Από κάπου το ψάρεψα στο διαδύκτιο ...τελικά είμαστε ;

[Petros_Germ]

An isoun pedi apo eksosomatiki gonimopoihsi ti tha ekanes tora ?
tha itheles na mi zouses na min ipirxes ? an den ipirxe allos tropos na gennitheis ? me to xeri sti kardia apantiste osoi apantisete
protimate na min eixate genithei ? i na iparxete apo eksosomatiki ?

Απαντω με το χερι στην καρδια : αν για να ζησω εγω χρειαστηκε να θυσιασθουν μερικα αδελφια μου,ναι,προτιμω να μην ειχα γεννηθει.

Ke na mi gnorizes meta to Fos Tou Theou ?
mpa sti viasini sou ta les
eise parormitiki


Mi les pote megala logia gia kapoio thema
gia opoiodipote thema

To "POTE" mi to les
Olokliros Petros to eipe

[YiaVi]

Προσωπικά, ακούγοντας τον γέροντα Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα να αναφέρεται στην εξωσωματική, θαύμασα τη διάκρισή του και το φιλάνθρωπο πνεύμα του. Ο Θεός να τον έχει καλά για την αγάπη με την οποία αντιμετωπίζει τον πονεμένο άνθρωπο.

[silver]

H Melpomeni έγραψε :

Τα θεματα που μας στενοχωρουν το 2007 ειναι τα ιδια με τα θεματα που στενοχωρουσαν το κοσμο το 1357,το 856,το 346 κλπ,κλπ.
Ο Χριστιανος του 2007 αν δεν ειναι Νεοεποχιτης εχει την ιδια Πιστη με αυτον του 680. Ο Κυριος ειναι ο ιδιος χθες ,σημερα και αυριο,
Η Αληθεια δεν χρειαζεται μοντερνοποιηση. Αν ναι,τοτε δεν υπηρξε ποτε
απολυτη .Και η Αληθεια μονο Απολυτη μπορει να εινα.

Αδελφή, αυτή είναι η Αλήθεια! είτε αρέσει σε μερικούς, είτε δεν αρέσει!
Συνέχισε έτσι και ας ....χάσεις το κέρασμα του Μιχάλη! Ο Κύριος μαζί σου.


=================
Τότε συλλογίστηκα να φκειάσω έναν όρκον να τον υπογράψωμεν, επειδήτις και είδα άλλος ήταν Κυβερνητικός, άλλος Συνταματικός, άλλος Άγγλος, άλλος Γάλλος, άλλος Ρούσσος και τα εξής. Έπαιρνα από κάθε πολιτεία ένα - δυό τρεις Συνταματικούς κι άλλους τόσους Κυβερνητικούς και τους ένωνα. Κ΄ εκείνοι ένωναν τους συμπολίτες τους. Ο όρκος ήταν «Να μην είμαστε ούτε Συνταματικοί, ούτε Κυβερνητικοί, ούτε σε ξένη δοξασία Άγγλοι, Γάλλοι, Ρούσσοι. Να τους σεβώμαστε αυτούς όλους δια την ευεργεσίαν τους - και να μας αφήσουν ήσυχους εμάς (o ήρωας Στρατηγός Μακρυγιάννης).

[vfilip]

Νομίζω ότι όταν τίθενται τέτοια θέματα η ενδεδειγμένη απάντηση είναι: συζήτησέ το με τον Πνευματικό σου. Τα φόρα δεν είναι ο ενδεδειγμένος τόπος συζήτησης τέτοιων θεμάτων.

αδελφέ σωστά τοποθετήθηκες επί του θέματος πλήν όμως να διαφωνήσω με το παραπάνω . Αν δεν ρωτήσω τη Μελπομένη που είναι γιατρός επί του θέματος , ποιόν να ρωτήσω ?
Τα φόρουμ είναι πηγή γνώσης και διαφωνώ μαζί σου .Εγώ τον πνευματικό τον βλέπω σαν ένα άνθρωπο ο οποίος δια Χάριν Θεού θα μου συγχωρέσει τις βρωμιές μου όχι για να με διαφωτίσει σε ιατρικά θέματα.
Τώρα επί της ουσίας το θέμα είναι αμφιλεγόμενο και η εκλησία δεν παίρνει θέση αλλά το αποδέχεται σιωπηρά .

Αν κάνω λάθος διόρθωσε με διότι δεν γνωρίζω τα θεολογικά όπως τα γνωρίζετε εσείς .

[YiaVi]

Το θεωρώ απαράδεκτο να φορτώνουμε τα χιλιάδες, τα εκατομμύρια παιδιά γεννημένα από εξωσωματική με τύψεις για το δήθεν αμάρτημα που έκαναν οι γονείς τους! Αυτή η "σκληρή ευσέβεια", που φορτώνει εύκολα σταυρούς στους άλλους, είναι πολύ ολισθηρός δρόμος, συγγνώμη που το λέω τόσο ωμά.
Ας μην λέμε τόσο μεγάλα λόγια με τόσο μεγάλη ευκολία, γιατί θα τα βρούμε μπροστά μας...

[Petros_Germ]

H Melpomeni έγραψε :

Τα θεματα που μας στενοχωρουν το 2007 ειναι τα ιδια με τα θεματα που στενοχωρουσαν το κοσμο το 1357,το 856,το 346 κλπ,κλπ.
Ο Χριστιανος του 2007 αν δεν ειναι Νεοεποχιτης εχει την ιδια Πιστη με αυτον του 680. Ο Κυριος ειναι ο ιδιος χθες ,σημερα και αυριο,
Η Αληθεια δεν χρειαζεται μοντερνοποιηση. Αν ναι,τοτε δεν υπηρξε ποτε
απολυτη .Και η Αληθεια μονο Απολυτη μπορει να εινα.

Αδελφή, αυτή είναι η Αλήθεια! είτε αρέσει σε μερικούς, είτε δεν αρέσει!
Συνέχισε έτσι και ας ....χάσεις το κέρασμα του Μιχάλη! Ο Κύριος μαζί σου.

).

Tin idia pisti skliri melpomeni ne
ta idia ithi omos ke simperifores ke nootropies oxi
dioti sta xronia pu proaneferthis ginondusan dimosies diapompeusis kaulotomes kai alla diafora vasanistiria gia tin taksi
An o Xristianos tu 2007 prepi na eine idios me auton tou 700
tote tha prepi ke esi na pas spiti su na mi duleueis na eise panta me skifto kalimeno kefali ke na min psifizis

[YiaVi]

H Melpomeni έγραψε :

Τα θεματα που μας στενοχωρουν το 2007 ειναι τα ιδια με τα θεματα που στενοχωρουσαν το κοσμο το 1357,το 856,το 346 κλπ,κλπ.
Ο Χριστιανος του 2007 αν δεν ειναι Νεοεποχιτης εχει την ιδια Πιστη με αυτον του 680. Ο Κυριος ειναι ο ιδιος χθες ,σημερα και αυριο,
Η Αληθεια δεν χρειαζεται μοντερνοποιηση. Αν ναι,τοτε δεν υπηρξε ποτε
απολυτη .Και η Αληθεια μονο Απολυτη μπορει να εινα.

Αδελφή, αυτή είναι η Αλήθεια! είτε αρέσει σε μερικούς, είτε δεν αρέσει!
Συνέχισε έτσι και ας ....χάσεις το κέρασμα του Μιχάλη! Ο Κύριος μαζί σου.

Δόξα τω Θεώ που οι του Συλλόγου "Άγιος Αθανάσιος" του Μόντρεαλ ΔΕΝ είναι Η Εκκλησία. Αν ήταν, οι μόνοι που θα είχαν γίνει μέλη της - πλην αυτών - θα ήταν ο Καιάφας ο αρχιερεύς και ο γνωστός Φαρισαίος της Παραβολής.

[Xpnstos]

Ούτε εγώ τα γνωρίζω Βαγγέλη καλά τα θεολογικά.
Αλλά νομίζω ότι σήμερα, με όλη αυτή την γρήγορη και εύκολη "ενημέρωση", αλλά και το πνεύμα που καλλιεργείται λίγο από ορισμένους θρησκευτικούς κύκλους, οι άνθρωποι της Εκκλησίας, συμπεριφερόμαστε σαν νήπια που έχουν χάσει λίγο ή πολύ το αυτεξούσιο και την ελευθερία τους. Τέλεια υπακοή στον Γέροντα, οφείλουν μόνο οι μοναχοί. Αυτοί δεν μπορούν ούτε να κάνουν το παραμικρό χωρίς την ευλογία του Γέροντα. Οι υπόλοιποι, οι εν τω κόσμω, που δεν ακολουθήσαμε αυτό τον δρόμο, νομίζω ότι οφείλουμε να έχουμε διαφορετική σχέση με τον Πνευματικό μας. Βεβαίως να ρωτήσουμε, να συμβουλευτούμε, αλλά όχι ως μικρά παιδιά, που από φόβο και όντας ανήλικα ρωτούν για τα πάντα την μαμά τους (τώρα ούτε κι αυτά δεν το κάνουν :) )
Δεν νομίζω ότι είναι σωστή η σχέση κάθε τρείς και λίγο να παίρνουμε τηλέφωνο: "Γέροντα να κάνω το ένα ή να κάνω το άλλο". Λές και ο πνευματικός μας είναι η νταντά μας.
Η πνευματική ενηλικίωση είναι και αυτή ένα πνευματικό άθλημα και πρέπει να ασχοληθούμε πρωτίστως και με αυτην. Ο κοσμικός πιστός, πρέπει πολλές φορές να επιλέξει και μάλιστα μόνος του. Πολλές φορές ερχόμαστε σε διλήμματα και μάλιστα σημαντικά έχοντας να επιλέξουμε ανάμεσα σε κάτι που μας φαίνεται ή είναι "αμαρτία" και σε κάτι άλλο που μπορεί να μην πληρεί τον τυπικό ορισμό του όρου αμαρτία, αλλά ή να μην μπορούμε να το "σηκώσουμε" ή να οδηγήσει σε χειρότερη αμαρτία (αν μπορούμε να κάνουμε διαβαθμίσεις στην αμαρτία)
Δεν μας σώζει η τήρηση του Νόμου αλλά η επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας από την μιά και του ελέους του Θεού από την άλλη. Η αίσθηση ότι ουκ έστιν άνθρωπος ος ζήσεται και ουχ αμαρτήσει.
Όλα είναι στην καρδιά μας. Και μόνο ο ετάζων καρδίαν και νεφρούς μπορεί να αποδώσει δίκαια κρίση.

[silver]

Προσωπικά, ακούγοντας τον γέροντα Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα να αναφέρεται στην εξωσωματική, θαύμασα τη διάκρισή του και το φιλάνθρωπο πνεύμα του. Ο Θεός να τον έχει καλά για την αγάπη με την οποία αντιμετωπίζει τον πονεμένο άνθρωπο.

Αυτοί οι "θεόπτες" γέροντες, το 1991 οδήγησαν το λαό του Κυρίου, μακρυά από τον Γέροντα Εφραίμ τον Αριζονίτη ή τον Άγιο Νέο Κοσμά τον Αιτωλό, όπως θα τον ονομάσει η Εκκλησία μας, μετά την κοίμησή του, επειδή το 1991 ο Γέροντας Εφραίμ ήταν......πλανεμένος!!!!!!!!!!

Τα τέκνα της Επαγγελίας, συγχωρούν, αλλά δεν ξεχνούν!!!!!!!!!!!!!!



==================
Παπικοί, Προτεστάνται, Χιλιασταί, Μασώνοι, Ένωτικοί, Οίκουμενισταί, καί κάθε άλλη "ρίζα πικρίας", όλοι αύτοί "μίαν γνώμην έχουσι καί τήν δύναμιν καί τήν έξουσίαν αύτών τώ θηρίω διδόασιν. ...(Άπόσπασμα τής ένθρονιστηρίου όμιλίας τού Γέροντος Έφραίμ Φιλοθείτου).

[silver]

Δόξα τω Θεώ που οι του Συλλόγου "Άγιος Αθανάσιος" του Μόντρεαλ ΔΕΝ είναι Η Εκκλησία. Αν ήταν, οι μόνοι που θα είχαν γίνει μέλη της - πλην αυτών - θα ήταν ο Καιάφας ο αρχιερεύς και ο γνωστός Φαρισαίος της Παραβολής.

Όσο θα παραμένεις στην οίηση, τόσο ο Κύριος θα επιτρέπει, να λές...τρίχες!
Ο Σύλλογος "Άγιος Αθανάσιος" είναι της πόλεως του Τορόντο-Καναδά!
Ταπεινώσου λίγο κύριε της νήσσας και της κίσσας και της αττικής διαλέκτου και της ιωνικής και της ....αλβανικής!!!!!!!!!!!!!

Μόνο με την ευλογημένη ταπείνωση θα μπείς Εντός!

==================

Με τη μάθηση αποκτά ο άνθρωπος την αυτοσυνειδησία του γνωρίζοντος, την βεβαιότητα και την αίσθηση ότι είναι επα-ίων. Γνωρίζει τάχα τα πάντα, οπότε ακολουθεί η έπαρση, η κενοδοξία, η υπερηφάνεια. Το δε χειρότερο είναι η οίηση, που όποιος προσβάλλεται από το δαίμονα αυτό, πολύ δύσκολα θεραπεύεται. Κι αυτό, γιατί, όπως λένε οι σοφοί, το πνεύμα της οιήσεως επικάθεται στο κέντρο της νοήσεως και δεν αφήνει το νού να δή την αλήθεια. Αν δε λάβη κανείς υπ’ όψη ότι οι αρρώστειες αυτές της ψυχής υπάρχουν σπερματικά στις ψυχές μας σαν αδαμιαία κληροδοσία, τότε είμαστε όλοι προσβεβλημένοι, αφού «τη εφέσει του καρπού της γνώσεως εκπεπτώκαμεν…», κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και την δογματική παράδοση της Εκκλησίας. Συνεπώς η ίδια η έφεση του ειδέναι γεννάει την φυσίωση, οπότε η αυτοσυνειδησία της γνώσεως από τους παιδευθέντες είναι μάλλον πρόσκομμα στην οδό του αγιασμού, θεμελιώδη θέση της οποίας κατέχει η ταπείνωση, που είναι η επίγνωση της αλήθειας.