Η ευχή

[filotas]

Εμείς σ' ευχαριστούμε Σμαρώ για τη ζεστασιά της καρδιάς σου, που τη μοιράζεσαι μαζί μας με τις πολύ όμορφες δημοσιεύσεις σου.

[aposal]

Εχθες αυθορμητα μου βγηκαν αυτα τα λογια , απο την πολυ ευγνωμοσυνη που ενιωθα για τον Κυριο μας , για ον Χριστο μας, για την Παναγια μας και τους Αγιους μας.
Τωρα αν θελετε μπορειτε να αρχισετε να βαρατε!!
Σας ευχαριστω που μου επιτρεπετε να ειμαι μαζι σας...........

Όμορφα, Χριστιανικά λόγια! Μακάρι Σμαραγδή να έχεις πάντα τέτοιες σκέψεις και ακόμη καλύτερες!
Δόξα σοι ο Θεός!!!

[Dimitra79]

Σήμερα το πρωί διαβάζωντας το κείμενο της Σμαρώς πήρα ένα μάθημα αγάπης και ευγνωμοσύνης ώς προς τον Θεό.. Τις τελευταίες μέρες, ένιωθα μέσα μου έναν εκνευρισμό και είχα σταματήσει να κάνω τα πνευματικά μου ακόμη και την ευχή... Με αποκορύφωμα την χθεσινή ημέρα, που ήμουν μες τον εκνευρισμό άρχισα να σκέφτομαι πόσα αγαθά μας προσφέρει καθημερινά ο Κύριος και εγώ η αμαρτολή ούτε το πιο απλό δεν μπορώ να του προσφέρω, την ευχή.. Κοιμήθηκα για ακόμη μία φορά χωρίς να κάνω το απόδειπνο και ξύπνησα χωρίς να διαβάσω τον όρθρο. Αφού εν τέλει διάβασα αυτό το κείμενο ένιωσα μέσα μου ντροπή για την τεμπελιά μου και διάβασα πρίν απο λίγο μία παράκληση..

Σ'ευχαριστούμε Σμαρώ! :)

[Harrys1934]

Δηλαδή Δήμητρα, έκανες ατό ακριβός που ήθελε το πονηρό πνεύμα και σε νίκησε. Αν πας έτσι θα σε πετάξει τελείως απέξω και τότε τι;;;;;;;;
Δεν μπορείς για μια στιγμή να επαναλάβεις την νοερά προσευχή Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με την αμαρτωλή Και μου αρέσει το Πάτερ Υμών ειδικά που στο τέλος λέει Και μη εισενέγκης υμάς εις πειρασμόν Δλδ μη επιτρέψεις να μου έρθει ο πειρασμός. Κοπέλα μου καλή. Μην παραδίνεσαι τόσο εύκολα, θέλει πάλι γιαυτό είναι όμορφη η Ορθοδοξία Όλες οι άλλες φτάνει που κρατούν την Αγία Γραφή στο χέρι, και φωνάζουν σωθήκαμε!! Θες έτσι να είναι εύκολο;;;

[aposal]

Μου έχει συμβεί πολλές φορές να μην μπορώ να προσευχηθώ, να νευριάζω με διάφορα γεγονότα, ή το μυαλό μου να τριγυρίζει αλλού και όχι στην προσευχή, ή να νιώθω πολύ κουρασμένος. Όλα αυτά είναι πειρασμικά. Ο πονηρός κάνει μέρος της καθημερινής του δουλειάς, που είναι η συνεχής του προσπάθεια αποτροπής της προσευχής μας, της επικοινωνίας μας δηλαδή με τον Κύριο. Κι' αυτό γιατί δεν την αντέχει την προσευχή μας, την φοβάται. Ειδικά την προσευχή των πιο προχωρημένων, την τρέμει.
Δεν υπάρχει περίπτωση να μην εμποδιστούμε. Πρέπει όμως, κατά το δυνατόν, να επανέλθουμε στην προσευχή, έστω και βιάζοντας τον εαυτό μας. Η προσευχή τότε δεν θα είναι ποιοτική μεν (ως προϊόν βιασμού), θα είναι όμως υπαρκτή και σε λίγο θα βελτιωθεί και η ποιότητά της, όταν με τη συνεχή προσευχή αποκατασταθεί και η επικοινωνία μας με τον Κύριο.
Και εάν δεν μπορέσουμε να επανέλθουμε δεν πειράζει. Την επόμενη φορά. Χάσαμε μια μάχη, αλλά άς μην χάσουμε τον πόλεμο.