Η ορκομωσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η ορκομωσία όλων των βουλευτών.

[panagiotisspy]

Καλημέρα σας.
Μια κλίμακα διαβάθμισης, από το καλύτερο στο χειρότερο, επί του ζητήματος και κατά τη γνώμη μου.
Το πιο σωστό, είναι να ορκιστείς και να τηρήσεις την δέσμευσή σου.
Μετά ακολουθεί το να είσαι απών.
Επεται, το να είσαι παρών και να μην ορκιστείς.
Αυτό που είναι το χειρότερο, είναι να ορκιστείς και να μην τηρήσεις τον όρκο.

Και να πω και μια καλή κουβέντα για την Λ.Κανέλλη, αν και στα περισσότερα θέματα διαφωνώ μαζί της, αλλά πραγματικά μου κάνει εντύπωση που διαφοροποιείται σε σχέση με το κόμμα της, το οποίο περιέρχεται κάθε τόσο σε αμηχανία με την συγκεκριμένη συμπεριφορά της.

[Dimitris39]

«Πρέπει να ορκιζόμαστε;». Το ερώτημα επανέρχεται στην επικαιρότητα κάθε φορά που είτε συζητείται η αναθεώρηση του Συντάγματος, είτε συνέρχεται νέα Βουλή προκειμένου οι νεοεκλεγέντες βουλευτές να δώσουν τον νενομισμένο και καθιερωμένο (θρησκευτικό) όρκο. Ετσι, και σήμερα, το θέμα επανήλθε στην επικαιρότητα εξ αιτίας της άρνησης των βουλευτών της Αριστεράς (ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ) και ενίων (τέσσερις εκ των εκατόν εξήντα) της κυβερνητικής παράταξης (ΠΑΣΟΚ) να δώσουν, ως μέλη της νέας Βουλής, τον θρησκευτικό όρκο.

Για το θέμα του όρκου στο δημόσιο διάλογο αντιπαρατίθενται συνήθως δύο ιδεολογικοποιημένες στη βάση τους απόψεις: α) εκείνων που για λόγους παράδοσης θέλουν να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν: να συνεχίσει, δηλαδή, να ισχύει το σημερινό καθεστώς της (θρησκευτικής) ορκοδοσίας, όπως π.χ. ζητά ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρης και β) εκείνων που θέλουν να καταργηθεί και το επιδιώκουν για λόγους ξεκάθαρα ιδεολογικοπολιτικούς, όπως π.χ. κάποιοι πολιτικοί σχηματισμοί (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ορισμένοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ) και ενώσεις πολιτών, οι οποίοι τάσσονται αναφανδόν υπέρ ενός κοσμικού – άθρησκου κράτους («etat laique»).

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&o ... le&aid=765

[gavriil]

Διάβασα πολλές απόψεις για το θέμα της ορκωμοσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Το πρόβλημα έχει τεθεί ουσιαστικά σε λάθος βάση. Οι χριστιανοί ψηφίζουν και δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τους αν οι υποψήφιοι είναι πιστοί χριστιανοί ή όχι. Ψηφίζουν δηλαδή πολλές φορές άπιστους και αντίχριστους. Μπορεί να είναι «καλοί άνθρωποι» αλλά σαν χριστιανοί δεν θέλουμε στο δημόσιο βίο «καλούς ανθρώπους» αλλά και καλούς χριστιανούς. Ο δημόσιος βίος πάει κάθε μέρα από το κακό στο χειρότερο διότι εγκαταλείψαμε τη διαμόρφωση σωστών χριστιανών και βάλαμε σαν στόχο τον «καλό άνθρωπο». Για τους χριστιανούς αυτό είναι απαράδεκτο. Αν υπήρχε ανάγκη μόνο για «καλούς ανθρώπους» θα ήταν περιττός ο ερχομός του Χριστού στη γη. Ο Χριστός ήρθε για να Τον μιμηθούμε, για να Χριστοποιηθούμε και εμείς και η κοινωνία μας, και η πολιτική μας. Η κακοδαιμονία του δημόσιου βίου δεν θα υπήρχε αν οι χριστιανοί ήξεραν να «μαυρίζουν» όσους διαγράφουν το Χριστό από την προσωπική τους ζωή και από το κοινωνικό περιβάλλον.

[aposal]

Κατά την άποψή μου τα πολιτικά πρόσωπα που είτε είναι εκπρόσωποί μας (βουλευτές), είτε επηρεάζουν τη ζωή μας με τις αποφάσεις τους (μέλη της Κυβέρνησης) ΔΕΝ δικαιούνται να έχουν κρυφή προσωπική ζωή.
Όταν ψηφίζω έναν υποψήφιο βουλευτή ΑΠΑΙΤΩ να γνωρίζω αν είναι στρέϊτ, ομοφυλόφιλος, αμφίφυλος, γυναικάς, παιδεραστής, ναρκωμανής, άθεος (ή Θεομάχος), μέλος λεσχών, χούλιγκαν, χαρτοπαίκτης, αν δέρνει τη γυναίκα του (ουκ ολίγα παραδείγματα), αν φωτογραφίζεται γυμνός, αν ορκίζεται, ή αν υποκρίνεται πως ορκίζεται.
Όλα τα παραπάνω θα επηρεάσουν την απόφασή μου να "σταυρώσω" ή να "μαυρίσω" κάποιον, που είναι ένα από τα λίγα όπλα που μου παρέχει η "δημοκρατική" κοινωνία μας.

[zafeiris]

συμφωνω Αποστολε...

[gavriil]

Πολύ σωστά και σαφώς ισχύουν για όλα τα κόμματα. Δεν μπορώ να διανοηθώ ένα χριστιανό να ψηφίζει χωρίς ενδοιασμό έναν μουσουλμάνο ή έναν άθεο ή έναν ανήθικο. Δεν μιλάω για υποψήφιους απλά αμαρτωλούς που μετανοούν, αμαρτωλοί είμαστε όλοι μας. Είναι όμως διαφορετικό πράγμα να κάνουν σημαία τους την αμαρτία τους ή την άρνηση της πίστης και να μαζεύουν ψήφους χριστιανών. Τότε είναι σαν τους επιβραβεύουν. Σε τέτοια περίπτωση μάλλον πρέπει να βάλλουμε ερωτηματικά για το αν η χριστιανική πίστη έχει διαποτίσει όλη τη ζωή τους.

[nikiforos]

Κατά την άποψή μου τα πολιτικά πρόσωπα που είτε είναι εκπρόσωποί μας (βουλευτές), είτε επηρεάζουν τη ζωή μας με τις αποφάσεις τους (μέλη της Κυβέρνησης) ΔΕΝ δικαιούνται να έχουν κρυφή προσωπική ζωή.
Όταν ψηφίζω έναν υποψήφιο βουλευτή ΑΠΑΙΤΩ να γνωρίζω αν είναι στρέϊτ, ομοφυλόφιλος, αμφίφυλος, γυναικάς, παιδεραστής, ναρκωμανής, άθεος (ή Θεομάχος), μέλος λεσχών, χούλιγκαν, χαρτοπαίκτης, αν δέρνει τη γυναίκα του (ουκ ολίγα παραδείγματα), αν φωτογραφίζεται γυμνός, αν ορκίζεται, ή αν υποκρίνεται πως ορκίζεται.
Όλα τα παραπάνω θα επηρεάσουν την απόφασή μου να "σταυρώσω" ή να "μαυρίσω" κάποιον, που είναι ένα από τα λίγα όπλα που μου παρέχει η "δημοκρατική" κοινωνία μας.

Απόστολε συμφωνώ μαζί σου σε ιδεατό επίπεδο, αλλά εκτός όλων των άλλων, υπάρχει κ η υποκρισία κ προπάντων οι Μεγάλοι Σταυροί!!!!!!!!!!!! που βλέπουμε να κάνουν κάποιοι κ να τους εκμεταλεύονται....
Κατά τα άλλα είναι λίγοι που θα μπορούσαν να παραδεκτούν μια χαρακτηριστική ιδιότητα ή κοινώς "κουσούρια" κ να τη γνωρίζουμε όλοι εμείς που μας ζητά την ψήφο του..... ώστε να τον επιλέξουμε ή όχι.

[panagiotisspy]

Κι'εγώ συμφωνώ κατά βάσιν με τον Απόστολο.
Αλλά είναι κάπως θεωρητικό το θέμα.
Και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.
Για παράδειγμα προχθές στη Βουλή, ορκίστηκαν με στεντόρεια φωνή, πρόσωπα τα οποία ουκ ολίγες φορές, προσέφεραν κάκιστες υπηρεσίες στην πατρίδα.
Και από την άλλη μεριά, ΔΕΝ ορκίστηκαν κάποιοι, οι οποίοι ουδένα πρόβλημα έχουν δημιουργήσει και τίποτα το μεμπτό δεν τους έχει καταλογιστεί ποτέ.

[aposal]

Κανείς δεν πρόκειται να το παραδεχθεί τις "ιδιαιτερότητές" του αν έτσι χάσει ψήφους. Μερικοί δημοσιογράφοι όμως (από καλή η λιγότερο καλή προαίρεση) βγάζουν τα άπλυτά των πολιτικών στη φόρα και τότε βγαίνουν κάποιοι να υποστηρίξουν το δικαίωμα του απαραβίαστου της ιδιωτικής ζωής.
Άλλο όμως το απαραβίαστο, και άλλο η εκ των υστέρων αποκάλυψη της ζωής των πολτικών προσώπων που διαμορφώνουν τη ζωή μας και την πορεία της χώρας μας.

[aposal]

Διευκρινίζω ότι ΔΕΝ κρίνω την προσωπική ζωή του οποιουδήποτε πολιτικού, απλά ΑΠΑΙΤΩ να την γνωρίζω, πριν τον ψηφίσω, ή τον καταψηφίσω.