Περί υποκρισίας και κολακείας

[XRHSTOS]

Ουαι υμίν γραμματείς καί φαρισαϊοι υποκριτές, πού κλείνετε τη βασιλεία των ουρανών μπρος στους ανθρώπους, διότι σεϊς δέν μπαίνετε, αλλά κι εκείνους πού θέλουν να μπουν δεν τους αφήνετε. Ουαί υμϊν γραμματείς καί φαρισαϊοι υποκριτές, πού τριγυρίζετε τη θάλασσα καί την ξηρά για να κάνετε ένα προσήλυτο καί, όταν γίνει, τον κάνετε παιδί της γέεννας, δύο φορές χειρότερο από σας... ουαί υμϊν γραμματείς καί φαρισαϊοι υποκριτές, διότι δίνετε το δέκατο από το δυόσμο καί από τον άνηθο καί από το κύμινο καί αφήσατε τα σπουδαιότερα τον νόμου, το δίκαιο καί την αγάπη καί την πίστη. Αυτά είναι πού έπρεπε να κάνετε,χωρίς να παραμελείτε κι εκείνα. Όδηγοί τυφλοί, πού διυλίζετε το κουνούπι αλλά καταπίνετε την καμήλα...Ουαί ύμϊν γραμματείς καί φαρισαΐοι υποκριτές, πού άπ' έξω φαίνεσθε δίκαιοι στους ανθρώπους, αλλά από μέσα σας είσθε γεμάτοι από υποκρισία καί ανομία»


«Καθώς ξέρετε, ποτέ δεν ήρθαμε σε σας με λόγια κολακείας, ούτε με υστεροβουλία να κερδίσουμε κάτι,ό Θεός είναι μάρτυρας, ούτε ζητήσαμε τιμές από τους άνθρώπους, αν καί μπορούσαμε, ως απόστολοι του Χριστού, να έχουμε απαιτήσεις»
Ό Απόστολος Παύλος προς τους Θεσσαλονικείς


«Να μπορείς να διακρίνεις τους φίλους από τους κόλακες καί τους υποκριτές. Οί μεν κόλακες,επαινώντας σε κατά πρόσωπο, όχι μόνο δεν σε αφήνουν να συναισθανθείς τα σφάλματα πού, φυσικά,διαπράττεις, αλλά τα καθιστούν μεγαλύτερα, με το να σε διαβάλλουν καί να σε κουτσομπολεύουν στους άλλους. Αντίθετα, οί φίλοι, με το φιλικό έλεγχο, καί σένα τον ίδιο ενισχύουν περισσότερο, ώστε να αντιληφθείς το σφάλμα σου, καί, αν χρειασθεί να λεχθεί κάτι προς τα έξω, αντί κατηγορίας βρίσκουν απολογία καί πράξη»
Ό Μέγας Φώτιος προς τον Βούλγαρο ηγεμόνα


Γνώρισε ότι από τους πραγματικούς σου φίλους κανείς δέν θα θέλει να γίνει συνεργός σε μια σου πράξη, αν πρώτα δέν γίνει σύμβουλος καί δέν επιδοκιμάσει την πράξη σου. Αντίθετα, ό κόλακας ενδίδει καί εξορμά, σε όποια αντιληφθεί ότι είναι ή επιθυμία σου. Γιατί κανένας πλούσιος η βασιλιάς δεν βρίσκεται- εύκολα, πού να πει «μακάρι να είχα κοντά μου κανένα φτωχό, καί του φτωχού φτωχότερο, πού να με αγαπάει καί άφοβα να λέει τί έχει στην καρδιά τον»
Πλούταρχος στα «Ηθικά» του

«Τον υποκριτή καί τον κόλακα μπορεί κανείς να τον διακρίνει από το ότι λέει καί κάνει κάθε τι με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνεται αρεστός καί να έχει την εύνοια τον ίσχυρού ηγεμόνα»
Θεόφραστος στους «Χαρακτήρες» του


«Οι κόλακες μοιάζουν με τους κηφήνες. Είναι δηλαδή άνεργοι, χωρίς κεντρί καί σπαταλούν τους ξένους κόπους. ΟΙ φθονεροί μοιάζουν με τίς σφήκες. Είναι δηλαδή επιθετικοί, επικίνδυνοι. ανώφελοι καί άχρηστοι. Οι σωστοί άνθρωποι μοιάζουν με τίς μέλισσες. Είναι δηλαδή φιλόπονοι, εργατικοί,οικονόμοι, εύποροι, πράοι, νουθετητικοί καί κοινωνικοί. Συνεπως, αν θέλεις να ζήοεις (ως φίλος ανάμεσα σε πραγματικούς φίλους, να μιμηθείς τη μέλισσα καί να καθαρίσεις το σμήνος σου από κηφήνες καί σφήκες»
''Επικτήτου από τα «Αποσπάσματα''

«Ό διπρόσωπος μπροστά σου απλώνει χαλιά καί πίσω σου ανοίγει το λάκκο»
Από τίς παροιμίες των Φαράσων Καππαδοκίας


'«Πολλοί φιλούν το χέρι σου καί λεν να' ναι κομμένο»
Από τίς παροιμίες της Αμοργού

[Andreasmas]

Όλοι μας ή μάλλον οι περισσότεροι έχουμε το Φαρισαίο ,τον υποκριτή ,τον κόλακα ανάμεσά μας .
Είμαι εγώ ,εσύ ο άλλος .
Αν κάνει ο καθένας μια εσωτερική πνευματική -ψυχική βυθοσκόπιση θα δει πως φοράει δυο μάσκες,τη μάσκα του καλού και κάτω από αυτήν ,κατάσαρκα ,την μάσκα του κακού .Κι όταν μάλιστα ο διπρόσωπος αυτός άνθρωπος ζει και κινείται σε θρησκευτικό περίγυρο,ε τότε γίνεται ακόμα πιο αποκρουστικός και βδελυρός .
Πώς θα εκμηδενίσουμε και νεκρώσουμε το θανατηφόρο αυτόν άνθρωπο και που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να συμπαρασύρει στη Γέεννα του Πυρός όσο γίνεται περισσότερους;

Αχ, αυτή η ευλογημένη Ταπείνωση.
Αχ, αυτός ο καταραμένος εγωισμός

[ψυχουλα]

Όλοι μας ή μάλλον οι περισσότεροι έχουμε το Φαρισαίο ,τον υποκριτή ,τον κόλακα ανάμεσά μας .
Είμαι εγώ ,εσύ ο άλλος .
Αν κάνει ο καθένας μια εσωτερική πνευματική -ψυχική βυθοσκόπιση θα δει πως φοράει δυο μάσκες,τη μάσκα του καλού και κάτω από αυτήν ,κατάσαρκα ,την μάσκα του κακού .Κι όταν μάλιστα ο διπρόσωπος αυτός άνθρωπος ζει και κινείται σε θρησκευτικό περίγυρο,ε τότε γίνεται ακόμα πιο αποκρουστικός και βδελυρός .
Πώς θα εκμηδενίσουμε και νεκρώσουμε το θανατηφόρο αυτόν άνθρωπο και που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να συμπαρασύρει στη Γέεννα του Πυρός όσο γίνεται περισσότερους;

Επίσης ίσως να λαβαίνουμε υπόψιν μας και πώς θα βοηθαμε ο καθενας τον αδελφο του να βγαζει ό, τι καλο απο μεσα του και να ντρεπεται να ενδωσει στο κακό. Εχουμε ο καθενας ευθυνη για τον εαυτο του αλλα και για τον αδελφο του γιατι εμεις οι ιδιοι ερεθιζουμε/ενεργοποιουμε το κακο που εχει ο αλλος μεσα του οταν τον αντιμετωπιζουμε και τον ερμηνευουμε με κακο λογισμο.

"Γιατί να ξέρεις πως, όταν λογιστείς άσχημα για κάποιο κακό του αδελφού σου, είναι κάποια ρίζα του ίδιου κακού και στην καρδιά την δική σου∙ Αγ. Νικοδημος Αγιορείτης."

Καλος λογισμος πχ ειναι να σκεφτεις το ελαττωμα του αλλου οχι σαν κατι που αρεσει στον ιδιο παρα σαν κατι που τον βασανιζει. Αμεσως αλλαζει και η αντιμετωπιση σου.

ή όταν τον σκανδαλιζουμε σε αυτο που εχει αδυναμια ενω ξερουμε πως θα αντιδρασει κι οτι τον εκπειραζουμε. Ετσι φουντωνουμε και καλλιεργουμε και χειροτερευουμε το ελαττωμα ο ενας του αλλουνού. Πχ βλεπεις οτι ο αδελφος σου ειναι κακοπροαιρετος; μη του βαζεις καχυποψιες, ειναι αγενης;; μιλα του ομορφα ποσο θ αντεξει την ευγενεια σου; ειναι μεθυσος; μη τον κερνας και μετα γελας με τα χαλια του. ειναι ξεροκεφαλος; ασε μια κουβεντα να πεσει χαμω. ειναι αυταρεσκος;;; πες κι ενα μπραβο λιγοτερο μη τον αναστατωνεις, ειναι ευεξαπτος; μην του απαντας! Σε αυτες τις δυαδες ποιος φταιει περισσοτερο εκεινος που εχει το ελαττωμα ή εκεινος που το προκαλει; γνωμη μου ειναι ο δευτερος.

[Andreasmas]

Καλος λογισμος πχ ειναι να σκεφτεις το ελαττωμα του αλλου οχι σαν κατι που αρεσει στον ιδιο παρα σαν κατι που τον βασανιζει. Αμεσως αλλαζει και η αντιμετωπιση σου.

ή όταν τον σκανδαλιζουμε σε αυτο που εχει αδυναμια ενω ξερουμε πως θα αντιδρασει κι οτι τον εκπειραζουμε. Ετσι φουντωνουμε και καλλιεργουμε και χειροτερευουμε το ελαττωμα ο ενας του αλλουνού. Πχ βλεπεις οτι ο αδελφος σου ειναι κακοπροαιρετος; μη του βαζεις καχυποψιες, ειναι αγενης;; μιλα του ομορφα ποσο θ αντεξει την ευγενεια σου; ειναι μεθυσος; μη τον κερνας και μετα γελας με τα χαλια του. ειναι ξεροκεφαλος; ασε μια κουβεντα να πεσει χαμω. ειναι αυταρεσκος;;; πες κι ενα μπραβο λιγοτερο μη τον αναστατωνεις, ειναι ευεξαπτος; μην του απαντας! Σε αυτες τις δυαδες ποιος φταιει περισσοτερο εκεινος που εχει το ελαττωμα ή εκεινος που το προκαλει; γνωμη μου ειναι ο δευτερος.

Πολύ ωραία τοποθέτηση.
Απλά λόγια και καλά ,μέσα από τη ψυχή βγαλμένα.