Εγκατάσταση προγράμματος...

[panagiotisspy]

Αληθεια, πως συνδυαζεται η υψηλη αυτοεκτιμηση με την ταπεινωση;;;;;

1. (Λογοπαίγνιο):
Από τη στιγμή που το ρωτάς, συνδυάζεται. Οταν κάτι σε απασχολεί και πάσχεις γι' αυτό, τότε αυτό το δύσκολο έχει περισσότερες πιθανότητες να καταστεί εύκολο.

2. (Επί της ουσίας):
Η γνώμη μου είναι, ότι η ταπείνωση, δεν είναι κάποια αρετή για της οποίας την εφαρμογή χρειάζεται προσπάθεια. Είναι κάτι το οποίο έρχεται μόνο του, και μάλιστα είναι ένα από τα τελευταία πράγματα που αποκτά κάποιος όταν προσπαθεί πάρα πολύ, όχι γι' αυτό το ίδιο, άλλα για πολλά άλλα που προηγούνται αυτού.
Και η υψηλή αυτοεκτίμηση, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι εκτίμηση προς το υποκείμενο του εαυτού μας αυτού καθ' εαυτού, αλλά των ιδεών που αυτό πιστεύει και των συναισθημάτων που νιώθει, τα οποία καταξιώνουν την θεώρησή του και όχι το ίδιο το άτομο. Το ότι το άτομο αισθάνεται όμορφα, εντός των προεπιλεγμένων θεωρήσεων που έχει, απεικονίζει τον βαθμό καταξίωσής των αρχών του και de facto ισχύος τους και όχι αυτού του ίδιου του ατόμου την επάρκεια, καθ' όσον η απομάκρυνση από τις όλες αυτές αρχές, αναιρεί αυτομάτως τα πάντα. Και μία από αυτές τις ιδέες που μας χρειάζονται, είναι η αίσθηση της ελαχιστότητάς μας απέναντι στο Θεό, και κατ' επέκτασιν και απέναντι στα κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση δημιουργήματά Του, δηλαδή τους άλλους ανθρώπους.

Βέβαια, το κατά πόσον οι ανωτέρω θεωρίες είναι και πρακτικώς εφαρμόσιμες, ε, άστο καλύτερα Ψυχούλα!

[ψυχουλα]

Αληθεια, πως συνδυαζεται η υψηλη αυτοεκτιμηση με την ταπεινωση;;;;;

1. (Λογοπαίγνιο):
Από τη στιγμή που το ρωτάς, συνδυάζεται. Οταν κάτι σε απασχολεί και πάσχεις γι' αυτό, τότε αυτό το δύσκολο έχει περισσότερες πιθανότητες να καταστεί εύκολο.

2. (Επί της ουσίας):
Η γνώμη μου είναι, ότι η ταπείνωση, δεν είναι κάποια αρετή για της οποίας την εφαρμογή χρειάζεται προσπάθεια. Είναι κάτι το οποίο έρχεται μόνο του, και μάλιστα είναι ένα από τα τελευταία πράγματα που αποκτά κάποιος όταν προσπαθεί πάρα πολύ, όχι γι' αυτό το ίδιο, άλλα για πολλά άλλα που προηγούνται αυτού.
Και η υψηλή αυτοεκτίμηση, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι εκτίμηση προς το υποκείμενο του εαυτού μας αυτού καθ' εαυτού, αλλά των ιδεών που αυτό πιστεύει και των συναισθημάτων που νιώθει, τα οποία καταξιώνουν την θεώρησή του και όχι το ίδιο το άτομο. Το ότι το άτομο αισθάνεται όμορφα, εντός των προεπιλεγμένων θεωρήσεων που έχει, απεικονίζει τον βαθμό καταξίωσής των αρχών του και de facto ισχύος τους και όχι αυτού του ίδιου του ατόμου την επάρκεια, καθ' όσον η απομάκρυνση από τις όλες αυτές αρχές, αναιρεί αυτομάτως τα πάντα. Και μία από αυτές τις ιδέες που μας χρειάζονται, είναι η αίσθηση της ελαχιστότητάς μας απέναντι στο Θεό, και κατ' επέκτασιν και απέναντι στα κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση δημιουργήματά Του, δηλαδή τους άλλους ανθρώπους.

Βέβαια, το κατά πόσον οι ανωτέρω θεωρίες είναι και πρακτικώς εφαρμόσιμες, ε, άστο καλύτερα Ψυχούλα!

Μου ειναι λιγο δυσκολονοητο. Καταλαβαινω οτι αν ζεις κανοντας υπομονη στην οποια κακη συμπεριφορα απο ταπεινωση κινδυνευεις να πεσεις θυμα...κακοποιησης. Δηλαδη φαντασου ενα τυπο που αφηνει τους αλλους να τον δερνουν. Μια γυναικα που τη χτυπα και τη βιαζει ο αντρας της, κλασικο παραδειγμα. Θα σκεφτεις οτι εχει ταπεινωση ή οτι εχει ψυχοπαθολογια;;;;; H ταπεινωση δεν εχει ορια;

[aposal]

Μου ειναι λιγο δυσκολονοητο. Καταλαβαινω οτι αν ζεις κανοντας υπομονη στην οποια κακη συμπεριφορα απο ταπεινωση κινδυνευεις να πεσεις θυμα...κακοποιησης. Δηλαδη φαντασου ενα τυπο που αφηνει τους αλλους να τον δερνουν. Μια γυναικα που τη χτυπα και τη βιαζει ο αντρας της, κλασικο παραδειγμα. Θα σκεφτεις οτι εχει ταπεινωση ή οτι εχει ψυχοπαθολογια;;;;; H ταπεινωση δεν εχει ορια;

Τα όρια τα κανονίζει ο καθένας μόνος του. Εάν δεν μπορείς να αντέξεις πολύ πίεση (κάτι που είναι φυσιολογικό) σταματάς να την αντέχεις. Επαναστατείς. Δεν είναι ό,τι πνευματικότερο, αλλά είναι πολύ καλύτερο από το να βασανίζεσαι.
Εάν κάποιος ανήκει στους - ελάχιστους - πνευματικά προχωρημένους που μπορούν να κάνουν θυσίες και να υποστούν μαρτύρια, προκειμένου να σώσουν την ψυχή κάποιου αδελφού τους, εγώ τον θαυμάζω. Αλλά πρέπει αυτός ο κάποιος να έχει την ευλογία του πνευματικού του για να κάνει κάτι τόσο ακραίο, διαφορετικά μπορεί να πετύχει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκει, να μην σώσει δηλαδή ούτε τον εαυτό του.

[ψυχουλα]

Μου ειναι λιγο δυσκολονοητο. Καταλαβαινω οτι αν ζεις κανοντας υπομονη στην οποια κακη συμπεριφορα απο ταπεινωση κινδυνευεις να πεσεις θυμα...κακοποιησης. Δηλαδη φαντασου ενα τυπο που αφηνει τους αλλους να τον δερνουν. Μια γυναικα που τη χτυπα και τη βιαζει ο αντρας της, κλασικο παραδειγμα. Θα σκεφτεις οτι εχει ταπεινωση ή οτι εχει ψυχοπαθολογια;;;;; H ταπεινωση δεν εχει ορια;

Τα όρια τα κανονίζει ο καθένας μόνος του. Εάν δεν μπορείς να αντέξεις πολύ πίεση (κάτι που είναι φυσιολογικό) σταματάς να την αντέχεις. Επαναστατείς. Δεν είναι ό,τι πνευματικότερο, αλλά είναι πολύ καλύτερο από το να βασανίζεσαι.
Εάν κάποιος ανήκει στους - ελάχιστους - πνευματικά προχωρημένους που μπορούν να κάνουν θυσίες και να υποστούν μαρτύρια, προκειμένου να σώσουν την ψυχή κάποιου αδελφού τους, εγώ τον θαυμάζω. Αλλά πρέπει αυτός ο κάποιος να έχει την ευλογία του πνευματικού του για να κάνει κάτι τόσο ακραίο, διαφορετικά μπορεί να πετύχει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκει, να μην σώσει δηλαδή ούτε τον εαυτό του.

Εννοείς οτι καποιος που κανει τετοια θυσια απαραιτητως θα σωσει και την ψυχη του θυτη;

[aposal]

Εφόσον έχει κάποια σχέση με τον θύτη, ο οποίος του κάνει τη ζωή τόσο δύσκολη επί μακρόν, η υπερφυσική αντιμετώπιση όλου αυτού του πόνου από το θύμα δεν μπορεί να κάνει καλό μόνο στο θύμα, αλλά και στον θύτη. Αυτός είναι, κατά τη γνώμη μου, ένας από τους λόγους που επιτρέπει ο Θεός την συνέχιση του μαρτυρίου. Αλλά, επαναλαμβάνω, επειδή οι καταστάσεις αυτές είναι πολύ δύσκολες, μόνον αν το θύμα επιδείξει σωστή Χριστιανική συμπεριφορά θα σώσει ΚΑΙ τον θύτη. Το οποίο σημαίνει πως το θύμα πρέπει να έχει πολύ καλή επικοινωνία και έγκριση για τον τρόπο που αντιδρά από τον πνευματικό του.