Κοίτα πάντα ψηλά, αν θέλεις ν’ ανέβεις ψηλά!

[Domna]

Ένα ναυτόπουλο, που ήταν ακόμα άπειρο από θαλασσινά ταξίδια μια μέρα τον διέταξε ο καπετάνιος του πλοίου να ανέβει ψηλά στο κατάρτι.
«Εγώ στο χωριό μου ανέβαινα στις πιο ψηλές κορφές των δένδρων και εδώ δεν θ΄ ανεβώ;» είπε ….και αναρριχήθηκε στο κατάρτι. Έφθασε πολύ ψηλά, αλλά μόλις είδε τη θάλασσα κάτω να γυαλίζει και αισθάνθηκε την αστάθεια του καταρτιού, έχασε την ψυχραιμία του και άρχισε να τρέμει.
-«Μη κοιτάς κάτω, κοίτα πάντα ψηλά». Ακούστηκε η βροντερή φωνή του καπετάνιου
Το ναυτόπουλο υπάκουσε, πέρασε η ζάλη κι έφθασε στην πιο ψηλή κορφή.
Κοίτα πάντα ψηλά, αν θέλεις ν’ ανέβεις ψηλά!
Κάτω είναι ο κόσμος, η αστάθεια της ζωής, το αντικατόπτρισμα της αμαρτίας, που με τις εκτυφλωτικές της φωτιές σκοτίζει την κρυστάλλινη διαύγεια της αγνής σκέψης. Πάντα ψηλά!

http://www.gonia.gr/gonia.php?article=1756