Ανακοίνωση για τα κέντρα Γιόγκα

[theodosis79]

Πιστεύω οτι τώρα μένουμε στο δέντρο και χάνουμε το δάσος. Και η γιαγιά μου αν άκουγε το HOTEL CALIFORNIA θα βλάπτονταν ψυχικά? Αφού, ούτε καν θα διανοούνταν για τι πράγμα μιλάει. Η όσοι το έχουν ακούσει έχουνε γίνει όλοι σατανιστές? Δεν σημαίνει όμως ότι είναι αθώο κιόλας.

[Panfami]

[b]ΓΙΟΓΚΑ[/b]

+ Επίσκοπος Ανδρούσης Αναστάσιος Γιαννουλάτος
νυν Αρχιεπίσκοπος Τυράνων και πάσης Αλβανίας


Ποικίλες θρησκευτικές συνήθειες και τάσεις αναπτύχθηκαν στη ζωή των διαφόρων εθνών της γης. Μια σύντομη ενημέρωση για μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις ελπίζουμε να βοηθήσει τόσο στην προσέγγιση της νοοτροπίας άλλων λαών, όσο και στην κατατόπισή μας πάνω σε διάφορα ρεύματα που έχουν εισδύσει στον τόπο μας.

Γυμναστική

Στο δυτικό κόσμο η γιόγκα αρχικά παρουσιάστηκε σαν ένα είδος «γυμναστικής», σαν μέθοδος χαλαρώσεως και ψυχολογικής ηρεμήσεως. Η βασική της διαφορά από τη γνωστή γυμναστική βρίσκεται, εκτός των άλλων, στη χαρακτηριστική της ακινησία. Αρκετές από τις ασκήσεις της γιόγκα παρουσιάζουν αυτές καθαυτές ορισμένα θετικά αποτελέσματα πάνω σε μερικά άτομα - πράγμα που, άλλωστε, συμβαίνει και με ασκήσεις άλλων συστημάτων. Γενικά όμως οι ασκήσεις αυτές τοποθετούνται μέσα σ’ ένα πλαίσιο ινδουιστικών αντιλήψεων και αποτελούν στάδια ενός ευρύτερου όλου, μιας γενικότερης πνευματικής πορείας. Στην πλήρη τους ανέλιξη αποσκοπούν πολύ μακρύτερα από τα όρια μιας σωματικής ευεξίας. Αυτά που προηγούνται στις ασκήσεις γιόγκα όπως κι αυτά που έπονται - τα όποια κατά κανόνα οι πολλοί αγνοούν – σχετίζονται στενά με συστήματα «διαλογισμού» και εμπειριών, που βρίσκονται φορτισμένα με ινδουϊστικές φιλοσοφικο-θρησκευτικές θεωρίες και αξιώματα, κυρίως με τη διδασκαλία περί μετενσαρκώσεως.

Και για να γίνουμε περισσότερο παραστατικοί: όπως οι γονυκλισίες (οι «μετάνοιες» της μοναχικής μας παραδόσεως) δεν είναι απλές κινήσεις του σώματος, αλλ’ έχουν σχέση με ένα γενικότερο πιστεύω και εκφράζουν μια συγκεκριμένη διάθεση και τάση ψυχής αποβλέποντας σε πνευματικούς σκοπούς, κατά παρόμοιο τρόπο - τηρουμένων, βεβαίως, πάντοτε των αναλογιών - οι συνθετότερες ασκήσεις της γιόγκα έχουν συνάρτηση με Ινδουϊστικές παραστάσεις και σκοπεύουν τελικά σε πνευματικές θρησκευτικές εμπειρίες.

Ζεύξη, ένωση

Η λέξη «γιόγκα» (yoga) είναι μία από τις πιο πολυσήμαντες μέσα στο ινδικό λεξιλόγιο. Ετυμολογικά σημαίνει «ζεύξη», «ένωση», «σύνδεση», «άσκηση». Την χρησιμοποιούν ευρύτατα οι Ινδοί για να προσδιορίσουν το μυστικό δεσμό του ανθρώπου με την υπερβατική πραγματικότητα. Άλλα και για να καθορίσουν τον τρόπο, το δρόμο και τις μεθόδους που οδηγούν στην «ένωση» αυτή, στην «απελευθέρωση» της ανθρώπινης υπάρξεως από τα πολύμορφα δεσμά και τις ψευδαισθήσεις του παρόντος κόσμου.

Ως «γιόγκα» επίσης χαρακτηρίζονται οι διάφορες κατευθύνσεις και μέθοδοι, τις όποιες έχει διαμορφώσει η ινδική παράδοση στο πέρασμα των αιώνων, για να επιτύχει τη λύτρωση του ανθρώπου και την ένωση του με το Απόλυτο. Οι τρεις βασικοί τύποι Ινδικής θρησκευτικότητας για την επιδίωξη της σωτηρίας, των έργων, της γνώσεως, της αφοσιώσεως, αποκαλούνται αντίστοιχα «κάρμα-γιόγκα», «τζνάνα-γιόγκα», «μπάκτι-γιόγκα».

Η ίδια αυτή λέξη χρησιμοποιείται και για τον προσδιορισμό μιας από τις έξι κλασικές «ορθόδοξες» σχολές (ντάρσανας) του Ινδουισμού. Έτσι στο δυτικό κόσμο, η σύγχυση που δημιουργεί η πολυσημία της λέξεως «γιόγκα» επιτείνεται.

Συνοπτικά, η κλασική Γιόγκα, ως Σχολή, αναγνωρίζει μεν έναν αιώνιο Θεό, τον Ισβάρα (Κύριο), δεν παραδέχεται όμως ότι αυτός επεμβαίνει στα ανθρώπινα. Οι αντιλήψεις για έναν τέτοιο Θεό δεν θα μπορούσαν βέβαια με κανένα τρόπο να ταυτιστούν με τη χριστιανική θεολογική διδασκαλία.

Βασικά στάδια της Γιόγκα

Η πρακτική της γιόγκα διδάσκεται σε μακρά σειρά μαθημάτων. Μολονότι υπάρχουν πολλές παραλλαγές, που διαμορφώθηκαν στην πάροδο του χρόνου, τα συνηθέστερα στάδια των μεθόδων αυτών αυτοβυθισμού είναι οκτώ. (α) Η αυτοσυγκράτηση: συμμόρφωση προς ορισμένες επιταγές, όπως είναι η αποφυγή γενετησίων σχέσεων, κλοπής, φιλαργυρίας, (β) Η αυτοκαλλιέργεια: επιδίωξη αταραξίας, καθαριότητος, συνεπείας στην άσκηση κ.λπ.

Ύστερα από αυτά τα δύο στάδια ο ασκούμενος μυείται και παίρνει από το δάσκαλο του (γκούρου) ένα νέο όνομα και μία τελετουργική φράση (μάντρα), την οποία οφείλει να επαναλαμβάνει επίμονα, για να επιταχυνθεί η πορεία του προς τη λύτρωση. (γ) Ο έλεγχος του σώματος: με ειδικές στάσεις του σώματος επιδιώκεται η επιβολή πάνω στις ζωτικές ενέργειες του ανθρωπίνου οργανισμού. (δ) Η ρύθμιση της αναπνοής: με την εφαρμογή των ασκήσεων αυτών ο αναπνευστικός ρυθμός επιβραδύνεται, το σώμα και ο νους ηρεμούν και ολόκληρη η νοητική δύναμη του ανθρώπου προετοιμάζεται για τα τελικά στάδια της γιόγκα.

(ε) Η συγκράτηση των αισθήσεων: με την παρατεταμένη ενατένιση ενός αντικειμένου, ο «γιόγκι» (δηλ. ο ασκούμενος στη γιόγκα) επιδιώκει να επιβληθεί πάνω στις αισθήσεις του. (στ) Η συγκέντρωση της προσοχής: η καθήλωση αυτή του νου αποβλέπει στη δημιουργία ενός μονωτικού φραγμού από τα γύρω φαινόμενα και τις εσωτερικές φαντασίες. Για να το επιτύχει, η ινδουϊστική παράδοση έχει διαμορφώσει διάφορες τεχνικές, στις όποιες δεσπόζουν η επανάληψη της ινδουϊστικής ιερής συλλαβής «Ώμ», σιωπηλά η με μακρόσυρτο ψαλμικό ρυθμό, η ενατένιση ιδιότυπων σχημάτων κ.ά.

Τα επόμενα δύο τελευταία στάδια οδηγούν στον τελικό σκοπό της γιόγκα, που είναι: (ζ) Ο στοχασμός, η ενατένιση και η θεωρία. (η) Ο φωτισμός, η απελευθέρωση: Με την απόλυτη περισυλλογή ο γιόγκι πιστεύει ότι πραγματώνει την ένωση του, τη ζεύξη με την υπερβατική πραγματικότητα. Όποιος φθάσει στο τελικό στάδιο ξεφεύγει λένε, από την υπαρκτική σφαίρα και κατορθώνει να βρει τη λύτρωση.

Ενώ στις πρώτες φάσεις διατηρούνται ορισμένα στοιχεία συνειδητότητος, στην τελευταία ο γιόγκι καταλήγει σε μια κατάσταση υπερβάσεως κι αυτής ακόμη της αυτοσυνειδησίας. Δεν αντιλαμβάνεται πια ούτε χρώμα, ούτε οσμή, ούτε ήχο, ούτε αφή, ούτε τον εαυτό του, ούτε κανέναν άλλο. Το πνεύμα του «ελευθερώνεται» - σύμφωνα με την έκφραση των μεμυημένων - από τη μνήμη και τη λήθη. Αυτό θεωρείται επίγνωση, φωτισμός.

Πρόκειται, τελικά, για μια τεχνική που αποσκοπεί στη σύνδεση με το Απόλυτο. Γι’ αυτήν όμως - όπως θα δούμε στο επόμενο σημείωμα – δεν έχουν κανένα νόημα οι κεντρικές χριστιανικές αλήθειες περί Χριστού-Σωτήρος, χάριτος, ανιδιοτελούς αγάπης, Σταυρού-Αναστάσεως.

Υπάρχουν ποικίλες κατευθύνσεις, κλάδοι, αποχρώσεις και εφαρμογές της γιόγκα. Οι διάφορες σχολές δεν παρουσιάζουν τα πράγματα όλες με τον ίδιο τρόπο. Στην Ευρώπη μάλιστα και την Αμερική δρουν και προπαγανδίζουν τη γιόγκα αναρίθμητες ομάδες, με ιδιορρυθμίες και ιδιοκατασκευάσματα, τα όποια αποδοκιμάζουν οι γκούρου της Ινδίας. Όλα πάντως αυτά τα συστήματα στοχασμού, ασκήσεως και πνευματικής εμπειρίας κινούνται κατά κανόνα μέσα στις κατηγορίες σκέψεως και τις θρησκευτικές προϋποθέσεις του Ινδουισμού, οι όποιες είναι ριζικά διαφορετικές από την διδασκαλία του χριστιανικού Ευαγγελίου πάνω σε θεμελιώδη θέματα, όπως είναι τα περί Θεού, κόσμου, ανθρώπου, εσχάτων, σωτηρίας κ.ά. Κυρίως δε οδηγούν σε μια φοβερή και επικίνδυνη σύγχυση και σε συγκρητισμό, που αρνείται την ουσία του χριστιανικού μηνύματος.

Γιόγκα σε χριστιανικό πλαίσιο;

Μερικοί δυτικοί διανοούμενοι αντιμετώπισαν το ενδεχόμενο να απομονωθούν ορισμένοι κανόνες της γιόγκα, για να χρησιμοποιηθούν μέσα σ’ ένα χριστιανικό πλαίσιο. Η προσπάθεια, εν τούτοις, να αποσπασθούν οι ασκήσεις αυτές από τις ινδουϊστικές θεωρίες, με τις οποίες βρίσκονται σε σύζευξη, μοιάζει με απόπειρα διαχωρισμού του μυϊκού συστήματος του ανθρώπου από το νευρικό. Για να πραγματοποιηθεί η ανεξαρτητοποίηση τους από την έντονη ινδουϊστική ατμόσφαιρα και το ινδουϊστικό τους ήθος προϋποτίθεται μία νέα, πρωτότυπη δημιουργία.

Σε μια τέτοια περίπτωση, η χριστιανική εφαρμογή της γιόγκα θα σήμαινε ένα είδος ασκήσεως που θα διευκόλυνε τον άνθρωπο να οδηγηθεί σε μια βαθιά σιωπή· όχι μόνο από εξωτερικούς θορύβους, αλλά κυρίως από τους εσωτερικούς κραδασμούς που προκαλούν οι επιθυμίες, οι ανησυχίες, οι φαντασίες. Μια σιωπή μέσα στην οποία το ανθρώπινο πνεύμα θα ήταν δυνατό, βιώνοντας την ταπείνωση, να ακούσει ευκρινέστερα τα μηνύματα του Αγίου Πνεύματος. Άλλα γι’ αυτό, τελικά, δεν χρειάζεται να αναζητηθούν μέθοδοι που έχουν χρησιμοποιηθεί με αποτέλεσμα να οδηγήσουν ακριβώς στο αντίθετο: σε μια απόλυτη δηλαδή αυτονομία του ανθρωπίνου πνεύματος και σε μια απίθανη σύγχυση. Η πνευματική ζωή και τελείωση, σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, είναι δώρο της χάριτος του Θεού και όχι επίτευγμα μιας αυτόνομης ανθρωποκεντρικής τεχνικής. Άλλωστε, για μας τους ορθοδόξους υπάρχει ολόκληρη η ησυχαστική εμπειρία της χριστιανικής Ανατολής, η οποία από προϋποθέσεις καθαρά χριστιανικές οδηγήθηκε στην «εν Χριστώ» αγιοπνευματική ζωή, γαλήνη, εν αγάπη «ησυχία».

Η γιόγκα στον τόπο μας

Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται στη χώρα μας τα διάφορα κέντρα «γιόγκα». Οι γνώσεις όμως και οι αντιλήψεις γι’ αύτή παραμένουν πενιχρές, γενικές και συγκεχυμένες. Δημόσια, η γιόγκα προβάλλεται σαν «είδος γυμναστικής» και συνήθως γίνεται λόγος αποκλειστικά και μόνο για τις ασκήσεις των μυϊκών και νευροφυτικών κέντρων, για τις ασκήσεις αναπνοής και τα παρόμοια. Δηλαδή από τα στάδια που αναφέραμε στο προηγούμενο σημείωμα περιορίζονται στο τρίτο, έλεγχος σώματος, και το τέταρτο, ρύθμιση αναπνοής, ενώ μερικές φορές προχωρούν και στο πέμπτο στάδιο, συγκράτηση των αισθήσεων, και το έκτο, συγκέντρωση της προσοχής. Αρκετές ιδιωτικές σχολές προσπαθούν κάπως να αποθρησκευτικοποιήσουν αυτά τα γυμνάσματα από τον ινδουϊστικό χαρακτήρα τους, ώστε να γίνονται ευκολότερα αποδεκτά από το μέσο Έλληνα. Άλλοι επιχειρούν να βεβαιώσουν ότι η «γιόγκα» δεν είχε ποτέ ούτε και έχει θρησκευτικό χαρακτήρα και μιλούν απλώς για «επιστήμη», «πνευματική επίγνωση», ψυχοσωματική άσκηση. Όσο όμως κι αν επιστρατεύονται ιδιόμορφες και μεγαλοπρεπείς λέξεις, για να καλύψουν την πραγματικότητα, γεγονός παραμένει ότι ο καθόλου προσανατολισμός της ινδικής αυτής τεχνικής ήταν και είναι θρησκευτικός ή παραθρησκευτικός. Όσοι μυούνται στο «διαλογισμό» της γιόγκα καθοδηγούνται σε μια κατεύθυνση σαφώς ινδουϊστική. Με οδηγούς τις Βέδες και τα άλλα ιερά ινδικά κείμενα (Ουπανισάντ, Πουράνας, Σούτρας, Τάντρας), κυρίως δε έχοντας ένα «δάσκαλο» (γκούρου), επιδιώκουν να αφομοιώσουν και να βιώσουν τις θεωρίες περί του νόμου του «κάρμα» (karma) βάσει του οποίου καθορίζεται η μετενσάρκωση, της «σαμσάρα» (samsara) – δηλαδή της ανακυκλήσεως των μεταβιώσεων -, αναζητώντας σε τελευταία ανάλυση τη λύτρωση, «μόξα» (moksa), από αυτό τον κόσμο, τον μη πραγματικό (maya), σε «οδούς» που έχει καθορίσει η ινδουϊστική παράδοση, όπως είναι οι «κάρμα-γιόγκα», «τζνάνα-γιόγκα», «μπάκτι-γιόγκα» (που αναφέραμε στο πρώτο μέρος του άρθρου) και οι ποικίλες παραλλαγές τους, όπως η «μάντρα-γιόγκα», η «χάθα-γιόγκα», η «ράτζα-γιόγκα» κ.λ.π.

Αυτό το «θρησκευτικό πυρήνα» αποσιωπούν και καλύπτουν τα διάφορα καταστατικά των Κέντρων Γιόγκα με γενικές φράσεις. Π.χ. ισχυρίζονται ότι σκοπός τους είναι «η δημιουργία ανθρώπων ολοκληρωμένων φυσικά, διανοητικά και πνευματικά». Τα προσφερόμενα στη δημοσιότητα κείμενα συχνά εμφανίζονται κάτω από δήθεν απλό κοινωνικό και φιλοσοφικό ένδυμα, συχνά μάλιστα επικαλύπτονται με αποφθέγματα αρχαίων ελλήνων σοφών, η και... πατέρων της Εκκλησίας. Γι’ αυτούς όμως που έχουν γνώση του πράγματος οι θεωρίες και οι απόψεις τους είναι διαφανείς σαν φύλλα από πλαστική ύλη, που επιτρέπουν να διακρίνεται ο βαθύτερος ινδουϊστικός χαρακτήρας τους.

Άλλωστε, τα έντυπα που κυκλοφορούν σε ελληνική μετάφραση φανερώνουν τις θρησκευτικο-φιλοσοφικές θέσεις τους. (Λ.χ. σ’ ένα περιοδικό με τον τίτλο «Γιόγκα» συνωθείται απίθανο υλικό ινδουϊστικών διδασκαλιών, ακόμα και προσκλήσεις για συμμετοχή σε ινδουϊστικές γιορτές, όπως της Σιβαράρτι, 15.2.80). Οι σκοποί που περιγράφονται στα καταστατικά των σωματείων αυτών είναι γεμάτοι από προσηλυτιστικό ενθουσιασμό, όπως «η εξάπλωσις και η διάδοσις της Γιόγκα σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητος, θρησκείας και κοινωνικής τάξεως», «η δημιουργία στερεών θεμελίων δια την εφαρμογήν της Γιόγκα εις την καθημερινήν ζωήν».

Θρησκευτική ελευθερία και παραπλάνηση

Στην Ελλάδα βέβαια κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα «η ανεξιθρησκεία και ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως». Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι επιτρέπεται η παραπλάνηση του ελληνικού λαού από διάφορες ομάδες, με παραπειστικές δηλώσεις για την ταυτότητα τους και τους επιδιωκόμενους σκοπούς τους.

Η Ορθόδοξος Εκκλησία - φορεύς της αιώνιας αλήθειας του ζώντος Λόγου του Θεού - αιώνες τώρα αντιμετωπίζει γαλήνια, δίχως φόβο κάθε είδους αναμέτρηση με τα διάφορα θρησκευτικο-φιλοσοφικά ανθρώπινα κατασκευάσματα. Αλλά δικαιούται να απαιτήσει από κάθε αρμόδια αρχή, ειδικότερα δε από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, να δείχνουν καθαρά το πρόσωπο και την ιστορία τους οι κατά καιρούς προπαγανδιστές διαφόρων ξένων θρησκευτικών ιδεών. Μοιάζει με εμπαιγμό ο ισχυρισμός ότι θέλουν να μας προετοιμάσουν για να «λειτουργήσουμε υπεύθυνα και δημιουργικά μέσα στο κοινωνικό σύνολο» (όπως γράφει το καταστατικό κάποιου Κέντρου Yoga), με θεωρίες και μεθόδους που έχουν τόσο καθυστερήσει την ανάπτυξη εκλεκτών ασιατικών λαών.

Συγχρόνως όμως, όλοι όσοι έχουμε μια μικρή ή μεγάλη ευθύνη στην Εκκλησία είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι, σε μια εποχή ελεύθερης διακινήσεως των ιδεών σε παγκόσμια κλίμακα, το ανήσυχο ερευνητικό πνεύμα των Ελλήνων είναι φυσικό να δείχνει περιέργεια και ενδιαφέρον για ιδέες νεοφανείς στον τόπο μας, δυτικής ή ανατολικής προελεύσεως. Θα χρειαστεί συνεπώς σοβαρή κατάρτιση των κληρικών, των θεολόγων, των χριστιανών διανοουμένων και, γενικότερα, νηφάλια ενημέρωση του ελληνικού λάου. Η καλύτερη, τέλος, αντίσταση στα ποικίλα πνευματικά ρεύματα παραμένει η συνεχής, δυναμική προσφορά ολοκλήρου του φάσματος της ορθοδόξου παραδόσεως, η προσωπική και κοινωνική βίωση της.

http://egolpio.com/NEW_AGE/yoga.htm

[calendula]

Γιογκα και για τα μικρουλια....




Χαιρετε (παντα).
Φιλικα miss calendula

[nauko]

Η γιόγκα δεν είναι ένα αθώο σύστημα αυτοσυγκέντρωσης και άθλησης (!!!) όπως θέλουν, λόγω άγνοιας ελπίζω, να μας παρουσιάσουν κάποιοι. Είναι Θρησκευτικό σύστημα (ΘΡΗΣΚΕΊΑ) εντελώς αντίθετο προς το Χριστιανισμό. Και τελικά το θέμα που προκύπτει δεν είναι η "κανονικότητα" ή "ορθότητα" της γιόγκα. Το θέμα είναι το κατά πόσο τα μέλη της Εκκλησίας κάνουν Υπακοή στις αποφάσεις της! Η Εκκλησία έκρινε ότι η Γιόγκα είναι αντιχριστιανικό θρησκευτικό σύστημα. Εμείς κάνουμε Υπακοή στην Εκκλησία;

Οι ινδουιστές είναι διαιρεμένοι σ εκατοντάδες αιρέσεις – σχολές που έχουν διαφωνίες αλλά και εχθρότητες μεταξύ τους. Όλες όμως αυτές οι σχολές υποκλίνονται στην Μπαγκαβάτ – Γκιτά (= Θείο τραγούδι), το «Ευαγγέλιο» του Ινδουισμού. Είναι ένα κείμενο που συναντιούνται όλοι οι Ινδουιστές. Ένα κείμενο που θεωρείται «ιερό» και «θεόπνευστο» απ΄’ όλους…

Το κείμενο αυτό το μελετούν και το ψάλλουν ως λατρεία στο «θεό» Κρίσνα καθημερινά οι γιόγκι. Στο άσραμ του Σατυανάντα, στο Μακγκύρ της Ινδίας, κάθε πρωί επί μία ώρα έψαλλαν αποσπάσματα από την Μπαγκαβάτ Γκιτά, μ’ ένα λατρευτικό τρόπο.
Τι είναι η Μπαγκαβάτ -Γκιτά; Είναι διάλογος, υπό μορφή ποιήματος. Κάτι σαν τη «θεογονία» το ποίημα του αρχαίου Έλληνα Ησιόδου, όπου περιγράφεται η «γέννηση των «θεών» του Ολύμπου: κάτι σαν την «Ιλιάδα» του Ομήρου, όπου με αφορμές τον πόλεμο της Τροίας «Θεοί» και … άνθρωποι συμπλέκονται σε έχθρες και φιλίες.
Μέσα λοιπόν στην Γκιτά, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, λίγο πριν αρχίσει μία μεγάλη μάχη, ο «θεός» Κρίσνα αποκαλύπτει τη γιόγκα στο μαθητή και φίλο του Αρτζούνα. Ο βασιλιάς -μαχητής Αρτζούνα ρωτά και ο Κύριος (=Κρίσνα) δίδασκει. Αλλά ας δώσουμε το λόγο στο ίδιο το κείμενο που είναι αποκαλυπτικό. Όλα τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο Μπαγκαβάτ-Γκιτά, εκδόσεις Καρδαμίτσα, 4η έκδοση 1991, σε μετάφραση του Θεόδωρου Παντουβά. Αφιερώνεται από το μεταφραστή στο γκουρού του Σουάμι, Gihanananda , του τάγματος Rainakrisna , πρόεδρο του Ramakrisna Vedanta Center του Λονδίνου και προλογίζεται ευμενώς από τον νυν πρόεδρο του Κέντρου Swami Bhavynanda .

Σύμφωνα λοιπόν με την Γκιτά, η γιόγκα δεν είναι ανθρώπινο εύρημα, ανθρώπινο δημιούργημα, όπως λόγου χάρη η επιστήμη. Η γιόγκα είναι «θεία» αποκάλυψη, δώρο, που ο «Κύριος της Γιόγκα», ο «Θεός» Κρίσνα προσφέρει στην ανθρωπότητα, μέσω του Αρτζούνα.
«Ο κύριος είπε: Στον κόσμο αυτόν από παλιά ένας διπλός δρόμος φανερώθηκε από μένα, ω αναμάρτητε. Του Γνιάνα-Γιόγκα για τους ανθρώπους της συλλογής και το Κάμμα Γιόγκα για τους ανθρώπους της δράσης» (Κεφ 3ο, στίχος 3/33).

Κι αλλού ο Κύριος (=Κρίσνα) λέει στο μαθητή του Αρτζούνα:
«Ο κύριος είπε: Αυτός ο ίδιος ο αρχαίος Γιόγκα σου φανερώθηκε σήμερα από Εμένα. Λάτρης μου είσαι και φίλος κι αυτό το μυστικό είναι πραγματικά υπέρτατο.» (κεφ.4ο, στίχος 3) .
Λίγα ακόμη από τα’ αναρίθμητα αποσπάσματα της Μπαγκαβάτ Γκιτά θα μας πείσουν ότι η Γιόγκα είναι μια μορφή λατρείας με την οποία ο «θεός» επιθυμεί να λατρεύεται από τους οπαδούς του. Λέει λοιπόν ο Κρίσνα:
«Μα οι μεγάλες ψυχές ω Γιε της τιρίτχα, που έχουν θεια φύση, Εμένα λατρεύουν ,με απαρασάλευτη σκέψη, έχοντας γνωρίσει την πηγή των άρτων, την Άφθαρτη. Πάντα δοξάζοντας με και αγωνιζόμενοι με αποφασιστικότητα προσκυνώντας με, με λατρεύουν με αφοσίωση πάντα σε Γιόγκα». (Κεφ 9ο, στιχ.13-14)

http://egolpio.wordpress.com/2009/05/01/yoga_religion/

[ntinoula]

(...) η απόφαση της Ιεραρχίας , ότι η ενασχόληση με την Γιόγκα είναι ύβρις κατά του Αγίου Πνεύματος.

Αφού η εκκλησία έχει πάρει θέση, τι το συζητάμε. Επιλέγουμε πια εν γνώση μας.

[avvas]

Η γιόγκα δεν είναι ένα αθώο σύστημα αυτοσυγκέντρωσης και άθλησης (!!!) όπως θέλουν, λόγω άγνοιας ελπίζω, να μας παρουσιάσουν κάποιοι.

Έχετε ιδίαν πείραν και ομιλείτε;
Ή διαβάσατε, ακούσατε, και «καταλάβατε»;

Διότι άνευ ιδίας πείρας νομίζω πως εσείς ομιλείτε τοιουοτοτρόπως «λόγω αγνοίας»

Και ουδείς απ όσο διάβασα παρουσίασε «ένα αθώο σύστημα αυγοσυγκέντρωσης και άθλησης»
με τον απλοϊκό τρόπο που εσείς το περιγράφετε. Οι απόψεις που κατατέθηκαν εμπεριείχαν και
ανάλυση, και εμπειρία προσωπική από κάποιους και την επισήμανση των πιθανών κινδύνων απ
την ενασχόληση με κάτι τέτοιο. Άλλο όμως η σωστή τεκμηρίωση μιάς απόψεως και άλλο η υπερ-
-απλούστευση με την οποία εσείς παρουσιάζετε τις απόψεις των άλλων συνομιλητών.
Μπορείτε να παρουσιάζετε όσο απλόϊκά επιθυμείτε τις δικές σας απόψεις επί του θέματος.
Όχι όμως να γενικεύετε και να απλοποιείτε τις απόψεις των άλλων. Δεν είναι σωστό.

Την καλησπέρα μου

[Evi_J]

"Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται κάποιος είναι διάκριση" είναι αυτό που ακούμε κάθε φορά ως δικαιολογία για να δείξουμε ότι είμαστε δίκαιοι και αντικειμενικοί. ΜΕΓΑ μπούρδα κατά την γνώμη μου. Η Ορθοδοξία λέει "το και το". Τα δέχεσαι έχει καλώς. Δεν τα δέχεσαι έχει... κακώς (!) αλλά, τέλος πάντων, αυτό είναι επιλογή σου. Αλλά αυτό το όποτε μας βολεύει "έτσι" αλλά όποτε δεν μας βολεύει "γιουβέτσι", δεν λέει. Η διάκριση δεν είναι για να την έχουμε για να υποστηριξουμε την γνώμη μας. Είναι για όταν ναι μεν έχουμε πλήρη γνώση του αντικειμένου (που σημαίνει ότι έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε) αλλά ΠΑΡΟΛΟ αυτά, -ναι, ναι αν και το έχουμε αυτό το ρημάδι το δικαίωμα- να ΜΗΝ το αξιοποιούμε. Να μην το αξιοποιούμε γιατί έτσι είναι το καλό προς τον αδελφό μας ΕΣΤΩ και αν πολλές φορές η πράξη αυτή δεν είναι υπέρ μας. Αυτό σημαίνει διάκριση. Επειδή "διάκριση", όπως το λέει και η ίδια η λέξη, βγαίνει από το "δια" που σημαίνει "ανάμεσα" και το "κρίνω". Κρίνω λοιπόν ανάμεσα σε μένα που έχω την πείρα, και στον αδελφό που δεν την έχει. Και διαλέγω τον αδελφο αν βέβαια είμαι άνθρωπος που ενδιαφέρεται για το γνωστό "αγαπάτε αλλήλους". Αν όχι δεν τίθεται θέμα συζήτησης.

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα στο θέμα της διάκρισης. ΠΩΣ στο καλό θα κρίνει κάποιος ανάμεσα σε δύο πράγματα άμα δεν ξέρει το ένα από τα δύο; Θα πρέπει πρώτα να μάθει και μετά να κρίνει. Στην προκειμένη περίπτωση Yoga. Αν όμως μάθω κάτι που έχει πιθανότητες να μου κάνει κακό, τότε ΤΙ κέρδισα με το να έχω το δικαίωμα να το κρίνω; Αφού το κακό το έχω ήδη πάθει....

Αγαπητή Calendula το ξέρω ότι εσύ την σκέφτεσαι την Yoga ως δευτερεύουσα σημασία, αλλά αφού υπάρχει περίπτωση να κάνει κακό, και αφού υπάρχουν τόσες απλές γυμναστικές, μήπως να το ξανασκεφτείς και να το αλλάξεις; Στο λέω εγώ που λατρεύω τις πολεμικές τέχνες αλλά που τις άφησα στην μέση όταν ανακάλυψα το κακό που κάνουν στην ψυχή. Δεν θέλω βλέπεις να το ριψοκινδυνέψω. Στο κάτω-κάτω το βλέπω και λίγο άδικο ο Χριστός να δίνει την ζωή του και εγώ να του λέω "σέλω καλάτε".

Αγαπητή Byzantine_spirit οφείλω να σε πληροφορήσω ότι ναι, όποιος κάνει καράτε είναι σαν να πιστεύει στον Βούδα. Μπορείς να ψάξεις να βρεις πληροφορίες και θα δεις ότι έχω δίκιο... Κοίταξε την ιδεολογία του karate πρόσθεσε και ένα "do" μέσα (το αληθινό όνομα του karate είναι karate-do. Όπως λέμε kendo κ.τ.λ) δες τι σημαίνει και πες μου. Πιστεύει κάποιος στον Βούδα (στην ιδεολογία του ένα πράγμα) ή όχι;

Αγαπητέ nikolaos-9 το ξέρω ότι προσπαθείς να διατηρήσεις μια σωστά δομημένη ιδέα της διάκρισης αλλά πίστεψε με δεν το κάνεις σωστά. Λες δύο πράγμα που δεν συγκρίνονται. Και θα σου πω γιατί δεν συγκρίνονται. Το καλό, όπως είναι η νηστεία, ακόμα και αν δεν χρησημοποιηθεί για πνευματικούς λόγους, τουλάχιστον παραμένει καλό για κάποιους άλλους λόγους (τους σωματικούς) άρα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την χρησιμότητα του.

Ένα αντικείμενο όμως (που τυχαίνει να είναι η Yoga στην συζήτηση μας) που δεν είναι καλό στην μια του θέση (για του πνευματικούς λόγους) και στην άλλη έχει μόνο δυνατότητες κακού (τους σωματικούς λόγους) έστω και αν τελικά χρησιμοποιηθεί για καλό σκοπό (για καλό του σώματος υποτίθεται) μόνο σε κακό θα βγει. Πώς γίνονται να συγκριθούν αυτά τα δύο; Δεν αμφιβάλλω για την καλή σου προαίρεση (μάλιστα χαίρομαι γι' αυτό) αλλά τυχαίνει να λες ένα άστοχο παράδειγμα.

Τώρα βέβαια δικαιολογημένα θα μου πεις "γιατί κανεί κακό στο σώμα; Αφού είπαμε ότι είναι γυμναστική...;" Λοιπόν αυτό ακριβώς είναι το θέμα. ΝΟΜΙΖΕΤΕ ότι κάνει καλό. Έχει ήδη διαδωθεί ότι κάνει καλό, άρα σημαίνει ότι κάνει; Να ένα παράδειγμα. Μια πρωταρχική στάση της Yoga είναι η περιβόητη στάση του λωτού. Ή οποία (ακόμα και αν δεν δούμε την α) ασιατική β) μυθολογική και γ)θρησκευτική της διάσταση για το τι σημαίνει) είναι μια στάση η οποία κάνει κακό στο σώμα γιατί απαιτεί μετακίνηση των σπονδύλων με αποτέλεσμα παραμόρφωση των κοκκάλων.* Και σε ρωτάω τώρα: Εσύ αυτό το βρίσκεις καλό; Και βέβαια αυτό δεν είναι παρά μόνο ένα μικρό παράδειγμα. Ξέρεις πόσα άλλα υπάρχουν;

* = Αν θέλουμε για το συγκεκριμένο παράδειγμα να λάβουμε υπ' όψην και την θρησκευτική άποψη οφείλω να σε πληροφορήσω ότι επειδή το μονοπάτι του διαλογισμού (οι δυνατότητες της Yoga) υποτίθεται ότι είναι ένας τρόπος επικοινωνίας του θεού που την προσφέρει στους ανθρώπους με την προϋπόθεση να τον ακούσουν και να φτάσουν κοντά του, ο πόνος θεωρείται ως δικαίωση των προσπαθειών τους. Γι' αυτό οι δάσκαλοι Yoga όταν έχουν πόνους στα κόκκαλα, θεωρούν αυτόν τον πόνο ως δίκαιη ανταμοιβή από τον θεό. Με δυο λόγια χαίρονται που πονάνε. (!!) Και το ωραίο ξέρεις ποιο είναι; Ότι ακούγεται πολύ λογικό και δίκαιο να παίρνει κανείς ανταμοιβή για τον κόπο του. Πόσο ειρωνικό όμως ακούγεται να νιώθεις χαρά για τον πόνο. Τόσο εύκολα αυταπατώνται με την ψυχική τους ματαιοδοξία ότι κάτι κάνουν. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η θρησκεία αυτή είναι εκ του πονηρού αν σκεφτεί κανείς ότι ο έξω απ' δω μας μισεί και θέλει να πονάμε σε αντίθεση με τον Χριστό που πόνεσε Αυτός για μας. Στα αλήθεια δεν ξέρω γιατί κάποιος θα ήθελε να αφήσει κάποιον συμπονετικό θεό σαν τον Χριστό και να πάει σε κάποιον που θα τον πονάει. (??)

Για να μην τα πολυλογούμε λοιπόν. Η Yoges τα pilates, οι Ayurvedes, τα karatο-taichi-kendιδια κ.τ.λ... όχι μόνο δεν είναι συμβατές με την ιδεολογία της Ορθόδοξης πίστης αλλά δεν είναι καλό και γενικότερα. Αν κάποιος δεν θέλει να το πιστέψει είναι δικό του πρόβλημα και δικιά του επιλογή. Μην παρασύρετε όμως και τους άλλους που δεν φταίνε σε τίποτα. Και δεν το λέω για κάποιον συγκεκριμένο. Το λέω γενικότερα ως επισήμανση. Για σκεφτείτε να παρασύρετε κάποιον. Μετά τι θα κάνετε; Δέχεστε την ευθύνη;

[Evi_J]

«ένα αθώο σύστημα αυγοσυγκέντρωσης και άθλησης»

Χωρίς να θέλω να σε προσβάλω, και το ξέρω ότι δεν το έκανες επίτηδες, αλλά δεν άντεξα να μην γελάσω....

[Evi_J]

«Ο κύριος είπε: Στον κόσμο αυτόν από παλιά ένας διπλός δρόμος φανερώθηκε από μένα, ω αναμάρτητε. Του Γνιάνα-Γιόγκα για τους ανθρώπους της συλλογής και το Κάμμα Γιόγκα για τους ανθρώπους της δράσης» (Κεφ 3ο, στίχος 3/33).

Για τον Πάπα θα μιλάει.... ( )

[Evi_J]

Ή διαβάσατε, ακούσατε, και «καταλάβατε»;

Διαβάσαμε, ακούσαμε, έχουμε ιδίαν πείραν και καταλάβαμε. Και τώρα;;

Εξάλλου δεν κατάλαβα την ερώτηση. Δηλαδη αν δεν είχαμε ιδίαν πείραν είμαστε πολύ ηλίθιοι για να διαβάσουμε, να ακούσουμε και να καταλάβουμε;

Διότι άνευ ιδίας πείρας

Μπορώ να ρωτήσω αν έχετε εσείς αυτήν πείρα;