lovethink έγραψε:Βρε δε κοιτάει η Εκκλησία τα δικά της ?
Αυτο κανει ! και πρεπει να συνεχισει να το κανει ανεμποδιστα ! Εχει χρεος να φυλαξει το ποιμνιο οταν παντος ειδους λυκοι,(αρκετοι προβατοσχημοι )τριγυριζουν ακονιζοντας τα δοντια.
Αν δεν θελεις να συμπαρασταθεις στο εργο Της,καλως,δικαιωμα σου,αλλα ΣΙΩΠΑ ! μονο οι κατηγοριες κατα της Εκκλησιας επιτρεπονται τη Σαρακοστη ?
...ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΜΕΘ`ΥΜΩΝ ΕΙΜΙ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ. ΑΜΗΝ.
Λοιπόν κάθε χρόνο έχει Σαρακοστή και κάθε χρόνο την ακολουθούν κάποιοι, άλλοι "καλύτερα" άλλοι "χειρότερα", η Σαρακοστή θα περάσει θα έλθει το Πάσχα που θα το "γιορτάσουν" όλοι και τα λοιπά και τα λοιπά.
Όμως κάθε χρόνο πάλι υπάρχουν και 300 με 400 χιλιάδες εκτρώσεις που είναι φόνοι και γενοκτονία των ελλήνων στους Έλληνες που δεν γεννήθηκαν, μεγάλο μέρος ίσως το συντριπτικό αφορά προγαμιαίες ή άλλες σχέσεις εκτός γάμου. Γι'αυτή την γενοκτονία με την βούλα του κράτους και την ένοχη σιωπή της κοινωνίας που κάποιες εκτρώσεις γίνονται και μέσα στην Σαρακοστή και δεν είναι προνόμιο μόνο άλλων περιόδων του έτους, με τί μούτρα θα σταθούμε μπροστά στον Θεό! με τις "νηστείες" μας και τις "ελεημοσύνες" μας; Αν η γενοκτονία αυτή γινόταν φανερά σε ανθρώπους που έχουν γεννηθεί θα μιλούσε κανείς τόσο άνετα γιά Σαρακοστή και πνευματική πρόοδο ή θα ήταν πρώτο μελημά όλων μας να σταματήσει το κακό; Λοιπόν όταν μιλάμε γιά πνευματικά θέματα να προσέξουμε την ποικιλόμορφη υποκρισία που πολλές φορές είναι ενδεδυμένη με την ευσέβεια και την ταπεινοφροσύνη. Ε λοιπόν και αυτό το σύμφωνο προωθεί την αποσάρθρωση της κοινωνίας μας που προχωράει καθημερινά και δεν γνωρίζει ούτε Σαρακοστές ούτε Πάσχα ούτε καθημερινές. Και ίσα ίσα επειδή είναι Σαρακοστή πρέπει να μιλάμε γιά τέτοια θέματα που αφορούν όλους μας και όχι κάποιον προσωπικά ώστε να θεωρηθεί ότι "τρώμε" κάποιον. Αν εμφανισθεί ο Αντίχριστος ας ελπίσουμε να μην γίνει καμμιά περίοδο Σαρακοστής ώστε να μιλήσουμε γιατί διαφορετικά θα το βουλώσουμε. Και στο κάτω κάτω της γραφής όποιος αιτιάται ας αιτιάται αυτούς που δεν σεβάστηκαν την Σαρακοστή και το έφεραν μέσα σ'αυτήν την περίοδο, όπως κάθε Πάσχα θυμούνται κάποιοι τα "Ευαγγέλια του Ιούδα" και αν ο Χριστός τα "είχε" με την Μαγδαληνή και διάφορα τέτοια που μας έχουν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Ας σεβαστούν λοιπόν την Σαρακοστή και το Πάσχα όλοι οι αντίχριστοι και να μην προκαλούν και μετά ξαναμιλάμε γιά το ποιός φταίει και πόσο.
Πάντα μοι έξεστιν, αλλ' ου πάντα συμφέρει. πάντα μοι έξεστιν, αλλ' ουκ εγώ εξουσιασθήσομαι υπό τινος. 6.13 τα βρώματα τη κοιλία, και η κοιλία τοις βρώμασιν· ο δε θεός και ταύτην και ταύτα καταργήσει. το δε σώμα ου τη πορνεία αλλά τω κυρίω, και ο κύριος τω σώματι· 6.14 ο δε θεός και τον κύριον ήγειρεν και ημάς εξεγερεί διά της δυνάμεως αυτού. 6.15 ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστιν; άρας ουν τα μέλη του Χριστού ποιήσω πόρνης μέλη; μη γένοιτο. 6.16 [ή] ουκ οίδατε ότι ο κολλώμενος τη πόρνη έν σώμά εστιν; Έσονται γαρ, φησίν, οι δύο εις σάρκα μίαν. 6.17 ο δε κολλώμενος τω κυρίω έν πνεύμά εστιν. 6.18 φεύγετε την πορνείαν· παν αμάρτημα ό εάν ποιήση άνθρωπος εκτός του σώματός εστιν, ο δε πορνεύων εις το ίδιον σώμα αμαρτάνει. 6.19 ή ουκ οίδατε ότι το σώμα υμών ναός του εν υμίν αγίου πνεύματός εστιν, ου έχετε από θεού, και ουκ εστέ εαυτών; 6.20 ηγοράσθητε γαρ τιμής· δοξάσατε δή τον θεόν εν τω σώματι υμών.
Melpomeni έγραψε:μονο οι κατηγοριες κατα της Εκκλησιας επιτρεπονται τη Σαρακοστη ?
Δεν κατηγόρησα την Εκκλησία σαν θεσμό αλλά τον τρόπο που κάποιοι εκφράζουν τις θέσεις της Εκκλησίας
Με τέτοιο τρόπο που όχι μόνο φέρνεις κόσμο στην Εκκλησία αλλά διώχνεις κι αυτόν που έχει μείνει
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κάνεις έναν αμαρτωλό να αισθανθεί την πτώση του , και αν λες ΠΟΡΝΗ μια κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά , που μόλις τελείωσε τις σπουδές της και δεν μπόρεσε να παντρευτεί ως τώρα ΄..... τρέχα γύρευε πως θα την ξανακερδίσεις
Ενα όμορφο τρόπο που να εξηγεί κάποιος στους ανθρώπους "εκτός Εκκλησίας" τι σημαίνει "πορνεία" σήμερα και τι τότε , και ότι πορνεία δεν είναι μόνο η χρηματική σεξουαλική επαφή , δεν άκουσα
Αλλά πάνε και χρόνια από τότε που στα τηλεοπτικά παράθυρα έβγαζαν ανθρώπους που είχαν ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΡΟΠΟ επικοινωνίας όπως πχ ο Π.Μεταλληνός
Είπες "Οχι Μανο,εσυ δεν εισαι ποτε υπερ η κατα κανενος και τιποτα,απλως γενικα αγαπας"
Προτιμώ να μου λογισθεί ως αμαρτία "η σιωπή και η αγάπη" , παρά η τυχόν "λάθος κριτική"
Εχω τα δικά μου χάλια να κοιτάξω και τη δική μου καμπούρα
lovethink, καλημερα, συμφωνω και εγω μαζι σου, οτι πολλες φορες ακουγονται φωνες ασυμβατες με την ποιμαντικη μεριμνα που πρεπει να δειχνει η φιλοστοργη Εκκλησια μας, ομως μηπως θα πρεπει να αναρωτηθεις και το εξης;
Οτι δηλαδη κυκλοφορει μια ευρυτατα διαδεδομενη και χρησιμοποιημενη με πονηρο τροπο καραμελλα οπως: "να μας φερει κοντα της η Εκκλησια, η διωχνει τον κοσμο η Εκκλησια" και αλλα τετοια φαιδρα...
Αλοιμονο εαν βαπτισμενους Ορθοδοξους Χριστιανους, πρεπει να τους "φερει" κοντα της η Εκκλησια.
Μηπως να βγαλει και τιποτα promotion, η δωρα και bonus για τους δυσκολεμενους;
Πετωντας απο μονος του πρεπει να παει ο καθενας, γιατι πολυ απλα δεν εχει αναγκη εμας η Εκκλησια αλλα εμεις αυτην.
Θα μπορουσαμε και πολλα αλλα να πουμε αλλα το νοημα ειναι αυτο και ειναι και απλο.
Και πώς να γίνει! Δεν πρέπει κάποτε η Εκκλησία ως έχει υποχρέωση αντί να χαϊδεύει τα αυτιά των πολλών, να πει ότι "ακούστε υπάρχει πρόβλημα εδώ" να ψαχτεί ο κόσμος. Δηλαδή άλλοι να γεύονται την ηδονή εις βάρος των εαυτών τους και το χειρότερο εις βάρος ψυχών που δεν έχουν γεννηθεί και δεν θα γεννηθούν ποτέ εξ'αιτίας της ανευθυνότητας των πρώτων. Δηλαδή η κάθε μία και ο κάθε ένας έχουν το δικαίωμα στην ηδονή και να "ορίζουν" το σώμα τους όπως λένε οι απανταχού φεμινίστριες με θράσος, και αυτή η ψυχή που μεγαλώνει μέσα τους δεν έχει κανένα δικαίωμα ούτε καν στην ζωή την ίδια, που στο κάτω κάτω δεν το επέλεξε να έλθει άλλοι το επέλεξαν αντί αυτής και την πετάνε και στα σκουπίδια στο τέλος. Σοβαρά είναι μικρό θέμα αυτό, μιλάνε γιά δικαιώματα στην ζωή και τον έρωτα όταν τα χέρια τους ουσιαστικά στάζουν με το αίμα των δικών τους παιδιών αν και αγγένητων. Αν σταθούν όλοι αυτοί μπροστά στις αθώες αυτές ψυχές και στον Θεό, τί θα απόλογηθούν; Και έως πότε εμείς ως υποτίθεται χριστιανοί και μάλιστα ορθόδοξοι!! θα ανεχόμαστε αυτό το έγκλημα; Και μετά ενδιαφερόμαστε δήθεν γιατί η Εκκλησία δεν έχει Ιερείς, γιατί η Ελλάδα γερνάει και κατακλύζεται από ξένους, υποκρισία και πάλι υποκρισία. Αν δεν βάλουμε μυαλό θα εξαφανιστούμε από προσώπου γης και θα μας αξίζει να το πάθουμε. Κόβουμε με παντίους τρόπους το κλαδί που καθόμαστε και μετά ποιός θα μας φταίει όταν γκρεμοτσακιστούμε; Εγώ έτσι τα βλέπω και έτσι τα λέω.
Ολος ο κόσμος έχει ταυτίσει την πορνεία με το πεζοδρόμιο , και όχι με την σεξουαλική επαφή πριν το γάμο
Αυτό πρέπει να καταλάβουμε όλοι , και από τα όποια τηλεοπτικά παράθυρα ή τις όποιες εκπομπές
Τι σημαίνει "πορνεία"
Εγώ αυτό που ξέρω είναι πως όλα αυτά τα χρόνια είμασταν πάντα ΑΝΙΚΑΝΟΙ να φτιάξουμε μια κοινωνία σωστή
Μια κοινωνία ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ
Πόσοι δεν παντρεύτηκαν για οικονομικούς λόγους και δεν τους είπαν ποτέ "πόρνους"
Πόσοι γέροι δεν παντρεύτηκαν πιτσιρίκες
Και πόσες πιτσιρίκες δεν παντρεύτηκαν εξεπίτηδες πλούσιους ή πετυχημένους για να κάνουν καριέρα δίπλα τους ;
Και όμως κανείς δεν πήρε θέση σε αυτά , μας αρκεί μόνο να πάει κάποιος στην Εκκλησιά αδιαφορώντας για τα πραγματικά αίτια που κάνει αυτό το γάμο
To βρήκα σε άλλο φόρουμ και μου άρεσε
============================
Εννοιολογικές διακρίσεις περί γάμου και πορνείας
Παρατηρώντας το "μπάχαλο" που γίνεται αυτές τις ημέρες (Μάρτιος 2008) στα ΜΜΕ γύρω από το θέμα του νομοσχεδίου περί "συμβολαίου ελεύθερης συμβίωσης", πορνείας και γάμου, και των δηλώσεων της Ιεράς Συνόδου και μεμονωμένων Επισκόπων, φαίνεται χρήσιμο να καταγραφούν εδώ μερικές εννοιολογικές διακρίσεις. Γιατί είναι προφανές ότι η άγνοια διαφόρων δημοσιογράφων, απίστων, εχθρών της Εκκλησίας, Χριστιανών και ακόμα και ελαχίστων Ιεραρχών, γύρω από αυτές τις διακρίσεις, εντείνει τη σύγχυση και τις παρεξηγήσεις...
Άλλο είναι ο γάμος, και άλλο είναι η τελετή του γάμου. Γιατί γάμος είναι αυτή καθεαυτή η σεξουαλική ένωση δύο ανθρώπων, που αποφάσισαν να περάσουν τη ζωή τους μαζί και να κάνουν οικογένεια. Δεν είναι γάμος η τελετή που γίνεται. Και σε παλαιότερες εποχές, αρκούσε να πάρει κάποιος τη γυναίκα του στο σπίτι του και να κοιμηθεί μαζί της, (χωρίς τελετή), για να θεωρηθεί γάμος, έγκυρος και μόνιμος, ακόμα και από πιστούς ανθρώπους της Παλαιάς Διαθήκης.
Άλλο είναι ο κοσμικός γάμος, και άλλο είναι το ΜΥΣΤΗΡΙΟ του γάμου. Μπορεί να μην είναι πορνεία ο κάθε γάμος, έστω και αν είναι πολιτικός ή αιρετικός, ή γάμος αλλοθρήσκων, αλλά αν δεν είναι Ορθόδοξος, δεν είναι μυστήριο, δηλαδή δεν είναι ΜΥΗΣΗ η οποία γίνεται με σκοπό τον αμοιβαίο φωτισμό και θέωση των νυμφευμένων.
Άλλο είναι να ανέχεται η Εκκλησία από μέλη της, να ζουν με μη Μυστηριακό γάμο, και άλλο είναι να να νομίζουν κάποιοι πως μπορούν να της επιβάλλουν να επιτρέπει να μετέχουν αυτοί οι άνθρωποι σε Μυστήρια. Γιατί μπορεί μεν για λόγους οικονομίας να ανέχεται έναν πολιτικό γάμο για κάποιο διάστημα για κάποιο μέλος της, περιμένοντας την μετάνοιά του, όμως δεν μπορεί να υποχρεωθεί να επιτρέψει να μετέχουν άνθρωποι χωρίς εκκλησιαστική συνείδηση ενεργά σε μυστήρια της Εκκλησίας.
Άλλο είναι ο πρώτος Ορθόδοξος γάμος, και άλλο ο δεύτερος και ο τρίτος. Γιατί μπορεί και οι τρεις να γίνονται στην Εκκλησία, αλλά ΜΟΝΟ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΟ. Οι επόμενοι είναι μόνο κατ' οικονομίαν γάμοι, και είναι ημι-παράνομοι για Χριστιανούς, γι' αυτό και απλώς ζητείται η συγχώρεση του Θεού γι' αυτή την παρατυπία. Γι' αυτό και οι Ιεροί Κανόνες απαγορεύουν σε αυτούς τη Θεία Κοινωνία για κάποιο χρονικό διάστημα. Αλλά είναι γάμοι.
Άλλο είναι γάμος, και άλλο πορνεία. Γάμος είναι όταν αυτή η ένωση γίνεται με σκοπό την οικογένεια. Πορνεία είναι όταν γίνεται για αμοιβαία ΙΔΙΟΤΕΛΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ των θελγήτρων του άλλου φύλλου, είτε αυτά είναι σεξουαλικά είτε ψυχολογικά είτε κοινωνικά κτλ.
Άλλο είναι πορνεία με τη σύγχρονη ΚΟΣΜΙΚΗ έννοια, και άλλο πορνεία με τη Χριστιανική έννοια. Στη σύγχρονη κοσμική εποχή, θεωρούν πορνεία μόνο την σεξουαλική πράξη με υλικό αντάλλαγμα. Για τη Χριστιανική πίστη όμως, πορνεία είναι μια τέτοια σεξουαλική σχέση, σε κάθε περίπτωση, όταν δεν έχει ως στόχο την αμοιβαία αλληλοπεριχώρηση και Θέωση, αλλά την εκμετάλλευση του άλλου.
Άλλο είναι η πορνεία, και άλλο ο πόρνος. Γιατί όταν αποκαλούμε κάποιον "πόρνο", η έμφαση δίνεται σε αυτόν καθεαυτόν τον άνθρωπο, ως κάποιον που έχει εθιστεί σε αυτή τη συνήθεια, με άλλα λόγια, που φέρει το πάθος της πορνείας. Όταν όμως μιλάμε για πορνεία, μιλάμε με απαξίωση γι' αυτή την ίδια την πράξη. Μπορεί λοιπόν κάποιος να πέσει σε πορνεία, χωρίς όμως και να είναι πόρνος, (ως λερωμένη ανθρώπινη υπόσταση), αν δεν έχει εθισθεί σε αυτή, δηλαδή δεν είναι κάτι που το κάνει συνεχώς-τακτικά, δεν είναι "Παθος", άλλα ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, μια μεμονωμένη αμαρτία.
Άλλο είναι η υπόδειξη ότι η πορνεία είναι αμαρτία, και άλλο είναι να αποκαλέσει κάποιος τον άλλο "πόρνο". Η πρώτη περίπτωση είναι υπόδειξη. Η δεύτερη είναι κρίση. Και οι Χριστιανοί υποδεικνύουν μεν το σωστό, αλλά δεν κατακρίνουν κανέναν, μια και η κρίση ανήκει στον Θεό. Ακόμα και όταν Άγιοι ή Πνευματικοί συμβεί να το κάνουν αυτό, είναι για καθαρά διαπαιδαγωγικούς λόγους, και το κάνουν με ΔΙΑΚΡΙΣΗ και με τον Φωτισμό του Θεού.
Άλλο είναι να θεωρείται κάποιος αμαρτωλός, και άλλο να κατακρίνεται ως απολυμένος. Γιατί αμαρτωλοί είμαστε όλοι μας. Αλλά η κρίση ανήκει ΜΟΝΟ στον Θεό, κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Πολλοί Πόρνοι-ες μετανόησαν και έφτασαν και σε μέτρα Πνευματικής ζωής. Πολλοί Επίσκοποι-Χριστιανοί-ες , έπεσαν τελικά και χάθηκαν παρά το ότι, γενικά, είχαν βίο "ηθικά αποδεκτό".
Άλλο είναι η αμαρτία ως αστοχία της εν Χριστώ πορείας ενός ανθρώπου, και άλλο ως ενοχή. Γιατί ενώ για τη Δύση και τον ευσεβισμό, αμαρτία είναι αυτή καθεαυτή η "μιαρή" πράξη, την οποία κρίνει ο "θεός" ως Εισαγγελέας, για τον Ορθόδοξο Χριστιανό είναι απλώς η αποτυχία ενός ασθενούς να φθάσει στη θεραπεία του, που είναι ο αγιασμός του και η ένωσή του με τον Μέγα Ιατρό των ψυχών μας, τον Θεό. Η Εκκλησία προειδοποιεί τον αμαρτωλό όπως ένας ιατρός προειδοποιεί έναν άρρωστο: Όχι με διάθεση κατάκρισης, αλλά θεραπείας.
Άλλο είναι το να υπάρχουν στην Ελλάδα πολλοί πόρνοι, και άλλο να "αποτελείται η Ελλάδα από πόρνους". Το πρώτο είναι αναμφισβήτητο γεγονός, μεταξύ απίστων στη Χριστιανική πίστη. Το δεύτερο είναι διαστρέβλωση των λόγων της Εκκλησίας από εχθρούς της, και γενίκευση μιας κακής συνήθειας απίστων ή ασθενών αδελφών μας.
Άλλο είναι να δηλώνει η Εκκλησία τις θέσεις της προς τα μέλη της δημόσια, και άλλο να θίγονται οι μη Ορθόδοξοι. Γιατί κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να ακολουθήσει την πίστη και τις πρακτικές της Εκκλησίας, ή να τα απορρίψει. Και το να θίγονται οι μη Ορθόδοξοι, από το τι πιστεύουμε εμείς οι Ορθόδοξοι, και τι υποχρεώσεις έχουμε στη ΔΙΚΗ ΜΑΣ πίστη, είναι μισαλλόδοξο και ίσως φασιστικό-ολοκληρωτικό. Εάν θέλουν να ακολουθήσουν την Ορθόδοξη πίστη, μπορούν να το κάνουν, αλλά δεν μπορούν όσοι είναι "εκτός" να επιβάλλουν στους υπόλοιπους τις απόψεις τους. Και όχι! Δεν αρκεί απλά να έχεις βαπτιστεί, για να είσαι "εντός", πρέπει να έχεις και Ορθόδοξο Φρόνημα/ζωή... αν δεν το έχεις μοιάζεις με αυτόν που έχει άδεια οδήγησης και δεν ξέρει να οδηγεί: δεν μπορείς να αποκαλείσαι "οδηγός".
Άλλο είναι το τι ψηφίζει ένα κοσμικό κράτος, και άλλο τι δηλώνει η Ιερά Σύνοδος προς τους πιστούς της. Το κοσμικό κράτος είναι υποχρεωμένο να ψηφίζει νόμους και περί των απίστων, οι οποίοι έχουν κάθε δικαίωμα να ζουν χωρίς το κατά Θεόν άθλημα της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να ενημερώνει τα μέλη της για το σωστό και το λάθος, και να το κηρύττει και προς τους έξω, αφήνοντάς το πάντα διακριτικά στην ελευθερία τους. Είναι χρέος της Εκκλησίας να κάνει ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΑ ΓΝΩΣΤΟ το Θέλημα του Θεού, καθώς και τις (πνευματικές και μη) επιπτώσεις που μπορεί να έχει η καταστρατήγηση του "Πνευματικού Νόμου". Είναι δε, δικαίωμα και υποχρέωση του κάθε πιστού να αξιολογεί ποιες πολιτικές/κοινωνικές δυνάμεις διεξάγουν "συνειδητό πόλεμο" κατά του θελήματος του Θεού και να ψηφίσει/επιλέξει αναλόγως.
Άλλο είναι η Ιερά Σύνοδος και άλλο η Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδος. Η Ιερά Σύνοδος είναι διοικητικό κυρίως όργανο της Εκκλησίας. Η Οικουμενική ή Πανορθόδοξη Σύνοδος της Εκκλησίας, είναι δογματικό κυρίως όργανο.
Άλλο είναι ο ΚΑΘΕ επίσκοπος, και άλλο ο Ρωμαιοκαθολικός Πάπας. Ο Ρωμαιοκαθολικός Πάπας (υποτίθεται ότι) είναι αλάθητος, και αποφασίζει και διατάσσει. Ο ΚΑΘΕ επίσκοπος είναι λειτουργός του Κυρίου εις τόπον Χριστού, και ίσος με κάθε άλλο επίσκοπο, και συνεπώς δεν είναι αλάθητος. Αλλά κατά το μέτρο του φωτισμού του πορεύεται και αγωνίζεται. Ακόμα και ο κάθε Αρχιεπίσκοπος ή Πατριάρχης, είναι απλώς πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της χώρας του. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Άλλο είναι να δηλώνει η Εκκλησία δημόσια τις θέσεις της, και άλλο το να τις επιβάλλει. Σε έναν ελεύθερο (και όχι μόνο) κόσμο, φυσικά και η Εκκλησία θα διαλαλήσει τις ξεκάθαρες και Θεόπνευστες θέσεις της, για το πώς πρέπει να ζει ο κάθε άνθρωπος για να επιτύχει τη Θέωση. Και θα το κάνει, όπως μπορούν και οι άπιστοι να δηλώνουν και να νομιμοποιούν ελεύθερα, πράγματα που η Ε
κκλησία θεωρεί εσφαλμένα. Και η Εκκλησία έχει δικαίωμα να υποστηρίζει αυτό που θεωρεί ορθό, και οι άπιστοι επίσης.
Άλλο είναι το να μην ανακατεύεται η Εκκλησία στην πολιτική, και άλλο το να μην έχουν πολιτικό λόγο οι Χριστιανοί. Γιατί μπορεί η Εκκλησία να μην επιβάλλει τις θέσεις της στο κράτος, αλλά τα μέλη της Εκκλησίας, ως ενεργοί πολίτες, έχουν κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν κάθε έννομο, ειρηνικό και δίκαιο μέσο, ώστε να εμποδίσουν νόμους που οδηγούν την κοινωνία στην οποία ζουν αυτοί και τα παιδιά τους, σε πνευματική κατάπτωση. Και αυτό το δικαίωμα τους πρέπει να είναι ΣΕΒΑΣΤΟ όπως και οποιασδήποτε άλλης ομάδας μέσα σε μία δημοκρατία.
Διάβασα Μάνο το κείμενο και θέλω να κάνω τρεις επισημάνσεις:
1) Γάμος όντως είναι στην Αρχαία τουλάχιστον εποχή η σεξουαλική ολοκλήρωση και η τελετή η δημοσιοποίηση της συζυγίας αυτής, συνοδευμένης απο τυπικές ευχές ή ουσιαστικές ευλογίες ανάλογα τον τόπο, τον χρόνο και κυρίως τα θρησκευτικά πιστεύω.
Χαρακτηριστικό της αρχαίας έννοιας αυτής είναι ένα περιστατικό απο το "Πρωτευαγγέλιο του "Ιακώβου"", όπου βλέποντας κάποιος την εγκυμονούσα Παναγία καίτοι μεμνηστευμένη μέμφεται τον Ιωσήφ που μόλις είχε γυρίσει απο ταξίδι, ότι δεν δημοσιοποίησε τους (επικειμένους) γάμους τους ως έπρεπε και προσωρά σε καταγγελία σχετική προς το Ιερατείο.
Δεν ξέρω κατα πόσο αρκούσε για δημοσιοποίηση το να έρθεις απλά σε συνάφεια. Κατα το "Μωσαϊκό" Νόμο υποχρεωτικά λάμβανες ως γυναίκα μια που ερχόσουν σε ολοκλήρωση μαζί της αν ήταν παρθένος.
Το να την πάρεις πάλι στο σπίτι σου δεν ήταν αρκετό. Στον Ισραήλ ας πούμε, ο αρραβώνας σήμαινε κατα κανόνα ότι ο μνηστήρ λάμβανε την μνησθείσα στο σπίτι του αλλά δεν είχε δικαίωμα συνάφειας. Ο Ιωσήφ για παράδειγμα μαζί με την Θεοτόκο αντιμετώπησαν ποινή θανάτου λαμβάνοντας αμφότεροι το ύδωρ της ελέγξεως πάντα κατα το "Πρωτευαγγέλιο".
2) Τρίτος Γάμος δεν υπάρχει όλως παρά το ότι στην Βυζαντινή Εποχή και μετά τον Θ΄ αιώνα, επετράπησαν τρίτοι Γάμοι και υπήρξαν και κάποιες σχετικές αποφάσεις. Η Γραφή δεν καταλύεται και αυτή στην Καινή Διαθήκη, γιατί στην Παλαιά ήταν κάπως διαφορετικά τα πράγματα, δίνει δικαίωμα 2ου μόνο Γάμου στις χήρες και με προτροπή του Αποστόλου Παύλου να μην προχωρούν σε 2ο Γάμο.
3) Κάθε Σύνοδος δογματίζει, έστω και αν δεν είναι Οικουμενική. Φυσικά Σύνοδος απο Σύνοδο έχει διαφορά. "Δογματίζω" σημαίνει "αποφαίνομαι" ή πιο λαϊκά "μου φαίνεται" ουσιαστικά και είναι ενδεικτικό του ότι μια απόφαση στην πορεία χαρακτηρίζεται ως ορθή και πάντα έχει πιθανότητα αστοχίας.
