ηταν ενα σχόλιο που έλαβα λίγο πιο πάνω. Δεν ειμαι άπιστος, μισο λεπτο γιατι θα τρελαθω τελείως: αν σε μια σχεση δεν εχουν ωριμάσει τα πραγματα για να κρατησουμε το παιδι με το ετερον ήμισυ, ή αν σε ένα γάμο δεν εχουμε τα φραγκα για να το μεγαλώσουμε το παιδί, τοσο παραλογη ειναι αυτη η επιλογή;vasilis_m21 έγραψε:
Αυτό θα το έλεγε ένας άπιστος και πολύ καλά κάνεις και το εκφράζεις. Σ' ευχαριστούμε πολύ κι εμείς για την δήλωσή σου.
Εξαλλου και οι γραφες λένε ξεκάθαρα: ''οστις θέλει''. Δηλαδή, λενε ξεκάθαρα οτι αυτα που λενε οι γραφες τα κάνει όστις θέλει, αρα οποιος δεν θελει δεν ειναι καθολου υποχρεωμενος να τα κανει με το ζορι, εναποκειται καθαρα στη θελησή μας στη βούλησή μας και στις επιλογές μας.[/quoteaR
Αρχίζω και δεν σε καταλαβαίνω ,Βασίλη.
Γράφεις ότι δεν είσαι άπιστος,και ταυτόχρονα δείχνεις πολύ αναστατωμένος,τόσο ώστε να δείχνεις ότι δεν <<πιάνεις>> το πνεύμα της Αγίας Γραφής.Δηλαδή είσαι πιστός,αισθάνεσαι πιστός ,και από την άλλη τραβάς το δρόμο που αρέσει Σ΄Εσένα, και που ικανοποιεί Εσένα; Μα τέλος πάντων ,πες μου ειλικρινά σε παρακαλώ,ερωτάς ποτέ τον Θεό; Ακούς τον Θεό; Θέλει ο Θεός να σκοτώνουμε ;Δηλαδή ,επειδή έτσι σου αρέσει, και επειδή είσαι ελεύθερος ,είσαι ελεύθερος να σκοτώνεις;Επειδή δεν έχει κάποιος φράγκα για να ζήσει πρέπει να σκοτώσει;Τον Θεό πού τον έχει;Έτσι αντιλαμβάνεσαι το πνεύμα τη Αγίας Γραφής;
Και επειδή αρχίζω κι εγώ τώρα να ζαλίζομαι, θεωρείς στ`αλήθεια σωστό να σκοτώνει η γυναίκα το παιδί της, το σπλάχνο της ,ακόμη κι αν είναι αποτέλεσμα βιασμού , για να διατηρήσει καλλίγραμμο το σώμα της;
Αναφέρεσαι μόνο στην γυναίκα .Ο άνδρας της πού είναι;Τον ρώτησε κανείς ή συμφωνεί κι αυτός παθητικά και έμμεσα ,γιατί έτσι τον βολεύει;
Κατ`αρχής είναι σωστό να λέμε το σώμα Μου; Το σώμα Της; Από πού κι ως πού αυτό; Είναι τόσο δύσκολο να γίνει αντιληπτό ,ότι το μόνο δικό μας είναι μόνο οι αμαρτίες μας;
Άκουσε, Βασίλη.
Εγώ ,και άλλοι φίλοι που συμφωνούν μαζί μου ,δεν είμαστε άγιοι,κάθε άλλο μάλιστα.Βρωμιά ,δυσοσμία και φρικτά πολλαπλά εγκλήματα κουβαλάει ο καθένας στην καμπούρα του.Όλα αυτά μας προμηνύουν το προς τα που θα είναι ο τελικός προορισμός μας.Θα είναι στην Κόλαση ή στον Παράδεισο;Το προγευόμαστε , το καταμαρτυρεί η ψυχή μας, η συνείδησή μας,ο τρόπος ζωής μας ,τα λόγια μας ,οι σκέψεις μας, το είναι μας.Εμείς διαλέγουμε το μελλοντικό ,τον αιώνιο τόπο ,χώρο όπου θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε,εμείς, εδώ στον πλανήτη Γη.Μετά ΤΕΛΟΣ.Όταν μεταννοούμε ,όταν δηλ. ακολουθούμε και τηρούμε τις εντολές του Θεού και όχι ό,τι μας αρέσει, τότε είμαστε ΦΙΛΟΙ του Θεού,και ο Θεός τους φίλους του δεν τους αφήνει να πεθάνουν ,τους αγαπά, τους θέλει κοντά του.
Όποιος αγαπά τις ορέξεις του,το θέλημά του ,τον Εαυτό του , ε...τότε μισεί το εαυτό του ,τον μισεί Θανάσιμα.
'Ετσι δεν είναι βρε Βασίλη;
