Θεέ μου, φώτισόν μου το σκότος ( Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς)

[Merkourios]

ΘΕΕ ΜΟΥ, ΦΩΤΙΣΟΝ ΜΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ…( Αγιος Γρηγόριος Παλαμάς)

«Εν μια λοιπόν των ημερών, εκεί όπου ησύχαζεν κατά μόνας και είχε όλους τους λογισμούς του συγκεντρωμένους στον εαυτό του και είς τον Θεόν, εφάνη έξαφνα έμπροσθέν του ένας σεμνοπρεπής και σεβάσμιος ( ήτο ο Ιωάννης ο Θεολόγος) και κοιτάζων με ιλαρόν όμμα τον Γρηγόριον του είπεν:

«Ήλθον τέκνον, απεσταλμένος από την Αγιωτέραν των απάντων και Βασίλισσαν των ουρανών δια να σε ερωτήσω, διά ποίαν αιτίαν και ανά πάσαν ώραν φωνάζεις προς τον Θεόν:

«Θεέ μου, φώτισόν μου το σκότος, Θεέ μου φώτισόν μου το σκότος;… »

Απεκρίθη ο Γρηγόριος, « Και τι άλλο πρέπει να ζητώ εγώ, όστις είμαι εμπαθής και πλήρης αμαρτιών, παρά το να ελεηθώ και να φωτισθώ, διά να γνωρίζω το Άγιον θέλημα του Θεού και να το εκτελώ;»

Τότε του λέγει ο Ευαγγελιστής, « Η Δέσποινα των απάντων δια μέσου εμού, του δούλου της, ορίζει να είμαι εγώ βοηθός σου…»

Ηρώτησε τότε ο Γρηγόριος, « Και πού πρόκειται να με βοηθή η μήτηρ του Κυρίου μου; Είς την παρούσαν ζωήν ή είς την μέλλουσαν;»

Απεκρίθη ο Θεολόγος, « Καίς είς την παρούσαν και είς την μέλλουσα…», και λέγοντας αυτά εγένετο άφαντος ! …

( Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, από τον βίο του Αγίου Γρηγορίου του θαυματουργού Αρχιεπισκόπου Θες/κης, του Παλαμά, Μέγας Συναξαριστής Τριωδίου,σελ.308)

[preloude]

το ενα χερι νιβη το αλλο και τα δυο το προσωπο.

[xristianos.net]

Είναι συγκλονιστικό! Ένα μάθημα ζωής για όλους μας!

Θεέ μου, φώτισόν μου το σκότος....

Αν αυτό φώναζε ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, εμείς τι πρέπει να κάνουμε;;

Απολυτίκιο του Αγίου
«Ορθοδοξίας ο φωστήρ, Εκκλησίας το στήριγμα και διδάσκαλε, των μοναστών η καλλονή, των θεολόγων υπέρμαχος απροσμάχητος, Γρηγόριε θαυματουργέ, Θεσσαλονίκης το καύχημα, κήρυξ της χάριτος, ικέτευε δια παντός, σωθήναι τας ψυχάς ημών.»

[preloude]

το ενα χερι νιβη το αλλο και τα δυο το προσωπο.

δωρεαν ελαβατε,δωρεαν δωσετε..

[Ermite]

Η προσευχή αυτή, που ήταν τόσο αγαπητή στον Αγ.Γρηγόριο τον Παλαμά, είνα παρμένη από τον Ψαλμό ιζ' (17)
29 ὅτι σὺ φωτιεῖς λύχνον μου, Κύριε ὁ Θεός μου, φωτιεῖς τὸ σκότος μου.

Σύ, Θεέ μου, μπορείς να φωτίσεις τον λύχνο της ύπαρξής μου. Σύ Μόνος μπορείς να χαρίσεις ακτίνα ελπίδος και ζωής, μέσα σ'αυτό το ζοφερό μου σκοτάδι, όπου έχω περιπέσει από τα πάθη και γενικά την μεταπτωτική αυτή τραχειά πορεία μου...

[ΜΙΧΣ]

....ΘΕΕ ΜΟΥ, ΦΩΤΙΣΟΝ ΜΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ…( Αγιος Γρηγόριος Παλαμάς) Κύριε ὁ Θεός μου, φωτιεῖς τὸ σκότος μου (ιζ' ψαλμός Δαυίδ)

Ευχαριστώ!

[xristianos.net]

...Προσευχόμενος, λοιπόν, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, εκεί στη Μονή Βατοπεδίου, ως υποτακτικός, έλεγε πολύ συχνά την προσευχή, την οποία πολλές φορές έχετε ακούσει και που έχει σχέση και με τη διδασκαλία του περί του Αγίου Φωτός, έλεγε πολύ συχνά την προσευχή «Φώτισόν μου το σκότος». Φώτισόν μου το σκότος· και επαναλάμβανε αυτήν την προσευχή, φώτισόν μου το σκότος. Η Παναγία, λοιπόν, άκουσε αυτήν την προσευχή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και έστειλε τον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή. Κι εκεί, ανάμεσα στους δύο, στον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή και στον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά διαμείφθηκε ο εξής διάλογος, όπως τον διασώζει ο Άγιος Φιλόθεος Κόκκινος. Όταν κάποια φορά, λέει, ήταν ήρεμος ο Άγιος Γρηγόριος κι ήταν μόνος του και προσευχόταν προς το Θεό, τότε θείος τις ανήρ ύπαρ ουκ όναρ ιεροπρεπώς άθλω προ οφθαλμών ίσταται, κάποιος θείος άνδρας στον ξύπνο, όχι στον ύπνο, όραμα, ήταν ξύπνιος ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ύπαρ ουκ όναρ, ο των Ευαγγελιστών κορυφαίος Ιωάννης, ο της βροντής γόνος κτλ. Και τι του είπε; Έχω έλθει, κομίζοντας αγγελία από την υπεραγία Δέσποινα, για να σου πω και να σε ρωτήσω, ερησόμενος, ω του χάριν νύκτωρ και μεθ’ ημέραν, όσαι ώρες και δων, ου διαλείπης ούτω βωών «φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος». Μ’ έστειλε η Παναγία να σε ρωτήσω για ποιο λόγο διαρκώς, νύχτα και ημέρα, όλες τις ώρες, αδιαλείπτως φωνάζεις «φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος»; Κι απήντησε, θα λέγαμε πολύ ευφυώς και με σεβασμό, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, και με πολλή ταπείνωση: και τι δ’ αν άλλο προς Θεόν εμπαθής και πλήρης αμαρτιών άνθρωπος, αιτήσαι μοι προσευχόμενος, ή το ελεηθήναι και φωτισθήναι προς το ιδέναι τε και πράττειν το εκείνου σωτήριον θέλημα; Τι θα μπορούσα, λέει, καλύτερο να ζητήσω εγώ, άνθρωπος εμπαθής και πλήρης αμαρτιών, παρά να ελεηθώ και να φωτισθώ για να γνωρίζω και να πράττω το σωτήριο θέλημα του Θεού.
Και, αγαπητοί μου, το αναφέρω αυτό εδώ σαν δίδαγμα από τη σημερινή μας εδώ παρουσία, αν ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο οποίος ήδη από τα εφηβικά, λαϊκά του χρόνια ήταν άγιος, ζητούσε να φωτιστεί, αυτός, ο οποίος εξέπληξε τους δασκάλους του με τη γνώση της Αριστοτελικής φιλοσοφίας, κι αν θεωρούσε τον εαυτό του εμπαθή και χρειαζόταν φωτισμό για να γνωρίσει το άγιο θέλημα του Θεού, πόσο φωτισμό χρειαζόμαστε εμείς και πόσο εμείς πρέπει διαρκώς να επαναλάβουμε αυτήν την προσευχήν!
Και ο Άγιος Ιωάννης, ο Ευαγγελιστής, του απήντησε: Μη φοβάσαι και να μην αμφιβάλλεις διότι η Δέσποινά μας, μέσω εμού, σου διαμηνύει ότι πάντοτε θα σου είναι βοηθός! Διακελεύεται Δέσποινα, δι’ ημών, αύτη γαρ και εγώ συμβοηθός έσομαι. Κι ο Άγιος Γρηγόριος, για να κάνει το πράγμα πιο λιανό, του είπε: Και πού μετά της συμμαχίας αρ’ έσται παράγε της μητρός του Κυρίου μου, εν τω παρόντι ή εν τω μέλλοντι; Πού θα με βοηθήσει η Παναγία μας; Θα με βοηθήσει εδώ, σ’ αυτή τη ζωή ή θα με βοηθήσει στο μέλλον; Κι απήντησε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος: και πάλαι και νυν καν τω παρόντι καν τω μέλλοντι. Σε βοήθησε και παλιά, σε βοηθάει και τώρα, θα σε βοηθήσει και στο παρόν, θα σε βοηθήσει και στο μέλλον.


Απόσπασμα από κήρυγμα του π. Θεοδώρου Ζήση (20/03/2011) Β' Κυριακή των Νηστειών-Γρηγορίου του Παλαμά.
[Ολόκληρη την ομιλία βρίσκεται εδώ http://www.impantokratoros.gr/theodoros ... 11.el.aspx σε μορφή mp3]