Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Και εμείς, τι κάνουμε εμείς;
Δεν ζητάμε πάντα από τους ανθρώπους δόξα και έπαινο;
Δεν είμαστε γεμάτοι από υπερηφάνεια;
Ποιος από μας προσπαθεί να κρύψει τα καλά του έργα, όπως το έκανε ο Κύριος Ιησούς Χριστός;
Ποιος περιφρονεί την ανθρώπινη δόξα και ζητάει δόξα μόνο από τον Θεό;
Σχεδόν κανείς. Όλοι μας σχεδόν έχουμε αυτό το πάθος.
Είναι πολύ δύσκολο να απαλλαχθούμε από την κενοδοξία.
Μόνο οι άγιοι είναι ελεύθεροι απ’ αυτή.
Εμείς όλοι, αρχίζοντας από μένα, είμαστε γεμάτοι από υπερηφάνεια.
Από το βιβλίο: Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας, Λόγοι και ομιλίες, τόμος Β’.

[toula]

"Με το Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με και το Υπεραγία Θεοτόκε βοήθει μοι.."
«Εάν ο εχθρός σου φέρει λογισμούς άτοπους και ενάντιους και αμέλεια στην πνευματική σου εργασία, ή και ότι άλλο εναντίον της σωτηρίας της ψυχής σου και της αγάπης του Χριστού και του Θείου πόθου, με ότι συμβαίνει να βλέπεις ή να ακούς, επειδή ζεις στον κόσμο, πολέμησε τον και συ με την σωτήρια προσευχή, με το
"Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησον με" και το
"Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθει μοι"».
Όσιος Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης

[toula]

"Θα προσεύχομαι, αλλά για να προσεύχομαι θέλω και λεφτά.."
Έναν τέτοιο γέροντα αμέριμνο, απλό, ταπεινό, με μεγάλη εμπιστοσύνη στον Χριστό και την Παναγία, γνωρίσαμε.
Ήταν από το Ριζοκάρπασο της σήμερα τουρκοκρατούμενης Κύπρου κι ήλθε στο Άγιον “Όρος όταν κι αυτό ήταν Τουρκοκρατούμενο.
Εκοιμήθη πριν δώδεκα έτη σε ηλικία εκατόν έξι ετών. Είχε στο Άγιον “Ορος ογδόντα έξι έτη!
Εξήλθε αυτού μία δύο φορές, για να πάει προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα. Ογδόντα έξι έτη είχε να φάει κρέας. Ογδότα έξι έτη είχε να δει γυναίκα.
Είκοσι πέντε έτη είχε να πλύνει το πιάτο του! Υγιέσταστος, εγκρατέστατος, εξυπνότατος , αγαθότατος. Εκατόν τριών ετών ανέβηκε στη σκέπη του κελλιού του να διορθώσει τα κεραμίδια..
«’Οτι ζητάω από την Παναγία μου το στέλνει» έλεγε. «Έχω την εικόνα της, της Οικονόμισσας, και με οικονομεί η Υπερευλογημένη … Να, τώρα ήθελα νερό και ήλθες να μου φέρεις».
Μια φορά ήλθαν δύο φίλοι από την Αθήνα, νεαροί οικογενειάρχες, και με ρωτούσαν αν υπάρχουν γέροντες του Γεροντικού και της Φιλοκαλίας. Υπάρχουν τους είπα και τους πήγα στον γέροντα αυτόν, τον μοναχό Ιωσήφ τον Κύπριο. Ήταν τότε εκατόν πέντε ετών. Ήταν ξαπλωμένος κι έκανε κομποσχοίνι.
«Οι κύριοι» του λέγω, «είναι από την Αθήνα και ήθελαν να πάρουν την ευχή σου».
Τον είδαν πως δεν είχε όρεξη για κουβέντα. Αφού είπαν δύο-τρία λόγια, τους έκαμε νόημα να φύγουμε.
Φεύγοντας λένε στον γέροντα: «Γέροντα, είμαστε με πολλά προβλήματα, σας παρακαλούμε να προσεύχεσθε».
«Θα προσεύχομαι» τους απαντά, «αλλά για να προσεύχομαι θέλω και λεφτά»!
Ντράπηκα πολύ, τα έχασα, δεν ήξερα τι να πω. Προσπαθούσα να δικαιολογήσω την κατάσταση. Απορούσα γιατί να το κάνει αυτό.
Τους πήγα σ' έναν άγιο άνθρωπο κι αυτός να ζητάει χρήματα για να προσευχηθεί;
Αυτός που δεν γνώριζε καλά-καλά την αξία των χρημάτων και δεν τους έδινε μεγάλη σημασία. Οι άνθρωποι έφυγαν και λυπήθηκα.
Την άλλη ημέρα που πήγα να τον δω, μου λέει:
«Πάτερ Μωυσή την αρετή δεν τη μαζέψαμε μαζί. Μην μου φέρνεις κόσμο να με τιμάνε. Ζήτησα από τον Θεό να με τιμήσει στην άλλη ζωή, όχι σ΄αυτή την ψεύτικη».
Εξεπλάγην. Ντροπιάσθηκε στους ξένους ζητώντας χρήματα, που ποτέ δεν είχε και ποτέ δεν τ” αγάπησε, με ντρόπιασε κι εμένα. Πού να τολμήσω να ξαναπάω κόσμο. Χάλασε την εικόνα του, ως σπουδαίου ασκητού. Κατέστρεψε την πρόσοψη του.
Ποιος από μας το κάνει αυτό; Ήταν ταπεινός. Υπεράνω και του σκανδαλισμού. Τον ένοιαζε τι θα πει γι αυτόν ο Θεός κι όχι οι άνθρωποι. “Οταν το είπα στους φίλους έμειναν άφωνοι..
Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

[toula]

Όταν ανοίγεις ένα πνευματικό βιβλίο και μάλιστα, την Αγία Γραφή, είναι σα να λες:
Ναι, Κύριε, πιστεύω ότι είσαι εδώ!
Ζητώντας να καταλάβεις το νόημα, είναι σα να Του λέγεις: «ναι, έρχου Κύριε Ιησού»!
Επομένως, μελετώ την Αγία Γραφή, σημαίνει κοινωνώ τον Χριστόν.
Ο Χριστός, που κάποτε δίδασκε σε μια γωνιά της Παλαιστίνης, υπάρχει τώρα εδώ μυστικά, μα αληθινά!…και πίσω από κάθε γραμμή του βιβλίου, ή της Αγίας Γραφής, σε καλεί: έλα, παιδί μου!
Κι αν έχεις τον πόθο να καταλάβεις τι σου λέγει, απαντάς:Έρχομαι Κύριε
έλα τώρα κι Εσύ, μέσα μου.
Γίνεται ένας διάλογος, πρόσωπο με πρόσωπο, εγώ και ο Χριστός, κουβεντιάζουμε δια του βιβλίου.
Η ανάγνωσις δηλ. του πνευματικού βιβλίου, είναι μία αποκάλυψις, μία μυστική ένωσις μαζί Του!
Μόνον με τον Χριστό; Όχι!
ο Χριστός είναι πάντα, μαζί με το πνευματικό ασκέρι Του, τους Αγίους και τους αγγέλους!
Ενώνεσαι εκείνη την ώρα μυστικά, μαζί με όλους τους Αγίους!
Θα νιώσεις εκείνο που έλεγε ένας Άγιος, ότι «ζώντες επί γης, εορτάζομεν εν ουρανώ», όταν έχουμε τον λόγο του Θεού, στην καρδιά και στο στόμα μας!
Κι ένας φίλος, διάβαζε πάντα την Αγία Γραφή, με δάκρυα στα μάτια, ψάλλοντας!
Κάτι περισσότερο καταλάβαιναν...
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης