Η φρασεολογία του Αρχιεπισκόπου...

[relis]

Μικρός διάβαζα την Ιλιάδα,
και τρομερή εντύπωση μου έκανε ο τρόπος
που οι απ΄ εδώ μεριά (του Αιγαίου) Ελληνες,
συμπεριφέρονταν στους πεσμένους κάτω, της απ' εκεί μεριάς.
Ελεγε ο πεσμένος :
" Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου,
χάρισέ μου τη ζωή, σε παρακαλώ,
πάρε με δούλο σου ... "
και δώστου ικεσίες και κλάματα.
Ο δε Δαναός τον αποτελείωνε.
Αλλά το περίεργο είναι ότι πριν τον αποτελειώσει,
του απαντούσε και τον έβριζε.
Και προβληματιζόμουνα αν αυτοί είναι απαράδεκτοι,
ή εγώ ήμουνα πολύ μαλθακός.
Από τότε και εγώ μεγάλωσα και η Ελλάδα.
Ο Ελληνας έγινε Χριστιανός και Ελληνας.
Δύο σε ένα, ατρέπτως ενωμένα και προχωρά
προς το τέλος της Ιστορίας.
Και είναι άνανδρο, ανήκουστο, ύβρις μεγίστη,
να χτυπά σήμερα, ο Ελληνας τον πεσμένο.
Και εκφράσεις όπως :
1. "... τυχαίνει να είναι Αρχιεπίσκοπος " και
2. ".... προδωσε την πίστη ... "
με προβληματίζουν,
θαρρώ περισσότερο από τότε
που μικρός διάβαζα την Ιλιάδα !

Ελέησον Κύριε τον σον δούλον, ημών δε πατέρα και Αρχιεπίσκοπον Χριστόδουλον.

[ypomoni]

Stratos έγραψε:

ypomoni λες οτι το ρασο ειναι καρβουνο.
Για τον Αρχιεπισκοπο και τον Πατριαρχη δεν ειναι;
Η οπου μας συμφερει;

Αγαπητέ Strato, είναι για όποιον έχει αξιωθεί να το φοράει, είτε αξίως (είτε αναξίως, κατά τη γνώμη μας πάντα!)


Όμως... σκέψου λιγάκι Strato...

προσωπικά δε νομίζω ότι ειπώθηκε κάτι από κακή πρόθεση ή ως έλλειψη σεβασμού... Τόσον καιρό συζητούσαμε τις κινήσεις των Ιεραρχών, μέσα σ΄αυτά τα πλαίσια τίθεται και η εξέλιξη της αρρώστιας του Αρχιεπισκόπου...

Ας μην είμαστε κακοπροαίρετοι και παντού βλέπουμε εχθρούς...

Όλοι ευχόμαστε για την περιπέτεια του Αρχιεπισκόπου...

[lovethink]

Μικρός διάβαζα την Ιλιάδα,
και τρομερή εντύπωση μου έκανε ο τρόπος
που οι απ΄ εδώ μεριά (του Αιγαίου) Ελληνες,
συμπεριφέρονταν στους πεσμένους κάτω, της απ' εκεί μεριάς.
Ελεγε ο πεσμένος :
" Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου,
χάρισέ μου τη ζωή, σε παρακαλώ,
πάρε με δούλο σου ... "
και δώστου ικεσίες και κλάματα.
Ο δε Δαναός τον αποτελείωνε.
Αλλά το περίεργο είναι ότι πριν τον αποτελειώσει,
του απαντούσε και τον έβριζε.
Και προβληματιζόμουνα αν αυτοί είναι απαράδεκτοι,
ή εγώ ήμουνα πολύ μαλθακός.
Από τότε και εγώ μεγάλωσα και η Ελλάδα.
Ο Ελληνας έγινε Χριστιανός και Ελληνας.
Δύο σε ένα, ατρέπτως ενωμένα και προχωρά
προς το τέλος της Ιστορίας.
Και είναι άνανδρο, ανήκουστο, ύβρις μεγίστη,
να χτυπά σήμερα, ο Ελληνας τον πεσμένο.
Και εκφράσεις όπως :
1. "... τυχαίνει να είναι Αρχιεπίσκοπος " και
2. ".... προδωσε την πίστη ... "
με προβληματίζουν,
θαρρώ περισσότερο από τότε
που μικρός διάβαζα την Ιλιάδα !

Ελέησον Κύριε τον σον δούλον, ημών δε πατέρα και Αρχιεπίσκοπον Χριστόδουλον.

relis πραγματικά νομίζω ότι είναι το πιο όμορφο το πιο ποιητικό το πιο ευγενικό και δυνατό μήνυμα που έχω διαβάσει όχι μόνο στο συγκεκριμένο θέμα αλλά μη σου πω σε ολόκληρο το φόρουμ
Να'σαι καλά
Συμφωνώ μαζί σου

[stratos]

.......καὶ ἐμπαίξας, περιβαλὼν αὐτὸν ἐσθῆτα λαμπρὰν ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ Πιλάτῳ. 12 ἐγένοντο δὲ φίλοι ὅ τε Ἡρῴδης καὶ ὁ Πιλᾶτος ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μετ' ἀλλήλων· προϋπῆρχον γὰρ ἐν ἔχθρᾳ ὄντες πρὸς ἑαυτούς.

[filotas]

Ώρες ώρες έχω την αίσθηση ότι αυτό το forum δίνει μια εξωπραγματική εικόνα της Ορθοδοξίας. Δηλαδή, όποιος διαβάσει αυτό το θέμα θα καταλάβει ότι υπάρχουν πολλοί πιστοί την Εκκλησία της Ελλάδος που προβληματίζονται με τη συμπεριφορά του Αρχιεπισκόπου τα τελευταία χρόνια, μέχρι σημείου που να θεωρούν ότι η ασθένειά του ήταν τιμωρία από το Θεό για την κακή του συμπεριφορά.

Για τ΄όνομα του Θεού τι ειν΄αυτά που λέμε;

Πρώτ΄απ΄όλα δεκάδες χιλιάδες πιστών έστειλαν επιστολές συμπαράστασης στον Αρχιεπίσκοπο, ευχόμενοι την ταχεία αποκατάσταση της υγείας του και επανοδό του στα Αρχιεπισκοπικά του καθήκοντα. Αυτό δείχνει ότι το δημόσιο αίσθημα είναι μαζί του κι όχι εναντίον του. Οι αντίθετες απόψεις δεν είναι παρά μια μικρή μειοψηφία.

Δεύτερον, με ποιο δικαίωμα εμείς κρίνουμε κι αποφασίζουμε ότι κάποιος αδελφός μας και μάλιστα κληρικός κι ακόμα χειρότερα ποιμενάρχης της Εκκλησίας μας είναι άξιος τιμωρίας για τη συμπεριφορά του;

Τρίτον και σπουδαιότερο απ΄όλα. Από που κι ως που οι δοκιμασίες, όπως οι βαριές ασθένειες, είναι τιμωρίες του Θεού για τις αμαρτίες των ανθρώπων; Η Ορθόδοξη διδασκαλία είναι κάθετα αντίθετη στην άποψη αυτή. Όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας λένε ότι οι δοκιμασίες δεν είναι παρά η κλίμακα που μας οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί ότι προκαλούνται από τις αμαρτίες μας, αφού ακόμη κι οι Άγιοι δοκιμάζονται.

Νομίζω ότι σ΄αυτό το forum πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν διαχειριζόμαστε ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως η υγεία του Αρχιεπισκόπου, κι η σημασία των δοκιμασιών στη σωτηρία της ψυχής μας. Διαφορετικά κινδυνεύουμε να υποστούμε τις συνέπεις του αποπροσανατολισμού και του σκανδαλισμού των αδελφών μας, που μας διαβάζουν και δεν έχουν τις απαιτούμενες θεολογικές γνώσεις για να σταθούν κριτικά απέναντι στις απόψεις μας.

[NIKOSZ]

Νομιζω οτι το θεμα δεν επρεπε να παρει τετοιες διαστασεις !

Ας αφησουμε τον Κυριο να αποφασισει για το μελλον της υγειας
του Αρχιεπισκοπου και ας ασχοληθουμε πιο ενεργα
με την βοηθεια των συνανθρωπων μας αλλα και την
πνευματικη μας εξελιξη !

Διπλα μας πεθαινουν αδερφοι μας που αναζητουν ενα χερι σωτηριας !

Ελέησον Κύριε τον σον δούλον, ημών δε πατέρα και Αρχιεπίσκοπον Χριστόδουλον.

[fotios]

Χαίρετε αδερφοί!
Χαίρομαι που υπάρχουν προβληματισμοί και υπάρχουν ιερείς, όπως ο
π. Αντώνιος με θάρρος. Ο Θεός να δώσει καλή φώτιση και μετάνοια και
ιάση ψυχής και σώματος στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.
Η αιτία για το κάθε περιστατικό δεν είναι πάντοτε η ίδια, άλλοτε είναι
δοκιμασία άλλοτε πληρώνουμε αμαρτίες (αυτό δεν το ξέρετε κάποιοι?απορώ?...ο π .Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έλεγε "τα οψώνια την αμαρτίας"...) άλλοτε για άλλο λόγο...Αβυσσος οι βουλές Του!!!
Ο Θεός ξέρει αν είναι προς το συμφέρον της Εκκλησίας να παραμείνει στη θέση του ο Αρχιεπίσκοπος ή όχι.. Σίγουρα πάντως τον Θεό τον ενδιαφέρει
να παραμείνουμε στην Ορθοδοξία! Πιστεύω πως είνια θέμα οντολογικό και σωτηριολογικό η ορθή πίστη , τα ορθά δόγμτα και δεν χωράνε συζητήσεις, πολιτικές και συμβιβασμοί. Εύχομαι σε όλους να είμαστε ενωμένοι παρόλη την διαφορετικότητα απόψεων σε επιμέρους ζητήματα...Να μην είμαστε έτοιμοι να μηνύσουμε, να προδώσουμε τους αδερφούς μας..όπως έλεγε και ο Απόστολος διέτρεχε κινδύνους από ψευδαδέλφους...
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μαζί μας!

[eortologio_gr]

...Διαφορετικά κινδυνεύουμε να υποστούμε τις συνέπεις του αποπροσανατολισμού και του σκανδαλισμού των αδελφών μας, που μας διαβάζουν και δεν έχουν τις απαιτούμενες θεολογικές γνώσεις για να σταθούν κριτικά απέναντι στις απόψεις μας.

Οταν κρίνεις τακτικές δεν χρειάζονται θεολογικές γνώσεις. Αλλά και όταν οι τακτικές κρίνονται με Θεολογική αφετηρία, τότε η ερμηνεία γίνεται κατα το δοκούν και είναι προσωπική. Συνεπώς βοηθά το άνοιγμα των οπτικών.

Σκανδαλίζει ? Σαφώς και ναι. Αλλά υπάρχει και κάποια παροιμία που λέει "αν δεν βρέξεις τα πόδια σου δεν θα πιάσεις ψάρια". Ο σκανδαλισμός επέρχεται όταν δεν υπάρχει καλή πίστη. Αν υπάρχει, τότε απλά διαβάζουμε μια άλλη άποψη υπο την ομπρέλλα της Ορθοδοξίας. Και αυτό είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ.

Νομιζω οτι το θεμα δεν επρεπε να παρει τετοιες διαστασεις !...

Καλώς πήρε διαστάσεις και πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι γι'αυτό διότι δόθηκε ευκαιρία διείσδησης. Μέχρι τώρα όλα ήταν μου σου του. Μόνο στο άπλετο φώς η δημόσια εξομολόγηση βοηθά όλους εμάς. Και δεν θα πρέπει να φοβόμαστε δημοσίως να εκφράζουμε τις σκέψεις μας και να ζητούμε και απο τον συνομιλητή μας να κάνει το ίδιο. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΕΓΑΝΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Ο Πνευματικός δρόμος του καθενός μας χαράσσεται απο τον ίδιο με την βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έναν προς ένα.

Αναμένω απο τον π.Αντωνιο μια καθαρή απάντηση για τα κίνητρα. Οταν την λάβω θα θεωρήσω οτι έχω πλήρη εικόνα για τα τεκταινόμενα.

Χρ.

[filotas]

Η αιτία για το κάθε περιστατικό δεν είναι πάντοτε η ίδια, άλλοτε είναι
δοκιμασία άλλοτε πληρώνουμε αμαρτίες (αυτό δεν το ξέρετε κάποιοι?απορώ?...ο π .Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έλεγε "τα οψώνια την αμαρτίας"...) άλλοτε για άλλο λόγο...Αβυσσος οι βουλές Του!!!

Αγαπητέ Φώτιε, εγώ δεν είπα ότι οι δοκιμασίες δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα των αμαρτιών μας. Είναι πολύ τυχερός όποιος μέσα απ΄τις δοκιμασίες μπορέσει να διορθώσει τ΄αποτελέσματα των αμαρτιών του. Εγώ είπα ότι δεν έχουμε το δικαίωμα ν΄αποφασίσουμε εμείς, αν σε κάποιο άνθρωπο οι δοκιμασίες είναι αποτέλεσμα των αμαρτιών του ή οτιδήποτε άλλο, αφού το ποιος δοκιμάζεται και γιατί είναι θέμα της Σοφίας του Θεού. Εκτός αν νομίζουμε κι εμείς ότι καταφέραμε να κατανοήσουμε τη Σοφία του Θεού.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δοκιμασιών είναι αδύνατον στην ανθρώπινη λογική να κατανοήση την αιτία τους, ή το σχέδιο του Θεού γύρω απ΄αυτές. Ας είμαστε φειδωλοί στα λόγια σε τέτοιες περιπτώσεις. Ακόμη κι ο π. Νικόλαος Μεσογαίας σε μια περίπτωση μεγάλης δοκιμασίας (η πτώση του Κυπριακού αεροσκάφους) είπε ότι μερικές φορές του είναι αδύνατο να κατανοήσει το νόημα των ενεργειών του Θεού κι αρκείται στο να λέει "Κύριε βοήθησέ με στην απιστία μου".

[lovethink]

Αλλά υπάρχει και κάποια παροιμία που λέει "αν δεν βρέξεις τα πόδια σου δεν θα πιάσεις ψάρια

Γιατί λες τις παροιμίες λάθος ?