Μεγάλο παράδειγμα πίστης στον Ένα και αληθινό Θεό αποτελεί η Αγία Ειρήνη. Γεννήθηκε στην πόλη Μαγεδών της Περσίας και το πρώτο της όνομα ήταν Πηνελόπη. Ο πατέρας της ονομαζόταν Λικίνιος και ήταν έπαρχος, η δε μητέρα της ονομαζόταν Λικινία.
Από έξι χρονών η Πηνελόπη άρχισε τη γραμματική της εκπαίδευση, σ’ έναν από τους πιο σοφούς διδάσκαλους της εποχής της, τον Απελλιανό. Της έμαθε πολλά ο σοφός διδάσκαλος. Ένα, όμως, δεν της έμαθε. Για τον Χριστό. Και αυτό το κατόρθωσε μια απλή χριστιανή υπηρέτρια του Λικινίου, που με τη θεία χάρη κατέκτησε την καρδιά της αρχοντοκόρης.
Η Πηνελόπη ένιωσε μεγάλη χαρά που έμαθε την πραγματική αλήθεια της ζωής και επιδίωξε αμέσως να βαπτισθεί χριστιανή. Πήρε το όνομα Ειρήνη και αμέσως τον σταυρό της χριστιανικής ζωής.
Από εδώ και πέρα η Ειρήνη άρχισε μια πνευματική πορεία, που περνά δια μέσου πυρός και σιδήρου. Όταν ο Λικίνιος έμαθε ότι η κόρη του έγινε χριστιανή διέταξε να τη δέσουν στα πόδια ενός άγριου αλόγου, να τη σκοτώσει με κλοτσιές. Αλλά από θαύμα το άλογο στράφηκε εναντίον του και σκότωσε αυτόν.
Τότε επικράτησε μεγάλη σύγχυση μεταξύ των εκεί παρεβρισκομένων ανθρώπων. Αλλά η Ειρήνη τους καθησύχασε με τα λόγια του Χριστού: «Παντα δυνατα τω πιστευοντι» (Μαρκ. θ΄ 23). Δηλαδή όλα είναι δυνατά σ’ εκείνον που πιστεύει. Και πράγματι, με θαυμαστή πίστη προσευχήθηκε και ο πατέρας της σηκώθηκε ζωντανός. Τότε, οικογενειακώς όλοι βαπτίστηκαν χριστιανοί.
Της Αγίας Ειρήνης οι δοκιμασίες και τα μαρτύρια ήταν πολλά. Αλλά πάντα έβγαινε ζωντανή μέσα από αυτά, διότι είχε μεγάλη και ζωντανή πίστη. Περιόδευσε σε αρκετούς τόπους και δίδαξε το λόγο του Θεού και έκανε πολλά θαύματα, ιδιαίτερα με το παράδειγμα της ζωής της. Στο τέλος αποσύρθηκε σε ένα ερημικό μέρος έξω από την Έφεσο όπου έζησε με προσευχή και άσκηση.
Απολυτίκιο, Ήχος α΄.
«Ὁ Χριστός ἡ εἰρήνη σέ Εἰρήνην ἐκάλεσε.
Σύ γάρ την εἰρήνην βραβεύεις τοῖς τελοῦσι την μνήμην σου
και ὕμνοις και ᾠδαῖς πνευματικαῖς προστρέχουσι τῷ θείῳ σου ναῷ
και πρεσβεύεις ὑπερ πάντων τῇ Τρισηλίῳ παρισταμένη Θεότητη.
Ἅπαντες οὖν χαρμονικῶς την μνήμην αὐτής τελέσωμεν,
τον ἀντιδοξάσαντα αὐτήν Χριστόν μεγαλύνοντες »
Μια “ασυνήθιστη” ιστορία – Ο βίος της αγίας Ειρήνης (5 Μαϊου)
st-irene.jpg
Κατά τους χρόνους του αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου, ο βασιλιάς της πόλεως Μαγεδώνος (στην Περσία), Λικίνιος, είχε μία θυγατέρα εξαιρετικής ομορφιάς, ονόματι Πηνελόπη. Για να την προστατεύσει από την διαφθορά του κόσμου, την είχε κλείσει από την ηλικία των έξι χρόνων σε υψηλό και απροσπέλαστο πύργο, όπου την περιέβαλλε με αφάνταστη πολυτέλεια και ανέσεις. Την υπηρετούσαν δεκατρείς θεραπαινίδες και την μόρφωση της είχε αναλάβει ένας πάνσοφος γέροντας, ονόματι Απελλιανός.
Μία ημέρα, η κόρη είδε ένα περιστέρι να μπαίνει στον πύργο, κρατώντας στο ράμφος του ένα κλαδί ελιάς που ήλθε να αποθέσει πάνω σε ένα χρυσό τραπέζι. Στο ίδιο μέρος ήλθε κατόπιν ένας αετός να αφήσει ένα στεφάνι από άνθη που κρατούσε στα γαμψόνυχά του, και τέλος ένα αποκρουστικό μαύρο κοράκι έφερε εκεί ένα φίδι. Η Πηνελόπη ρώτησε να μάθει από τον δάσκαλο της την σημασία των σημείων αυτών και εκείνος της εξήγησε ότι έμελλε να λάβει το βάπτισμα, σύμβολο του οποίου ήταν το κλαδί ελιάς, και αφού αντιμετώπιζε κατόπιν δοκιμασίες και θλίψεις θα κέρδιζε τον βασιλικό στέφανο του μαρτυρίου.
Λίγο μετά το όραμα αυτό, ήλθε ένας άγγελος να την κατηχήσει στην χριστιανική πίστη και της έδωσε το όνομα Ειρήνη. Αφού βαπτίσθηκε, η Ειρήνη ανέτρεψε τα είδωλα του πατέρα της και αντιμετώπισε με ανδρική αποφασιστικότητα τις απειλές εκείνου. Έξαλλος ο Λικίνιος, διέταξε να ρίξουν την κόρη του κάτω από τις οπλές άγριων αλόγων, ένα από αυτά όμως στράφηκε εναντίον του βασιλιά και τον ποδοπάτησε. Η προσευχή της θυγατέρας του επανέφερε τον Λικίνιο στην ζωή, και τότε μεταστράφηκε μαζί με πλήθος υπηκόων του, παραιτήθηκε από τον θρόνο και αποτραβήχθηκε στον πύργο, όπου πέρασε την υπόλοιπη ζωή του χύνοντας δάκρυα μετανοίας. Ο διάδοχος του στον θρόνο, Σεδεκίας, επιχείρησε να μεταστρέψει την πριγκίπισσα στην ειδωλολατρία. Αντιμετωπίζοντας όμως την επίμονη άρνησή της, διέταξε να την ρίξουν σε έναν λάκκο γεμάτο με φίδια. Με την βοήθεια του Θεού, η Ειρήνη αντεπεξήλθε στην δοκιμασία αυτή, όπως και σε άλλα βασανιστήρια στα οποία την υπέβαλαν, και έφερε στην αληθινή Πίστη πλήθος ειδωλολατρών.
Ο Σεδεκίας εκθρονίσθηκε από τους εχθρούς του καί ο γιος του Σαβώρ εξεστράτευσε εναντίον τους για να λάβει εκδίκηση. Ο ίδιος και ο στρατός του όμως προσβλήθηκαν από τύφλωση και ακινητοποιήθηκαν. Έξω από την πόλη συνάντησαν την Ειρήνη που τους θεράπευσε, αλλά αυτοί παρέμειναν στην τυφλότητα της ψυχής τους και υπέβαλαν την κόρη πάλι σε μαρτύρια, αναγκάζοντας την να βαδίζει σε μια απόσταση τριών μιλίων φορτωμένη έναν σάκκο άμμο και με τα πόδια τρυπημένα από καρφιά. Αγανακτισμένη από την προσβολή αυτή κατά των αγίων, η γη άνοιξε τότε και κατάπιε πλήθος απίστων. Από τους επιζώντες περισσότεροι από τρεις χιλιάδες μεταστράφηκαν· μόνο ο βασιλιάς έμεινε αμετανόητος και τιμωρήθηκε από άγγελο Κυρίου.
Ελεύθερη πια, η Ειρήνη διέτρεξε την πόλη Μαγεδών κηρύττοντας το Ευαγγέλιο και οδήγησε στον Χριστό τους περισσότερους κατοίκους. Μετέβη κατόπιν στην πόλη Καλλίνικον, όπου θριαμβεύοντας στα μαρτύρια στα οποία την υπέβαλαν, μετέστρεψε στην πίστη τους κατοίκους συμπεριλαμβανομένου του έπαρχου στον οποίο ο βασιλιάς είχε αναθέσει τον βασανισμό της.
Η φήμη της αγίας έφθασε έως τον βασιλιά των Περσών, Σαβώριο, ο οποίος την συνέλαβε και την αποκεφάλισε. Ένας άγγελος, όμως, την επανέφερε στην ζωή, για να μπορέσει να συνεχίσει την αποστολή της. Κατευθύνθηκε τότε προς την πόλη Μεσημβρία, κρατώντας στο χέρι της ένα κλαδί ελιάς, ως σημείο νίκης επί όλων των δυνάμεων του θανάτου. Αφού βάπτισε τον βασιλιά της περιοχής εκείνης και τους υπηκόους του, επέστρεψε στην πατρίδα της και εν συνεχεία πέρασε από την Έφεσο, όπου έκανε θαύματα αντάξια των Αποστόλων προς επίρρωσιν του κηρύγματος της. Ολοκληρώνοντας το αποστολικό της έργο, η αγία Ειρήνη πήρε μαζί της τον δάσκαλό της Απελλιανό και έξι μαθητές της και μπαίνοντας σε έναν νεόσκαπτο τάφο τους έδωσε την εντολή να κυλήσουν πίσω της τον λίθο του μνημείου και να επιστρέψουν μετά από τέσσερεις ήμερες. Δύο ημέρες αργότερα ο Απελλιανός ήλθε στον τόπο αυτό και βρήκε τον λίθο μετατοπισμένο και τον τάφο άδειο. Για τον λόγο αυτό πιστεύεται ότι η αγία ανελήφθη στους ουρανούς όπως ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.
Πηγή: “Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας”, υπό ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος (τόμος ένατος – Μαϊος, σελ. 61-63)
Χρόνια πολλά και αρεστά στον Κυριο για όσες γιορτάζουν σήμερα.
Το πτωχό μου αρχείο περιλαμβάνει μόνο δύο μέλη:
1. eirini από Κοζάνη για την οποία εύχομαι όλες οι μεγάλες δοκιμασίες στη ζωή της να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και
2. geonutr η διατροφολόγος Γεωργία - Ειρήνη από το Περιστέρι που της εύχομαι να βρει τον άνθρωπο της ζωής της.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Χρόνια πολλά κι' ευλογημένα σε όλες τις αδελφές μας!
Να προσθέσω στη λίστα του Αποστόλη και το eirinaki, το οποίο είναι νέο μέλος.
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
Πράγματι. Ένεκα του ότι γράφω από τον Η/Υ του σπιτιού, το αρχείο μου δεν ειναι επικαιροποιημένο. Χρόνια πολλά eirinaki και προ πάντων τα χρόνια σου να είναι αρεστά στον Κύριο και Θεό μας!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
«Η αγία Ειρήνη (315 μ. Χ. ) ήταν κόρη του Βασιλέως Λικινίου της Περσίας . Λόγω της πίστεώς της, ήλθε αντιμέτωπη με πέντε (5) Βασιλείς, Λικίνιο (τον πατέρα της) , Σεδέκιο, Σαβώριο, Νουμεριανόν και Σεβήριον και με ένα Έπαρχο, τον Βαύδωνα. Από την πίστη και τα θαύματα της Αγίας επίστευσαν στον Χριστό, ο πατέρας Λικίνιος και η μητέρα Της Λικινία, Ο Σαβώριος, ο έπαρχος Βαύδων, καθώς και ένα αναρίθμητο πλήθος Περσών , 146.000, κατά την Παράδοσιν» ( Συναξαριστής 5 Μαΐου ) .
Πέντε Βασιλείς και ένας Έπαρχος τα έβαλαν με μια κόρη, την Αγία Ειρήνη και νικήθηκαν απ’ αυτήν.
Σ’ αυτό το θαυμαστό γεγονός παρατηρούμε τα εξής:
Πρώτον, την αδυναμία των αρχόντων του κόσμου τούτου . Η εξουσία των αρχόντων του κόσμου τούτου μηδενίζεται μπροστά στην εξουσία του Χριστού. Μια ευγενική κόρη μόνη της αντιμετώπισε 5 Βασιλείς και στρατεύματά τους. Ούτε ο όγκος της εξουσίας ούτε η δύναμη των όπλων μπόρεσαν να υποτάξουν μια χριστιανή κόρη. Είναι όντως απίστευτο.
Δεύτερον, τη δύναμη της χριστιανικής γυναίκας. Οι άρχοντες του κόσμου τούτου φαντάζουν δυνατοί και τρομεροί. Αλλ’ αυτό ισχύει για τους αφελείς, τους αφώτιστους ειδωλολάτρες, για τους υποτελείς λαούς. Η εξουσία είναι μια λεοντή που φοβίζει συνήθως τους ανυποψίαστους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι θρόνοι των Βασιλέων είχαν ως στολισμό τους τα λιοντάρια. Τα Βασιλικά Ανάκτορα και οι αυτοκρατορικές αυλές ήσαν γεμάτα με αγάλματα λιονταριών και διαφόρων τρομερών θηρίων και δρακόντων. Και τούτο, για να εμπνέουν τον φόβο και τον τρόμο στους υπηκόους. Για να νέμονται οι τύραννοι ευκολότερα και ανενόχλητα την εξουσία. Γι’ αυτό ο Χριστός είπε ότι «οι άρχοντες υμών κατεξ0υσιάζουσιν υμίν» ( Ματθ. κ΄ 25 ) . Στην πραγματικότητα όμως οι ίδιοι οι τύραννοι είναι αδύναμοι και δειλοί. Το ίδιο ισχύει και για τους εγκληματίες. Κρυμμένοι κάτω από κάποια μάσκα, διαπράττουν ειδεχθή εγκλήματα με περισσό θράσος. Όταν όμως συλληφθούν , όταν τους αφοπλίσουν, αμέσως μεταβάλλονται σε φοβισμένα πλάσματα που σπεύδουν να κρύψουν τα πρόσωπά τους…
Τρίτον , η αγία Ειρήνη κατέρριψε την δοξασία ότι η γυναίκα είναι το «ασθενές φύλον» και πραγμάτωσε το πρότυπο της αγιογραφικής «ανδρείας γυναικός», την οποία ύμνησε ο σοφός Σολομών ( Παρ. λα΄10 ) . Οι χριστιανές γυναίκες είναι οι αληθινές «φεμινίστριες». Μπροστά τους , οι σύγχρονες φεμινίστριες μοιάζουν με αληθινά φαντάσματα…
Από το βιβλίο: «+ Μητροπολίτου Αχελώου
ΕΥΘΥΜΙΟΥ (Κ. ΣΤΥΛΙΟΥ)
ΟΙ ΑΕΤΟΙ
Ορθόδοξο Θεολογικό Αγιολόγιο»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
