Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ζώντας στο «περιθώριο», μακριά από την άγρια θηριώδη αυτή ζωή, με φοβερόν πόνο στην καρδιά κράζω προς τον Ουρανό να κατεβεί ως το επίπεδο της γης με το υπέροχο μυστήριό του, να αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους που πραγματικά πάσχουν, να ανοίξει γι’ αυτούς άλλους ορίζοντες του Είναι, ώστε ο κάθε κόπος του ανθρώπου να γίνει ενθουσιώδης διαδικασία δημιουργίας…
Τόσο πολύ αλλάζει τον άνθρωπο το να είναι μόνος.
Όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ.

[toula]

Τι κοι­νό έχει το χιό­νι με την Αγά­πη του Θεού;
Όπως το χιό­νι πέ­φτει αθό­ρυ­βα τα σκε­πά­ζει όλα... τα πα­γώ­νει όλα...
Αλλά ομορ­φαί­νει το το­πίο και το αλ­λά­ζει.
Έτσι και η Αγά­πη και η Χάρη Του Θεού έρ­χε­ται αθό­ρυ­βα τα σκε­πά­ζει όλα.
Πα­γώ­νει τα πάθη μας, ομορ­φαί­νει τη ζωή μας και τα αλ­λά­ζει όλα μέσα μας και γύρω μας...
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής.

[toula]

Kαί κατά τήν 1η Σεπτεμβρίου μαζί μέ τό Ἐκκλησιαστικό ἔτος ἑορτάζομε καί τήν Ἀνάμνηση τῆς εἰσόδου τοῦ Ἰησοῦ στή συναγωγή τῆς Nαζαρέτ καί τήν πρώτη δημόσια ἐμφάνισή Tου ἐκεῖ.
Πῆγε στή Nαζαρέτ, ἀφοῦ ἐβαπτίσθη στόν Ἰορδάνη, καί ἔμεινε σαράντα μέρες καί σαράντα νύκτες στήν ἔρημο πειραζόμενος ὑπό τοῦ διαβόλου, ὕστερα κίνησε καί πῆγε στήν πατρίδα Tου, ἐκεῖ πού εἶχε ἀνατραφεῖ, ἐκεῖ πού εἶχε μεγαλώσει. Kαί μᾶς διδάσκει μ’ αὐτό νά ἀγαπᾶμε κι ἐμεῖς τήν πατρίδα μας καί τούς οἰκείους μας, καί ν’ ἀρχίζουμε κάθε καλό ἀπό ἐκεῖ.
Aὐτό σήμερα εἶναι πάρα πολύ ἐπίκαιρο, πού ἡ πατρίδα μας κινδυνεύει καί δυσκολεύεται κι οἱ πιό πολλοί τήν ἔχουμε βάλει στήν ἄκρη.
Ἐπῆγε, λοιπόν, ὁ Ἰησοῦς, καί πῆγε μάλιστα τό Σάββατο στή Συναγωγή, στήν ἐκκλησία τῶν Ἰουδαίων δηλαδή, ὅπως συνήθιζε νά πηγαίνει ἀπό παιδάκι.
Kαί αὐτό εἶναι πάλι σημαντικό, γιατί μᾶς λέγει ὅτι πρέπει νά ἐκκλησιαζόμεθα, νά πηγαίνομε στόν οἶκο τοῦ Θεοῦ, στό δικό μας τό σπίτι, στήν ἀγκαλιά τοῦ πατέρα μας.
Kι ἐκεῖ ἐκάθησε καί ἄκουγε πού διάβαζαν τόν Nόμο.
Ὕστερα ἦλθε ἡ σειρά τῶν Προφητῶν καί τοῦ ἔδωσαν βιβλίο νά διαβάσει.
Ἦταν κλειστό, τό ἄνοιξε καί βρῆκε τό σημεῖο ἐκεῖνο τῆς προφητείας τοῦ Ἠσαΐου πού ἀναφέρετο ἀκριβῶς στόν Ἴδιο τόν Xριστό μας, καί πού ἔλεγε ὅτι «τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ εἶναι πάνω μου, καί μέ ἔχρισε τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, δηλαδή μέ ἔκανε μεσίτη, μ’ ἔκανε βασιλέα καί προφήτη καί ἱερέα γιά ἕνα λόγο μονάχα· νά δώσω, νά εὐαγγελισθῶ δηλαδή, νά δώσω τό νέο μήνυμα στούς ἀνθρώπους πού εἶναι στή φτώχεια τήν πνευματική, πού ζοῦν δηλαδή χωρίς Θεόν, καί νά γιατρέψω αὐτούς πού συνέτριψε ἡ ἁμαρτία, καί νά κηρύξω ἄφεση καί ἐλευθερία στούς αἰχμαλώτους ὑπό τοῦ διαβόλου, καί νά δώσω φώτιση στούς τυφλωμένους ἀπ’ τά πάθη καί τήν ἁμαρτία, καί νά ἐλευθερώσω αὐτούς πού πλήγωσε ὁ σατανᾶς καί τό κακό, καί νά κηρύξω στούς ἀνθρώπους καί νά πῶ ὅτι ἦλθαν τώρα ἄλλοι καιροί καί νέοι χρόνοι καί νέα τάξη καί νέα ἐποχή κατά τήν ὁποίαν ὁ Θεός συμφιλιώνεται μέ τούς ἀνθρώπους.
Eἶναι δι’ ἐμοῦ ὅλοι οἱ δρόμοι ἀνοιχτοί, καί μέ τό Πνεῦμα τό Ἅγιο οἱ ἄνθρωποι ἐπιστρέφουν στήν Ἐκκλησία καί σώζονται καί μπαίνουν στόν Παράδεισο».
Kι ἔδωσε πάλι τό βιβλίο στόν ὑπηρέτη καί κάθησε ὁ Ἰησοῦς.
Tί δηλώνει αὐτή ἡ Προφητεία;
Ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι τά πάντα· ἐλευθερωτής, φωτιστής, συγχωρητής… καί ὅλα.
Kαί καθώς κάθησε ὁ Kύριος ὅλων τά μάτια ἦσαν στραμμένα ἐπάνω Tου, κι ἔλεγαν:
«Tί ὡραῖα πού τά εἶπε!».
Kαί θαύμαζαν καί ἀποροῦσαν ποῦ βρῆκε αὐτός τέτοια λόγια, τέτοια χάρη, τέτοια λαλιά, τέτοια διδασκαλία, ἀφοῦ ἀνάμεσά μας ἤτανε, γιός τοῦ Ἰωσήφ καί τῆς Mαρίας κατά τό φαινόμενον.
Aὐτό εἶναι ὁ Ἰησοῦς· φαινόμενο, πού καταπλήσσει, πού ὁδηγεῖ.
Kαί στήν ἀρχή, λοιπόν, τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους μπαίνει ὁ Ἰησοῦς Xριστός ὡς διδάσκαλος, ὡς Kύριος, ὡς Σωτήρ καί ἐλευθερωτής.
Πολλοί πέρασαν μέ ἀπαιτήσεις σωτῆρος καί ἐλευθερωτοῦ, ἀλλά δέν ἐλευθέρωσαν οὔτε τόν ἑαυτό τους· ὁ Ἰησοῦς μᾶς ἐλευθερώνει ὅλους.
Ἄς τρέξωμε στήν ἀγκαλιά Tου, πού ’ναι ἡ Ἐκκλησία μας, ἄς Tόν εὐγνωμονοῦμε, ἄς Tόν εὐχαριστοῦμε κι ἄς Tοῦ παραδινόμαστε.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Τὸ Κήρυγμα τῆς Κυριακῆς, Τόμος Γ´.

[toula]

Η ορθή, η γνήσια, η πρέπουσα στάση του Χριστιανού είναι ότι οφείλει να έχει μια αίσθηση συνεχή των εσχάτων.
Ότι ο Κύριος μας αναμένει.
Αυτό όμως, δεν θα πρέπει να μας δημιουργήσει μια τρομοκρατία κι ένα φόβο· αντιθέτως, τη χαρά της συναντήσεώς μας με τον Πλάστη και Δημιουργό μας.
Γίνεται κατά καιρούς πολύς λόγος περί του αντιχρίστου.
Ο Γέρων Παΐσιος έλεγε: “Να ομιλούμε περισσότερο για το Χριστό και ολιγότερο για τον αντίχριστο”.
Ο αντίχριστος θα έλθει, δεν γνωρίζουμε το πότε. Oι καιροί μας είναι δύσκολοι, πονηροί.
Επιβραβεύεται η αμαρτία, γίνεται αντικείμενο ειρωνείας και κολαφίζεται η αρετή.
Έχουμε ένα αναποδογύρισμα των ευγενών και ωραίων ιδεών.
Υπάρχει, ομολογουμένως, μια πνευματική άμβλυνση και σύγχυση, ακόμα και μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα.
Γι’ αυτό, αδελφοί, “στώμεν καλώς”, αγωνιζόμενοι, ώστε να κατακτήσουμε ολοένα και περισσότερο τις ένθεες αρετές και το ομολογιακό θάρρος των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας.
Γέρων Μωυσής Αγιορείτης.

[toula]

Όπως τους περιγράφει η Εκκλησία μας είδα (Αγγέλους) δύο φοράς.
Μίαν φοράν εις τον Άγιον Βασίλειον, όπου μου μετέδωσε το Σώμα και Αίμα του Χριστού και μίαν φοράν εις την Μικράν Αγίαν Άνναν μέσα εις το εκκλησάκι· βάδιζε, μπροστά από τον διάκον που εθυμίαζε, με ένα μεγάλο κερί, και όπου πήγαινε ο διάκος, προπορεύετο αυτός και μετά μπήκαν μέσα εις το Βήμα.
Υπό άλλην όμως μορφήν, σαν νέους, σαν μοναχούς, πολλές φορές, που εις την πραγματικότητα αυτοί ήσαν και εις όλας μου τας δυσκόλους περιστάσεις με παρηγορούσαν.
Γιατί όταν ο νους του ανθρώπου αρχίση να καθαρίζη και να φωτίζεται, που γίνεται με την ευχήν, όχι μόνον τούτα βλέπει, αλλά βλέπει άλλα πράγματα μεγάλα, που δεν λέγονται.
Μη τα θαυμάζετε όμως αυτά, γιατί το να ιδή κανείς αγγέλους ή δαίμονες ή άλλην τινά αντίληψιν από τον Θεόν, αυτό δεν είναι δείγμα πνευματικής καταστάσεως.
Τούτα γίνονται, όταν βιάζεται ολίγον κανείς και η αγαθότης του Θεού τον παρηγορεί για να μη γυρίση οπίσω.
Από το βιβλίο του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, “Θείας χάριτος εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, Επιστολιμαία βιογραφία – Ανέκδοτες επιστολές και ποιήματα”, έκδοση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

[toula]

Για μένα η ημέρα αυτή έχει μία ιδιαίτερη σημασία γιατί σήμερα γιορτάζουμε
την κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας μας.
Στο Άγιο Όρος που ήμουν για τόσα πολλά χρόνια, εκεί στο μοναστήρι μας ήταν θησαυρησμένη η Αγία Ζώνη της Παναγίας και εγώ είχα την ευθύνη, το διακόνημα κάθε φορά που είχαμε επισκέπτες στο μοναστήρι, προσκυνητές, να βγάζω την Αγία Ζώνη της Παναγίας μέσα στο κέντρο του ναού προκειμένου να προσκυνήσουν οι προσκυνητές.
Και έτσι είδαμε πάρα πολλές φορές αυτήν την Χάρη της Παναγίας τόσο έντονη εις αυτό το Θεομητορικό κειμήλιο. Πλήθος θαυμάτων, πλήθος σημείων.
Μία δυνατή ενέργεια Χάριτος η οποία διαχέονταν στον κάθε έναν ο οποίος ερχόταν να προσκυνήσει.
Εκείνη δε η άρρητος ευωδία, η μόνιμος άρρητος ευωδία, της Παναγίας μας που πολλές φορές συνοδευόταν με μυροβλησία, ανέβλυζε μύρο, μπροστά στα μάτια μας, στα χέρια μας!
Μπορεί πολλοί άνθρωποι να είχαν και μια αμφιβολία αλλά εμείς που ξέραμε τι κρατούσαμε και πώς το φέραμε, ήμασταν αυτόπτες μάρτυρες αυτού του θαυμαστού γεγονότος της Παναγίας.
Θυμάμαι μία φορά που πήραμε την Αγία Ζώνη, εγώ με δύο άλλους μοναχούς, και την πήγαμε στην Καβάλα.
Στο δρόμο, στο καραβάκι μέσα όπως φεύγαμε -γίνεται ολόκληρη λιτανεία για να φύγει η Αγία Ζώνη από το μοναστήρι- φτάσαμε απέναντι στην ξηρά και φεύγαμε με το αυτοκίνητο να πάμε στην υποδοχή που είχαν οι άνθρωποι εκεί.
Στο δρόμο δεν ευωδίαζε η Αγία Ζώνη όπως συνήθως ευωδίαζε.
Έλεγα κι εγώ: "Θα πάμε την Αγία Ζώνη και δεν ευωδιάζει!".
Φτάσαμε εκεί, μας περίμενε ο Μητροπολίτης και ένα πλήθος κόσμου.
Όπως την κρατούσα στα χέρια μου έδωσα στο Μητροπολίτη την Αγία Ζώνη και άρχισε η πομπή να πάμε εκεί στο χώρο που θα γινόταν η επίσημη υποδοχή.
Από την ώρα που την πήρε ο Μητροπολίτης της περιοχής στα χέρια του, άρχισε όλη η λειψανοθήκη της Αγίας Ζώνης να βγάζει ένα υγρό σαν λάδι το οποίο ήταν μύρο.
Και γέμισαν τα χέρια του Δεσπότη και λέει:
-Μα τι βάλατε μέσα στο κουτί;
-Δεν βάλαμε τίποτα μέσα στο κουτί, εμείς τη φέραμε όπως ήταν!
Και 10 μέρες που έμεινε εκεί η Αγία Ζώνη γέμισε τον κόσμο όλο από την ευωδία της και από τη χάρη της.
Μητρ. Λεμεσού Αθανάσιος.

[toula]

Ίσως κάποτε καταλάβεις πως δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος.
Δεν χρειάζεται να τα προλάβεις όλα, να τα λύσεις όλα, να είσαι πάντα δυνατός.
Ίσως τότε ανακαλύψεις την ομορφιά της ατέλειας. Την ησυχία που έρχεται όταν αφήνεσαι λίγο στη ζωή, όταν εμπιστεύεσαι και κάτι στον Θεό, όταν παύεις να νιώθεις ένοχος επειδή λύγισες. Γιατί αυτό είναι ο άνθρωπος. Να κουράζεσαι, να πέφτεις και ύστερα να ξανασηκώνεσαι.
Δεν είναι κακό να μην τα καταφέρνεις πάντα.
Κακό είναι να ξεχνάς ποιος είσαι προσπαθώντας να γίνεις αυτό που απαιτούν οι άλλοι από εσένα.
Κακό είναι να κυνηγάς τόσο πολύ την επιτυχία, ώστε να χάσεις τη ζωή σου στην πορεία. Να αποκτήσεις χρήματα, τίτλους και αναγνώριση, μα να φτωχύνεις από αγάπη. Να γεμίσεις το σπίτι σου με πράγματα και την ψυχή σου με σκουπίδια.
Κάποτε, λοιπόν, ελπίζω να καταλάβεις πως η ζωή δεν μετριέται με όσα κατάφερες, αλλά με όσα αγάπησες. Με τους ανθρώπους που κράτησες κοντά σου. Με τις στιγμές που έζησες πραγματικά. Με την ειρήνη που βρήκες μέσα σου.
Γιατί ίσως τελικά ευτυχία δεν είναι να αποδείξεις πως αξίζεις.
Είναι να πάψεις να το αποδεικνύεις εμμονικά προς τους άλλους.
Να ζήσεις πιο απλά. Ν’αγαπήσεις βαθύτερα. Να συγχωρήσεις τον εαυτό σου. Να χαρείς το σήμερα. Να αφήσεις χώρο στην ατέλεια, στην αγάπη, στην πίστη και στο απρόβλεπτο.
Και τότε, ίσως, καταλάβεις πως δεν ήρθες σε αυτή τη ζωή για να την ξοδέψεις προσπαθώντας να γίνεις κάποιος.
Είσαι κάποιος! Είσαι εσύ!
Και δεν σου το λέω για ν’αναπαυτείς μέσα σε μια άρρωστη φιλαυτία, αλλά για να πάψεις να υποτιμάς τον εαυτό σου, συγκρίνοντας την ζωή σου με τις ζωές άλλων.
Να καταλάβεις πως σημασία δεν έχει να κυνηγάς την επιτυχία που οι άλλοι σου έμαθαν να θεωρείς σημαντική. Εκείνη που υποτίθεται πως θα σου φέρει ευτυχία.
Σημασία έχει να χτίζεις, λίγο λίγο, μέσα στην καθημερινότητά σου τη ζωή που για σένα αξίζει να τη ζεις.
Να ορίζεις εσύ τι σημαίνει ευτυχία.
Να γεμίζεις τη ζωή σου με ανθρώπους, αγάπη, νόημα και «μικρές» αληθινές χαρές που φωτίζουν την ψυχή σου.
Γιατί στο τέλος, ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία να μην είναι να έχεις μια ζωή που θα θαυμάζουν οι άλλοι· αλλά μια ζωή μέσα στην οποία εσύ θα θέλεις να ξυπνάς.
Μια ζωή για σένα, με σένα.
Όχι με εγωπάθεια.
Αλλά με επίγνωση.
Να ξέρεις ποιος είσαι, τι αγαπάς, τι σε γεμίζει και τι αξίζει πραγματικά να κρατήσεις. Να μη χρειάζεσαι συνεχώς την επιβεβαίωση του κόσμου, γιατί έχεις αρχίσει να βρίσκεις την αξία σου εκεί όπου δεν φτάνουν τα χειροκροτήματα.
Να ζεις με περισσότερη ευγνωμοσύνη και λιγότερη σύγκριση. Με περισσότερη αγάπη και λιγότερο φόβο. Να δίνεις χωρίς να χάνεσαι, να αγαπάς χωρίς να απαιτείς, να προχωράς χωρίς να ποδοπατάς…

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Συμβαίνει αρκετές φορές καθώς πλοηγουμαι στο διαδίκτυο να συναντήσω διαφημίσεις για σχολές φλερτ, όπου σου μαθαίνουν πώς θα ρίξεις μια γυναίκα στο κρεβάτι. Τρόπους για να κάνεις με περισσότερες γυναίκες σεξ φέτος το καλοκαίρι…
Τα πάντα για την ηδονή και την ευχαρίστηση χωρίς νόημα και προοπτική. Όλα στο όνομα της ελευθερίας, του δικαιώματος και του εγωιστικού θελήματος.
Πουθενά δεν θα δούμε πώς να αγαπήσουμε ένα άνθρωπο μέχρι θανάτου. Πώς να μείνουμε δίπλα του μέχρι τέλους. Πώς να θυσιαστούμε ο ένας για τον άλλο και να κρατηθούμε αγκαλιά ακόμα και αν έχουμε πληγές, πειρασμούς και αρρώστιες. Κανείς δεν θα πει πώς να κρατάς τα χέρια της συντρόφου σου μέχρι αυτά να γεράσουν, ή ακόμα κι αν είναι τρυπημένα με την πεταλούδα της χημειοθεραπείας.
Δόξα τω Θεώ, έχουμε τους Αγίους που μας έχουν αφήσει τέτοια πνευματική παρακαταθήκη για την αιώνια αγάπη με προορισμό την αγκαλιά του Νυμφίου στη Βασιλεία των Ουρανών.
π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh .gr

[toula]

Τὸ ψηφιακὸ «εἰκόνισμα» καὶ ἡ ἀγορὰ τῆς ματαιοδοξίας:
Ὅταν ἡ διαδικτυακὴ παρουσία τῶν κληρικῶν μετατρέπεται σὲ καρικατούρα καὶ κοσμικὴ προπαγάνδα
Ἡ ἐποχή μας, χαρακτηριζόμενη ἀπὸ τὴν ἀπόλυτη κυριαρχία τῆς εἰκόνας, τῆς ταχύτητας καὶ τῆς ψηφιακῆς δικτύωσης, ἔχει δημιουργήσει μία νέα πραγματικότητα στὴν ὁποία καλεῖται νὰ ἀρθρώσει λόγο καὶ ἡ Ἐκκλησία. Ἡ παρουσία στὸ διαδίκτυο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καὶ στὶς ποικίλες πλατφόρμες streaming, φαντάζει γιὰ πολλοὺς κληρικούς ὡς μία σύγχρονη «εὐκαιρία ἱεραποστολῆς». Ὁ ἐνθουσιασμός αὐτός, συχνά ειλικρινής καὶ καλοπροαίρετος, πηγάζει ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ «τονιστοῦν βασικές ἀρχὲς τῆς πίστης», νὰ ἀντιμετωπιστεῖ ἡ θρησκευτικὴ ἄγνοια καὶ νὰ προσφερθεῖ μιὰ μορφὴ «online κατήχησης» στὸ σύγχρονο, ψηφιακὸ ποίμνιο.
Ὡστόσο, ἡ πραγματικότητα ποῦ διαμορφώνεται μπρός στὰ μάτια μας εἶναι συχνὰ ἀποκαρδιωτική. Παρατηροῦμε πὼς τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ψηφιακῆς δραστηριότητας εἶναι ἀντίθετο ἀπὸ τὸ ἐπιθυμητό: ἀντὶ νὰ ἀκτινοβολεῖ ἡ ζωντανὴ ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, ἀναδεικνύεται μία εἰκόνα θλιβερά παρωχημένη, ἀνάγωγη, συχνά γραφικὴ καὶ ὁλοκληρωτικά «ἐκτὸς ἐποχῆς». Καὶ τὸ χειρότερο; Πίσω ἀπὸ τὴν πρόφαση τῆς θεολογικῆς μαρτυρίας, ξεπροβάλλει ἡ αὐτοπροβολή, ἡ ἐμπορευματοποίηση, ἀκόμη καὶ ἡ ωμὴ πολιτικὴ προπαγάνδα, στοιχεῖα ποῦ ἀποδεικνύουν πόσο μακριὰ βρίσκονται ορισμένοι ἐκπρόσωποι τοῦ θυσιαστηρίου ἀπὸ τὴν πραγματικὴ ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας στον κόσμο.
Ἂς εἴμαστε δίκαιοι· ἡ πλειονότητα αὐτῶν τῶν κληρικῶν πιθανῶς να κινείται μὲ καλὲς προθέσεις. Θέλουν νὰ εἶναι «παρόντες», νὰ μιλήσουν τὴ γλώσσα τῆς νεολαίας, νὰ σώσουν τὸν κόσμο ἀπὸ τὶς «παγίδες τῆς ψηφιακῆς Βαβυλῶνας». Ὅμως, ἡ μέθοδος ποῦ χρησιμοποιοῦν μαρτυρά βαθύτατη ἀναισθησία ἀπέναντι στὴν ψυχολογία καὶ τὶς ἀγωνίες τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου.
Βλέπουμε κληρικούς νὰ ἐμφανίζονται σε βίντεο μὲ ὕφος αὐτοδικαιώσεως, νὰ κουνάνε τὸ δάχτυλο, νὰ υιοθετοῦν μιὰ γλώσσα ποῦ συνδυάζει ξύλινο ἐκκλησιαστικό ἀρχαϊσμὸ μὲ αδέξιες προσπάθειες «μοντέρνας» προσαρμογῆς. Ἀντὶ νὰ προσφέρουν θεολογία, προσφέρουν προτεσταντικές ηθικολογίες χαμηλοῦ ἐπιπέδου. Παρουσιάζουν τὴν ὀρθόδοξη πίστη σὰν μιὰ συλλογή ἀπαγορεύσεων, τυπικῶν διατάξεων καὶ συνωμοσιολογικῶν θεωριῶν.
Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, ποῦ βομβαρδίζεται ἀπὸ πληροφορίες καὶ ἀναζητᾶ νόημα ζωῆς, ἀπέναντι σὲ αὐτὸ τὸ θέατρο αἰσθάνεται ἀμηχανία. Οἱ διαδικτυακοὶ αὐτοὶ «κατηχηταὶ» δὲν πείθουν κανέναν γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ἀνάστασης· ἀντιθέτως, καταφέρνουν νὰ πείσουν τὸ κοινό ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνα μουσειακὸ εἶδος, ἕνας κλειστός θόλος ἀπομονωμένος ἀπὸ τὴν πραγματική ζωή, γεμάτος συμπλέγματα και φόβους ἀπέναντι στὴν ἐπιστήμη, τὴν πρόοδο καὶ τὴν ἐλευθερία. Ἡ προσπάθεια «online κατήχησης» καταντᾷ καρικατούρα, διότι ἀγνοεῖ βασικὸ κανόνα τῆς χριστιανικῆς μαρτυρίας: ἡ πίστη δεν μεταδίδεται μὲ like καὶ share, οὔτε μὲ κήρυγμα ἀφ' ὑψηλοῦ, ἀλλὰ μὲ τὸ βίωμα, τὴν αὐθεντικότητα καὶ τὸν σεβασμὸ στὴν ἐλευθερία τοῦ ἄλλου.
Τὸ φαινόμενο, ωστόσο, γίνεται ἀκόμη πιο προβληματικό καὶ θλιβερὸ ὅταν περνᾶ ἀπὸ τὴ σφαίρα τῆς γραφικότητας σὲ ἐκεῖνη τῆς ἐμπορευματοποίησης. Δὲν εἶναι λίγοι ἐκεῖνοι οἱ «influencer» ρασοφόροι ποῦ, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν εὐλάβεια τοῦ κόσμου (ἢ τὸ αἴσθημα τῆς περιέργειας), χτίζουν προσωπικό κοινό, τὸ ὁποῖο ἐν συνεχεία… κεφαλαιοποιοῦν.
Βλέπουμε διαδικτυακές πλατφόρμες ἱερέων ἢ μοναχῶν οἱ ὁποῖοι, παράλληλα μὲ τὰ «πνευματικά» τους βίντεο, προωθοῦν προϊόντα! Ἀπὸ βιβλία δικής τους παραγωγῆς (συχνά χαμηλῆς θεολογικῆς ἀξίας, γεμάτα καταστροφολογίες), κομποσκοίνια, θυμιάματα καὶ εικόνες, μέχρι —σὲ πιὸ ακραίες περιπτώσεις— προσωπικές «εὐλογημένες» σειρές προϊόντων, διαφημίσεις ἢ paid partnerships. Ἡ ἱεροσύνη μετατρέπεται σε brand name. Ὁ ἄμβωνας γίνεται e-shop.
Αὐτὴ ἡ ἐμπορευματοποίηση τῆς ἱερότητας συνιστᾷ βαθύτατη πληγὴ για τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Χριστὸς ἔδιωξε τοὺς ἐμπόρους ἀπὸ τὸν Ναό, ἀλλὰ σήμερα οἱ ἔμποροι φαίνεται νὰ βρίσκουν ψηφιακὸ καταφύγιο νέου τύπου. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ξεχνοῦν ὅτι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ δὲν πωλεῖται, οὔτε τὰ μυστήρια καὶ ὁ πνευματικὸς λόγος μποροῦν νὰ γίνονται εργαλεῖα μάρκετινγκ. Τὸ αποτέλεσμα εἶναι ἡ πλήρης ἀπαξίωση τοῦ κληρικοῦ στὴ συνείδηση του σύγχρονου ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δικαίως διερωτᾶται: «Ἐδῶ μᾶς μιλοῦν γιὰ τὸν Σταυρό, κι αὐτοὶ μετροῦν clicks καὶ πωλήσεις;».
Ὑπάρχει ὡστόσο καὶ μία ἀκόμη πιο σκοτεινὴ πλευρὰ στὴν ψηφιακὴ παρουσία ὁρισμένων κληρικῶν: ἡ ωμὴ πολιτικὴ καὶ ἐθνικιστικὴ προπαγάνδα.
Χρησιμοποιώντας τὸ κύρος τῆς ἱεροσύνης, κληρικοί μετατρέπονται σε φερέφωνα πολιτικῶν κομμάτων, γεωπολιτικῶν συμφερόντων ἢ μισαλλόδοξων ἐθνικιστικῶν αφηγημάτων. Ἀντὶ νὰ κηρύττουν τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ «ὃς οὐκ ἔστιν Ἕλλην οὐδὲ Ἰουδαῖος», κηρύττουν τὸ μῖσος κατὰ τοῦ διαφορετικοῦ, τὴν κομματικὴ πόλωση καὶ τὶς θεωρίες συνωμοσίας. Τελευταία έμαθα και τον όρο «Grecophobie», ως την κυρίαρχη τάση στις σλαβικές εκκλησίες, ας πούμε.
Αὐτὴ ἡ στάση αποκαλύπτει τὸ πόσο μακριὰ βρίσκεται αὐτὴ ἡ νοοτροπία ἀπὸ τὴν πραγματικὴ ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιὰ νὰ ὑπερβαίνει τὰ τείχη, νὰ ἑνώνει τὸν κόσμο στὸ Ποτήριον τῆς Εὐχαριστίας, νὰ εἶναι ἡ φωνὴ τῆς ἀγάπης καὶ τῆς δικαιοσύνης. Ὅταν ὁ κληρικὸς γίνεται κομματάρχης τοῦ διαδικτύου, ὅταν μετατρέπει τὴν ἐνορία ἢ τὸ κανάλι του σε βήμα πολιτικῆς δημαγωγίας, τότε προδίδει τὴν ἱερή του αποστολή. Καταντᾷ υπηρέτης ἰδεολογιῶν καὶ ὄχι τοῦ Ζῶντος Θεοῦ.
Ἐδῶ ἀκριβῶς ἀνακύπτει τὸ μέγιστο ἐκκλησιολογικὸ πρόβλημα τῆς ψηφιακῆς ἐποχῆς: ἡ σύγχυση μεταξύ τῆς προσωπικῆς γνώμης καὶ τῆς αὐθεντίας τῆς Ἐκκλησίας.
Εἶναι ἀλήθεια πως «εἶμαστε ὅλοι Ἐκκλησία»· τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖται ἀπὸ ὅλους τοὺς βαπτισμένους. Κάθε χριστιανός, κληρικὸς ἢ λαϊκός, ἔχει δικαίωμα στὴν ἔκφραση, στὴν πίστη, στὴν μαρτυρία. Ὡστόσο, άλλο πράγμα ἡ προσωπική μαρτυρία ἑνὸς πιστοῦ καὶ άλλο ἡ δημόσια, θεσμικὴ ἐκπροσώπηση.
Ὁ κάθε παπάς, ὁ κάθε μοναχός, ὁ κάθε αυτόκλητος «θεολόγος» τοῦ διαδικτύου, μιλᾶ συνήθως ἐξ ὀνόματος τοῦ ἑαυτοῦ του, ἀλλὰ συχνά δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωση —καὶ τὴ σύγχυση— ὅτι μιλᾶ ἐξ ὀνόματος τῆς Ἐκκλησίας. Ὅταν ἕνας κληρικὸς λέει ανοησίες, προωθεί προληπτικές αντιλήψεις ή κάνει πολιτική προπαγάνδα online, τὸ κόστος τὸ πληρώνει ὁλόκληρη η Ἐκκλησία. Το κοινό δεν ξεχωρίζει: θεωρεί ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας.
Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο, ἡ σύγχρονη πραγματικότητα ἀπαιτεῖ σοβαρότητα. Ἂν ἡ Ἐκκλησία —ὡς θεσμικὸ σῶμα— θέλει και ὀφείλει νὰ ἔχει διαδικτυακὴ παρουσία, αὐτὴ ἡ παρουσία δὲν μπορεῖ νὰ ἀφήνεται στὴν αὐτοσχέδια πρωτοβουλία καὶ στὸν ναρκισσισμό τοῦ ὁποιουδήποτε τυχαίου κληρικοῦ ποῦ διψάει γιὰ δημοσιότητα.
Ἡ διαδικτυακὴ φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἂν ὑπάρξει, ὀφείλει νὰ εἶναι οργανωμένη ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία – δηλαδή κατὰ τόπους Μητροπόλεις καὶ θεσμικὰ όργανα, μὲ σοβαρότητα, ἐπιστημονική καὶ θεολογική κατάρτιση, μακριὰ απο προσωπικές ατζέντες.
Χρειαζόμαστε θεσμικὲς πλατφόρμες ποῦ δὲν θὰ πουλοῦν κομποσκοίνια οὔτε θὰ κάνουν πολιτικὰ μανιφέστα, ἀλλὰ θὰ προσφέρουν ἔγκυρη θεολογική γνώση, σοβαρό διάλογο μὲ τὸν σύγχρονο πολιτισμό, ποιμαντικὴ στήριξη, καὶ σεβασμὸ στὴν ελευθερία του ανθρώπου.
Ἡ Ἐκκλησία δὲν χρειάζεται ψηφιακούς «gladiators» οὔτε influencers τῆς θρησκείας. Χρειάζεται μαρτυρία ἀγάπης, σιωπὴ ὅπου χρειάζεται, και λόγο ἀληθείας ποῦ να θεραπεύει και να μην πληγώνει. Μέχρι τότε, πολλοὶ από τους σημερινούς διαδικτυακούς «πρωταγωνιστές» τοῦ ράσου θὰ συνεχίζουν νὰ προσφέρουν κακή ὑπηρεσία στην πίστη, αποδεικνύοντας πὼς τὸ πιὸ δύσκολο πράγμα στὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι νὰ ἀνεβεῖς σὲ ἕνα ψηφιακὸ βῆμα, ἀλλὰ νὰ σταθείς στὸ ὕψος τοῦ Εὐαγγελίου μὲ ταπείνωση, μακριὰ ἀπὸ τὰ φῶτα τῆς ματαιοδοξίας.

Πρωτοπρεσβύτερος
Παναγιώτης Καραγιουβάνης

[toula]

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την γκρίνια. Σταμάτα να ζεις γκρινιάζοντας, ζητώντας αγάπη και σημασία από τους άλλους ενώ δεν θέλουν να σου δώσουν για τους χ , ψ λόγους.
Το παράπονο και η γκρίνια είναι καρπός υπερηφάνειας. Άφησε τον άλλον στην ελευθερία και την ησυχία του. Δεν σε πήρε ο άλλος στις γιορτές ; Απομακρύνθηκε; Δεν πειράζει, προχώρα παρακάτω. Ως άνθρωποι θα φάμε την πίκρα μας αλλά δεν πρέπει να μείνουμε εκεί. Μην μπαίνεις σε λογισμούς πώς , γιατί , διότι κλπ. Κοίταξε πρώτα τη δική σου συμπεριφορά μήπως χρειαστεί να διορθώσεις κάτι, και αν δεν υπάρχει κάτι από τη δική σου την πλευρά, προχώρα παρακάτω. Μην πιέζεις κανέναν, είτε είσαι σε σχέση ή γάμο, με τα παιδιά σου ή τα εγγόνια σου. Σταμάτα να προβάλεις τα δικά σου θέλω και επιθυμίες επάνω στους άλλους. Σταμάτησε να λες τη φράση «Αυτό είναι το σωστό, εγώ το ξέρω. Αυτό που σου λέω εγώ θα κάνεις». Άφησε τον άλλον να είναι ο εαυτός του. Άφησέ τον στη δική του ομορφιά και αρμονία της ελευθερίας του. Μην τον ενοχλείς. Παράδειγμα και προσευχή αρκούν. Τα υπόλοιπα άφησέ τα στον Θεό.
Ιδιαίτερα στον γάμο, πολλοί θέλουν να αλλάξουν τον άλλον. Όχι αδερφέ μου. Επέλεξες τον άλλον για αυτό που είναι και όχι για αυτό που θες εσύ να γίνει. Δεν αγόρασες κάποιον δούλο σαν δικτάτορας αλλά επέλεξες έναν άνθρωπο ελεύθερο να «περπατήσετε» μαζί προς τον ουρανό. Όταν κάνεις μια επίσκεψη σε ένα σπίτι και ο άλλος σου ανοίγει την πόρτα, μπαίνεις μέσα με σεβασμό και δεν κάνεις στον άνθρωπο αυτό παρατηρήσεις για να αλλάξει τη διακόσμηση. Δέχεσαι αυτό που βλέπεις και μένεις στην ουσία, ότι ο άλλος εκτός από το σπίτι, σου άνοιξε και την καρδιά του.
Μην θελήσεις ποτέ να αλλάξεις κανέναν. Μην θελήσεις ποτέ ο άλλος να γίνει σαν κι εσένα, ακόμα και για το παιδί σου να εύχεσαι να γίνει κάτι καλύτερο από σένα κι από τα όρια του εαυτού του. Σταμάτα να ανοίγεις Πηδάλια και Πατέρες της Εκκλησίας για να κρίνεις τις ζωές των άλλων. Μια τέτοια συμπεριφορά σε κάνει δυστυχισμένο. Νιώθεις ότι θέλεις να βοηθήσεις λιγάκι; Ποτέ μην βάζεις στις προτάσεις σου τελεία, βάζε ερωτηματικό με πολύ διάκριση και αγάπη κι αυτό πάντα την κατάλληλη στιγμή.
Άφησε τους ανθρώπους στην «τρέλα» τους και στο όνειρό τους. Κοίταξε τον εαυτό σου να γίνεις εσύ Άγιος και φάρος για τους άλλους. Χωρίς να τους το πεις και να τους το δείξεις αλλά να το δουν από μόνοι τους. Αυτό θα είναι μια «πετυχημένη» πνευματική μεταμόρφωση.
Προσπάθησε να φτιάξεις την καθημερινότητά σου και τη ζωή σου ώστε να είσαι χαρούμενος. Πίστεψέ με, είναι εφικτό, αρκεί να θέλεις. Ένα ρητό λέει ότι : «Η αγάπη βρίσκει τον δρόμο ενώ η αδιαφορία βρίσκει πάντα μια δικαιολογία». Μην είσαι όλο δικαιολογίες : «Δεν γίνεται εκείνο, το άλλο, όχι, δεν κλπ». Ό,τι δεν λύνεται, κόβεται λέει άλλη μια ρήση. Άλλαξε τη ροή της καθημερινότητας και της ζωής σου. Να ασχολείσαι με τον εαυτό σου και με τους άλλους μόνο για να βοηθάς και όχι για να κατακρίνεις. Να έχεις πάντα μέσα σου αίσθηση ζωής αιωνίου ακόμα και όταν πήζεις στη δουλειά ή με την κίνηση στο δρόμο.
Έδυσε ο ήλιος; Τελείωσε η μέρα; Σκέψου . . Με όσους επικοινώνησα σήμερα ήμουν γεμάτος χαρά; Έδωσα χαρά ή μήπως έβγαλα τοξικότητα και δηλητήριο; Αν πεθάνω αυτό το βράδυ θα είμαι υπερήφανος γι’ αυτή την τελευταία μέρα της ζωής μου; Είσαι χαρούμενος με την «εικόνα» της ζωής σου που βλέπεις στον καθρέφτη; Όχι; Άλλαξέ την τώρα! Μπορείς!
Συνήθως όταν ένας ζωγράφος τελειώνει ένα έργο στο τέλος βάζει την υπογραφή του και περνάει ένα βερνίκι. Κάνε αδερφέ τα υπόλοιπα και άσε την υπογραφή και το βερνίκι στον Θεό!
Καλές δημιουργίες . . .
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh.gr
euxh.gr - Άφησε τις δικαιολογίες και ξεκίνα τις αλλαγές.