Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Οι μαθητές και Απόστολοι δεν είχαν φόβο να πουν ο δάσκαλος ή ο Κύριος ,
ούτε ντροπή ή με λεκτικούς ελιγμούς να αποφύγουν να κηρήξουν τον Χριστό ως Θεό. Αυτά είναι νεογλυκουλίστικες τάσεις για να "είμαστε όλοι μαζί, χαρούμενοι χεράκι χεράκι".
Να ξέρετε πως οι σταυρωτές του τον αποκαλούσαν "αυτός" , "εκείνος" κτλ. Μια φορά ένα παιδί μου είπε πως αγάπησε τον Χριστό όταν κατάλαβε αυτούς που δεν θέλουν να ακούν το όνομά του σήμερα.
π. Κωνσταντίνος Στρατηγοπουλος

[toula]

Εάν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας, εάν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εάν ζητάς μια αγκαλιά να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου, πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.
Προσευχήσου, αναζήτησε, όχι τον σπουδαίο, το όνομα, τον “αγιορείτη”, τον διορατικό, προορατικό και θαυματοποιό. Τίποτε από αυτά. Έναν παπά που να ζει τον Χριστό στην καρδιά και την ζωή του.
Που σημαίνει, αγαπητικό και ταπεινό, αυτό που λέει το γεροντικό, να έχει καρδιά! Καρδιά ανθρώπου!
Άκου τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, “μην αναζητάτε προγνώστας, μα ταπεινούς ανθρώπους της καρδιάς”.
Πρόσεχε μη σε γεμίσουν ενοχές και μόνο για το ότι ζεις και αναπνέεις. Μην προβάλουν πάνω σου τις δικές τους σκιές.
Εγώ έκανα πολλά λάθη στις επιλογές μου και τα πλήρωσα ακριβά.
Μια φορά, ένας παππούλης, από αυτούς που γνωρίζουν εμπειρικά και βιωματικά τον Θεό, για αυτό και έχουν αγάπη, ταπείνωση και απίστευτη ελευθερία, μου, είπε σχεδόν με δάκρυα στα μάτια “το ύφασμα σου, ήταν από μετάξι.
Στο τράβηξαν άτσαλα και βίαια και το έσκισαν. Τώρα θα προσπαθήσουμε να το ράψουμε. Μα η πληγή θα φαίνεται…''
Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

[toula]

Η μόνη βία την οποία άσκησαν οι σύγχρονοι άγιοι -και αναφέρομαι μόνο σ’ αυτούς, γιατί τους γνωρίσαμε όλοι μας- ήταν η βία στον εαυτό τους.
Η ηρεμία τους, ως καρπός κοινωνίας με τον Θεό, απέκλειε οποιαδήποτε άλλη βία. Οι άγιοι δεν έβρισαν ούτε τους αθέους, ούτε τους ολιγόπιστους, ούτε τους αμαρτωλούς, ούτε καν τους διώκτες τους. Δεν υπερασπίστηκαν τον Θεό και την αγάπη τους προς Αυτόν διώκοντας τους απίστους. Τη βία τη γεννάει ο φανατισμός, που σημαίνει αρρωστημένη πίστη. Η αληθινή πίστη ελευθερώνει το πρόσωπο και γι’ αυτό μπορεί να σέβεται και το πρόσωπο του άλλου. ..
+Παύλου Μητροπολίτη Σισανίου

[toula]

O Σταυρός είναι το τρόπαιο νίκης εναντίον των δαιμόνων, είναι η μάχαιρα κατά της αμαρτίας, το ξίφος με το οποίο ο Xριστός κέντησε το φίδι.
O Σταυρός που είναι το θέλημα του Πατέρα, η δόξα του Mονογενούς, το αγαλλίαμα του Πνεύματος, το κόσμημα των αγγέλων, η ασφάλεια της Eκκλησίας, το καύχημα του Παύλου, το τείχος των Αγίων, το φως όλης της οικουμένης.
Γιατί, όπως ακριβώς μέσα σε ένα κατασκότεινο σπίτι, αν κάποιος ανάψει λαμπάδα και την τοποθετήσει ψηλά, απομακρύνει το σκοτάδι, έτσι και η οικουμένη που ήταν κυριευμένη από πυκνό σκοτάδι, αφού ο Xριστός άναψε σαν ακριβώς κάποια λαμπάδα τον Σταυρό και τον τοποθέτησε ψηλά, διέλυσε όλο το πυκνό σκοτάδι της γης.
Kαι όπως ακριβώς η λαμπάδα έχει το φως ψηλά στην κορυφή, έτσι και ο Σταυρός έχει τον Ήλιο της Δικαιοσύνης ψηλά στην κορυφή του, εκπέμποντας από εκεί τη λαμπρότητά του...
Ιερός Χρυσόστομος

[toula]

Όπως σε ένα έγγραφο, όταν δεν αποτυπώνεται σωστά η σφραγίδα, το έγγραφο δεν έχει ισχύ και είναι άκυρο, έτσι και ο σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι σταυρός!
Πρέπει να γίνεται σωστά! Μέτωπο, κοιλία και στις 2 ωμοπλάτες. Ο σταυρός που κάνουμε, συμβολίζει και την δική μας σταύρωση, την σταύρωση των παθών και του θελήματός μας.
Δυστυχώς οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν την δύναμη του σταυρού και κάνουν ένα σταυρό, που μόνο σταυρός δεν είναι. Κινούν τα χέρια τους, λες και ανακατεύουν τον αέρα ή σαν να δέρνουν τον αέρα. Κάνουν ένα σταυρό ανάποδο, ένα σύμπλεγμα, ένα ορνιθοσκάλισμα! Είναι μεγάλη βλασφημία αυτό το πράγμα! Από τους 1000 που κάνουν τον σταυρό τους στην Εκκλησία, μόνο οι 2 τον κάνουν σωστά...
Δημητρίου Παναγοπούλου~ Ιεροκήρυκος

[toula]

Οι άνθρωποι που κάμουν τον Σταυρόν τους ή που φορούσαν τον Σταυρόν τους επάνω τους, γλύτωσαν από πολλές δυσκολίες και πολλά προβλήματα και πολλά μεγάλα κακά, τα οποία βρέθηκαν μπροστά τους.
Αλλά και άνθρωποι που είχαν δυσκολίες προσωπικές, ο Γέροντας ο Παΐσιος τους έλεγε: «βλέπεις τα παιδιά σου και είναι νευρικά και φωνάζουν, κάνουν, φτιάζουν, θα σταυρώνεις τα παιδιά σου ή το βράδυ που κοιμούνται πήγαινε και σταύρωσε τα παιδιά σου, ή του φέρνεις ένα ποτήρι νερό, σταύρωσέ το «Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», ν΄ αγιαστεί το νερό, να το πιεί και να΄ναι αγιασμένο, να δεχτεί μέσα του στην ψυχή του Χάριν Θεού, να ευλογηθεί, να αγιασθεί ο άνθρωπος».
Και πράγματι, το΄χουμε δει πολλές φορές ότι πολλοί άνθρωποι εμαλάκωσαν, ηρέμησαν, βρήκαν την υγείαν τους και παιδάκια μικρά και παιδιά μεγαλύτερα και ασθενείς άνθρωποι, με αυτήν την δύναμη του Τιμίου Σταυρού βρήκαν πολύ μεγάλην ωφέλεια και πολλήν Χάριν από τον Θεόν και πολλές φορές έγιναν πράγματα από τον Θεόν, τα οποία ανέτρεψαν τα δεδομένα τα φυσικά και την πορείαν των γεγονότων.
Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τον Σταυρόν του Χριστού μας. Είναι κρίμα να έχουμε τέτοιον όπλον παντοδύναμον, πανίσχυρον, ισχυρότατον όπλον και να το αχρηστεύομεν, είτε με την αμέλειάν μας, είτε με το να μην το χρησιμοποιούμε γιατί δεν το ξέρομεν πόσον σημαντικόν πράγμαν είναι και πόση δύναμη δίδει και πόσον σφραγίζει, αυτό το σημείον του Σταυρού, αήττητα, τα δεδομένα, τα πράγματα τα σπίτια μας, οπουδήποτε. Μπαίνομε, βγαίνομε στα σπίτια, στ΄ αυτοκίνητά μας, παντού, να μάθουμε να κάνουμε τον Σταυρόν μας.

[toula]

Ο Χριστός για μας είναι το τέλειο υπόδειγμα, το οποίο καλούμαστε να αντιγράψουμε και να μιμηθούμε....
«Μέσα στον Σταυρό του Χριστού, έχουμε μία ανακεφαλαίωση όλης της διδασκαλίας του Ευαγγελίου.
Σταυρώθηκε ο Χριστός, και ο Σταυρός Τον οδήγησε στην Ανάσταση. Χριστός χωρίς Σταυρό δεν εννοείται.
Αν βγάλουμε τον Χριστό από τον Σταυρό, παύει να είναι Χριστός, που σώζει.
Κι αν βγάλουμε από την ζωή του Χριστιανού την εσταυρωμένη ζωή, πλέον έχουμε εκκοσμικευμένο Χριστιανισμό, αδύνατο να μας εξυψώσει ηθικά και πνευματικά σε σφαίρες πνευματικές και άγιες.
Όποιος γνωρίσει καλά αυτό το νόημα, αυτό το μήνυμα, όποιος το πιστέψει και το ακολουθήσει, γίνεται αληθινός, γνήσιος μαθητής και δούλος του Χριστού.
Ο Χριστός για μας είναι το τέλειο υπόδειγμα, το οποίο καλούμαστε να αντιγράψουμε και να μιμηθούμε».
Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας (1928-2019✞)

[toula]

Ἁδελφέ, γιατὶ γελιέσαι μὲ ἐνέργεια τοῦ διαβόλου καὶ ἀνεβαίνεις σὲ ψηλὰ σκαλοπάτια, ποὺ δὲν θὰ σὲ ὠφελήσουν, καὶ βάζεις τὸν ἑαυτό σου σὲ τιμητικὴ θέση;
Ἄκουσε τὸν ἀπόστολο ποὺ λέει: "Δὲν εἶναι ἄξιος αὐτὸς ποὺ συστήνει ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ τὸν συστήνει ὁ Κύριος". (Β΄ Κορ. α΄18)
Ἀλλὰ καὶ ὁ Κύριος λέει: "Πῶς μπορεῖτε νὰ πιστέψετε, ὅταν δέχεστε τὴ δόξα τῶν ἀνθρώπων καὶ δὲν ζητᾶτε τὴ δόξα ἀπὸ τὸ Θεό;" (Ἰω. ε΄44)
Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

[toula]

"Ο αντίχριστος θα προσφέρει στην ανθρωπότητα την πιό μεγάλη επίγεια ευημερία και ευδαιμονία,
θα προσφέρει τιμές, πλούτη, μεγαλεία, σωματικές ανέσεις και σαρκικές ηδονές. Όσοι επιζητούν τα επίγεια αγαθά, θα τόν δεχθούν και θα τον ονομάσουν κύριό τους."
Αγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ
(Ἀσκητικές Ὁμιλίες Β´. Έργα 8 σελ, 153)

[toula]

«Για θυμήσου πώς άρχισες να μαθαίνεις γράμματα στο σχολείο.
Αυτή τη μέθοδο εκμάθησης εφάρμοσε και στην πνευματική ζωή. Μην βιάζεσαι, μην βασανίζεις και μην συντρίβεις τον εαυτό σου, ούτε την Οικογένειά σου. Να ενεργείς πάντα με περίσκεψη σε κάθε περίσταση της ζωής. Επίσης μην ξεχνάς να λες: «Κύριε, βοήθει μοι! Κύριε, συνέτισόν με!»
Στάρετς Ιωάννης Κρεστιάνκιν της Μονής των Σπηλαίων του Πσκώφ