Διαζύγιο με… τίποτα!

[Captain Yiannis]

Δεν μιλάμε για ακραίες καταστάσεις, όπως ξυλοδαρμούς, μοιχεία κατ' εξακολούθηση, εγκατάλειψη συζυγικής στέγης και τέτοια, όπου τα πράγματα είναι μάλλον ξεκάθαρα. Οι περιπτώσεις αυτές κατά τη γνώμη μου εμπίπτουν σ' αυτό που λέει ο Απόστολος Παύλος για τις περιπτώσεις που ο άπιστος δεν θέλει να συνεχίσει τη συμβίωση.

Μιλάμε για την πλειοψηφία των περιπτώσεων, όπου υπάρχει προφανής ή υποβόσκουσα ψυχική διάσπαση του ζευγαριού, αλλά το διαζύγιο είναι θέμα απόφασης.

Απόστολε, ο Πνευματικός μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη διάκριση μεταξύ αναστρέψιμης κατάστασης και μη αναστρέψιμης.

Πολύ σημαντικό είναι το χωρίο "ει δε ο άπιστος χωρίζεται, χωριζέσθω. ου δεδούλωται ο αδελφός ή η αδελφή εν τοίς τοιούτοις. εν δε ειρήνη κέκληκεν ημάς ο Θεός"(Κορινθ. Α' 7, 15).

Η αγάπη είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη συμβίωσης. Ο Γάμος είναι σχολείο αγάπης. Όταν η αγάπη εκλείψει από τη μια πλευρά και δεν επανέρχεται όσες προσπάθειες κι αν κάνει εκείνος που συνεχίζει ν' αγωνίζεται και ν' αγαπά, τότε ο Γάμος μπορεί να φτάσει σ' ένα σημείο μη επιστροφής, μετά απ' το οποίο είναι "κλινικά νεκρός".

Δεν θέλω να μπω σε παραδείγματα, αλλά θ' αρκεστώ να πω ότι γνωρίζω πολλούς συνανθρώπους μας πιστούς και αγωνιζόμενους Χριστιανούς, που αναγκάστηκαν να λύσουν τον πρώτο Γάμο τους, για να μπορέσουν να συνεχίσουν τον αγώνα τους μόνοι (με τα παιδιά τους, αν υπάρχουν) ή σε ένα νέο Γάμο.

Βεβαίως η διάλυση ενός Γάμου είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο από τη φύση του θέμα, που χρειάζεται αγώνα και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούνται απ' αυτή. Επομένως δεν αποτελεί εύκολη έξοδο και πρέπει να εξετάζεται με προσοχή, αν είναι η αναγκαία λύση ή μπορεί ν' αποφευχθεί.

Μήπως εδώ μιλάει γιά τους απίστους και όχι γιά τους πιστούς
..... για τους οποίους κατά κύριο λόγο κάνουμε την συζήτηση;;;

[aposal]

Με την άδεια του πνευματικού του μπορεί κάποιος πιστός να προχωρήσει σε διαζύγιο. Αν η σχέση του πιστού με τον πνευματικό είναι υγιής, δηλαδή πλήρης εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια, θεωρώ ότι δεν θα επιβαρυνθεί πνευματικά.

[filotas]

Καπετάνιε, ο Απόστολος Παύλος τότε εννοούσε τους εθνικούς (ειδωλολάτρες) σήμερα όμως εφαρμόζεται εξίσου σ΄αυτούς που έχουν θεοποιήσει τη σάρκα ή την ύλη ή τον εαυτό τους.

Ένα ζευγάρι που είναι και οι δυο εξίσου αγωνιζόμενοι Χριστιανοί με κοινό Πνευματικό δεν χωρίζει ποτέ. Ακόμη κι αν πάρει τον ένα απ' τους δυο ο Θεός ο άλλος μένει πιστός, γιατί ο Χριστιανικός Γάμος συνεχίζεται στο Ουρανό.

Είναι προφανές ότι μιλάμε για τα ζευγάρια, που ο ένας απ' τους δυο δεν είναι πιστός Χριστιανός:

Για πολλά χρόνια προσπαθούσα ναν πείσω τη γυναίκα μου να γίνει χριστιανή, αλλά όλα ήσαν μάταια. Έπαψα να ασχολούμαι , όταν μου δήλωσε:
- Εγώ δεν πιστεύω στον Θεό.

[pan]

Τα Ορθοδοξα ζευγαρια δεν χωρίζουν παρα με θανατο.

Στίχ. 1-12. Τό διαζύγιον.

1 Καί εγένετο ότε ετέλεσεν ο Ιησούς τούς λόγους τούτους μετήρεν από τής Γαλιλαίας καί ήλθεν εις τά όρια τής Ιουδαίας πέραν τού Ιορδάνου.
2 καί ηκολούθησαν αυτώ όχλοι πολλοί, καί εθεράπευσεν αυτούς εκεί.
3 Καί προσήλθον αυτώ οι Φαρισαίοι πειράζοντες αυτόν καί λέγοντες αυτώ ει έξεστιν ανθρώπω απολύσαι τήν γυναίκα αυτού κατά πάσαν αιτίαν;
4 ο δέ αποκριθείς είπεν αυτοίς ουκ ανέγνωτε ότι ο ποιήσας απ' αρχής άρσεν καί θήλυ εποίησεν αυτούς
5 καί είπεν, ένεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τόν πατέρα αυτού καί τήν μητέρα καί κολληθήσεται τή γυναικί αυτού, καί έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν;
6 ώστε ουκέτι εισί δύο, αλλά σάρξ μία. ό ούν ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μή χωριζέτω.
7 λέγουσιν αυτώ τί ούν Μωσής ενετείλατο δούναι βιβλίον αποστασίου καί απολύσαι αυτήν;
8 λέγει αυτοίς ότι Μωσής πρός τήν σκληροκαρδίαν υμών επέτρεψεν υμίν απολύσαι τάς γυναίκας υμών απ'αρχής δέ ου γέγονεν ούτω.
9 λέγω δέ υμίν ότι ός άν απολυση τήν γυναίκα αυτού μή επί πορνεία καί γαμήση άλλην, μοιχάται καί ο απολελυμένην γαμήσας μοιχάται.
10 λέγουσιν αυτώ οι μαθηταί αυτού ει ούτως εστίν η αιτία τού ανθρώπου μετά τής γυναικός, ου συμφέρει γαμήσαι.
11 ο δέ είπεν αυτοίς ου πάντες χωρούσι τόν λόγον τούτον, αλλ' οίς δέδοται
12 εισί γάρ ευνούχοι οίτινες εκ κοιλίας μητρός εγεννήθησαν ούτω. καί εισίν ευνούχοι οίτινες ευνουχίσθησαν υπό τών ανθρώπων, καί εισίν ευνούχοι οίτινες ευνούχισαν εαυτούς διά τήν βασιλείαν τών ουρανών. ο δυνάμενος χωρείν χωρείτω.


ΚΑΙ κεφ. ΣΤ'
31 Ερρέθη δέ΄ός άν απολύση τήν γυναικά αυτού, δότω αυτή αποστάσιον.
32 Εγώ δέ λέγω υμίν ότι ός άν απολύση τήν γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, ποιεί αυτήν μοιχάσθαι, καί ός εάν απολελυμένην γαμήση, μοιχάται.

μιλαμε για Ορθοδοξο γάμο, ό ούν ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μή χωριζέτω. Όσο για τι άλλες θρησκείες ειναι το ίδιο ειτε χωρισουν ειτε οχι

[filotas]

Παναγιώτη η φράση "παρεκτός λόγου πορνείας" δε έχει μόνο το νήμα της κατ' εξακολούθηση μοιχείας.

Αλλά εγώ θα σου πω πως είναι έτσι. Δηλαδή, όταν ένας Χριστιανός διαπιστώσει ότι τον απατά η γυναίκα του, πρέπει υποχρεωτικά να τη χωρίσει; Μήπως, όπως λέει ο Γέροντας Παΐσιος, τότε ακριβώς πρέπει να την συμπονέσει ως πνευματικά ασθενή και να προσπαθήσει να τη βοηθήσει, με τον τρόπο που αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στο χωρίο που παραθέτω παραπάνω;

Όλες οι νουθεσίες του Κυρίου επεξηγούν και εξειδικεύουν σε κάθε περίσταση το ανθρώπινου βίου την εντολή της αγάπης, με τον τρόπο που ήταν κατανοητός την εποχή εκείνη. Εμείς με τη βοήθεια των Αποστόλων, των Πατέρων της Εκκλησίας και του Πνευματικού μας προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού στην κάθε ειδική περίπτωση και αυτό να εφαρμόσουμε, ζητώντας παράλληλα με την προσευχή μας να μας δείξει Εκείνος το δρόμο. Μπορεί να κάνουμε λάθη, αλλά όταν πιστεύουμε και αγαπάμε μπορούμε να τα διορθώσουμε.