φρικτή απόφαση

[zafeiris]

φίλοι μου η ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να βρεθεί κάποιος μετά απο μια ερώτηση είναι απερίγραπτη, πόσο μάλλον όταν καλείται να πάρει μια φρικτή για τον ίδιο απόφαση...
υποθετικά μιλώντας, ένα ζευγάρι περιμένει την ευλογημένη ώρα να αποκτήσει μωρό, καθώς η γυναίκα διανύει περίοδο εγκυμοσύνης.
Έρχεται με το καλό η ώρα να γεννηθεί το μωράκι, και σπεύδουν με την ανάλογη αγωνία στο μαιευτήριο.
Παρουσιάζονται επιπλοκές , βγαίνει ο γιατρός έξω και ρωτάει τον σύζηγο:" ή το μωρό, ή την γυναίκα...αποφάσισε γρήγορα...."

τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; πως μπορείς να πάρεις τέτοια απόφαση;

[eleimon]

Ειναι οντως φρικτη αποφαση...μου θυμισες μια περιπτωση μακρινων συγγενων,η ιδια ακριβως ερωτηση,το παιδι ηταν με πολυ χαμηλους παλμους,η μητερα με ζαχαρο στα υψη σε φαση εκλαμψιας,τοτε οι δικοι της ειπαν να σωθει η μητερα....και ετσι επραξε ο γιατρος,σωθηκε η μητερα και το παιδι χαθηκε δυστηχως.
Τι να πεις αυτες τις ωρες? ειναι πολυ λυπηρο σε κανεναν να μη τυχει κατι τετοιο Χριστε μου

[panos0]

Οντως τι να πεις, παγματικα φοβερη κατασταση, κανεις να μην την βιωσει αυτην την εμπειρια.......

[theodora]

Φρικτή ερώτηση, αλλά όποια απάντηση και να δοθεί μετά από ένα "Κύριε Ιησού Χριστέ, ΕΛΕΗΣΕ ΜΕ τον αμαρτωλό", θα γίνει ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ και όχι το δικό μας θέλημα.
Το θέλημα το δικό Του, προς δικό μας όφελος.
Για τον πιστό Χριστιανό μιά τέτοια ερώτηση είναι ΜΑΤΑΙΗ και ανώφελη και το γνωρίζει καλά αυτό.

Η ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να βρεθεί κάποιος μετά απο μιά τέτοιου είδους ερώτηση, νομίζω πως εξαρτάται από την πνευματική και μόνο κατάσταση του.
Ο πιστός άνθρωπος δεν θα σαστίσει, δεν θα νιώσει "υπεύθυνος" ή "άσχημα" γιατί πιστεύει και γνωρίζει πως ότι και να απαντήσει ο ίδιος, θα γίνει το θέλημα του Θεού. Ενός Θεού που θα φέρει έτσι την κατάσταση ώστε θα ωφεληθούν και οι 3 τους. (πατέρας, μητέρα, μωρό)

Όταν έχεις μάθει να ζεις, χωρίς να έχεις δικό σου θέλημα - για την ιδίαν ικανοποίηση, και σχεδόν όλα τα πράγματα τούτης της ζωής τα ακουμπάς στα δικά Του πόδια, τότε δεν "φρικάρεις" και με τέτοιες ανθρώπινες ερωτήσεις. (ούτε καταστάσεις)
Δεν σε επηρεάζουν ψυχικά. Μάλλον σε κάνουν να νιώσεις ακόμα πιό ηχηρά ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ και ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ και κάπου μέσα σου εκείνη την ίδια την στιγμή μιάς τέτοιας ερώτησης να "χαμογελάσεις" κρυφά μέσα στα φυλλοκάρδια σου για το ότι υφίστανται τέτοιες ερωτήσεις (αφού η απάντηση είναι δεδομένη και τελεσίδικη)

Τώρα τί γίνεται με έναν άνθρωπο που δεν βιώνει τον Θεό μέσα του? Με έναν άνθρωπο που δεν είναι μέλος του σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας μας? Κ Ο Λ Α Σ Η . Αυτή είναι η επίγεια κόλαση φαντάζομαι. ΜΟΝΟΣ. Κύριος των καταστάσεων, χωρίς ελπίδα, με τρόμο και φόβο, με ΠΟΝΟ, με ταραχή της καρδιάς.

"ΓΕΝΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ, ΩΣ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ"

[Evi_J]

Μια ζωή έλεγα ότι αυτό που έπρεπε να σωθεί είναι το παιδί. Σκεφτόμουν ότι αυτό ειναι αθώο. Η γυναίκα ΟΧΙ. Εκείνη είναι ενήλικη. Έχει γνώση των πράξεων της, μπορεί να πάρει τις αποφάσης της. Το παιδί όχι. Ούτε να μιλήσει δεν μπορεί το καημένο για να πει.... Ενώ η γυναίκα ήξερε ότι η γέννα μπορούσε να πάει χάλια και όμως δεν δίστασε να μείνει έγκυος. Και σαν σκεπτόμενο άτομο αποφάσισε να προχωρήσει σε αυτό το βήμα. Κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τις αποφάσεις του καθώς και η συγκεκριμένη γυναίκα. Δεν μπορεις τώρα να λες "σε σκοτώνω για να ζήσω ΕΓΩ, ΠΑΡΟΛΟ που ήξερα τους κινδύνους". Είναι πολύ εγωιστικό... Εξάλλου καθήκον κάθε μάνας είναι να σώσει το παίδι της...

Αυτή η γνώμη μου όμως, όσο σωστή και αν είναι δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα. Ο πόνος λέει άλλα πράγματα. Πώς να κάνεις μια τέτοια επιλογή; Έτσι είχα καταλήξει στο μοιρολατρικό "ο Θεός βοηθός". Λέω "μοιρολατρικό" γιατί αυτό δεν είναι σωστή αντιμετώπιση ενός χριστιανού. Είναι σαν ένα είδος εκβιασμού: "αφού δεν μπορώ να κάνω αλλιώς ας ελπίσω τουλάχιστον στον Θεό". Και αυτό δεν είναι σωστό μιας και ο Θεός θέλει την σωτηρία όλων μας από αγάπη όχι από εκβιασμό. Έτσι προσπάθησα να σκεφτώ μια άλλη λύση.... Και την βρήκα... δεν ξέρω αν θα σου αρέσει βέβαια...

Η οποία λύση είναι η εξής: έτυχε μια φορά να ακούσω ότι ο π. Παϊσιος έκανε σύγκριση μεταξύ της εποχής του και της τωρινής και έλεγε για τις εκτρώσεις ότι: "τα πράγματα σήμερα είναι αλλιώς... κάποτε αν υπήρχε περίπτωση το παιδί να μην ζήσει, το γεννούσες πρώτα και αφού το βάφτιζες σκεφτόσουν και ένα "ο Θεός βοηθός"... (έκανες δηλ και προσευχή) έτσι το παιδί δεν πέθαινε αβάπτιστο και κέρδιζε την χάρη του Θεού και γλύτωνε και η γυναίκα την αμαρτία του φόνου... ενώ σήμερα τα σφάζουν πριν προλάβουν να γεννηθούν καν τα καημένα"....

Και ενώ αυτό στην αρχή, μου έδωσε μια επιβεβαίωση για την -παραπάνω- ιδεολογία μου, μετά σκέφτηκα το εξής...: ο π. Παϊσιος το είπε αυτό για τις εκτρώσεις. Όχι για φυσιολογικό τοκετό. Και αν ζήσει το παιδί η γυναίκα θα πεθάνει εκείνη την στιγμή χωρίς να έχει προλάβει πιθανόν να μετανοήσει και κοινωνήσει. Και μπορεί μεν το παιδί να πάει αβάπτιστο, (τα αβάπτιστα μωρά δεν θα έχουν τόσο πολύ την χάρη του Θεού όπως τα βαπτισμένα... θα μοιάζουν σαν τυφλά, αν κάνουμε την παρομοίωση μεταξύ τους) όμως η γυναίκα θα πάει στην κόλαση αφού σαν πλήρης άνθρωπος έχει ήδη περάσει χρόνο στην γη άρα έχει προλάβει να αμαρτήσει. Αφού δηλ δεν ξέρουμε αν έχει προλάβει να μετανοήσει και κοινωνήσει υπάρχει ο κίνδυνος της κολάσεως. Ενώ αν ζήσει έχοντας το βάρος του θανάτου ως μνήμη, κάτι που θα της επιφέρει την ταπείνωση, τότε ίσως καταλάβει τις αμαρτίες της και σωθεί και αυτή.... γιατί -κατά την γνώμη μου- καλύτερο είναι να φάει ο καθένας από μισή μερίδα, παρά ο ένας να πεινάει και ο άλλος να την φάει ολόκληρη...

Έτσι καταλήγω ότι αυτό που πρέπει να σωθεί είναι η γυναίκα όσο σκληρό και αν ακούγεται....

Όλα αυτά βέβαια με την ανθρώπινη λογική. Δεν ξέρω αν σε βοήθησα... Σαφέστατα ο Θεός έχει άλλη λογική από την δική μας και πράττει ανάλογα με την σωτηρία και όλων... Και οι δικές μας προσευχές δεν βλάπτουν βέβαια...

[zafeiris]

ευχαριστώ όλους σας για τις απαντήσεις που δώσατε....
μακάρι να μη χρειαστεί ποτέ κανείς να βιώσει τέτοια κατάσταση, γιατί η ψυχολογική πίεση είναι μεγάλη έστω και αν έχεις αποφασίσει τι πρέπει να κάνεις...
την συζήτηση αυτή την έκανα μαζί με τη σύζηγό μου και ένα φιλικό μας ζευγάρι αρκετές ώρες.....
κατά την ταπεινή μου άποψη όσο σκληρό και οδυνηρό ακούγεται, είναι πως πρέπει να δωθεί προτεραιότητα στη γυναίκα. Ο Θεός να με συγχωρέσει για αυτό που λέω αλλά μετά απο ένα τέτοιο μεγάλο σοκ και με τη βοήθεια του Μεγαλοδύναμου και της Μεγαλόχαρης Παναγίας, σιγά σιγά θα ξεπεραστεί και ίσως έρθει αργότερα ένα μωράκι έστω και όχι με βιολογικό τρόπο (με υιοθεσία)

[vasilikirimp]

Ζαφείρη , η απόφαση πιστεύω είναι πως πρέπει να δοθεί ρποτεραιότητα στη ζωή της γυναίκας......

κάποια στιγμή όμως όταν κάποια, βρέθηκε σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση ,το άφησε στο χέρι του Θεού χωρίς καμμιά παρέμβαση ........................και Εκείνος της έδειξε πόσο αγαπά τους ανθρώπους...............................

[larys]

Εγώ θα έλεγα να ζήσει η γυναίκα.

Και στις δύο όμως περιπτώσεις...η αμαρτία θα ήταν μεγάλη.

[AngelsGR]

η περιπτωση να πεις στον γιατρο, προσπαθησε να τους σωσεις και τους δυο δεν παιζει? Αυτη η απαντηση μου ηρθε τωρα στο μυαλο αλλα δεν ξερω σε μια αναλογη περιπτωση τι θα εκανα. Παντως αν ο γιατρος προσπαθησει να σωσει και την μητερα και το μωρο, αν πεθανουν και οι δυο τοτε και οι δυο θα εχουν μαρτυρησει. Η γυναικα μπορει να εχει αμαρτιες αλλα πεθανε για να σωσει το μωρο της και αυτο δεν ειναι λιγο!! Σε αυτη την απαντηση ομως, ειναι σαν να λες, Θεε μου γενηθητω το θελημα σου...

[cloaca]

Και εγώ πιστεύω ότι η απάντηση είναι Κύριε γεννηθήτω το θέλημα σου ,αλλά είμαστε άνθρωποι με μικρή πίστη και όταν βρεθούμε σε αυτήν την κατάσταση με τους δικούς μας ανθρώπους να κινδυνεύουν να πεθάνουν τότε η απάντηση μπορεί να μην είναι αυτή που πρέπει.Ο Θεός να μας δώσει δύναμη, πίστη και φώτιση μπροστά σε τέτοιες καταστάσεις ,να μπορέσουμε να σηκώσουμε τον σταυρό μας.