Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[angieholi]

Σύντομος βίος και λόγια του

Γεννήθηκε το 354 μ.Χ. στην Αντιόχεια. Έλαβε μεγάλη μόρφωση. Σε ηλικία 20 ετών γίνεται μοναχός. Ζει ασκητικότατα. Το 386 μ.Χ. χειροτονείται ιερέας. Το 398 μ.Χ. Εκλέγεται, παρά τη θέληση του Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Υπήρξε:- Ο μεγαλύτερος εκκλησιαστικός συγγραφέας. Τα έργα του φτάνουν τις (2000) δυο χιλιάδες.

- Ο μεγαλύτερος μελετητής και εξηγητής της Αγίας Γραφής.

- Απ' τους μεγαλύτερους κοινωνικούς εργάτες (έτρεφε καθημερινά στην Κων/πολη (7000) επτά χιλιάδες απόρους).

- Πρότυπο ποιμένα - αρχιερέα. Διακρίνεται για την προσφορά του στην ιεραποστολή και τη λατρεία.

- Απ' τους πιο φλογερούς μαχητές της αλήθειας και των δικαίων της Εκκλησίας. Συγκρούστηκε με την διαφθορά των ανακτόρων, τις καταχρήσεις των πλουσίων, τους σιμωνιακούς ιερείς, καθαρίζοντας την 'Εκκλησία από κάθε αντικανονικότητα και κάθε μίασμα. Οι αγώνες του αυτοί, του απέφεραν πολλά βάσανα και κακουχίες και τέλος την εξορία και το θάνατο.

Το «χρυσό στόμα» του Ιωάννη σίγησε για πάντα στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χ. στα Κόμανα του Πόντου όπου βρισκόταν εξόριστος από τους βασιλείς. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 13 Νοεμβρίου και την ανακομιδή των λειψάνων του στις 27 Ιανουαρίου.


**********************************************************************************

ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ,…

Ποτέ στην ζωή του, δεν ορκίστηκε στο όνομα του Θεού'

ούτε ζήτησε από άλλον να ορκισθή.

Ποτέ στην ζωή του, δεν κατέκρινε κανένα.

Ποτέ στην ζωή του, δεν είπε ψέμα.

Ποτέ στην ζωή του, δεν καταράστηκε άνθρωπο.

Ποτέ στην ζωή του, δεν επέτρεψε στον εαυτό του να παρεκτραπή σε αργολογία.

Ποτέ στην ζωή του, δεν ανέχθηκε να ειπούν μπροστά του λόγια, πού προκαλούν απρεπή γέλια.

(Από τον βίο του αγίου)


**********************************************************************************
Χρυσά λόγια Χρυσού Αγίου

Όταν ο ένας έχομε εχθρόν τον άλλο, τί μας χρειάζεται ο διάβολος;

Όποιος έχει συνείδηση καθαρή, οποίος κάνει έργα θεάρεστα και καλά, έχει μέσα του παντοτινά ειρήνη και χαρά.

Όταν ενθυμούμεθα τις αμαρτίες μας, ο Θεός τις λησμονάει. Και όταν τις λησμονάμε εμείς, τις θυμάται ο Θεός.

**********************************************************************************

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΑΜΑ

- Τί λες; πάμε στο κήρυγμα;

- Τα ξέρω! Όλο τα ίδια και τα ίδια!

- Έχεις δίκιο. Έτσι είναι. Όλο τα ίδια και τα ίδια. Μα υπάρχει και μια διαφορά.

- Ποια;

- Τί είναι το κήρυγμα; Θέαμα, για διασκέδαση; ή τροφή της ψυχής.

- Τί θέλεις να ειπείς;

- Αν είναι θέαμα, έχεις δίκιο. Είναι θέαμα πληχτικό. Μα αν είναι τροφή της ψυχής; Μη ξεχνάς, πόσο συνηθισμένη μας είναι η γεύση του ψωμιού! Σταματήσαμε ποτέ, να τρώμε ψωμί; Όχι. Γιατί είναι η πιο βασική μας τροφή. Για το σώμα.

- Ό, τι είναι για το σώμα το ψωμί, είναι ο λόγος του Θεού για την ψυχή.


**********************************************************************************

ΤΡΥΦΗ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗ

Πώς είναι δυνατό, να χορτάσεις τον λόγο του Θεού, αν πρώτα δεν έχεις πεινάσει και διψάσει για λόγο Θεού;

* Έχεις πεινάσει;

* Έχεις διψάσει;

* Το έχεις καταλάβει, ότι

- η πιο καλή τροφή για την ψυχή,

- η πιο μεγάλη απόλαυση για την ψυχή,

είναι ο λόγος του Θεού;

Όχι;

Διερωτήθηκες τουλάχιστον ποτέ;

- Γιατί ο βασιλιάς Δαβίδ έλεγε: «Τί γλυκά που είναι τα λόγια Σου, Κύριε»!

Λες να ήταν τρελλός; Λες να ήταν χαζός;

**********************************************************************************
ΑΝΩ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Ανω τας καρδίας!

Ο διάβολος δεν πετάει. Σύρεται στην γη. Σαν το φίδι, το σύμβολο του.

Ναι, στην γη σύρεται. Και ασχολείται με πράγματα γήινα και χοϊκά.

Θέλεις να του ξεφύγεις;

Πέτα λίγο πιο ψηλά από την γη! Μην ασχολείσαι με εκείνα πού δίνει η γη! Και είσαι αμέσως εκτός κινδύνου!

Αυτό μας υπενθυμίζει το παράγγελμα της Εκκλησίας μας:

Άνω τας καρδίας!


Πηγη:
http://www.zoiforos.gr/index.php?option ... 9&Itemid=1

[fousca]

δοξασμενο να ειναι το ονομα του, διαβασα ολη την βιογραφια του πολυ αναλυτικα, με ολες τις λεπτομεριες και συγκλονιστηκα.... ηταν ποντιος!!!απ τον ποντο!!!
τον αγαπω πολυ!!!κ τον θεωρω προστατη μου!!!!

[grigoria-ka]

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας το 347μ.Χ. Ο πατέρας του ονομαζόταν Σεκούνδος και η μητέρα του Ανθούσα. Οι γονείς του βαπτίσθηκαν Χριστιανοί, όταν γεννήθηκε ο Άγιος Ιωάννης. Ο Άγιος έμεινε ορφανός από πατέρα λίγο καιρό μετά την γέννηση του. Η μητέρα του δεν ξαναπαντρεύτηκε, θέλοντας να αφιερώσει όλες τις φροντίδες της στην ανατροφή του γιου της.
Το γεγονός ότι η οικογένεια του Αγίου ήταν πολύ πλούσια, επέτρεψε στον Άγιο να διδαχθεί από τους καλύτερους δασκάλους της Αντιόχειας. Από μικρός έδειξε την αγάπη του τόσο για τα γράμματα όσο και για την Χριστιανική πίστη. Το 363μ.Χ., βαπτίσθηκε Χριστιανός. Σε ηλικία 20 ετών, το 367μ.Χ., ξεκίνησε να εργάζεται ως δικανικός ρήτορας (δικηγόρος δηλαδή) στην Αντιόχεια, με μεγάλη επιτυχία. Δεν εξάσκησε πολύ καιρό το επάγγελμα αυτό αφού όνειρο του ήταν να μονάσει και να αφιερωθεί στον Χριστό.
Στην αρχή, και για χάρη της μητέρας του, μόνασε στο ίδιο του το σπίτι, αφιερώνοντας τον χρόνο του στην προσευχή και στην μελέτη χριστιανικών συγγραμμάτων. Μετά τον θάνατο της μητέρας του, και αφού μοίρασε όλη του την περιουσία στους φτωχούς της πόλης, εγκατέλειψε την Αντιόχεια και εισήλθε ως μοναχός σε ένα μικρό μοναστήρι.
Στο μοναστήρι αυτό ασκεί το πνεύμα του μελετώντας και συγγράφοντας αλλά δεν παραλείπει να ασχολείται και με τις καθημερινές εργασίες της μονής. Με την χάρη του Ιησού Χριστού, ξεκινά να κάνει θαύματα θεραπεύοντας ανίατες ασθένειες. Από το μοναστήρι θα λείψει για ένα μακρύ χρονικό διάστημα όπου το πέρασε ασκητεύοντας σε μία σπηλιά. Η υγεία του είναι αυτή που θα επιβάλει την επιστροφή του στην μονή.
Εκεί θα συνεχίσει το θεάρεστο έργο του έως το 380μ.Χ., όπου μετά από Θεϊκή Παρέμβαση θα επιστρέψει στην γενέτειρα του, Αντιόχεια, και θα χειροτονηθεί διάκονος. Τα επόμενα έξη χρόνια εκτός από τα καθήκοντα του αξιώματος του, θα ασχοληθεί με την μελέτη και συγγραφή χριστιανικών κειμένων. Το 386μ.Χ. μετά από παράκληση του Πατριάρχη Αντιοχείας Φλαβιανού, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος χειροτονείται Πρεσβύτερος.
Από αυτήν την στιγμή ξεκινά να ιερουργεί και ταυτόχρονα να αναπτύσσει μεγάλη κοινωνική και θρησκευτική δράση. Στέκεται στο πλευρό του ποιμνίου του όποτε υπάρχει ανάγκη και θερμαίνει τις καρδιές των πιστών με τους λόγους που εκφωνεί από τον Άμβωνα της εκκλησίας. Τότε του δόθηκε ο χαρακτηρισμός Χρυσόστομος, αφού τα λόγια του είναι χρυσάφι για τις καρδιές και τις ψυχές των χριστιανών. Την πολύπλευρη αυτή του δράση, συμπληρώνουν οι αγώνες που διεξήγαγε εναντίων τόσο των ειδωλολατρών όσο και των αιρετικών. Για δεκατρία συνεχή έτη, ο Άγιος Ιωάννης ο Χυσόστομος, αγωνίζεται καθημερινά για την υλική και κυρίως για την πνευματική ευημερία του ποιμνίου του.
Η δράση του Αγίου είναι η αιτία που η φήμη του έφτασε ως την Κωνσταντινούπολη. Έτσι όταν χήρεψε ο Πατριαρχικός Θρόνος της Βασιλεύουσας, κλήθηκε ο Άγιος Ιωάννης να αναλάβει αυτή την θέση. Ο λαός της Αντιόχειας αντιδρά σε αυτό, μη θέλοντας να αποχωριστεί τον ποιμένα του. Τελικά ο Άγιος θα απαχθεί από στρατιώτες του Βυζαντίου, κρυφά από τον λαό της Αντιόχειας, και θα οδηγηθεί στην Κωνσταντινούπολη. Στις 15 Δεκεμβρίου του 398μ.Χ. ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, θα καθίσει στον Πατριαρχικό Θρόνο της Πόλης.
Την δράση που είχε ως Ιερέας στην Αντιόχεια, θα συνεχίσει, σε μεγαλύτερη κλίμακα, ως Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι κάτι που θα στρέψει πολλούς εναντίων του, μεταξύ των οποίων η Βασίλισσα Ευδοξία και ο Πατριάρχης Αλεξάνδρειας Θεόφιλος. Αυτοί οι δύο με δόλια μέσα, πετυχαίνουν να εκδοθεί διαταγή από τον Αυτοκράτορα Αρκάδιο, σύμφωνα με την οποία ο Άγιος Ιωάννης εξορίζεται από την Πόλη και του αφαιρείται το Πατριαρχικό αξίωμα. Ο Άγιος μην θέλοντας να δημιουργηθούν φασαρίες, αποχωρεί ήσυχα από την Βασιλεύουσα και επιστρέφει στο ποίμνιο του στην Μικρά Ασία.
Γρήγορα όμως βγήκαν στο φως οι ραδιουργίες κατά του Αγίου και ο Αυτοκράτορας τον καλεί να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Άγιος επιστρέφει, αλλά λίγο καιρό μετά ξανασυκοφαντείται από την Ευδοξία. Για δεύτερη φορά θα πάρει τον δρόμο της εξορίας που θα τον οδηγήσει στην Χαλκηδόνα. Εκεί θα συλληφθούν όσοι τον συνοδεύουν και έτσι μοναχός θα συνεχίσει τον δρόμο ως την πόλη Κουκουσό.
Στην Κουκουσό, δίδαξε τον χριστιανισμό, βάπτισε πολλούς Χριστιανούς και οργάνωσε την Εκκλησία χειροτονώντας Επισκόπους και Ιερείς. Ταυτόχρονα στέλνει πολλές επιστολές στην Κωνσταντινούπολη με τις οποίες καλεί τους πιστούς να συνεχίσουν τους αγώνες τους κατά των αιρετικών και υπέρ της εξάπλωσης του Χριστιανισμού.
Οι διωγμοί του Αγίου όμως δεν θα λάβουν τέλος. Μετά από εντολή του Αρκαδίου, ο Άγιος οδηγείτε, συνοδεία στρατιωτών, προς την πόλη Πιτυούντα στον Καύκασο. Επέλεξαν την απομακρυσμένη αυτή πόλη ώστε να εμποδίσουν την επικοινωνία του Αγίου με τους πιστούς της Κωνσταντινούπολης. Η υγεία του Αγίου δεν είναι σε καλή κατάσταση. Αυτήν την κατάσταση επιβαρύνει δραματικά η βάναυση συμπεριφορά των στρατιωτών που τον συνοδεύουν. Πριν καταφέρουν να φτάσουν στην Πιτυούντα, και σε ένα μοναστήρι του Αγίου Βασιλίσκου, που ήταν στον δρόμο τους, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος άφησε την τελευταία του πνοή στις 14 Σεπτεμβρίου του 407μ.Χ., σε ηλικία 60 ετών. Το λείψανο του τάφηκε στο μοναστήρι αυτό και παρέμεινε εκεί έως το 434μ.Χ. όπου μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας κληρονόμησε πλήθος ομιλιών, επιστολών και πραγματειών. Τα διδακτικά του αυτά κείμενα αποτελούν πνευματικό χρυσάφι για όλους τους Χριστιανούς.
Την μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εορτάζουμε στις 13 Νοεμβρίου.

Απολυτίκιο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου:
Η του στόματος σου καθάπερ πυρσός εκλάμψα χάρις, την Οικουμένην εφώτισεν, αφιλαργυρίας τω κόσμω θησαυρούς εναπέθετο, το ύψος ημίν της ταπεινοφροσύνης υπέδειξεν. Αλλά σοι λόγοις παιδεύων, Πάτερ Ιωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τω Λόγω Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

[efthumhs]

http://thesvitis.blogspot.com/2010/11/blog-post.html

[angieholi]

Ο Άγιος Χρυσοστόμος είναι ο μεγαλύτερος από τους Αγίους που τιμάει η Εκκλησία μας και μάλιστα κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής του, όπως και την ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του, στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ο Πατριάρχης δεν ανεβαίνει στον πατριαρχικό θρόνο, ούτε βάζει την πατριαρχική μίτρα, αλλά στο θρόνο βάζουν την εικόνα του Αγίου Χρυσοστόμου, την δένουν-στερεώνουν με την πατριαρχική ράβδο και πλέον Αρχιερέας για εκείνη την ημέρα θεωρείται, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος!!!

Για κανέναν άλλο Άγιο δεν γίνεται αυτή η τιμή και κανέναν άλλο Άγιο δεν έχει τιμήσει τόσο πολύ η Εκκλησία μας.

Η λεπτομέρεια αυτή, που ειπώθηκε την ώρα του κηρυγμάτος, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, από τον Ιερέα,
μου έκανε τόσο εντύπωση που είπα να την μοιραστώ μαζί σας!!!

[ψυχουλα]

Ο Άγιος Χρυσοστόμος είναι ο μεγαλύτερος από τους Αγίους που τιμάει η Εκκλησία μας και μάλιστα κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής του, όπως και την ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του, στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ο Πατριάρχης δεν ανεβαίνει στον πατριαρχικό θρόνο, ούτε βάζει την πατριαρχική μίτρα, αλλά στο θρόνο βάζουν την εικόνα του Αγίου Χρυσοστόμου, την δένουν-στερεώνουν με την πατριαρχική ράβδο και πλέον Αρχιερέας για εκείνη την ημέρα θεωρείται, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος!!!

Για κανέναν άλλο Άγιο δεν γίνεται αυτή η τιμή και κανέναν άλλο Άγιο δεν έχει τιμήσει τόσο πολύ η Εκκλησία μας.

Η λεπτομέρεια αυτή, που ειπώθηκε την ώρα του κηρυγμάτος, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, από τον Ιερέα,
μου έκανε τόσο εντύπωση που είπα να την μοιραστώ μαζί σας!!!

καλα εκανες σ' ευχαριστούμε πολύ!!!!!

[angieholi]

Και να προσθεσω ότι:

Στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, φυλάσσεται η τίμια κάρα του Αγίου Χρυσοστόμου, ενώ σώζεται με το περίβλημα το ένα αυτί του Αγίου.
Η παράδοση αναφέρει ότι είναι το αυτί, που του υπαγόρευε ο Απόστολος Παύλος.
Θεωρείται δε ο Απόστολος Παύλος το "στόμα"-"φωνή" του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος το "στόμα"-"φωνή" του Αποστόλου Παύλου.

[angieholi]

Απολυτίκιο:
Ἡ τοῦ στόματός σου καθάπερ πυρσός ἐκλάμψασα χάρις, τὴν οἰκουμένην ἐφώτισεν, ἀφιλαργυρίας τῷ κόσμῳ θησαυροὺς ἐναπέθετο, τὸ ὕψος ἡμῖν τῆς ταπεινοφροσύνης ὑπέδειξεν. Ἀλλὰ σοῖς λόγοις παιδεύων, Πάτερ, Ἰωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τῷ Λόγῳ Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ο Άγιος Χρυσοστόμος είναι ο μεγαλύτερος από τους Αγίους που τιμάει η Εκκλησία μας και μάλιστα κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής του, όπως και την ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του, στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ο Πατριάρχης δεν ανεβαίνει στον πατριαρχικό θρόνο, ούτε βάζει την πατριαρχική μίτρα, αλλά στο θρόνο βάζουν την εικόνα του Αγίου Χρυσοστόμου, την δένουν-στερεώνουν με την πατριαρχική ράβδο και πλέον Αρχιερέας για εκείνη την ημέρα θεωρείται, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος!!!

Για κανέναν άλλο Άγιο δεν γίνεται αυτή η τιμή και κανέναν άλλο Άγιο δεν έχει τιμήσει τόσο πολύ η Εκκλησία μας.

[ΜΙΧΣ]

Ο Άγιος Χρυσοστόμος είναι ο μεγαλύτερος από τους Αγίους που τιμάει η Εκκλησία μας και μάλιστα κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής του, όπως και την ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του, στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ο Πατριάρχης δεν ανεβαίνει στον πατριαρχικό θρόνο, ούτε βάζει την πατριαρχική μίτρα, αλλά στο θρόνο βάζουν την εικόνα του Αγίου Χρυσοστόμου, την δένουν-στερεώνουν με την πατριαρχική ράβδο και πλέον Αρχιερέας για εκείνη την ημέρα θεωρείται, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος!!!

Για κανέναν άλλο Άγιο δεν γίνεται αυτή η τιμή και κανέναν άλλο Άγιο δεν έχει τιμήσει τόσο πολύ η Εκκλησία μας.

Η λεπτομέρεια αυτή, που ειπώθηκε την ώρα του κηρυγμάτος, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, από τον Ιερέα,
μου έκανε τόσο εντύπωση που είπα να την μοιραστώ μαζί σας!!!

Είναι όντως πολύ μεγάλος 'Αγιος αλλά την Παναγία μας είναι που έχει η εκκλησία μας πάνω απ' όλους τους Αγίους ανθρώπους και τη τιμά ως το σπουδαιότερο πρόσωπο που παρουσίασε η γη. Πρώτη μετά τον Εναν, η Παναγία, που είναι η μόνη γυναίκα στην Ιστορία του ανθρωπίνου γένους που προφητεύτηκαν γι αυτήν η γενεολογία της, βίος και αποστολή της πριν καν γεννηθεί και ήταν προφητευμένη στις Θεόπνευστες γραφές. Αυτό το διάβασα από την ευλογία που μου είχες δώσει ♥♥♥ τότε στον π. Μ.Χ.

[ΜΙΧΣ]

Αυτός ο μεγάλος φωστήρας και μεγαλόφωνος της οικουμένης διδάσκαλος, καταγόταν από την μεγαλόπολη Αντιόχεια, υιός όντας γονέων ευσεβών· ο πατέρας του ήταν ο αρχιστράτηγος Σεκούνδος, η δε μητέρα του η Ανθούσα. Αμέσως λοιπόν από την αρχή της ζωής του πολλή αγάπη και έρωτα είχε ο Άγιος αυτός στους λόγους και στα μαθήματα. Γι’ αυτό και σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε κάτοχος όλης της σοφίας των Ελλήνων και των Χριστιανών και έγινε διάσημος στην λογική και ρητορική τέχνη και σε κάθε επιστήμη. Έτσι για την πρόοδο και την αρετή του από μεν τον Άγιο Μελέτιο, τον Πατριάρχη Αντιοχείας, έγινε κληρικός δηλαδή Αναγνώστης, ενώ από τον Αντιοχείας Φλαβιανό έγινε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Πολλούς λόγους συνέταξε ό χρυσός του κάλαμος, σχεδόν περισσότερο από εκατό στον αριθμό, τόσο περί μετανοίας, όσο και περί της ευκοσμίας και καταστάσεως των ηθών. Και ολόκληρη σχεδόν τήν θεόπνευστη Γραφή ερμήνευσε. Και όταν ο Νεκτάριος, ο Κωνσταντινουπόλεως Πατριάρχης, «εκοιμήθη εν Κυρίω», τότε με την απόφαση των Επισκόπων και με την προσταγή του βασιλέως Αρκαδίου κλήθηκε ο μακάριος αυτός Ιωάννης από την Αντιόχεια και έγινε κανονικά Πατριάρχης της βασιλίδος των πόλεων. Και τόσο πολύ παρέδωσε ο αοίδιμος τον εαυτό του στην άσκηση και στην εγκράτεια, ώστε έτρωγε μόνο τον χυλό του κριθαριού. Και πάλι από αυτόν δεν χόρταινε, αλλά λίγο μόνο έτρωγε. Και ο ύπνος του ήταν λίγος και κοιμόταν όχι επάνω σε κλίνη αναπαυόμενος, αλλά στεκόμενος όρθιος και βασταζόμενος από σχοινιά. Και όταν κουραζόταν πολύ, τότε καθόταν λίγο.

Τότε και περισσότερο ασχολείτο και παραδόθηκε ολόψυχα ο θείος Πατήρ στις ερμηνείες των θείων Γραφών και στις διαλέξεις και διδασκαλίες, με τις οποίες πολλούς έφερε σε θεογνωσία και μετάνοια. Τόση υπερβολική φιλανθρωπία είχε στους πτωχούς και σε όσους είχαν ανάγκη ο μιμητής του Χριστού, ώστε έγινε και στους άλλους τύπος και παράδειγμα φιλοπτωχείας. Γι’ αυτό και με τους λόγους στην Εκκλησία δίδασκε όλους τους Χριστιανούς να αγαπούν και να εργάζονται την αρετή αυτή της φιλοπτωχείας, να απέχουν όμως από την πλεονεξία.

Όποτε, για την αιτία αυτή, αρχικά προσέκρουσε στην βασίλισσα Ευδοξία και έγινε με αυτήν εχθρικός. Διότι αυτή άρπαξε τον αμπελώνα μιας χήρας, που λεγόταν Καλλιτρόπη, η οποία διαμαρτυρόταν ζητώντας την περιουσία της. Ο Άγιος την συμβούλευε να μη κρατά το ξένο πράγμα. Και επειδή εκείνη δεν επείθετο, γι’ αυτό την έλεγχε και την παρομοίαζε ο Άγιος με το παράδειγμα της Ιεζάβελ. Τότε η Ευδοξία αγριεύοντας ως θηρίο, κατέβασε τον Άγιο από τον θρόνο του. Αρχικά μόνη της, ύστερα όμως με τους Επισκόπους εκείνους, οι οποίοι ακολουθούσαν περισσότερο τις εξουσίες και αξιώσεις των αρχόντων, που είχαν διάφορα αξιώματα, παρά την ευσέβεια και τους θείους νόμους. Έπειτα πάλι αποκαταστάθηκε ο Άγιος στον θρόνο του.

Τελευταία εξορίστηκε ο Άγιος στην Κουκουσό της Αρμενίας. Και εκεί, αφού υπέμεινε θλίψεις πολλές και πολλούς άπιστους επέστρεψε στην θεογνωσία, παρέδωσε την αγία του ψυχή στα χέρια του Θεού, κατά το έτος 402. Ο δε αναλυτικός Βίος του Αγίου γράφει, ότι μετά την κατάβαση από τον θρόνο και την εξορία του θείου Πατρός, όσοι Επίσκοποι συνήργησαν σ’ αυτήν, όλοι βασανίστηκαν πρώτα από τον Θεό με φοβερές και πολλές ασθένειες και έπειτα πέθαναν. Η δε Ευδοξία πρώτη έπαθε αυτές τις ασθένειες επειδή πρώτη αυτή παρανόμησε και έγινε πρόξενος απώλειας και στους Επισκόπους. Λένε ακόμη, ότι μετά τον θάνατό της για να αποδειχθεί η αδικία που έκανε στον μέγα Χρυσόστομο, ο τάφος της σειόταν και έτρεμε για διάστημα τριάντα δυο ολόκληρων ετών. Και όταν μεταφέρθηκε το λείψανο του Αγίου στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε, όπου τώρα είναι, τότε και ο τάφος εκείνης σταμάτησε και πλέον δεν έτρεμε.

Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι η αγία κοίμηση του θείου Χρυσοστόμου έγινε κατά την 14η του Σεπτεμβρίου μηνός, όταν τελείται η του Τιμίου Σταυρού Ύψωσις. Μετατέθηκε όμως αύτη στην σημερινή ήμερα, όπως νομίζω, για να ψάλλεται ή Ακολουθία της, όπως γράφεται στον χειρόγραφο Συναξαριστή.

Δεν μπορώ εδώ να αποσκοπήσω εκείνο το γεγονός το οποίο προξενεί έναν μεγάλο και ξεχωριστό έπαινο σ’ αυτόν τον χρυσό Άγιο, όπως το διηγείται στον αναλυτικό του Βίο ο Ανώνυμος συγγραφέας. Ο Αδελφειός, λέει αυτός, ο Επίσκοπος της έν Καππαδοκία Αραβισσού, ο οποίος πολύ περιποιήθηκε στην εξορία τον Άγιο, αυτός λέω, παρακαλούσε τον Θεό με θερμές δεήσεις να του φανερώσει, ποιά δόξα αξιώθηκε στους Ουρανούς ο θείος Χρυσόστομος. Την ώρα λοιπόν, που προσευχόταν ο Αδελφειός ήλθε σε έκσταση. Και να, βλέπει έναν άνδρα ολοφώτεινο, που του έδειχνε όλους τους Διδασκάλους και Ιεράρχες και Όσιους και όλο τον χορό όλων των δικαίων, όσοι πρόφθασαν να μεταβούν από την γη στους Ουρανούς Τότε ο Αδελφειός έβλεπε όλους εκείνους με χαρά, επιθυμώντας να δει και τον Ιωάννη. Επειδή όμως δεν τον είδε εκεί, λυπήθηκε. Τότε ο φωτόμορφος εκείνος είπε προς τον Αδελφειό· «Γιατί λυπήθηκες»; Εκείνος απάντησε· «Διότι δεν είδα στο τάγμα των Ιεραρχών τον Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη». Και ο εμφανισθείς του λέει· «Τον χρυσό, λες Ιωάννη, το στόμα του Θεού; εκείνον τον υπεράνθρωπο; Γνώριζε ότι αυτόν δεν μπορείς να τον δεις διότι αυτός βρίσκεται εκεί, πού είναι ο θρόνος του Δεσπότου Χριστού». Μία παρόμοια οπτασία είδε και ο Όσιος Μάρκος ο ασκητής και άκουσε τα ίδια λόγια, που άκουσε και ο Αδελφειός, από τον Κύπρου Επιφάνιο, που τον καθοδηγούσε στην οπτασία, που είδε όντας σε έκσταση.

(Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Συναξαριστής τ. Β΄, Έκδ. Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ι. Καλύβη «Άγιος Σπυρίδων Α΄», Νέα Σκήτη Άγιον Όρος σ. 99-101).
Αναρτήθηκε από τον/την fdathanasiou Νοεμβρίου 12, 2012 in ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ