Αδελφέ είμαι παντρεμένος σχεδόν 20 χρονια('88-'08)και δοξάζω τον Κύριο γιατί έφερε μπροστά μου τον άνθρωπο που μου ταιριάζει και μου ανέθεσε την ανατροφή 3 παιδιών.Τα στέφανα του γάμου μας είναι απο την αρχή μπροστα στην εικόνα του Χριστού και της Παναγίας. Όπως το λες είναι, ο γάμος είναι επιλογή, μαλιστα ελεύθερη.Η βάση της ελευθερίας όμως είναι η γνώση των επιλογών αλλά και των υποχρεώσεων ,και των συνεπειών τους.Ομολογώ ότι όλα αυτά που εκ των υστέρων ξέρω και λέω δεν τα φανταζόμουνα καν ξεκινώντας την περιπέτεια του γάμου, όμως , όπως προείπα τα στέφανα τα είχα στο εικονοστάσι συνειδητά , πράγμα που σημαίνει ότι αναγνωρίζοντας την ανθρώπινη αδυναμία μου , στήριξα το όλο εγχείρημα στο Θεό.Γι αυτό νομίζω πως πέτυχε, και τόσα χρόνια βιώνω έναν γάμο διαρκώς ανανεούμενο και μια αγάπη όμοια μ'αυτήν που παρουσιάζει ο ιερός ποιητής στο άσμα ασμάτων.Και δοξάζω συνεχώς το Θεό γιαυτό.Πολύ απλά κάθε φορά που παρουσιαζόταν ένταση στη σχέση μας (πράγμα σπανιο) ή κάποιο άλλο πρόβλημα,κατέφευγα σ' Εκείνον και όλα ειρήνευαν!jimysn έγραψε:ΠΟΣΟΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ?????
Μήπως αν είσαστε δε θα μιλούσατε-γράφατε με τόση ευκολία?????
Ο γάμος είναι μια κατάσταση της ζωής που την επιλέγουμε. Κανείς δεν μας τον επιβάλλει, ειδικά σήμερα.
Πολλοί γονείς παλιά περνούσαν άσχημα χρόνια για πολλούς λόγους....Σήμερα αυτοί θάλουν τα παιδιά τους να μη τραβήξουν τα ίδια.
Μιλάτε για υπομονή, εγωισμούς, φιληδονία.....
Ας αναλύσουμε τη λέξη σύζυγος. Σημαίνει δυο ανθρώπους που τραβάνε τον ίδιο ζυγό (κάρο). Αν κάποιος από τους δυο "μουλαρώσει" το κάρο κόλησε.....και έμεινε εκεί. Ούτε μπρος, ούτε πίσω. Τι είναι καλύτερο να γίνει?????
Η πίστη μας δίνει λύσεις....όμως...υπάρχουν και άλλα.
Π.χ. αν εγώ απατήσω τη γυμαίκα μου....τότε αυτή πρέπει να κάνει υπομονή και να το βουλώσει???? ή και το αντίθετο....τι γίνεται????
Ο τρόπος ζωής μας έχει προοδεύσει....μα είναι τρομερά δύσκολο...σήμερα να κρατήσεις οικογένεια. Δεν θέλω να φαίνομαι μεμψίμοιρος μα ούτε ουτοπικός....
Αφήστε τις θεωρίες και μιλήστε για την πρακτική της ζωής....ειδικά όσοι είναι παντρεμένοι.
Ο Θεός μας ευλογεί με το μυστήριο του γάμου και μεις κάνουμε την οικογενειακή-συζυγική μας ζωή ένα "μυστήριο" άλυτο....
ΜΗΠΩΣ ΠΝΙΓΟΜΑΣΤΕ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ ΝΕΡΟ?????
Πάντως σ'αυτά τα 20 χρόνια , αυτό που κατάλαβα είναι πως ο μόνος δρόμος για την ολοκλήρωση του ανθρώπου μέσα στο γάμο , είναι αυτός της χαρούμενης θυσίας και προσφοράς στον άλλον.Μπορεί να φαίνεται τετριμμένο, αλλά ισχύει.Μπορεί να έχει πολύν κόπο , αλλά βγαίνει.Δόσε με χαρά στο ταίρι σου βοήθεια και συμπαράσταση, σεβασμό και αγάπη ,και τότε με μιας όλα τα στραβά τα διορθώνει ο Χριστός .Και παίρνει και τον κόπο σου , σε αλαφρώνει.Και να δείτε τότε πόση χαρά νιώθουν τα παιδιά και πως ξεσυνερίζονται και μεταξύ τους στις δουλιές του σπιτιού και μ'αυτόν το τρόπο μαθαίνουν να κάνουν με τη σειρά τους το ίδιο όταν έρθει η ώρα τους!
