Η Γενιά των Ελλήνων Ηρώων

[agiografies]

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΡΟΒΑ

Ο ΤΑΣΟΣ ΡΗΓΟΠΟΥΟΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΑ ΤΟ 1940, ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟ.
<<size>>

[agiografies]

Ο ΤΑΣΟΣ ΡΗΓΟΠΟΥΟΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΑ ΤΟ 1940, ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟ.
<<size>>

[agiografies]

ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ ΝΙΚΟ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΕΤΟΦΩΛΙΑ ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΑ ΜΕΤΡΑ ΨΗΛΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ Η ΦΥΣΗ ΤΡΙΓΥΡΩ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΛΕΥΚΗ. ΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΨΩ ΤΑ ΘΕΛΓΗΤΡΑ ΜΙΑΣ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΗΣ ΜΟΡΟΒΑΣ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΓΡΙΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ. ΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΜΕΤΑΔΩΣΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΔΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΠΩΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ, ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ.
ΛΙΓΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΡΙΝ ΟΡΜΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΤΗΣ ΜΟΡΟΒΑΣ ΕΙΔΑΜΕ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΜΜΙΑ ΔΕΚΑΡΙΑ ΜΕΤΡΩΝ ΜΙΑ ΨΗΛΗ ΜΑΥΡΟΦΟΡΑ ΝΑ ΣΤΕΚΕΙ ΑΚΙΝΗΤΗ.
-ΤΙΣ ΕΙ;
ΜΙΛΙΑ.....
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΘΥΜΩΜΕΝΟ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΕ:
ΤΙΣ ΕΙ;
ΤΟΤΕ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕ ΟΛΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ, ΨΙΘΥΡΙΣΑΜΕ: Η ΠΑΝΑΓΙΑ!!
ΕΚΕΙΝΗ ΟΡΜΗΣΕ ΕΜΠΡΟΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΕ ΦΤΕΡΑ ΑΕΤΟΥ. ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΤΗΣ. ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΗΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΜΑΤΑΓΓΙΖΕΙ ΑΝΤΡΕΙΟΣΥΝΗ.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΑΛΑΙΨΑΜΕ ΣΚΛΗΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΙΒΑΝ-ΜΟΡΟΒΑΣ.
ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΩ ΠΩΣ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΑΣ ΠΕΤΥΧΕ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΟΥΣ. ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΕΙΧΑΝ ΤΡΑΒΗΧΘΕΙ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ..... ΚΟΙΜΟΝΤΑΝ!! ΤΟ ΤΙ ΕΠΑΘΑΝ ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ. ΕΚΕΙΝΗ ΟΡΜΟΥΣΕ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΚΙ ΟΤΑΝ ΠΙΑ ΝΙΚΗΤΕΣ ΡΟΒΟΛΟΥΣΑΜΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗ ΚΟΡΥΤΣΑ, ΤΟΤΕ Η ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΕΓΙΝΕ ΑΤΜΟΣ, ΝΕΦΟΣ ΑΠΑΛΟ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ.>>

[zafeiris]

Καλησπέρα φίλοι μου. Νομίζω πως το θέμα το έχουμε συζητήσει ξανά στο παρελθον οπότε είναι άσκοπο να το ξανασυζητήσουμε.
Τώρα όσο αφορά το αν οι έλληνες θα πολεμήσουν με ψυχή, το ξέρουμε όλοι πάρα πολύ καλά.....
Όπως επίσης είναι γνωστό σε όλη την οικουμένη πως εμείς οι έλληνες είμαστε γένος ηρώων απο αρχαιοτάτων χρόνων.... Ακόμα και στον β παγκόσμιο πόλεμο όχι μόνο αναγκάσαμε την ευρώπη να υποκλιθεί μπροστά μας αλλά και ο Τσώρτσιλ είπε το περιβόητο: δεν πολεμάνε οι έλληνες σας ήρωες αλλά οι ήρωες σαν έλληνες.
και ΦΥΣΙΚΑ πάντα μα πάντα ο Χριστός και η Παναγία ήταν κοντά μας.
.......και θα είναι.....

[zafeiris]

...... και ασφαλώς συμφωνώ πως δεν είμαστε εθνικιστικό forum......

[panagiotis2008]

Κι εγώ δεν καταλαβαίνω τι δουλειά έχουν ιστορικά θέματα,εδώ είμαστε χριστιανικό Forum ,δεν είμαστε forum γενικών συζητήσεων και όλων των ενδιαφερόντων.
Μολονότι είμαι ιστορικός δεν μου αρέσει να βάζουμε άσχετα θέματα στο forum μας,ας το βαζες σε ένα ιστορικό Forum.
Η πατριδοκαπηλεία κι ο εθνικισμός ποτέ δεν μου άρεσαν και δεν έχουν σχέση με την θρησκεία,η Ορθοδοξία είναι σε μια σειρά χωρών σε όλες τις ηπείρους,δεν είναι μόνο στην Ελλάδα.
Η Εκκλησία ασχολείται με πνευματικά θέματα ,όχι με εθνικιστικά.
α) Η Εκκλησία καταργεί τις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικές διακρίσεις.
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του αποστ. Παύλου: «Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και ειδωλολάτρης, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα, όλοι είστε ένας, χάρη στον Ιησού Χριστό». (Γαλ.3,28)
Για μένα όλοι οι άνθρωποι του κόσμου είναι αδελφοί μου είτε είναι Έλληνες,είτε Τούρκοι,είτε Αλβανοί.
Ο Χριστός είπε να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους το ίδιο ότι κι αν είναι αυτοί ,δεν είπε να αγαπάμε μόνο τους συμπατριώτες μας ,κι όσοι δεν τους αγαπούν όλους παραβαίνουν την εντολή του Χριστού και δεν έχουν πνεύμα Χριστού μέσα τους.

[yiorgos31]

αλλο εθνικισμος αλλο πατριωτισμος. απ' οσο θυμαμαι ιερεις πολεμησαν τοσο το 1821 και διακριθηκαν μαλιστα οσο και το '40. ιερεις σφαγιαστηκαν το 1921 για το ποιμνιο τους. ακομα και αγιοι εθεαθησαν να πολεμουν στο πλευρο των στρατιωτων. ακομα και η παναγια εχει κανει τοσα θαυματα που σχετιζονται με την πατριδα απο την εποχη του βυζαντιου ακομα. αλλιως οποιος θελει να εφαρμοσει πιστα το ευαγγελιο να καταργησει το στρατο κι οταν μπει ο εχθρος να του ανοιξει τις πορτες και ας του παραδωσει τη γυναικα την αδερφη του τα παιδια του. αυτο καταλαβα οτι εννοειτε! μαλλον ο Παλαιολογος και πολλοι αλλοι ηρωες δεν ηταν και πολυ χριστιανοι... αυτο ειναι ορθοδοξο ή ελληνορθοδοξο φορουμ? αν ειναι απλα ορθοδοξο παρακαλω να μπουν εναλλακτικα τα βουλγαρικα, τα σερβικα, τα ρωσικα, τα αραβικα κλπ ως γλωσσες επιλογης. ποιος ειπε οτι η εκκλησια μεριμνα μονο πνευματικα? πού ειναι αυτο γραμμένο?...

[agiografies]

ΜΠΡΑΒΟ yiorgos31.

ΑΝΤΕ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΕ..

[agiografies]

ΘΑΥΜΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΜΠΕΣΗ


ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΖΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟ'Ι'ΤΑΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥ 51ou ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΕ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΠΕΤΡΑΚΗ, ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΟΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΡΟΝΤΕΝΗ ΔΕΞΙΑ ΤΗΣ ΘΡΥΛΙΚΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ.
ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ, ΑΠΟ ΤΙΣ 22-1-41 ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ, ΣΤΙΣ 9.20 ΑΚΡΙΒΩΣ, ΤΟ ΒΑΡΥ ΙΤΑΛΙΚΟ ΠΥΡΟΒΟΛΙΚΟ ΑΡΧΙΖΕ ΒΟΛΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΤΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΑΠ' ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΑ ΜΕΤΑΓΩΓΙΚΑ.
ΠΕΡΑΣΑΝ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΥΝΕΧΙΖΟΤΑΝ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ. ΤΟΛΜΗΡΟΙ ΑΝΙΧΝΕΥΤΕΣ ΤΩΝ ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΟΙ ΕΞΑΠΟΛΥΘΗΚΑΝ ΜΕΧΡΙ ΒΑΘΙΑ ΣΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ, ΑΛΛΑ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΑΠΡΑΚΤΟΙ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΟΥΝ ΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΠΥΡΟΒΟΛΑ, ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΤΑ ΜΕΤΑΚΙΝΟΥΣΑΝ.
ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ. ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΠΑΛΙ ΟΙ ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΕΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΩΝ ΚΑΝΟΝΙΩΝ.
-ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΦΩΝΑΞΕ ΤΟΤΕ Ο ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ, ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΑΣ! ΣΩΣΕ ΜΑΣ ΑΠ' ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ.
ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΠΡΟΒΑΛΕ ΕΝΑ ΦΩΤΕΙΝΟ ΣΥΝΝΕΦΟ. ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΕ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΦΩΤΟΣΤΕΦΑΝΟ. ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠ' ΑΥΤΟ ΜΕΡΙΚΑ ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΑΝ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΓΕΡΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΗΚΕ Σ' ΕΝΑ ΦΑΡΑΓΓΙ, ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΥΨΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΜΠΕΣΗ.
ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟ ΕΙΔΑΝ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΡΙΓΗΣΑΝ.
-ΘΑΥΜΑ! ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΞΕ Ο ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ.
-ΘΑΥΜΑ! ΘΑΥΜΑ! ΕΠΑΝΕΛΑΒΑΝ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΚΟΠΗΘΗΚΑΝ.
ΑΜΕΣΩΣ ΕΦΥΓΕ ΕΝΑΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΕ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΤΖΗΜΑ. ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ ΒΡΟΝΤΗΣΑΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΙΚΟΣΙ ΕΣΙΓΗΣΑΝ ΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ. ΟΙ ΟΒΙΔΕΣ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΠΕΤΥΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΟΝ ΣΤΟΧΟ.

[agiografies]

Μαρτυρία ηρωισμού

"Την παρακάτω ιστορία που θα ακούσεις ίσως να την πάρεις για παραμύθι. Όμως έτσι συμβαίνει και έτσι πρέπει να είναι με κάθε ιστορία απ τα παλιά, οπότε οι άνθρωποι ήσαν αληθινοί, γεμάτοι από καρδιά, ανδρεία και κυρίως θέληση για ζωή. Είναι ιστόρια που δεν χρειάζεται να πάς πολύ πίσω στο χρόνο ή να ταξιδέψεις σε μέρη μακρυνά για να την βρείς, καθώς ο ήρωας της ακόμα τώρα που τούτα τα λόγια γράφονται, είναι ανάμεσά μας. Αν θες να μεταφερθείς σε μια άλλη εποχή αρκεί να μπείς σε ένα Ι.Χ. και να πάς μια βόλτα κάτω στα ένδοξα μέρη της Λακωνίας. Εκεί θα βρείς πλούσιο ένδοξο παρελθόν από κάθε εποχή της ελληνικής ιστορίας και θα θαυμάσεις σαν συνειδητοποιήσεις ότι αυτή η πορεία συνεχίζεται ως τις μέρες μας.

Γιατί εκεί στο απομονωμένο Μοναστήρι της Παναγίας της Ζερμπίτσας σε μια πλαγιά του Ταϋγέτου, μόλις μπείς έχεις ήδη κάνει ένα μεγάλο βήμα σε τόπο και χρόνο διαφορετικό τόπο ιερό και χρόνο στάματημένο. Εκεί κάτω από έναν ιερό αιωνόβιο πλάτανο φυτεμένο δίπλα από μια αρχαία πηγή θα βρείς καθισμένο ένα γεροντάκι, στα μέσα των ογδόντα του, λιγνό, καμπουριασμένο, με χιονάτη γενειάδα σαν κανένα άρχαιο ντιβάνι στη σάλα ένος χωριάτικου αρχοντικού με χειροποιήτα κηλίμια απλωμένα πάνω του. Μια παλαιϊκή ασυνήθιστη ευωδία κυριαρχεί στον αέρα. Η φωνή του είναι απαλή σαν του παιδιού. Το λέπτο πρόσωπο, ελαφρά γερμένο το κέφαλι στο πλάι, σε κοιτάει με κάτι λαμπερά γλυκά μάτια, που λες θα σε τρυπήσουν με την δύναμή τους. Δεν αντέχεις και κοιτάς χάμω. Ίσως να μη σου γεμίσει το μάτι με την πρώτη ο ησύχιος, ταπεινός αγιορείτης καλόγερος, ο Γέροντας Παύλος Ζησάκης. Κι όμως το τώρα μπασμένο απ΄ τα χρόνια κορμί στάθηκε άλλωτε ένας πλάτανος που ορθωνόταν στα βουνά του Ρούπελ και της Ηπείρου. Μην ξαφνιάζεσαι, όταν ακούσεις πώς αυτό το αρνάκι στα νιάτα του στάθηκε ένα από τα μεγαλύτερα θεριά που έβγαλε το '40 κι η Ήπειρος.

Έχοντας ο γράφων την τιμή να του μιλήσει προσωπικά, καταθέτω τα γραφόμενα ώστε οι σημερινοί Έλληνες να γνωρίζουν τι έκαναν οι παππούδες τους και να ξέρουν πόσο ψηλά βρίσκεται ο πήχης. Από τα λίγα λόγια που έχει κατά καιρούς εμπιστευτεί το τάπεινο του πνεύμα στους γύρω του και κυρίως στα πνευματικά του παιδιά, στάθηκε δυνατό να συγκεντρώσω την παρακάτω ιστορία.

Ήταν τότε στα ένδοξα και θρυλικά χρόνια του '40 που κι ο καλόγερος αυτός ήταν είκοσι χρονώ πιτσιρίκι και είχε κατασταλάξει μοναχός στο &para;γιο το Όρος. Μα μόλις ξέσπασε ο πόλεμος της 28ης τον πήραν κι αυτόν μαζί με άλλους με το ζόρι από τον τόπο της μετανοίας του να πάει να σήκωσει τουφέκι κατά των εισβολέων. Δυστυχώς για την Πίνδο δεν έχει εκμυστηρευθεί πολλά πράγματα. Το σίγουρο είναι πως λοχαγό του πυροβολικού θα τον βρείς, τον Απρίλιο εκείνον του '41, στο οχυρο του Ρούπελ. Από τα ψηλόστενα φυλάκια για έξι ολάκερες μέρες χάστουκιζαν και μαστίγωναν παταγωδώς τις βάρβαρες αλλεπάλληλες επιθέσεις των νέων Ούνων. Κι αυτές οι βουρδουλιές που έτρωγαν στην πλάτη τα μηχανοκίνητα ναζιστικά τέρατα αντιλάλησαν σε όλη την Εύρωπη. Η αντίσταση τους υπεράνθρωπη, ξεφεύγει από τα όρια της πραγματικότητας. Οι Γερμανοί βλέποντας ότι δεν τους ήταν δυνατό να καταβάλλουν με αντρίκια μέσα τέτοιους τιτάνες που λες και είχαν αναστηθεί από τα αρχαία μυθικά χρόνια, επιτράτευσαν το πιο μπαμπέσικο και δειλοτρόπο όπλο που έβγαλε η παραφροσύνη του περασμένου αιώνα. Χημικά αέρια. Από τους δεκατρείς πυροβολητές που ο πατήρ Παύλος είχε στις διαταγές του επέζησαν μόνο οι δυο, μαζί με τον ίδιο τρείς, όλοι τραυματισμένοι. Κι αυτοί ήταν οι μόνοι που βγήκαν ζωντανοί τη μέρα που με πισώπλατη, χειρότερη μπαμπεσιά οι αρχηγοί στη Θεσσαλονίκη υπέγραψαν την ιταμή παράδοση στους Ναζιστές. Ο καλόγερος σε άσχημη κατάσταση. Οι φωνητικές του χορδές για πάντα κατεστραμενές από τα αέρια δηλητήρια και με ένα... βλήμα στην καρδιά. Ο ψηλόλιγνος, μελαχροινός, γενειοφόρος νεαρός πολεμιστής κείτεται αναίσθητος δίπλα στο πυροβόλο του και οι άλλοι δυο σε παρόμοια κατάσταση. Την ίδια ώρα οι υπόλοιποι που επέζησαν τους επέτρεψαν οι Γερμανοί να παρελάσουν, παραταγμένοι με τα όπλα τους και τις σημαίες τους έξω από το θρυλικό οχυρό και να απομακρυνθούν απείραχτοι. Αυτοί οι επικοί ήρωες που στάθηκαν οι αληθινοί νικητές στο πεδίο της δόξας και που τους το αναγνώρισαν ακόμα και οι εχθροί τους. Ο γέροντας με τους άλλους δυο γίναν τραυματίες αιχμάλωτοι πολέμου και οι Γερμανοί σε μια ασυνήθιστη επίδειξη ανθρωπιάς τους μαζέψαν και τους κουβάλησαν σε νοσοκομείο δικό τους στη Βουλγαρία. Εκεί στη Σόφια βρέθηκε ο ηρωικός αγιορείτης με ένα βλήμα στην καρδιά.

Πίσω στο χωριό του στην Ήπειρο η μάνα του τον έχει για νεκρό. Πάνε έξι μήνες από τότε που ο πόλεμος τελείωσε και καμμιά είδηση δεν έφτασε για το γιό της, ούτε αν ζεί ούτε αν πέθανε, ο στρατός δεν ήξερε τι είχαν απογίνει οι αιχμαλώτοι. Του έχει στήσει έναν σεμνό, ξύλινο σταυρό με το όνομα πάνω γραμμένο, στο κηπαλάκι της και σήμερα βγήκε σαν κάθε μέρα να του κάνει ένα μνημόσυνο. Έχει φτιάξει κόλλυβα και με τα μάτια βρύσες σιγοψέλνει τους κανόνες και κουνάει το μικρό λιβανιστήρι. Ξαφνού ακούει το πορτόνι της αυλής να τρίζει. Ποιός τολμά να να την ενοχλήσει αυτή την πένθιμη στιγμή; Μια ισχνή παραμορφωμένη φωνή ακούγεται λες και έρχεται από τον κάτω κόσμο:
- Μάνα μου! Γύρισα!...
Στο αντίκρυσμα του ψηλόλιγνου μελαχροινού ρασοφόρου η καψερή μάνα πέφτει λιπόθυμη.

Ο αγιορείτης καλόγερος επέστρεψε στον τακτικό στρατό και έδρασε κατά την Αντίσταση ως αξιωματικός ενώ έφτασε κι ως τον βαθμό του ταγματάρχη. Και γι' αυτήν την περίοδο λίγα θα σου εκμυστυρευθεί και έτσι δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα από τον ίδιο. Όμως και για να φάνει πως αυτή η ιστορία είναι αληθινη και αντικειμενική να ένα άλλο από τα κατορθώματά του που διηγήται ένας από τους συγχωριανούς του στην Κόνιτσα. Σίγουρα θα σκάρωσε διαφόρα ανήκουστα και στην αντίσταση, αλλά και μετά τον πολέμο δυστυχώς δεν σταμάτησε να πολεμά. Κλήθηκε να κάνει το χρέος του ως ταγματάρχης του τακτικού στρατού εναντίον της ύπουλης και ιταμής απειλής του ανθέλληνα κομμουνισμού. Ήταν η επόχη οπού έπρεπε να φυλάς το σπίτι και την φαμελιά σου μοναχός σου. Ετούτος ο ακαταμάχητος, λοιπόν, ακούραστος πολεμιστής καθίσε να φυλάει το χωριό του και τους συγχωριανούς του στην Κόνιτσα. Όπως λένε ακόμα οι ντόπιοι, «όσο κάλα ήξερε να κρατάει το σταυρό και το λιβανιστήρι τόσο κάλα ήξερε και να παίζει με το περίστροφο». Καποιά φορά έμαθαν πως τριακόσιοι κομμουνιστές έρχονταν να κάψουν την πόλη. Ήταν τότε που τα αγρίμια εκείνα καίγανε ότι έβρισκαν στο διάβα τους. Ο καλόγερος είχε πενήντα τακτικούς στρατιώτες. Στην κρίσιμη αποφασιστική στιγμή το μυαλό του γυαλί και η ζωηράδα του ακμαία. Βάζει τους πενήντα να ανάψουν από μια μεγάλη φωτιά ο καθένας γύρω από την πόλη, ώστε να φαίνονται από μακρύα. Οι ληστάρχοι πάνω που έρχονται καβαλώντας τις φοράδες από μακρυά και αντικρύζουν το θέαμα. Καπνούς και ψηλές φωτιές.
- Τι γίνεται εκεί όρε συντρόφια!
- Μάλλον θα μας προφτάξανε οι άλλοι που πάνε πιο μπροστά!
Λένε και στρίβοντας φεύγουν απ' άλλη μεριά.
Οι κάτοικοι της πόλης για να θυμούνται την σωτήρια δράση του γέροντα του χτίσανε στην Κόνιτσα πλατεία με το ονόμα του. Πλατεία πατρός Παύλου Ζησάκη.

Εξήντα χρόνια από τότε κι όλοι οι καρδιολόγοι της Ελλάδας τρίβουν τα μάτια πίσω από τα γυαλιά τους και σκίζουν τα πτυχία τους.
- Καλά ρε καλόγερε! Δε ντρέπεσαι να μας κοροιδεύεις που ζείς με βλήμα στην καρδιά!;, αγανακτούν οι περισσότεροι μόλις το ακούνε.
- Ε τί να κάνω χριστιανέ μου! Έτσι το θέλησε ο Θέος παιδί μου! Ψέμματα να σου πω!;, απαντάει μακάρια ο ησύχιος γέροντας Παύλος. Μόνο σαν εξετάζουν την ακτινογραφία του αναγκάζονται να σηκώσουν τα χέρια ψηλά και να σταυροκοπηθούν.

Ετούτη είναι η ιστορία του νέου Οδυσσεά ο οποίος περιπλανήθηκε δέκα ολάκερα χρόνια έξω από την πνευματική του πατρίδα. Μοναδικό του παράπονο το ότι τον πήραν με το ζόρι έξω από το περιβόλι της Παναγιάς και μακρυά από την Κυρά του. Κι έτσι έγινε και αυτός άλλος ένας στην μεγάλη σειρά που ξεκινά από πολύ πίσω. Παεί από τον Αχιλλέα, Θεμιστοκλή, Λεωνίδα, Μεγαλέξαντρο, Βασιλείο Βουλγαροκτόνο, Νικηφόρο Φωκά, Διγενή Ακρίτα, το Μαρμαρωμένο Βασιλιά ως τους Σουλιώτες, Μανιάτες, Σφακιανούς, Λάμπρο Κατσώνη,
Κολοκοτρώνη, Μακρυγιάννη κι όλο το Εικοσιένα. Ετσί μόνο για να ξέρουμε εμείς οι τωρινοί πού βρισκόμαστε, τι κάνουμε και τι θα έπρεπε να κάνουμε. Κι ακούγοντας αυτήν την θαυμαστή ιστορία αγαπητέ αναγνώστη θα καταλάβεις πως είναι αλήθεια ότι τους μωρούς και τους φτωχούς διαλέγει ο Παντοδύναμος για τους κάνει μεγάλους και ξακουστούς. Και έτσι θαυμαζοντάς να αναφωνήσεις κι εσύ: «Ως εμεγαλύνθει τα έργα σου Κύριε, πάντα εν σοφία εποίησας».

Ιωάννης Δανδουλάκης
Πολιτικός Επιστήμων-Διπλωμάτης

Από το site της ΧΦΕ: http://www.xfe.gr/modules.php?

http://orthodoxia.invisionplus.net/?mfo ... oxia&st=30