Η Παρθενία, Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου

[inaf]

Η ΠΑΡΘΕΝΙΑ ΔΕΝ ΣΩΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟ ΠΝΕΥΜΑ

Είναι καλό η παρθενία και υπερφυσικό κατόρθωμα, αλλά το καλό και μεγάλο και υπερφυσικό αυτό πράγμα, αν δεν συνοδεύεται από φιλανθρωπία, δεν θα μπορέσει να φθάσει ούτε στα πρόθυρα του νυμφώνα της βασιλείας των ουρανών. Η παρθενία χωρίς ελεημοσύνη δεν μπόρεσε να οδηγήσει τις μωρές παρθένες ούτε μέχρι τα πρόθυρα του νυμφώνα, ενώ η ελεημοσύνη χωρίς της παρθενία οδήγησε τους τροφίμους της με πολλούς επαίνους στη βασιλεία το Θεού, που ετοιμάστηκε πριν από τη δημιουργία του κόσμου. Εκείνοι που επότισαν το Χριστό, όταν διψούσε, και τον έθρεψαν, όταν πεινούσε, αν και δεν παρουσίασαν την αρετή της παρθενίας άκουσαν «ελάτε σεις, οι ευλογημένοι από τον Πατέρα μου και κληρονομείστε τη βασιλεία των ουρανών, που έχει ετοιμασθεί για σας από τότε που θεμελιωνόταν ο κόσμος».

Και πολύ σωστά γιατί εκείνος που παρθενεύει και νηστεύει κάνει καλό στον εαυτό του, ενώ εκείνος που κάνει ελεημοσύνες είναι κοινό λιμάνι για όλους τους ναυαγούς, γιατί διώχνει την φτώχεια των συνανθρώπων του και ικανοποιεί τις ανάγκες των άλλων. Από τα κατορθώματα συνήθως εκείνα ξεχωρίζουν περισσότερο, που αποβλέπουν στο συμφέρον των άλλων… Είναι μεγάλη η αρετή της παρθενίας και γι’ αυτό θέλω να ασκείται καλύτερα. Γιατί η αρετή της παρθενίας δεν σημαίνει αν απέχω μόνον από το γάμο, αλλά να είμαι και φιλάνθρωπος και φιλάδελφος και σπλαχνικός. Γιατί, ποιο το όφελος της παρθενίας, όταν συνοδεύεται από σκληρότητα; Και ποιο είναι το κέρδος της αγνότητας, όταν ακολουθείται από την απανθρωπιά;

[inaf]

ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΟΝΤΩΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝ

Πρέπει λοιπόν όταν αυτή (η παρθένος) κυκλοφορεί στην αγορά, να φαίνεται σαν άγαλμα που αντικατροπτίζει όλη την χριστιανική φιλοσοφία, και να προκαλεί σ’ όλους ευχάριστη έκπληξη, σαν άγγελος που κατέβηκε τώρα από τον ουρανό και όπως ακριβώς αν ένα από τα Χερουβίμ κατέβαινε στη γη, θα έστρεφε την προσοχή όλων των ανθρώπων προς τον εαυτό του, έτσι και η παρθένος πρέπει να γίνεται αφορμή, ώστε όλοι όσοι τη βλέπουν να θαυμάζουν την αγιωσύνη της και να εκπλήσσονται μπροστά σ’ αυτή.

Γιατί, όταν βαδίζει σαν να βρίσκεται στην έρημο, εκκλησιάζεται με βαθύτατη σιωπή, δεν παρατηρεί κανένα ούτε από τους άνδρες ούτε από τις γυναίκες που παρευρίσκονται, παρά μόνο το Νυμφίο Χριστό, σαν να είναι παρών και να φαίνεται και όταν αναχωρεί για το σπίτι, πάλι μ’ Αυτόν συνομιλεί με τις προσευχές της και ακούει μόνον την φωνή Του δια μέσου των Αγίων Γραφών, όταν δε φθάσει στο σπίτι σκέπτεται μόνον τον Αγαπημένο της, και παρόλο που είναι ξένη και προσωρινή στη γη και παρεπίδημη, και συμπεριφέρεται όπως είναι φυσικό να συμπεριφέρεται μια ξένη απέναντι στα πράγματα αυτής της ζωής, και αποφεύγει όχι μόνον τα βλέμματα των ανδρών, αλλά και την συναναστροφή με τις πολύ κοσμικές γυναίκες, και παρέχει στο σώμα τόσα μόνον, όσα είναι αναγκαία, αφιερώνει δε τα πάντα στην καλλιέργεια της ψυχής, ποιος λοιπόν δεν θα θαυμάσει μια τέτοια παρθένο; Ποιος δεν θα μείνει εκστατικός, βλέποντας στη γυναικεία φύση αγγελική ζωή και συμπεριφορά; Ποιος θα τολμήσει έστω και λίγο να την πλησιάσει; Ποιος δε, ενώ είναι άνθρωπος, θα αποφάσιζε να εγγίσει μια πυρακτωμένη από θείο ζήλο ψυχή; Για όλα αυτά λοιπόν όλοι, είτε το θέλουν είτε όχι, θα σταθούν μακριά της, όλοι όμως επίσης θα μείνουν έκπληκτοι μπροστά της, σαν να βλέπουν χρυσάφι πυρακτωμένο και αστραφτερό.

[inaf]

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΟ

Σκέψου λοιπόν, σε παρακαλώ, αγαπητέ, πόσο μεγάλο είναι το αξίωμα της παρθενίας, πόσο υψηλό και μεγάλο αγαθό είναι, ώστε να ξεπερνάει την ανθρώπινη φύση και να έχει ανάγκη από τη θεία βοήθεια. Γιατί εκείνοι που διαλέγουν θεληματικά και πρόθυμα την παρθενία, κατορθώνουν με το σώμα όσα και οι άγγελοι. Γιατί, όσο μεγάλο και υψηλό είναι το πράγμα, τόσο και πολύ μεγαλύτερα θα είναι τα στεφάνια και οι αμοιβές και τα αγαθά, τα οποία έχει υποσχεθεί ο Θεός σε κείνους που παρουσίασαν μαζί με την παρθενία και την εκτέλεση των αγαθών πράξεων.

[inaf]

ΔΥΣΚΟΛΟΤΑΤΟ ΑΓΩΝΙΣΜΑ, ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ

Είναι τόσο σπουδαίο κατόρθωμα η παρθενία και χρειάζεται τόσο κόπο, ώστε ο Χριστός, όταν κατέβηκε από τους ουρανούς, για να κάμει τους ανθρώπους αγγέλους και να φυτεύσει εδώ κάτω την ουράνια πολιτεία, ούτε τότε δεν ετόλμησε να το επιβάλει ή να το αναγάγει σε νόμο• αλλά, ενώ ενομοθέτησε να πεθαίνουν οι οπαδοί του (πράγμα από το οποίο τι θα μπορούσε να υπάρξει βαρύτερο;) και να σταυρώνονται συνεχώς και να ευεργετούν εχθρούς, δεν ενομοθέτησε να παρθενεύουν, αλλά αυτό το άφησε στην ελεύθερη εκλογή των ακροατών, λέγοντας• «όποιος μπορεί να εφαρμόσει αυτό το λόγο (περί αγαμίας), ας τον εφαρμόσει». Γιατί ο όγκος αυτού του κατορθώματος είναι μεγάλος, όπως και η δυσκολία των αγωνισμάτων αυτών και ο ιδρώτας των αγώνων, και το μέρος αυτό της αρετής είναι υπερβολικά απόκρημνο.

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΘΕΟ

«(Είναι ευτυχείς) όσοι βαδίζουν τους δρόμους του Θεού». Και δεν είπε δρόμος, αλλά δρόμοι, για να δείξει ότι αυτοί είναι πολλοί και διαφορετικοί. Γιατί γι’ αυτό χάραξε πολλούς δρόμους, κάνοντας με το πλήθος των δρόμων εύκολη την εισοδό μας στον ουρανό. Δηλαδή, άλλοι μεν από τους ανθρώπους λάμπουν με την παρθενία, άλλοι διαπρέπουν με το γάμο, άλλοι δε κοσμούνται με τη χηρεία. Και άλλοι μεν απαρνήθηκαν τα πάντα, άλλοι δε τα μισά• και άλλοι μεν ζουν όρθό βίο, άλλοι δε μετανοούν για τα αμαρτήματά τους. Για αυτό λοιπόν χάραξε πολλούς δρόμους, για να βαδίζεις εύκολα.