Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Η δοκιμασία στη ζωή του ανθρώπου δεν είναι τυχαίο γεγονός ούτε μια απλή δυσκολία της καθημερινότητας.
Η δοκιμασία είναι ο σταυρός που ο καθένας μας καλείται να σηκώσει, όχι ως τιμωρία, αλλά ως οδός σωτηρίας. Ο ίδιος ο Χριστός μάς αποκάλυψε ότι «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ». Ο σταυρός, λοιπόν, δεν είναι κάτι ξένο προς την πνευματική ζωή· είναι το ίδιο το πέρασμα από τον εγωισμό στην αγάπη.
Την ώρα της δοκιμασίας καλούμαστε να σταθούμε με ταπείνωση και υπομονή. Η ταπείνωση μάς βοηθά να αποδεχθούμε ότι δεν ελέγχουμε τα πάντα, ότι έχουμε ανάγκη τον Θεό και τους αδελφούς μας. Η υπομονή, από την άλλη, δεν είναι παθητική στάση, αλλά ενεργή εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού, που «πάντα συνεργεί εις αγαθόν» για εκείνους που Τον αγαπούν.
Μέσα στη δοκιμασία μαθαίνουμε να προσευχόμαστε αληθινά, όχι με λόγια μόνο, αλλά με την ίδια μας την ύπαρξη.
Ο σταυρός όμως αποκαλύπτει και την καρδιά μας. Φέρνει στην επιφάνεια αυτό που κρύβεται βαθιά μέσα μας: την πίστη ή την απελπισία, την ευχαριστία ή τη γογγυστική διάθεση, την αγάπη ή τη φιλαυτία. Εκεί φαίνεται αν η σχέση μας με τον Θεό είναι επιφανειακή ή ουσιαστική. Ο πόνος γίνεται καθρέφτης της ψυχής μας και μας καλεί σε μετάνοια, σε εσωτερική μεταμόρφωση.
Ταυτόχρονα, στον σταυρό αποκαλύπτεται και η καρδιά των γύρω μας. Στις δύσκολες ώρες φαίνεται ποιοι θα σταθούν δίπλα μας, όπως ο Σίμων ο Κυρηναίος, και ποιοι θα αδιαφορήσουν ή θα απομακρυνθούν. Δεν πρόκειται απλά για κρίση των άλλων, αλλά για φανέρωση της ποιότητας των σχέσεών μας. Η δοκιμασία ξεχωρίζει την αγάπη που θυσιάζεται από εκείνη που υπάρχει μόνο όσο δεν κοστίζει.
Γενικότερα, την ώρα του σταυρού αποκαλύπτονται οι καρδιές όλων μας. Φανερώνεται αν η αγάπη μας είναι σταυρική, δηλαδή αντέχει, συγχωρεί, υπομένει και ελπίζει, ή αν είναι νόθα και εγωκεντρική. Μέσα από αυτή τη φανέρωση, ο Θεός δεν επιδιώκει να μας συντρίψει, αλλά να μας θεραπεύσει, να καταλάβουμε πόσο εύθραυστα και μάταια είναι όλα, αλλά και να επαναπροσδιορίσουμε την ζωή μας, τις προτεραιότητες και τον ρόλο των προσώπων που κινούνται γύρω μας.
Ο σταυρός γυμνάζει την ψυχή και μας προσφέρει διαύγεια ώστε να διακρίνουμε πλέον τα σημαντικά από τα ασήμαντα.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Μη λες, “Αυτό δεν είναι σωστό”.
Το τι είναι σωστό και τι όχι δεν είναι δουλειά σου να το κρίνεις. Θα το κρίνει ο Θεός, όταν έρθει η ώρα.
Εσύ μόνο να το σηκώσεις.
Οι αδικίες δεν προέρχονται από τον Θεό, αλλά παραχωρούνται από τον Θεό για το καλό του ανθρώπου.
Ναι, για το καλό του!
Δεν λέω κούφια λόγια, λέω την αλήθεια.
Σου φέρνω ως παράδειγμα τους μάρτυρες, που σε τόσα φρικτά βασανιστήρια υποβλήθηκαν.
Πού ήταν τότε ο Κύριος;
Εκεί ήταν!
Εμφανιζόταν στους μάρτυρες, τους παρηγορούσε, τους ενθάρρυνε, τους ανακούφιζε, μα, παρ’ όλα αυτά, τους άφηνε να βασανίζονται ως το τέλος, για να λάβουν θριαμβευτικά το στεφάνι του μαρτυρίου. Ένα στεφάνι ετοιμάζει και κάθε αδικία στον άνθρωπο που την υπομένει μακρόθυμα.
Να, λοιπόν, τι έχεις να κάνεις κι εσύ σε τούτη την περίσταση: Σήκωσε αγόγγυστα τις κατηγόριες που εκτοξεύονται εναντίον σου, ή μάλλον αγνόησέ τες εντελώς, σαν να μην υπήρχαν.
Σου το ζητάει ο Θεός για το συμφέρον σου.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος.
(Από το βιβλίο: “Πνευματική Ανθολογία από τους βίους και τους λόγους των Αγίων της Ρωσίας”. Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 2018, σελ. 34)

[toula]

«Οι πραείς κληρονομήσουσι την γην»
(πρβλ. Ματθ. 5,5).
Και ο αγώνας αυτών που πάσχουν για το Όνομα του Χριστού θα γίνει γι’ αυτούς αμάραντη δόξα.
Η Βασιλεία του Χριστού είναι η «ανεστραμμένη πυραμίδα»: Ο μεγαλύτερος υπηρετεί τον μικρότερο· ο ισχυρότερος ταπεινώνεται μπροστά στον αδύνατο.
Έτσι είναι όλα στη ζωή του χριστιανού· τέτοια είναι η δομή της ουράνιας Βασιλείας, θεμέλιο της οποίας κείται η Θεία Αγάπη.
Αντίθετα προς αυτήν είναι τα βασίλεια των πεπτωκότων ανθρώπων, που στηρίζονται στην υποδούλωση και εκμετάλλευση των αδυνάτων από τους ισχυρότερους.
Οι υπερήφανοι νικητές, αυτοί που επικράτησαν με τη βία, περιφρονούν επιπλέον τους ηττημένους και φέρονται απέναντι τους όχι καλύτερα από ό,τι σε ζώα.
Ἁγίου Σωφρονίου (Σαχάρωφ) · «Το μυστήριο της Χριστιανικής ζωής», εκδ. Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας 2011

[toula]

Ποιός θά µοῦ δώσει ἐκεῖνα τά φτερά,...
Γιά νά µπορέσω νά πετάξω µέ τόν νοῦ µου στό ὕψος τῶν µεγαλεπήβολων λόγων, ὥστε νά ἐγκαταλείψω ὁλόκληρη τήν γῆ, νά διασχίσω ὅλον τόν ἐνδιάµεσα ἁπλωµένον ἀέρα, νά ἐννοήσω τήν ὀµορφιά τοῦ αἰθέρα, νά φθάσω στ᾽ ἄστρα καί ν᾽ ἀντικρύσω ὅλη τήν τάξη πού ἐπικρατεῖ σ᾽ αὐτά, νά µήν σταθῶ ὅµως οὔτε σ᾽ αὐτά, ἀλλά νά περάσω κι ἀνάµεσά τους καί νά βγῶ ἔξω ἀπό ὅλα ὅσα κινοῦνται καί µεταβάλλονται καί νά βρεθῶ στήν ἀκίνητη φύση, τήν ἀµετακίνητη δύναµη, τήν ἐγκατεστηµένη ἀπό τόν ἑαυτό της…καί ἔτσι ἔπειτα νά τόν ἐπικαλεστῶ µέ τό πολύ οἰκεῖο ὄνοµα καί νά τοῦ πῶ “Πατέρα”»
Στήν σηµερινή ἐποχή ἡ λέξη πατέρας ἀκούγετε παράξενα ἀλλά καί ἀνακουφιστικά γιατί ὁ σηµερινός ἄνθρωπος νιώθει ὀρφανός.
Πραγµατικά χρειάζεται δύναµη ψυχῆς γιά νά ἐκφωνηθεῖ ἐνσυνείδητα αὐτή ἡ µοναδική λέξη.
Τουλάχιστον γιά νά τήν ἐκφωνήσει κάποιος χρειάζεται αἴσθηµα µετανοίας ὅταν τολµᾶ νά τόν ἀποκαλεῖ Πατέρα ἔστω καί ἄν ἡ ζωή του φανερώνει ὅτι εἶναι «τέκνο ὀργῆς»καί «υἱός ἀπώλειας».
Ἀλλά τό σηµαντικό εἶναι ὅτι δέν εἴµαστε ὀρφανοί, δέν εἶναι δυνατόν νά εἴµαστε.
Ἔχουµε Πατέρα πού νιάζεται, εἶναι δίπλα µας!
Δέν µᾶς ἐγκαταλείπει, µᾶς καταδιώκει καί µάλιστα χωρίς νά µᾶς στερεῖ τήν ἐλευθερία.
Το Πατερ ημών κατά τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης απόσπασμα.
Γρηγορίου Νύσσης, λόγος 2ος, ΕΠΕ Τόµ. 8ος Θεσσαλονίκη 1989, σσ. 42-43.

[toula]

Αν δεν έχεις αγκαλιάσει τον άνθρωπο σου χωρίς λόγο,
αν δεν του έχεις πάρει ένα λουλούδι απλά γιατί έτσι το ένιωσες χωρίς να σε ωθεί κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία, αν δεν έχεις αγκαλιάσει το άλλο σου μισό απλά γιατί το χρειάστηκες σαν να σου λείπει ένα κομμάτι, αν δεν έχεις ζητήσει συγγνώμη για κάποιο σφάλμα σου και δεν έχεις δεχτεί τη συγγνώμη του άλλου τότε δεν έχεις καν καταλάβει γιατί παντρεύτηκες. Ο γάμος σου έχει μείνει απλά στο άλμπουμ….Άνοιξε το άλμπουμ της καρδιάς σου και βγάλε να μοιραστείς τα κομμάτια της με τον άνθρωπο που υποσχέθηκες αιώνια αγαπητικά δεσμά.. Τότε θα νιώσεις τη χαρά της γαμήλιας μελωδίας.
Ο Χριστός δεν ήταν μόνο στις ευχές της ακολουθίας, κρύβεται στις μικρές στιγμές αγάπης και ένωσης με τον άνθρωπο σου. Όπως κρύβεται ένα όμορφο άνθος σε έναν σπόρο και περιμένει να τον ποτίσεις ώστε να αντικρύσεις και να γευτείς τους χυμούς του άνθους που γεννήθηκε με την έξοδο της δικής σου αγάπης….
Πότισε τον γάμο σου με Χριστό και το λουλούδι που θα βγει θα έχει την καλύτερη θέση στον Παράδεισο.
Ας προσέξουμε αδερφοί μου , μην περάσουν τα χρόνια και ξεχάσουμε να τα ζήσουμε
π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh .gr