγωνίζεσαι τὸν ἀγώνα τὸν καλό, ὁ Θεὸς θὰ σὲ ἐνισχύσει.
Στὸν ἀγώνα ἐντοπίζουμε τὶς ἀδυναμίες, τὶς ἐλλείψεις καὶ τὰ ἐλαττώματά μας.
Εἶναι ὁ καθρέφτης τῆς πνευματικῆς μας καταστάσεως.
Ὅποιος δὲν ἀγωνίστηκε, δὲν γνώρισε τὸν ἑαυτό του.
Άγιος Νεκτάριος.

[toula]

"Μεγάλο και ευλογημένο προσκύνημα της Αγίας Ζώνης της Παναγίας μας στην Σερβία"
Περισσότεροι από 500.000 προσκυνητές (μισό εκατομμύριο) πέρασαν μέχρι τώρα τουλάχιστον να προσκυνήσουν την Τιμία Ζώνη της Παναγίας μας στο Βελιγράδι!
Μικροί μεγάλοι, άντρες γυναίκες, έγγαμοι, άγαμοι, μελλόνυμφοι και μωρά παιδιά, περίμεναν ώρες ολόκληρες, ακόμα και 7-8 ώρες να ασπαστούν την Αγία Ζώνη της Μητέρας του Θεού!
Για τη διευκόλυνση της αδιάκοπης ροής των προσκυνητών, οι κληρικοί και οι μοναχοί που συνοδεύουν την Αγία Ζώνη προσφέρουν καθημερινά πολύτιμη βοήθεια στις οικογένειες, κρατώντας και ευλογώντας μικρά παιδιά με το ιερό κειμήλιο.
Παρά το γεγονός ότι έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ομαλή διεξαγωγή του προσκυνήματος, ελάχιστοι είναι εκείνοι που αποχωρούν αμέσως μετά την προσκύνηση.
Οι περισσότεροι παραμένουν στον ναό, επιθυμώντας να παρατείνουν όσο το δυνατόν περισσότερο την παραμονή τους κοντά στη χάρη της Παναγίας!

[toula]

Κάθε άνθρωπος σ’ αυτή τη γη είναι άρρωστος..Έχει τον πυρετό της αμαρτίας, την τύφλωση της αμαρτίας..Η μανία της αμαρτίας τον καταβάλλει.. Η αμαρτία όμως έχει σαν στοιχείο της την κακία και την υπερηφάνεια.. Γι’ αυτό και τον άνθρωπο που υποφέρει, που είναι άρρωστος από την αμαρτία, πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε με καλοσύνη και αγάπη.:⁠-⁠*:⁠-⁠*:⁠-⁠*
(+ Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης+)

[toula]

Τι σημαίνει: «Μακάριοι είναι οι πτωχοί τω πνεύματι…»
(του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)
«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών έστιν η βασιλεία των ουρανών». Ναι, έτσι είπε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Μα αυτό συ το μπερδεύεις. Συγχέεις την «πτωχεία του πνεύματος», που εξυμνεί ο Χριστός, με την χαζομάρα! Αλλά όχι! Δεν έχεις δίκιο.
Η πτωχεία του πνεύματος είναι ο πιο άγιος λογισμός, που μπορεί να έχει ο άνθρωπος! Είναι η συναίσθηση της πτωχείας μας μπρος στο μεγαλείο του Θεού – η συναίσθηση της ρυπαρότητας μπροστά στη καθαρότητα του Πλάστου – η συναίσθηση της μικρότητός μας μπροστά στην απέραντη δύναμη του Κυρίου.
Ο βασιλιάς Δαβίδ μιλώντας για τον εαυτό του λέει: «Εγώ είμαι σκώληξ και όχι άνθρωπος». Ήταν διανοητικά καθυστερημένος ο βασιλιάς Δαβίδ; Κάθε άλλο! Ήταν ένας από τους πιο μεγαλοφυείς ανθρώπους!
Και ο γιος του, ο σοφός Σολομών, λέγει: «Σε σένα έχω την ελπίδα, Θεέ μου! Χωρίς εσένα ούτε η καρδιά μου αντέχει, ούτε το λογικό μου με σώζει». Αυτό σημαίνει πτωχεία πνεύματος. Να μην έχεις την εμπιστοσύνη σου στο θέλημα σου. Αλλά στο νόμο και στο θέλημα του Θεού.
Μακάριος εκείνος που θα εξομολογηθεί με ειλικρίνεια, και θα ειπεί: η δύναμή μου είναι μηδαμινή. Το μυαλό μου είναι αδύνατο. Η θέληση μου ασταθής. Κύριε, βοήθησε με!
Πτωχεία του πνεύματος σημαίνει, να λες αυτό που έλεγαν οι επιστήμονες, όπως ο Νεύτων: «Αυτά που αγνοώ, είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που ξέρω».
Πτωχεία του πνεύματος είναι, να είσαι πλούσιος σαν τον Ιώβ, και να λες: «Γυμνός ήλθα στον κόσμο και γυμνός θα φύγω».
Μικρόμυαλο και ανόητο να θεωρείς όχι εκείνον, που λέγει ότι οι γνώσεις του είναι περιορισμένες, αλλά εκείνον που κομπάζει για τις γνώσεις του! Από αυτή την μεγάλη ανοησία να κομπορρημονούμε, θέλει να μας γλιτώσει ο Χριστός!
Γι΄αυτό μας εδίδαξε ότι: «Μακάριοι είναι οι πτωχοί τω πνεύματι».
Από το βιβλίο: «ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ» του Αγίου Νικολάου Βελιμιροβιτς

[toula]

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δὲν κατεβαίνει μὲ μηχανὲς∙ γι’ αὐτὸ ἡ θεολογία δὲν ἔχει καμμιὰ δουλειὰ μὲ τὸ στεῖρο ἐπιστημονικὸ πνεῦμα.
Μεγαλύτερη ἀξία ἔχει ἕνας λόγος ταπεινοῦ ἀνθρώπου μὲ βιώματα, ποὺ βγαίνει μὲ πόνο ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς του, παρὰ ἕνας σωρὸς φιλολογίες ἐξωτερικοῦ ἀνθρώπου, ποὺ βγαίνουν μὲ ταχύτητα ἀπὸ τὴν ἐκπαιδευμένη του γλῶσσα, ἡ ὁποία δὲν πληροφορεῖ τὶς ψυχές, γιατί εἶναι σάρκα καὶ ὄχι πύρινη γλῶσσα τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς.
Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, Ἐπιστολές.