Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

«Μέσα στον Σταυρό του Χριστού, έχουμε μία ανακεφαλαίωση όλης της διδασκαλίας του Ευαγγελίου.
Σταυρώθηκε ο Χριστός, και ο Σταυρός Τον οδήγησε στην Ανάσταση. Χριστός χωρίς Σταυρό δεν εννοείται.
Αν βγάλουμε τον Χριστό από τον Σταυρό, παύει να είναι Χριστός, που σώζει.
Κι αν βγάλουμε από την ζωή του Χριστιανού την εσταυρωμένη ζωή, πλέον έχουμε εκκοσμικευμένο Χριστιανισμό, αδύνατο να μας εξυψώσει ηθικά και πνευματικά σε σφαίρες πνευματικές και άγιες.
Όποιος γνωρίσει καλά αυτό το νόημα, αυτό το μήνυμα, όποιος το πιστέψει και το ακολουθήσει, γίνεται αληθινός, γνήσιος μαθητής και δούλος του Χριστού. Ο Χριστός για μας είναι το τέλειο υπόδειγμα, το οποίο καλούμαστε να αντιγράψουμε και να μιμηθούμε».
Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

[toula]

“Όταν ο Κύριος επισκέπτεται την ψυχή, τότε ο Σταυρός γίνεται ελαφρύς, και κάποτε μάλιστα ανείπωτα γλυκύς.
Όταν όμως ευδοκεί να την εγκαταλείπει σε κόπους και ασθένειες, τότε οφείλουμε να χαιρόμαστε με την ελπίδα ότι θα λάβει ακόμη μεγαλύτερη δόξα.’
Όσιος Σωφρόνιος

[toula]

Όταν γεννηθεί το παιδί, η μάνα πρέπει να το θηλάσει, όσο πιο πολύ μπορεί.
Το μητρικό γάλα δίνει υγεία στα παιδιά.
Με το θηλασμό τα παιδιά δεν θηλάζουν μόνο γάλα θηλάζουν και αγάπη, στοργή, παρηγοριά, ασφάλεια, και αποκτούν έτσι δυνατό χαρακτήρα.
Άλλα και την ίδια την μητέρα την βοηθάει ο μητρικός θηλασμός.
Όταν οι μητέρες δεν θηλάζουν τα παιδιά, δημιουργούνται ανωμαλίες στον οργανισμό τους, που μπορεί να οδηγήσουν σε μαστεκτομή.
Παλιά μια μητέρα μπορεί να θήλαζε και το παιδί της γειτόνισσας, αν δεν είχε γάλα.
Τώρα πολλές μητέρες βαριούνται να θηλάσουν ακόμη και τα δικά τους παιδιά.
H μάνα που τεμπελιάζει και δεν θηλάζει το παιδί, μεταδίδει τεμπελιά και στο παιδί. Παλιά τα κουτιά με το συμπυκνωμένο γάλα είχαν απ’ έξω μια μάνα που κρατούσε στην αγκαλιά της ένα παιδάκι.
Τώρα έχουν μια μάνα που κρατάει κάτι λουλούδια!
Δεν θηλάζουν οι μάνες τα παιδιά, οπότε τα παιδιά μεγαλώνουν απαρηγόρητα.
Ποιος θα τους δώσει στοργή και αγάπη;
Το κουτί με το γάλα της αγελάδας;
Θηλάζουν από το «παγωμένο» μπουκάλι και παγώνει η καρδιά τους.
Ύστερα, όταν μεγαλώσουν, ζητούν παρηγοριά στο μπουκάλι, στις ταβέρνες.
Πίνουν, για να ξεχάσουν το άγχος, και γίνονται αλκοολικά.
Αν δεν πάρουν στοργή τα παιδιά, δεν θα έχουν να δώσουν στοργή, και πάει σχοινί-κορδόνι. Έρχονται μετά οι μανάδες:
«Κάνε προσευχή, πάτερ! Χάνω το παιδί μου».
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «Περί του θηλασμού» Από το βιβλίο ”Ο ΠΑΤΗΡ ΠΑΪΣΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ…” Του Αθανάσιου Ρακοβαλή / Έκδοση 26η, σελ: 35 – 36

[toula]

… Μη φοβηθείς κανένα πειρασμό που έρχεται κατεπάνω σου για να δοκιμασθείς. Διότι ο Θεός δέν σε παραδίδει στον πειρασμό.
Όταν λοιπόν σου έλθει κάτι τέτοιο, μήν κοπιάσεις να ερευνάς τα πράγματα, αλλά λέγε το όνομα του Ιησού, ως εξής: «Ιησού, βοήθα με» και επακούει Εκείνος, διότι είναι πολύ κοντά σε όσους Τόν επικαλούνται.
Μή λιγοψυχήσεις, αλλά τρέξε πρόθυμα και θα νικήσεις με τη χάρη του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, στον οποίο ανήκει η δόξα αιωνίως. Αμήν.
~ Άγιος Βαρσανούφιος ο Μέγας

[toula]

“Δεν μπορούμε να καταλάβουμε το θέλημα του Θεού γιατί
δεν μας αφήνει το θέλημά μας και γιατί βλέπουμε τα λάθη των άλλων και όχι τα δικά μας.”
Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης

[toula]

Αν ετοιμάζεσαι να κάνεις κάτι, πρέπει να λες: «Γεννηθήτω το θέλημα Σου».
Η θεία πρόνοια κυβερνά τα πάντα. Άλλοτε επιτρέπει κι άλλοτε ευλογεί σύμφωνα με το θέλημα Του ο Θεός. Όταν για κάποιο ζήτημα δεν ξέρεις τι να κάνεις, τι να αποφασίσεις, τότε πρέπει να ανοιχτείς στη θεία πρόνοια και να πάψει αυτό να σε απασχολεί. «Ας γίνει το θέλημά Σου, Κύριε!». Τα παλαιά χρόνια, όταν δεν μπορούσαν να αποφασίσουν, έτσι έκαναν.
Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός

[toula]

Με τη μελέτη η ψυχή σας θα αγαθύνεται και θα γίνεται αγία χωρίς πολύ κόπο. Θέλετε να βρείτε τη χαρά στη ζωή;
Να διαβάζετε Αγία Γραφή. Να εκκλησιάζεσθε. Να πλησιάζετε τον Χριστό, να Τον αγαπήσετε. Να προσέχετε τις ακολουθίες: όρθρο, ώρες, εσπερινό, απόδειπνο κ.λπ., γιατί τα λόγια τους είναι γραμμένα από αγίους. Είναι λόγια άγια, ερωτικά προς τον Χριστό, την Παναγία μας. Εγώ δίνω μεγάλη σημασία σ’ αυτά. Να τα διαβάζετε καθαρά, μία μία λέξη, με νόημα, με λαχτάρα και θείο έρωτα. Ότι σας κάνει εντύπωση, να το ξαναμελετάτε κατ’ ιδίαν. Το βιβλίο το γράφομε μέσα μας- και το ‘χομε, όταν κάθε τόσο στεκόμαστε και εμβαθύνομε. Λίγο να μελετάμε και να το γράφομε μέσα μας. Άμα τ’ άγαπάεις τα γράμματα, σε τραβούνε. Έχουν θησαυρούς μέσα.
Όταν ψάλλετε τους κανόνες, όχι άπλα να λέτε τα λόγια, αλλά να τα απολαμβάνετε. Έτσι πολύ γρήγορα θα αγιαστείτε, χωρίς να το καταλάβετε. Κι όταν διαβάζετε το Ψαλτήρι, να τα λέτε καθαρά, μία μία τις λέξεις. Ν’ άκουγα άνθρωπο, πού να διάβαζε καλά Ψαλτήρι! Α, θα καθόμουν εκεί, να μη χάσω λέξη. Εγώ έτσι το έμαθα το Ψαλτήρι, ακούγοντας το στην Εκκλησία. Ενώ το Ευαγγέλιο το έμαθα ένα ένα εδάφιο, το αποστήθιζα στίχο στίχο.
Συχνά, όμως, εμείς διαβάζομε επιπόλαια, ενώ χρειάζεται προσοχή στην απαγγελία. Να διαβάζετε με το νι και με το σίγμα και να απαγγέλλετε με νόημα, με χαρά και έρωτα. Να διαβάζετε σαν να μιλάτε με άνθρωπο. Φυσικά, απλά, με νόημα και παρακαλεστικά. Όπως θα λέγαμε π.χ.: «Παναγιώτα, ξέρεις τί έχομε πάθει; Είχαμε κάτι λεπτά, τα ξοδέψαμε και τώρα δεν έχομε. Αν διευκολύνεσαι, σε παρακαλώ, φέρε μας τριάντα χιλιάδες δραχμές, γιατί δεν έχομε να βολευτούμε». Καθόλου πλαστά πράγματα, καθόλου υποκρισίες.
Όταν θα διαβάζετε με νόημα, θα δημιουργείται μέσα σας ευφροσύνη και ενθουσιασμός. Τότε θα μπαίνετε στο κλίμα της προσευχής. Και η ψυχή σας θα αγαθύνεται, θα οικοδομείται και θα γίνεται αγία αναίμακτα, δηλαδή εύκολα, χωρίς πολύ κόπο. Έτσι σιγά σιγά θα αποκτήσετε αγάπη, θα γίνετε «πράοι, ταπεινοί τη καρδία» . Θα σας χαρίσει ο Θεός την αγία ταπείνωση, δηλαδή την απόλυτη εμπιστοσύνη. Και, ούτως εχόντων των πραγμάτων, που είναι ο κόπος και η προσπάθεια για να γίνετε καλοί; Σφιξίματα, σπρωξίματα δεν υπάρχουν.
Όταν δοθείτε σε αυτήν την προσπάθεια με λαχτάρα η ψυχή σας θα αγιάζεται με τρόπο απαλό, μυστικό, χωρίς να το καταλαβαίνετε…Με αυτήν την μελέτη σιγά-σιγά θα αποκτήσετε την πραότητα, την ταπείνωση, την αγάπη και η ψυχή σας θα αγαθύνεται. Να μην διαλέγετε αρνητικούς τρόπους για την διόρθωση σας.
Με προσοχή να διαβάζετε και τους βίους των αγίων. Ζητήστε τη βοήθεια τους.
Μελετώντας τα βιώματα των αγίων, θα τους αγαπήσετε πολύ και πολύ θα ωφεληθείτε. Σιγά σιγά θα ευφραίνεστε και, χωρίς να το καταλάβετε, θα θέλετε και θα σκέπτεσθαι όλο και πιο πολύ το καλό. Το καλό θα γίνεται από αγάπη και το κακό δεν θα βρίσκει θέση. Ακούγοντας και μαθαίνοντας έτσι, έρχεται η εξυπνάδα και η αόρατος χάρις του Θεού και ο έρωτας στον Χριστό. Η αγάπη στον Χριστό μεγαλώνει, γεμίζει η ψυχή, ζητάει το απόλυτο. Τί άλλο πιο ανώτερο; Η χάρις του Θεού, ο Χριστός μέσα μας. Καταλάβατε; Λαχτάρα, λατρεία! Αυτό είναι. Χωρίς αυτό δεν κάνομε τίποτα. Όλα τ’ άλλα είναι λόγια, είναι μηδέν…
Για αυτό εγώ προτιμώ τον εύκολο δρόμο δηλ. αυτό τον τρόπο που τον πετυχαίνομε με τη μελέτη των κανόνων των Αγίων. Στους κανόνες θα βρούμε τρόπους που μεταχειρίσθηκαν οι Άγιοι, οι όσιοι, οι ασκητές, και οι μάρτυρες. Καλό είναι να κάνουμε αυτήν την κλοπή. Να κάνουμε και εμείς ότι έκαναν εκείνοι. Αυτοί ρίχθηκαν στην αγάπη του Χριστού. Έδωσαν όλη την καρδιά τους. Να κλέψουμε τον τρόπο τους.
Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου ”Λόγοι περί πνευματικής ζωής”

[toula]

Χριστιανός σημαίνει μικρός Χριστός κι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος, ἄρα χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ σταυροῦ.
Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάρμοστο καί ξένο στόν χριστιανό νά ἀναζητᾶ τίς εὐκολίες καί τήν ἀνάπαυση.
Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια;
Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος. Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ σταυρώνει κανείς.
Καί σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου.
Σταυρώνεις τό «ἐγώ» σου, ὅταν ἀρνεῖσαι νά ἱκανοποιήσεις τίς κακές ἐπιθυμίες σου.
Κρεμᾶς τόν ἑαυτό σου στό σταυρό, ὅταν ἀφήνεις τόν Θεό νά κατευθύνει τή ζωή σου χωρίς τίς δικές σου λογικές παρεμβάσεις.
Πεθαίνεις σάν τόν Κύριό σου, ὅταν ὑποτάσσεσαι στό θέλημά του χωρίς τά ἀτέλειωτα «γιατί».
Ὁ Κύριος ζήτησε καί ζητᾶ νά τόν ἀκολουθήσουν ὅσοι εἶναι ἀποφασισμένοι νά σηκώσουν τό σταυρό τους, ὅσοι εἶναι ἕτοιμοι νά πεθάνουν, νά ἀρνηθοῦν τίς ἀπολαύσεις καί τήν τρυφή.
Ὅποιος ἀγαπᾶ τήν ἀσφάλεια καί τίς ἡδονές τῆς παρούσης ζωῆς εἶναι ἐχθρός τοῦ σταυροῦ, αὐτοῦ τοῦ σταυροῦ πού ὁ χριστιανός ἀγαπᾶ καί σηκώνει μέ ὑπομονή, γιά χάρη τοῦ Ἐσταυρωμένου Κυρίου του! …
Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς Φιλιππησίους 13· ΕΠΕ 22,8-10

[toula]

Η αληθινή πίστη έχει τα ακόλουθα γνωρίσματα
α) Πληροφορεί μυστικά τον πιστεύοντα για την αλήθεια της πίστεώς του.
β) Κατευθύνει τα διαβήματά του στον δρόμο της αλήθειας.
γ) Τον γεμίζει με ελπίδα που είναι παντοτινή, αμείωτη, καθαρή από κάθε φόβο και κάθε μεταμέλεια και έχει μέσα της την πληρότητα της ευδαιμονίας.
δ) Τον γεμίζει με θερμή και ενεργό αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον.
ε) Δίνει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.
στ) Χορηγεί άφθονα τους καρπούς της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.
ζ) Αναπλάθει τον άνθρωπο που έχει διαφθαρεί από τις αμαρτίες.
η) Αγιάζει τον πιστό και τον αναδεικνύει εργάτη έργων αγαθών και εικόνα Θεού.
θ) Αποκαλύπτει τον Θεό στους πιστεύοντες.
ι) Έχει θείες ηθικές αρχές.
ια) Χορηγεί ηθικό σθένος στους πιστούς.
ιβ) Έχει μαρτυρίες ουράνιες, επίγειες και υποχθόνιες.
ιγ) Γεμίζει τον πιστό με ηθική δύναμη, πάνω στην οποία, σαν σε αράγιστη πέτρα, θραύεται κάθε κακό, κάθε απειλή, κάθε κίνδυνος που έρχονται από έξω. Και
ιδ) Ανεβάζει τον άνθρωπο υπεράνω των νόμων της φύσεως και νικά την τάξη της φύσεως.
Η πίστη που έχει όλα αυτά τα γνωρίσματα είναι αληθινή· επειδή δε η πίστη που έχει περιεχόμενο τον Ιησού Χριστό έχει όλα αυτά τα γνωρίσματα, άρα η πίστη του Ιησού είναι η αληθινή πίστη.
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

[toula]

“Ἡ κατάργηση τῶν ὀκτῶ παθῶν ἃς γίνεται μὲ τὸν ἑξῆς τρόπο:
Μὲ τὴν ἐγκράτεια καταργεῖται ἡ γαστριμαργία.
Μὲ τὸν θεῖο πόθο καὶ τὴν ἐπιθυμία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν καταργεῖται ἡ πορνεία.
Μὲ τὴν συμπάθεια πρὸς τοὺς φτωχοὺς καταργεῖται ἡ φιλαργυρία.
Μὲ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν καλοσύνη πρὸς ὅλους καταργεῖται ἡ ὀργὴ.
Μὲ τὴν πνευματικὴ χαρὰ καταργεῖται ἡ κοσμική λύπη.
Μὲ τὴν ὑπομονή, την καρτερία καὶ τὴν εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεὸ καταργεῖται ἡ ἀκηδία.
Μὲ τὴν κρυφή εργασία τῶν ἀρετῶν καὶ τὴν συνεχή προσευχή με συντριβή καρδιᾶς, καταργεῖται ἡ κενοδοξία.
Μὲ τὸ νὰ μὴν κρίνει κανεὶς τὸν ἄλλο, ἢ νὰ τὸν ἐξευτελίζει, ὅπως ἔκανε ὁ ἀλαζόνας Φαρισαῖος, ἀλλὰ νὰ νομίζει τὸν ἑαυτὸ τοῦ τελευταῖο ἀπὸ ὅλους καταργεῖται ἡ ὑπερηφάνεια.
Ἔτσι λοιπὸν ἀφοῦ ἐλευθερωθεῖ ὁ νοῦς ἀπὸ τὰ παραπάνω πάθη καὶ ἀνυψωθεῖ στὸ Θεό, ζεῖ ἀπὸ ἐδῶ τὴ μακάρια ζωὴ καὶ δέχεται τὸν ἀρραβώνα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός