Ο ανώνυμος χριστιανός

[panagiotisspy]

Καλά λες Δημήτρη.

Είπαμε να κάνει δίαιτα ο καλός μας αδελφός μας ο Βασίλης, αλλά όχι και να λιμοκτονήσει! (και αυτός και ο μπακάλης)!!!!

[vasilisalt]

Ολα καλα ρε Βασιλη μας αλλα εχω μια ερωτηση αν μου επιτρεπεις, αν δεν μου το επιτρεπεις το επετρεψα εγω στον ευτο μου....
σε ευχαριστουμε για τα στοιχακια αλλα τη εκανες απο της 20-11 εως 03-12 ???
τοσο τακτικα πας στο μπακαλικο της γειτονια σου? αν ολοι οι πελατες ειτανε σαν εσενα παει ο μπακαλης θα ειχε φαλιρισει...

Καλά Mitsos39 με ΄΄έστειλες΄΄ πρωί πρωί!!!
Ο μπακάλης της γειτονιάς πραγματικά πάει για φούντο. Μέρες μετράει.... επαγγελματικά.
(Λέτε να φταίω εγώ;)
Για καλή μου τύχη όμως τα χαρτάκια υπάρχουν και σε φούρνο - ζαχαροπλαστείο που μάλιστα έχει ζεστό υπέροχο γαλακτομπούρεκο καθημερινώς, το οποίο τιμώ ιδιαιτέρως.

Όσον αφορά τη συχνότητα των μικρών μυνημάτων, δεν φταίει ούτε ο μπακάλης, ούτε ο μανάβης, ούτε ο φούρναρης ούτε φυσικά ο πελάτης (δηλ. η αφεντιά μου).
Βέβαια ίσως να φταίω εγώ με την περιγραφή του ανώνυμου.
Ο ανώνυμος δεν είναι ο Πρετεντέρης να γραφει κάθε μέρα....................

[vasilisalt]

Ο ανώνυμος ΄΄ξαναχτύπησε΄΄:

ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

Ένας άνθρωπος μπορεί να βλέπει έναν άλλο με αντιπάθεια, αυτό το βλέμμα ξεσχίζει...

Ένας άνθρωπος μπορεί να βλέπει έναν άλλο με περιέργεια, λαγνεία ή κακότητα, αυτό το βλέμμα πληγώνει και φθείρει.

Μπορούμε να βλέπουμε τον άλλον με αδιαφορία. Τότε ο άλλος αισθάνεται ταπεινωμένος...

Αλλά μπορούμε επίσης να βλέπουμε τον άλλον με σεβασμό. Τότε ο κόσμος πλαταίνει γύρω του, αισθάνεται ελεύθερος απέναντι του εαυτού του...

Μπορούμε να βλέπουμε με αγαθότητα, με καλωσύνη, τότε παίρνει θάρρος...

Τα μάτια είναι τα παράθυρα της ψυχής μας...

[irida]

Ας δινει φωτηση και δυναμη ο Θεος στον ανωνυμο χριστιανο να "φωτιζει" κι εμας και γιατι οχι να παραδειγματιστουμε κι εμεις κανοντας παρομοιες κινησεις!

[vasilisalt]

Κυκλοφόρησε το νεό χαρτάκι:

Ο Χρόνος
Χρήμα, τον είπαν. Μια πολύτιμη περιουσία! Χτυπούν τα λεπτά... Περνούν οι στιγμές...

Όταν ξοδεύεται ο χρόνος σε κείνα που δεν πρέπει
είναι λίγος για κείνα που πρέπει,
για τα αναγκαία και χρήσιμα.

ΑΣ ΤΟΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ
... ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΩΡΑ!

[Dimitris39]

Υπαρχει ακομη αυτο το μπακαλικο????
απο της 06-11 εως και σημερα 6 φορες πηγες
αν περιμενε απο εσενα ο μπακαλης θα το ειχε κλειδωση μεχρι τωρα

[vasilisalt]

Στο μπακάλικο της γειτονιάς μου δίπλα στο ταμείο υπάρχει ένα καλαθάκι που μέσα εχει κομψά όμορφα μικρά χαρτάκια με έξυπνα μικρά ενδιαφέροντα μυνηματάκια.
Πάντα όταν πλήρωνα έπαιρνα ένα και το μελέταγα στο σπίτι μου. Ποτέ δεν ρώτησα ποιος ήταν ο συγγραφέας ή τέλος πάντων ο δημιουργός των μηνυμάτων γιατί φανταζόμουνα πως ο άνθρωπος ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του, αφού δεν έγραφε το όνομά του.
Πρόσφατα σε μια ΄΄χριστιανική΄΄ συγκέντρωση αδερφών, σεβάσμιος πάτερ μοίρασε τέτοια χαρτάκια σε όλους μας, λέγοντας πως ο Γιώργος τα ΄΄πετάει΄΄ στην πόρτα του, όπως και σε άλλες πόρτες γνωστών του, γιατί από ταπείνωση δεν θέλει να εμφανίζεται και να ακούγεται.
Ο Γιώργος λοιπόν.
Ένας υπέροχος άνθρωπος, κύριος, ταπεινός, έξυπνος, αλλα πάνω απο όλα Χριστιανός. Χριστιανός για καμάρι. Πάντα τον καμάρωνα το Γιώργο στις συναντήσεις. Σαφής, ζεστος, χωρίς φανατισμούς με ώριμη σκέψη, χωρίς εντυπωσιασμούς και φτασίδια (το αντίθετο από μένα δηλαδή).
Σεβόμενος την απόφαση του να είναι ανώνυμος δεν το συζήτησα και ούτε θα το συζητήσω ποτέ το θέμα με τα χαρτάκια του.
Αποφάσησα όμως να μοιράζω διαδικτυακώς τα χαρτάκια του σε ποιούς άλλους. Σε εσάς.

Ο ΄΄ανώνυμος΄΄ επανήλθε δριμύτερος με τα ωραία μυνηματάκια του.

ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
- Να πιστεύεις, όταν όλος ο κόσμος αμφιβάλει!

- Να διατηρείς την καλή σου διάθεση και όταν όλα είναι πολύ δύσκολα!

- Να χαμογελάς, κι οταν όλοι είναι σκυθρωποί!

- Να δημιουργείς στήριγμα, αντί να ζητάς να ακουμπήσεις κάπου!

- Ν΄ αγαπάς, ακόμα και τότε που το περιβάλλον είναι πολύ εχθρικό!

- Να ελπίζεις, ακόμα και τότε που όλοι αποθαρρύνονται!

- Να διακρίνεις πάντα την ομορφιά, παραβλέποντας το μέτριο και το άσχημο!

- Να είσαι ευχαριστημένος με ότι σου απέμεινε, αντί να κλαίς γι΄ αυτό που χάθηκε!

[smarti]

Ευχαριστούμε πολύ Βασίλη , αλλά και τον άνθρωπο που τα γράφει ευχαριστούμε πάρα πολύ!!...

[vasilisalt]

Ο ανώνυμος ξαναχτύπησε.

ΚΑΝΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟ ΙΔΙΟ
<<Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι και υμείς ποιείται αυτοίς ομοίως>>

Όταν είσαι άρρωστος, θα ήθελες κάποιος να σε επισκεφθεί.
Κάνε και εσύ το ίδιο.

Εάν ήσουν φυλακισμένος, θα ήθελες κάποιος να έρθει στη φυλακή να σε δει.
Κάνε και εσύ το ίδιο.

Εάν ήσουν πεινασμένος, θα ήθελες κάποιος να σε θρέψει.
Κάνε και εσύ το ίδιο.

Εαν ήσουν διψασμένος, θα ήθελες κάποιος να σε ποτίσει.
Κάνε και εσύ το ίδιο.

Εάν ήσουν πεσμένος, θα ήθελες κάποιος να σε σηκώσει.
Κάνε και εσύ το ίδιο.

Εάν ήσουν λυπημένος, θα ήθελες κάποιος να σε παρηγορήσει.
Κάνε και εσύ το ίδιο.

<<Εφ΄ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδερφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε>> (Ματθ. κε 40)

[vasilisalt]

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

Κάποιοι αρνητές
είπαν πως πέθανε ο Θεός.
Πέθανε ο ρομαντισμός.
Πέθαναν και οι ήρωες.
Κι όμως...

είδα με τα μάτια μου,
ανθρωπο, με την ευλογία Του,
να σώζεται,
από τα λάθος μονοπάτια
που είχε πάρει.

Δύο νέα παιδιά πέρασαν
κρατημένα από το χέρι.

Η Άνοιξη στόλισε
με μαργαρίτες κίτρινες,
ως κι ενα ερειπωμένο κτίσμα,

και τρεις τσολιάδες είδα
προχθές, με κίνδυνο της ζωής τους
να παραμένουν στη θέση τους
ακίνητοι, για τα ιδανικά και την πατρίδα.

Ιδού: τίποτα δεν χάθηκε.
Ο Θεός είναι εδώ.
Η φλόγα της καρδιάς επίσης.
Και η ελπίδα!

ΚΛΕΙΩ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΚΟΥΡΑΣΗ