Οικονομική Κρίση
Συντονιστής: Συντονιστές
- constantinosa.gr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 357
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 05, 2005 5:00 am
- Τοποθεσία: Elefsina
- Επικοινωνία:
Re: Οικονομική Κρίση
Φωτογραφία γάμου http://www.imaginestudio.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
- constantinosa.gr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 357
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 05, 2005 5:00 am
- Τοποθεσία: Elefsina
- Επικοινωνία:
Re: Οικονομική Κρίση
Aποσπασμα απο ομιλία. π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος. Υπάρχει οικονομική κρίση;
http://www.floga.gr/08/02/08020017.asp
http://www.floga.gr/08/02/08020017.asp
Φωτογραφία γάμου http://www.imaginestudio.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
- Captain Yiannis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3182
- Εγγραφή: Τρί Νοέμ 18, 2008 9:34 pm
Re: Οικονομική Κρίση
Σεβαστέ , μήπως θα ήταν ποιό ευκολο γιά μας που διαβάζουμε , αν και εσύ το επιθυμείς ,orthodox_grnet έγραψε:Aποσπασμα απο ομιλία. π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος. Υπάρχει οικονομική κρίση;
http://www.floga.gr/08/02/08020017.asp
να μας τα κάνεις copy - paste γιά να μην τρέχουμε από 'δώ και κει?
Ευχαριστώ
Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν θα πρέπει να απαιτεί από τους άλλους τελειότητα.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
- constantinosa.gr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 357
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 05, 2005 5:00 am
- Τοποθεσία: Elefsina
- Επικοινωνία:
Re: Οικονομική Κρίση
Το κείμενο να σας το κάνω paste. Την ομιλία όμως δεν μπορώ...
Τα οικονομικά μας- Απόστολος Παπαδημητρίου
Αν και δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα από την κυβέρνηση τα οικονομικά μέτρα για τη μείωση του δημοσίου χρέους, από τα σχόλια των ΜΜΕ αντιλαμβανόμαστε ότι για μία ακόμη φορά θα κινηθούμε προς την κατεύθυνση της μείωσης του εισοδήματος και της όποιας περιουσίας των οικονομικά ασθενεστέρων, ενώ οι κατέχοντες θα εξακολουθούν να απολαμβάνουν τα κτηθέντα χωρίς να διατρέχουν τον κίνδυνο να απωλέσουν σημαντικό μέρος αυτών. Η σκέψη να δοθούν κίνητρα για τον “επαναπατρισμό” κεφαλαίων που έχουν κατατεθεί σε τράπεζες άλλων χωρών μαρτυρεί ότι η Κυβέρνηση ευρισκόμενη σε θέση αδυναμίας θα εκλιπαρήσει αυτούς που φυγάδευσαν τεράστια ποσά, τα οποία απέκτησαν αδιαφανώς, να τα μεταφέρουν σε εγχώριες τράπεζες. Αλλά ο όρος επαναπατρισμός, που χρησιμοποίησα σε εισαγωγικά είναι ολότελα ατυχής στην προκειμένη περίπτωση, καθώς όλοι μας γνωρίζουμε ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Το έδειξαν αυτό πλείστοι όσοι εφοπλιστές, οι οποίοι υψώνουν στα πλοία τους σημαία ευκαιρίας και όσοι άλλοι πλουτοκράτες διαχρονικά φυγαδεύουν τα υπερκέρδη τους στις ελβετικές, κυρίως, τράπεζες.
Εκείνο που έχει διαφύγει της προσοχής μας είναι ότι η χώρα μας, κατά τη διαχείριση των οικονομικών της, βρίσκεται υπό επιτήρηση. Αυτό συνιστά είδος κατοχής, όσο και αν δεν θέλουμε να αποδεχθούμε την πραγματικότητα. Εξωθεσμικοί φορείς συντάσσουν εκθέσεις για την κατάσταση της οικονομίας μας και αυτές καθορίζουν αποφασιστικά τους όρους του δανεισμού της χώρας. Η Ενωμένη Ευρώπη κυβερνάται από διευθυντήριο πλήρως υποταγμένο στους οικονομικά ισχυρούς και μέσω της οικονομίας επιχειρεί την επέκταση της επιτήρησης σε πλείστους όσους άλλους τομείς, όπως εθνικά θέματα, εξωτερική πολιτική, παιδεία.
Το ερώτημα που δεν τίθεται προς απάντηση είναι: Πώς φθάσαμε ως εδώ; Ήσαν τόσο αδαείς οι διευθύνοντες τα οικονομικά μας κατά την τελευταία τριακονταετία, ώστε να αδυνατούν να αντιληφθούν την πορεία της οικονομίας της χώρας; Γιατί παραμυθίαζαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις τον λαό μας με το ευρωπαϊκό όραμα; Τί απέγινε αυτό; Πού οι ισχυρές οικονομίες; Πού η αφθονία της παραγωγής; Πού οι θέσεις εργασίας; (Και αυτά όχι μόνο για τη χώρα μας). Η ΕΕ κινείται σε ξέφρενη πορεία προς την κατάρρευση και αυτοί που την οδήγησαν εδώ καλούνται να την επαναφέρουν σε πορεία ευημερίας. Πώς; Με αλλαγή πολιτικής; Ασφαλώς όχι. Η πολιτική είναι δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη. Αλλά τότε πώς; Με τη διάδοση του μύθου ότι τα φαινόμενα κρίσης οφείλονται σε συγκυρίες της αγοράς (εξωανθρώπινες;) και ότι η κλονισμένη αγορά θα ανακάμψει γρήγορα. Αλλά η οικονομία δεν είναι επιστήμη κατά το πρότυπο των θετικών επιστημών. Είναι σειρά μέτρων και κινήσεων, τα οποία υπαγορεύονται από την απληστία των οικονομικά ισχυρών. Δεν υπάρχουν συγκυρίες στο χρηματιστήριο παρά έξυπνα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος των αφελών, που έχουν ως όνειρο να χαμογελάσει κάποτε και σ’ αυτούς η “θεά” τύχη! Δεν υπάρχουν νόμοι που καθορίζουν την ανεργία, υπάρχει απληστία των εργοδοτών για κέρδη. Δεν υπάρχει υγιής ανταγωνισμός, υπάρχει συμπαιγνία των οικονομικά ισχυρών για καταλήστευση παραγωγών και καταναλωτών. Και αν κάποτε χάνουν και οικονομικά ισχυροί, είναι γιατί ταυτόχρονα κερδίζουν τα χαμένα οικονομικώς ισχυρότεροι. Και τότε σπεύδουν οι κυβερνήσεις να τονώσουν την αγορά προσφέροντας άφθονο χρήμα, που όλως περιέργως ανευρίσκεται σε κατάσταση πλήρους ανέχειας.
Ας δεχθούμε ότι οι μεγάλοι καταθέτες του εξωτερικού ευαισθητοποιούνται από την έκκληση της Πολιτείας και επαναφέρουν τα χρήματά τους εδώ. Ποιά θα είναι η συνέχεια; Θα προβούν σε παραγωγικές επενδύσεις; Αλλά υπάρχει εχέφρων που θα ισχυριστεί ότι θα καταστούμε ξαφνικά ανταγωνιστικοί εμείς οι άκρως σπάταλοι ενεργαιακά, από τη Βουλή ώς την καλύβα; Θα το καταφέρουμε ακόμη και αν εξωθήσουμε όλους τους Έλληνες στην ανεργία απασχολούντες αποκλειστικά μετανάστες αμοιβόμενους με ημερομίσθια Κίνας; Ας μη μας διαφεύγει ότι η τριακονταετία που πέρασε υπήρξε ολέθρια για την ελληνική βιομηχανία. Ας μη μας ξεγελά η απασχόληση σε κατασκευή έργων υποδομής. Όπου νάναι κι αυτά τελειώνουν, μαζί με τα πολυσυζητημένα προγράμματα σύγκλησης, τα οποία δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως αξιοποιήσαμε κατά τρόπο ικανοποιητικό. Πάντως κάποιοι επωφελήθηκαν αρκούντως από αυτά και σχημάτισαν την τάξη των νεοπλούτων. Οι παρούσες συνθήκες λοιπόν δεν ευνοούν την αύξηση της παραγωγής, συνεπώς ούτε τη μείωση της ανεργίας. Το ξαναγράψαμε ότι μόνο υπό συνθήκες ισχυρού κρατικού προστατευτισμού θα καταστεί εκ νέου δυνατή αυτή.
Αλλά όταν είχαμε τον προστατευτισμό επωφεληθήκαμε στο έπακρο, ώστε να καλλιεργήσουμε συνείδηση απαξίας του Κράτους και προσωπικής ραστώνης. Η δημόσια επιχείρηση έγινε φέουδο του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος και ο εργαζόμενος σ’ αυτή κατέστη σατραπίσκος, κηφήνας ή διαπλεκόμενος (οι εξαιρέσεις δεν αίρουν τον κανόνα) με τον ιδιώτη ομοϊδεάτη του, ώσπου καταλήξαμε στην υπέρβαση των κομματικών μικροτήτων: Η διαπλοκή είναι πλέον υπερκομματική! Σήμερα οι πιέσεις κινούνται προς την κατεύθυνση της οικονομικής τιμωρίας των δημοσίων υπαλλήλων, προς τους οποίους στρέφουν τα πυρά όχι ολίγοι στενάζοντες ελεύθεροι επαγγελματίες. Αλλά όλοι μας πλέον τιμωρούμαστε μέσω της ανεργίας των τέκνων μας.
Η Κυβέρνηση προτίθεται να επιβάλει τη χρήση ταμειακών μηχανών ακόμη και στις λαϊκές μηχανές. Εμφανίζονται μάλιστα και κάποιοι που δηλώνουν σε συνεντεύξεις, πιθανόν στημένες, ότι επικροτούν το μέτρο! Όλα δείχνουν ότι η κοινωνία μας έχει αρκετά εξαμερικανισθεί. Έχουμε γίνει “αμερικανάκια”!
Ο λαός πρέπει να συνειδητοποιήσει επί τέλους ότι υπήρξε θύμα ενός μικρού ονείρου κατ’ αναλογία προς το μεγάλο αμερικανικό, το οποίο επίσης δείχθηκε απατηλό. Ας επανέλθει στις ρίζες του, από τον οποίο τον απομάκρυναν, όχι και πολύ βίαια, και ας υιοθετήσει εκ νέου τον παραδοσιακό τρόπο ζωής: Επιστροφή στη φύση και επίδοση στην πρωτογενή παραγωγή, την οποία καταπολεμά με πάθος η ΕΕ της στρεβλής πολιτικής μέσω της ανοχής της καταλήστευσης των γεωργοκτηνοτρόφων. Συγκράτηση των οικογενειακών δαπανών. (Τί να κάνουμε κάποιοι επαγγελματίες θα υποστούν τις συνέπειες). Καλλιέργεια της ολιγάρκειας στη νέα γενιά. Ελπίδα για το μέλλον. Όχι πως δεν θα επαναληφθούν “συγκυρίες” όπως αυτές που δοκιμάσαμε, καθώς οι ισχυροί πασχίζουν να μας “απαλλάξουν” και από το τελευταίο μας ευρώο. Αλλά όλα τα δεινά έχουν κάποιο τέλος στην ανθρώπινη ιστορία. Ως τότε, ας στρέφουμε κάπου κάπου την προσοχή μας προς εκείνους τους συνανθρώπους μας που είναι απόκληροι της κοινωνίας και δεν φοβούνται τις “συγκυρίες”, καθώς δεν έχουν κάτι να χάσουν.
“ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ”
» Εκτυπώστε το Στείλτε το σε φίλο
Μια νέα εποχή λιτότητας του
Submitted by Επισκέπτης (not verified) on Thu, 14/01/2010 - 16:17.
Μια νέα εποχή λιτότητας του Αθανασίου Παπανδρόπουλου εφ.«Ναυτεμπορική» Παρά τη δειλή ανάκαμψη, η κρίση ανατρέπει το δυτικό τρόπο ζωής, ο οποίος θεμελιώθηκε στις εύκολες πιστώσεις και στην υπερβολική κατανάλωση. Ο Βρετανός καθηγητής Ντέιβιντ Χέντερσον (David Henderson), επικεφαλής παλαιότερα του τμήματος στατιστικής στον «οργανισμό οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης» (ΟΟΣΑ) και συνεργάτης σήμερα του γνωστού βρετανικού «ινστιτούτου οικονομικών υποθέσεων» (ΙΕΑ), είναι κατηγορηματικός: «οι Βρετανοί», μας λέει, «τελούν υπό καθεστώς εντυπωσιακής λιτότητας. Η παγκόσμια κρίση τούς υπαγορεύει συμπεριφορά, την οποία δεν είχαν γνωρίσει από το 1944, όταν καταργήθηκαν τα δελτία τροφίμων. Το τελευταίο τρίμηνο του 2009, οι λιανικές πωλήσεις υποχώρησαν περίπου 3%, ποσοστό ασύλληπτο, αν λάβουμε υπόψη μας τις γιορτές των Χριστουγέννων. Την ίδια περίοδο, οι πωλήσεις αυτοκινήτων έπεσαν 21%, έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2008, και οι καταναλωτές αγόρασαν για τις γιορτές 30% λιγότερη σαμπάνια και 16% λιγότερα ρούχα. Ακόμα, τα περισσότερα νοικοκυριά καλλιεργούν στους κήπους τους τρεις φορές περισσότερα οπωροκηπευτικά για αυτοκατανάλωση και, αν δεν διαθέτουν κήπο, τον νοικιάζουν...». Επίσης, χαρακτηριστικό της εποχής είναι και το γεγονός ότι, τον περασμένο Δεκέμβριο, το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις του οη-line βιβλιοπωλείου «άμαζον» ήταν το «το βιβλίο της λιτότητας». Παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται επίσης στην Ιρλανδία και την Ισπανία, δύο χώρες οι οποίες επίσης υποφέρουν από την κρίση. Το φαινόμενο, όμως, έχει γενικότερο χαρακτήρα, σε όλες τις χώρες των οποίων η ανάπτυξη ήταν συνδεδεμένη με την κατανάλωση και την ανοδική πορεία της. Συνεπώς, οι σημερινές τάσεις είναι ενδεικτικές βαθύτερων αλλαγών στις δυτικές κοινωνίες, όπου η κατανάλωση και οι πιστώσεις στηρίζονταν σε υποθετικές υπεραξίες στοιχείων του ενεργητικού και, κυρίως, ακινήτων. Στις σημερινές συνθήκες, ακόμα και οι απλοχέρηδες Αμερικανοί, αντί να ξοδεύουν, ενισχύουν την αποταμίευσή τους. Έτσι, από μηδενική που ήταν η αποταμίευση των αμερικανικών νοικοκυριών στις αρχές του 2008, σύμφωνα με τα στοιχεία του Νοεμβρίου 2009 αντιπροσώπευε 6% του αμερικανικού ΑΕΠ -ποσοστό που είχε εμφανιστεί για τελευταία φορά στις ΗΠΑ το 1986! Όπως τονίζει ο κ David Rosenberg, επικεφαλής του τμήματος οικονομολόγων στη γνωστή τράπεζα «Μέριλ Λιντς», μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2010 το ποσοστό αυτό θα πλησιάσει το 10%, ποσοστό πρωτόγνωρο τα 35 τελευταία χρόνια. Κατά την άποψη του Αμερικανού οικονομολόγου, όπως τη διατύπωσε στο περιοδικό «νιουσγουίκ», τα αμερικανικά νοικοκυριά ακολουθούν το παράδειγμα των τραπεζών. Εξυγιαίνουν έτσι την οικονομική τους κατάσταση, αποταμιεύουν περισσότερο και εξοφλούν τα χρέη τους. «Η τάση αυτή κάθε άλλο παρά πρόσκαιρη είναι. Αντιπροσωπεύει μία βαθύτερη αλλαγή στις καταναλωτικές συμπεριφορές και θα έχει διάρκεια», τονίζει. Με την εκτίμηση αυτή συμφωνούν και άλλοι Αμερικανοί οικονομολόγοι, οι οποίοι πιστεύουν ότι η λιτότητα θα γίνει κανόνας, ο οποίος θα οδηγήσει σε τρεις θεμελιακές ανατροπές: * Πρώτον, στη δύση κυρίως, παρατηρούνται και είναι αισθητές οι αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές. Ο φόβος και η αβεβαιότητα, που προκλήθηκαν από την κρίση, κάνουν πολύ πιο προσεκτικούς τους καταναλωτές, τόσο στις αγορές άμεσων αγαθών όσο και σε δαπάνες σχετικές με ακί νητα και διαρκή καταναλωτικά αγαθά. * Δεύτερον, τόσο στην Ελλάδα όσο και εκτός αυτής, η κατανάλωση παραμένει στάσιμη στην καλύτερη περίπτωση και οι τράπεζες είναι πολύ φειδωλές στις χορηγήσεις καταναλωτικών δανείων ή σε πιστώσεις για αγορές ακινήτων. Έτσι, το δανεικό χρήμα που κυκλοφορούσε περιορίζεται και τα στεγαστικά δάνεια δεν «φουσκώνουν» πλέον τις αξίες των ακινήτων. * Τρίτον, οι κυβερνήσεις και οι επενδυτές δεν ανέχονται επιστροφή στις κερδοσκοπικές πρακτικές του παρελθόντος, όπου κυριαρχούσαν οι κερδοσκοπικές «φούσκες». Οι τράπεζες όλο και περισσότερο θα χορηγούν πιστώσεις σε συνάρτηση με τις καταθέσεις που διαθέτουν και θα ενισχύουν περισσότερο παραγωγικούς προσανατολισμούς, παρά αβέβαιες χρηματοοικονομικές πράξεις. Όπως υπογραμμίζει ο κ. Bob McKee, αναλυτής στην εταιρεία επενδυτικών συμβούλων «ιντεπέντεντ στράτετζι», οι νέοι αυτοί τραπεζικοί προσανατολισμοί θα ευνοήσουν την επιβράδυνση και τη σταθεροποίηση της οικονομικής ανάπτυξης. Συνεπώς, υποστηρίζει, τα ενεργητικά δεν θα επανεύρουν σύντομα την παρελθούσα αξία τους και ο πλούτος που καταστράφηκε δεν είναι έτοιμος να επανέλθει. Τούτο σημαίνει ότι η διεθνής οικονομία χάνει ένα λιπαντή της, ο οποίος, ωστόσο, της προκάλεσε σοβαρές βλάβες. Από την άποψη αυτή, τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. * Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το τελευταίο τρίμηνο του 2008 και το πρώτο εννεάμηνο του 2009, η κάμψη των πωλήσεων αυτοκινήτων πλησίασε το 30% και σε ετήσια βάση για τον περασμένο χρόνο είναι 29%. * Στη Γερμανία, οι πωλήσεις άμεσων και διαρκών καταναλωτικών αγαθών για το 2009 παρουσιάζουν κάμψη 3% και 11 % αντιστοίχως. Αντιθέτως, όμως, το ποσοστό αποταμίευσης σε σχέση με το «ακαθάριστο εγχώριο προϊόν» (ΑΕΠ) ακολουθεί ανοδική πορεία. Το ίδιο συμβαίνει και στη Γαλλία, αν και εκεί τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 2% και 8%. Επίσης, στη Γερμανία, παρά την κάμψη των εξαγωγών, για το 2010 η ομοσπονδιακή τράπεζα προβλέπει ότι το ποσοστό αποταμίευσης, από 10.8% το 2009, θα ξεπεράσει φέτος το 12.5%. Είναι προφανές ότι οι παραπάνω τάσεις ανόδου της αποκαλούμενης «αποταμίευσης ασφαλείας» επηρεάζουν και τον καταμερισμό των δαπανών. Σε Γερμανία, Βέλγιο, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, τα ακριβά εστιατόρια γνωρίζουν πολύ μεγάλη κρίση, ενώ βρίσκονται σε πτώση και οι δαπάνες για ψυχαγωγία εκτός κατοικίας. Το ίδιο βεβαίως συμβαίνει και στην Ελλάδα, όπου η κρίση θα γίνει πολύ πιο αισθητή το 2010, για τον απλό λόγο ότι θα επιδράσει αρνητικά και στην παραοικονομία. Ως γνωστόν δε, η τελευταία απέτρεψε πέρυσι τα χειρότερα στις κοινωνικές αρθρώσεις της χώρας μας. Στο επίπεδο της πραγματικής οικονομίας, οι ειδικοί προβλέπουν ότι οι επιχειρήσεις θα περιορίσουν κατά πολύ το δανεισμό τους και θα ρίξουν μεγαλύτερο βάρος στη βελτίωση της ρευστότητάς τους. Επιπλέον, οι εταιρείες, που ήδη διαθέτουν καλή ρευστότητα, θα κερδίσουν πόντους. συμμετοχής στις αγορές, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ας μην ξεχνάμε ότι, το 1998, με αφορμή την κρίση του ρουβλιού στη Ρωσία, οι γερμανικές επιχειρήσεις, που διέθεταν υψηλή ρευστότητα, εκτόπισαν από τη ρωσική αγορά Γάλλους και Ιταλούς ανταγωνιστές τους και σήμερα παραμένουν κυρίαρχες. Υπάρχουν, βεβαίως, οικονομολόγοι που θα πουν ότι η κατανάλωση θα επανακάμψει και θα παρασύρει έτσι και την οικονομία στην πορεία της. Όμως, άλλοι αναλυτές λένε ότι ναι μεν αυτό το σενάριο είναι δυνατό, ωστόσο η ανάκαμψη θα κινηθεί σε χαμηλότερα επίπεδα απ' ό,τι στο παρελθόν. Από την μια πλευρά, η μείωση της αξίας των ακινήτων και, από την άλλη, η αποδυνάμωση των λογαριασμών αποταμίευσης/ συντάξεις, θα προκαλέσουν την ανάδυση μιας «νοοτροπίας φτώχειας», που θα έχει διάρκεια και θα τροφοδοτείται από τους πιστωτικούς περιορισμούς. Όπως εκτιμά η «Μέριλ Λιντς», η «νοοτροπία» αυτή θα οδηγήσει, στις αναπτυγμένες χώρες-μελη του ΟΟΣΑ σε 8,600 δις δολάρια λιγότερα έσοδα για εστιατόρια, ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες, κατασκευαστές αυτοκινήτων και μεσίτες ακινήτων -ποσό που αντιπροσωπεύει περίπου 3.5% του ΑΕΠ τους. Η πτώση αυτή, ιδιαιτέρως στην Αμερική, θα επιδράσει πτωτικά στις εισαγωγές της, με άμεση συνέπεια τη μείωση των εξαγωγών χωρών με ισχυρή μεταποίηση, όπως η Κίνα, η Αυστραλία και η Γερμανία. Υπό αυτές τις συνθήκες, παρά την προβλεπόμενη ανάκαμψη το 2010, η παγκόσμια ανάπτυξη θα αργήσει αρκετά να φθάσει στα επίπεδα του 5% που γνωρίσαμε την περίοδο 2003-2008. Επίσης, θα πρέπει να αναμένεται ότι οι παραπάνω εξελίξεις θα ευνοήσουν ιδιαιτέρως τις κρατικές παρεμβάσεις, οι οποίες αναπόφευκτα θα επιβαρύνουν τη φορολογία και θα περιορίσουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων. «Θα ζήσουμε σε έναν κόσμο χαμηλότερης κατανάλωσης, αυξημένης αποταμίευσης και περισσότερου κρατισμού, ο οποίος θα είναι και λιγότερο παραγωγικός. Ευχή μου είναι τα χορηγούμενα από τις τράπεζες προς τις επιχειρήσεις κεφάλαια να χρησιμοποιηθούν πιο αποτελεσματικά, για να μην υπάρξει στη δύση πτώση της παραγωγικότητας», λέει ο Bob McKee, για να προσθέσει ότι η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει άρδην, αν κάποιοι εφεύρουν μία νέα μεγάλη «φούσκα». Όπως γίνεται αντιληπτό, η διεθνής λιτότητα θα έχει αρνητικές επιπτώσεις και στην ελληνική οικονομία -από την οποία ήδη παρατηρούνται σημαντικές διαρροές εγχώριας αποταμίευσης προς ξένες τράπεζες και φορολογικούς παραδείσους, ενώ παράλληλα υποχωρούν η ιδιωτική καταναλωτική δαπάνη και η τουριστική κίνηση. Είναι έτσι σαφές ότι, αν οι δυτικές χώρες μπαίνουν σε μια νέα εποχή λιτότητας, στην υπερδανεισμένη Ελλάδα η κατάσταση μπορεί να πάρει πολύ πιο δυσάρεστη τροπή. Και, βεβαίως, τα κακώς κείμενα δεν διορθώνονται πλέον με ευχολόγια, αλλά με συγκεκριμένα -και επείγοντος χαρακτήρα- μέτρα.
Τα οικονομικά μας- Απόστολος Παπαδημητρίου
Αν και δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα από την κυβέρνηση τα οικονομικά μέτρα για τη μείωση του δημοσίου χρέους, από τα σχόλια των ΜΜΕ αντιλαμβανόμαστε ότι για μία ακόμη φορά θα κινηθούμε προς την κατεύθυνση της μείωσης του εισοδήματος και της όποιας περιουσίας των οικονομικά ασθενεστέρων, ενώ οι κατέχοντες θα εξακολουθούν να απολαμβάνουν τα κτηθέντα χωρίς να διατρέχουν τον κίνδυνο να απωλέσουν σημαντικό μέρος αυτών. Η σκέψη να δοθούν κίνητρα για τον “επαναπατρισμό” κεφαλαίων που έχουν κατατεθεί σε τράπεζες άλλων χωρών μαρτυρεί ότι η Κυβέρνηση ευρισκόμενη σε θέση αδυναμίας θα εκλιπαρήσει αυτούς που φυγάδευσαν τεράστια ποσά, τα οποία απέκτησαν αδιαφανώς, να τα μεταφέρουν σε εγχώριες τράπεζες. Αλλά ο όρος επαναπατρισμός, που χρησιμοποίησα σε εισαγωγικά είναι ολότελα ατυχής στην προκειμένη περίπτωση, καθώς όλοι μας γνωρίζουμε ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Το έδειξαν αυτό πλείστοι όσοι εφοπλιστές, οι οποίοι υψώνουν στα πλοία τους σημαία ευκαιρίας και όσοι άλλοι πλουτοκράτες διαχρονικά φυγαδεύουν τα υπερκέρδη τους στις ελβετικές, κυρίως, τράπεζες.
Εκείνο που έχει διαφύγει της προσοχής μας είναι ότι η χώρα μας, κατά τη διαχείριση των οικονομικών της, βρίσκεται υπό επιτήρηση. Αυτό συνιστά είδος κατοχής, όσο και αν δεν θέλουμε να αποδεχθούμε την πραγματικότητα. Εξωθεσμικοί φορείς συντάσσουν εκθέσεις για την κατάσταση της οικονομίας μας και αυτές καθορίζουν αποφασιστικά τους όρους του δανεισμού της χώρας. Η Ενωμένη Ευρώπη κυβερνάται από διευθυντήριο πλήρως υποταγμένο στους οικονομικά ισχυρούς και μέσω της οικονομίας επιχειρεί την επέκταση της επιτήρησης σε πλείστους όσους άλλους τομείς, όπως εθνικά θέματα, εξωτερική πολιτική, παιδεία.
Το ερώτημα που δεν τίθεται προς απάντηση είναι: Πώς φθάσαμε ως εδώ; Ήσαν τόσο αδαείς οι διευθύνοντες τα οικονομικά μας κατά την τελευταία τριακονταετία, ώστε να αδυνατούν να αντιληφθούν την πορεία της οικονομίας της χώρας; Γιατί παραμυθίαζαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις τον λαό μας με το ευρωπαϊκό όραμα; Τί απέγινε αυτό; Πού οι ισχυρές οικονομίες; Πού η αφθονία της παραγωγής; Πού οι θέσεις εργασίας; (Και αυτά όχι μόνο για τη χώρα μας). Η ΕΕ κινείται σε ξέφρενη πορεία προς την κατάρρευση και αυτοί που την οδήγησαν εδώ καλούνται να την επαναφέρουν σε πορεία ευημερίας. Πώς; Με αλλαγή πολιτικής; Ασφαλώς όχι. Η πολιτική είναι δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη. Αλλά τότε πώς; Με τη διάδοση του μύθου ότι τα φαινόμενα κρίσης οφείλονται σε συγκυρίες της αγοράς (εξωανθρώπινες;) και ότι η κλονισμένη αγορά θα ανακάμψει γρήγορα. Αλλά η οικονομία δεν είναι επιστήμη κατά το πρότυπο των θετικών επιστημών. Είναι σειρά μέτρων και κινήσεων, τα οποία υπαγορεύονται από την απληστία των οικονομικά ισχυρών. Δεν υπάρχουν συγκυρίες στο χρηματιστήριο παρά έξυπνα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος των αφελών, που έχουν ως όνειρο να χαμογελάσει κάποτε και σ’ αυτούς η “θεά” τύχη! Δεν υπάρχουν νόμοι που καθορίζουν την ανεργία, υπάρχει απληστία των εργοδοτών για κέρδη. Δεν υπάρχει υγιής ανταγωνισμός, υπάρχει συμπαιγνία των οικονομικά ισχυρών για καταλήστευση παραγωγών και καταναλωτών. Και αν κάποτε χάνουν και οικονομικά ισχυροί, είναι γιατί ταυτόχρονα κερδίζουν τα χαμένα οικονομικώς ισχυρότεροι. Και τότε σπεύδουν οι κυβερνήσεις να τονώσουν την αγορά προσφέροντας άφθονο χρήμα, που όλως περιέργως ανευρίσκεται σε κατάσταση πλήρους ανέχειας.
Ας δεχθούμε ότι οι μεγάλοι καταθέτες του εξωτερικού ευαισθητοποιούνται από την έκκληση της Πολιτείας και επαναφέρουν τα χρήματά τους εδώ. Ποιά θα είναι η συνέχεια; Θα προβούν σε παραγωγικές επενδύσεις; Αλλά υπάρχει εχέφρων που θα ισχυριστεί ότι θα καταστούμε ξαφνικά ανταγωνιστικοί εμείς οι άκρως σπάταλοι ενεργαιακά, από τη Βουλή ώς την καλύβα; Θα το καταφέρουμε ακόμη και αν εξωθήσουμε όλους τους Έλληνες στην ανεργία απασχολούντες αποκλειστικά μετανάστες αμοιβόμενους με ημερομίσθια Κίνας; Ας μη μας διαφεύγει ότι η τριακονταετία που πέρασε υπήρξε ολέθρια για την ελληνική βιομηχανία. Ας μη μας ξεγελά η απασχόληση σε κατασκευή έργων υποδομής. Όπου νάναι κι αυτά τελειώνουν, μαζί με τα πολυσυζητημένα προγράμματα σύγκλησης, τα οποία δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως αξιοποιήσαμε κατά τρόπο ικανοποιητικό. Πάντως κάποιοι επωφελήθηκαν αρκούντως από αυτά και σχημάτισαν την τάξη των νεοπλούτων. Οι παρούσες συνθήκες λοιπόν δεν ευνοούν την αύξηση της παραγωγής, συνεπώς ούτε τη μείωση της ανεργίας. Το ξαναγράψαμε ότι μόνο υπό συνθήκες ισχυρού κρατικού προστατευτισμού θα καταστεί εκ νέου δυνατή αυτή.
Αλλά όταν είχαμε τον προστατευτισμό επωφεληθήκαμε στο έπακρο, ώστε να καλλιεργήσουμε συνείδηση απαξίας του Κράτους και προσωπικής ραστώνης. Η δημόσια επιχείρηση έγινε φέουδο του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος και ο εργαζόμενος σ’ αυτή κατέστη σατραπίσκος, κηφήνας ή διαπλεκόμενος (οι εξαιρέσεις δεν αίρουν τον κανόνα) με τον ιδιώτη ομοϊδεάτη του, ώσπου καταλήξαμε στην υπέρβαση των κομματικών μικροτήτων: Η διαπλοκή είναι πλέον υπερκομματική! Σήμερα οι πιέσεις κινούνται προς την κατεύθυνση της οικονομικής τιμωρίας των δημοσίων υπαλλήλων, προς τους οποίους στρέφουν τα πυρά όχι ολίγοι στενάζοντες ελεύθεροι επαγγελματίες. Αλλά όλοι μας πλέον τιμωρούμαστε μέσω της ανεργίας των τέκνων μας.
Η Κυβέρνηση προτίθεται να επιβάλει τη χρήση ταμειακών μηχανών ακόμη και στις λαϊκές μηχανές. Εμφανίζονται μάλιστα και κάποιοι που δηλώνουν σε συνεντεύξεις, πιθανόν στημένες, ότι επικροτούν το μέτρο! Όλα δείχνουν ότι η κοινωνία μας έχει αρκετά εξαμερικανισθεί. Έχουμε γίνει “αμερικανάκια”!
Ο λαός πρέπει να συνειδητοποιήσει επί τέλους ότι υπήρξε θύμα ενός μικρού ονείρου κατ’ αναλογία προς το μεγάλο αμερικανικό, το οποίο επίσης δείχθηκε απατηλό. Ας επανέλθει στις ρίζες του, από τον οποίο τον απομάκρυναν, όχι και πολύ βίαια, και ας υιοθετήσει εκ νέου τον παραδοσιακό τρόπο ζωής: Επιστροφή στη φύση και επίδοση στην πρωτογενή παραγωγή, την οποία καταπολεμά με πάθος η ΕΕ της στρεβλής πολιτικής μέσω της ανοχής της καταλήστευσης των γεωργοκτηνοτρόφων. Συγκράτηση των οικογενειακών δαπανών. (Τί να κάνουμε κάποιοι επαγγελματίες θα υποστούν τις συνέπειες). Καλλιέργεια της ολιγάρκειας στη νέα γενιά. Ελπίδα για το μέλλον. Όχι πως δεν θα επαναληφθούν “συγκυρίες” όπως αυτές που δοκιμάσαμε, καθώς οι ισχυροί πασχίζουν να μας “απαλλάξουν” και από το τελευταίο μας ευρώο. Αλλά όλα τα δεινά έχουν κάποιο τέλος στην ανθρώπινη ιστορία. Ως τότε, ας στρέφουμε κάπου κάπου την προσοχή μας προς εκείνους τους συνανθρώπους μας που είναι απόκληροι της κοινωνίας και δεν φοβούνται τις “συγκυρίες”, καθώς δεν έχουν κάτι να χάσουν.
“ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ”
» Εκτυπώστε το Στείλτε το σε φίλο
Μια νέα εποχή λιτότητας του
Submitted by Επισκέπτης (not verified) on Thu, 14/01/2010 - 16:17.
Μια νέα εποχή λιτότητας του Αθανασίου Παπανδρόπουλου εφ.«Ναυτεμπορική» Παρά τη δειλή ανάκαμψη, η κρίση ανατρέπει το δυτικό τρόπο ζωής, ο οποίος θεμελιώθηκε στις εύκολες πιστώσεις και στην υπερβολική κατανάλωση. Ο Βρετανός καθηγητής Ντέιβιντ Χέντερσον (David Henderson), επικεφαλής παλαιότερα του τμήματος στατιστικής στον «οργανισμό οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης» (ΟΟΣΑ) και συνεργάτης σήμερα του γνωστού βρετανικού «ινστιτούτου οικονομικών υποθέσεων» (ΙΕΑ), είναι κατηγορηματικός: «οι Βρετανοί», μας λέει, «τελούν υπό καθεστώς εντυπωσιακής λιτότητας. Η παγκόσμια κρίση τούς υπαγορεύει συμπεριφορά, την οποία δεν είχαν γνωρίσει από το 1944, όταν καταργήθηκαν τα δελτία τροφίμων. Το τελευταίο τρίμηνο του 2009, οι λιανικές πωλήσεις υποχώρησαν περίπου 3%, ποσοστό ασύλληπτο, αν λάβουμε υπόψη μας τις γιορτές των Χριστουγέννων. Την ίδια περίοδο, οι πωλήσεις αυτοκινήτων έπεσαν 21%, έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2008, και οι καταναλωτές αγόρασαν για τις γιορτές 30% λιγότερη σαμπάνια και 16% λιγότερα ρούχα. Ακόμα, τα περισσότερα νοικοκυριά καλλιεργούν στους κήπους τους τρεις φορές περισσότερα οπωροκηπευτικά για αυτοκατανάλωση και, αν δεν διαθέτουν κήπο, τον νοικιάζουν...». Επίσης, χαρακτηριστικό της εποχής είναι και το γεγονός ότι, τον περασμένο Δεκέμβριο, το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις του οη-line βιβλιοπωλείου «άμαζον» ήταν το «το βιβλίο της λιτότητας». Παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται επίσης στην Ιρλανδία και την Ισπανία, δύο χώρες οι οποίες επίσης υποφέρουν από την κρίση. Το φαινόμενο, όμως, έχει γενικότερο χαρακτήρα, σε όλες τις χώρες των οποίων η ανάπτυξη ήταν συνδεδεμένη με την κατανάλωση και την ανοδική πορεία της. Συνεπώς, οι σημερινές τάσεις είναι ενδεικτικές βαθύτερων αλλαγών στις δυτικές κοινωνίες, όπου η κατανάλωση και οι πιστώσεις στηρίζονταν σε υποθετικές υπεραξίες στοιχείων του ενεργητικού και, κυρίως, ακινήτων. Στις σημερινές συνθήκες, ακόμα και οι απλοχέρηδες Αμερικανοί, αντί να ξοδεύουν, ενισχύουν την αποταμίευσή τους. Έτσι, από μηδενική που ήταν η αποταμίευση των αμερικανικών νοικοκυριών στις αρχές του 2008, σύμφωνα με τα στοιχεία του Νοεμβρίου 2009 αντιπροσώπευε 6% του αμερικανικού ΑΕΠ -ποσοστό που είχε εμφανιστεί για τελευταία φορά στις ΗΠΑ το 1986! Όπως τονίζει ο κ David Rosenberg, επικεφαλής του τμήματος οικονομολόγων στη γνωστή τράπεζα «Μέριλ Λιντς», μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2010 το ποσοστό αυτό θα πλησιάσει το 10%, ποσοστό πρωτόγνωρο τα 35 τελευταία χρόνια. Κατά την άποψη του Αμερικανού οικονομολόγου, όπως τη διατύπωσε στο περιοδικό «νιουσγουίκ», τα αμερικανικά νοικοκυριά ακολουθούν το παράδειγμα των τραπεζών. Εξυγιαίνουν έτσι την οικονομική τους κατάσταση, αποταμιεύουν περισσότερο και εξοφλούν τα χρέη τους. «Η τάση αυτή κάθε άλλο παρά πρόσκαιρη είναι. Αντιπροσωπεύει μία βαθύτερη αλλαγή στις καταναλωτικές συμπεριφορές και θα έχει διάρκεια», τονίζει. Με την εκτίμηση αυτή συμφωνούν και άλλοι Αμερικανοί οικονομολόγοι, οι οποίοι πιστεύουν ότι η λιτότητα θα γίνει κανόνας, ο οποίος θα οδηγήσει σε τρεις θεμελιακές ανατροπές: * Πρώτον, στη δύση κυρίως, παρατηρούνται και είναι αισθητές οι αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές. Ο φόβος και η αβεβαιότητα, που προκλήθηκαν από την κρίση, κάνουν πολύ πιο προσεκτικούς τους καταναλωτές, τόσο στις αγορές άμεσων αγαθών όσο και σε δαπάνες σχετικές με ακί νητα και διαρκή καταναλωτικά αγαθά. * Δεύτερον, τόσο στην Ελλάδα όσο και εκτός αυτής, η κατανάλωση παραμένει στάσιμη στην καλύτερη περίπτωση και οι τράπεζες είναι πολύ φειδωλές στις χορηγήσεις καταναλωτικών δανείων ή σε πιστώσεις για αγορές ακινήτων. Έτσι, το δανεικό χρήμα που κυκλοφορούσε περιορίζεται και τα στεγαστικά δάνεια δεν «φουσκώνουν» πλέον τις αξίες των ακινήτων. * Τρίτον, οι κυβερνήσεις και οι επενδυτές δεν ανέχονται επιστροφή στις κερδοσκοπικές πρακτικές του παρελθόντος, όπου κυριαρχούσαν οι κερδοσκοπικές «φούσκες». Οι τράπεζες όλο και περισσότερο θα χορηγούν πιστώσεις σε συνάρτηση με τις καταθέσεις που διαθέτουν και θα ενισχύουν περισσότερο παραγωγικούς προσανατολισμούς, παρά αβέβαιες χρηματοοικονομικές πράξεις. Όπως υπογραμμίζει ο κ. Bob McKee, αναλυτής στην εταιρεία επενδυτικών συμβούλων «ιντεπέντεντ στράτετζι», οι νέοι αυτοί τραπεζικοί προσανατολισμοί θα ευνοήσουν την επιβράδυνση και τη σταθεροποίηση της οικονομικής ανάπτυξης. Συνεπώς, υποστηρίζει, τα ενεργητικά δεν θα επανεύρουν σύντομα την παρελθούσα αξία τους και ο πλούτος που καταστράφηκε δεν είναι έτοιμος να επανέλθει. Τούτο σημαίνει ότι η διεθνής οικονομία χάνει ένα λιπαντή της, ο οποίος, ωστόσο, της προκάλεσε σοβαρές βλάβες. Από την άποψη αυτή, τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. * Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το τελευταίο τρίμηνο του 2008 και το πρώτο εννεάμηνο του 2009, η κάμψη των πωλήσεων αυτοκινήτων πλησίασε το 30% και σε ετήσια βάση για τον περασμένο χρόνο είναι 29%. * Στη Γερμανία, οι πωλήσεις άμεσων και διαρκών καταναλωτικών αγαθών για το 2009 παρουσιάζουν κάμψη 3% και 11 % αντιστοίχως. Αντιθέτως, όμως, το ποσοστό αποταμίευσης σε σχέση με το «ακαθάριστο εγχώριο προϊόν» (ΑΕΠ) ακολουθεί ανοδική πορεία. Το ίδιο συμβαίνει και στη Γαλλία, αν και εκεί τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 2% και 8%. Επίσης, στη Γερμανία, παρά την κάμψη των εξαγωγών, για το 2010 η ομοσπονδιακή τράπεζα προβλέπει ότι το ποσοστό αποταμίευσης, από 10.8% το 2009, θα ξεπεράσει φέτος το 12.5%. Είναι προφανές ότι οι παραπάνω τάσεις ανόδου της αποκαλούμενης «αποταμίευσης ασφαλείας» επηρεάζουν και τον καταμερισμό των δαπανών. Σε Γερμανία, Βέλγιο, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, τα ακριβά εστιατόρια γνωρίζουν πολύ μεγάλη κρίση, ενώ βρίσκονται σε πτώση και οι δαπάνες για ψυχαγωγία εκτός κατοικίας. Το ίδιο βεβαίως συμβαίνει και στην Ελλάδα, όπου η κρίση θα γίνει πολύ πιο αισθητή το 2010, για τον απλό λόγο ότι θα επιδράσει αρνητικά και στην παραοικονομία. Ως γνωστόν δε, η τελευταία απέτρεψε πέρυσι τα χειρότερα στις κοινωνικές αρθρώσεις της χώρας μας. Στο επίπεδο της πραγματικής οικονομίας, οι ειδικοί προβλέπουν ότι οι επιχειρήσεις θα περιορίσουν κατά πολύ το δανεισμό τους και θα ρίξουν μεγαλύτερο βάρος στη βελτίωση της ρευστότητάς τους. Επιπλέον, οι εταιρείες, που ήδη διαθέτουν καλή ρευστότητα, θα κερδίσουν πόντους. συμμετοχής στις αγορές, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ας μην ξεχνάμε ότι, το 1998, με αφορμή την κρίση του ρουβλιού στη Ρωσία, οι γερμανικές επιχειρήσεις, που διέθεταν υψηλή ρευστότητα, εκτόπισαν από τη ρωσική αγορά Γάλλους και Ιταλούς ανταγωνιστές τους και σήμερα παραμένουν κυρίαρχες. Υπάρχουν, βεβαίως, οικονομολόγοι που θα πουν ότι η κατανάλωση θα επανακάμψει και θα παρασύρει έτσι και την οικονομία στην πορεία της. Όμως, άλλοι αναλυτές λένε ότι ναι μεν αυτό το σενάριο είναι δυνατό, ωστόσο η ανάκαμψη θα κινηθεί σε χαμηλότερα επίπεδα απ' ό,τι στο παρελθόν. Από την μια πλευρά, η μείωση της αξίας των ακινήτων και, από την άλλη, η αποδυνάμωση των λογαριασμών αποταμίευσης/ συντάξεις, θα προκαλέσουν την ανάδυση μιας «νοοτροπίας φτώχειας», που θα έχει διάρκεια και θα τροφοδοτείται από τους πιστωτικούς περιορισμούς. Όπως εκτιμά η «Μέριλ Λιντς», η «νοοτροπία» αυτή θα οδηγήσει, στις αναπτυγμένες χώρες-μελη του ΟΟΣΑ σε 8,600 δις δολάρια λιγότερα έσοδα για εστιατόρια, ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες, κατασκευαστές αυτοκινήτων και μεσίτες ακινήτων -ποσό που αντιπροσωπεύει περίπου 3.5% του ΑΕΠ τους. Η πτώση αυτή, ιδιαιτέρως στην Αμερική, θα επιδράσει πτωτικά στις εισαγωγές της, με άμεση συνέπεια τη μείωση των εξαγωγών χωρών με ισχυρή μεταποίηση, όπως η Κίνα, η Αυστραλία και η Γερμανία. Υπό αυτές τις συνθήκες, παρά την προβλεπόμενη ανάκαμψη το 2010, η παγκόσμια ανάπτυξη θα αργήσει αρκετά να φθάσει στα επίπεδα του 5% που γνωρίσαμε την περίοδο 2003-2008. Επίσης, θα πρέπει να αναμένεται ότι οι παραπάνω εξελίξεις θα ευνοήσουν ιδιαιτέρως τις κρατικές παρεμβάσεις, οι οποίες αναπόφευκτα θα επιβαρύνουν τη φορολογία και θα περιορίσουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων. «Θα ζήσουμε σε έναν κόσμο χαμηλότερης κατανάλωσης, αυξημένης αποταμίευσης και περισσότερου κρατισμού, ο οποίος θα είναι και λιγότερο παραγωγικός. Ευχή μου είναι τα χορηγούμενα από τις τράπεζες προς τις επιχειρήσεις κεφάλαια να χρησιμοποιηθούν πιο αποτελεσματικά, για να μην υπάρξει στη δύση πτώση της παραγωγικότητας», λέει ο Bob McKee, για να προσθέσει ότι η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει άρδην, αν κάποιοι εφεύρουν μία νέα μεγάλη «φούσκα». Όπως γίνεται αντιληπτό, η διεθνής λιτότητα θα έχει αρνητικές επιπτώσεις και στην ελληνική οικονομία -από την οποία ήδη παρατηρούνται σημαντικές διαρροές εγχώριας αποταμίευσης προς ξένες τράπεζες και φορολογικούς παραδείσους, ενώ παράλληλα υποχωρούν η ιδιωτική καταναλωτική δαπάνη και η τουριστική κίνηση. Είναι έτσι σαφές ότι, αν οι δυτικές χώρες μπαίνουν σε μια νέα εποχή λιτότητας, στην υπερδανεισμένη Ελλάδα η κατάσταση μπορεί να πάρει πολύ πιο δυσάρεστη τροπή. Και, βεβαίως, τα κακώς κείμενα δεν διορθώνονται πλέον με ευχολόγια, αλλά με συγκεκριμένα -και επείγοντος χαρακτήρα- μέτρα.
Φωτογραφία γάμου http://www.imaginestudio.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
-
theodosis79
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1265
- Εγγραφή: Πέμ Ιαν 10, 2008 6:00 am
- Επικοινωνία:
Re: Οικονομική Κρίση
Το κακό είναι πως υπάρχει πνευματική κρίση η οποία είναι ασυγκρίτως χειρότερη απο όλες τις άλλες κρίσεις. Ισως είνα και η μητέρα όλων των άλλων κρίσεων. Και η οποία δυστυχώς υπάρχει και ανθεί ακόμα και σε περίοδο ευημερίας και πλουτισμού.
- Captain Yiannis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3182
- Εγγραφή: Τρί Νοέμ 18, 2008 9:34 pm
Re: Οικονομική Κρίση
Η Οικονομική Κρίση είναι πλασματική , είναι ταυτισμένη με την υποδούλωση των Εθνών.
Εν προκειμένω , είναι γιά να δώσουν την ευκαιρία στις εκάστοτε κυβερνήσεις να υπερδανεισθούν ,
και έτσι να είμαστε χεραγωγούμενοι καμιά πενηνταριά χρόνια και βάλε ακόμα σε όποιους το θέλουν αυτό .
Αφού το κατάλαβα ακόμα και εγώ
Εν προκειμένω , είναι γιά να δώσουν την ευκαιρία στις εκάστοτε κυβερνήσεις να υπερδανεισθούν ,
και έτσι να είμαστε χεραγωγούμενοι καμιά πενηνταριά χρόνια και βάλε ακόμα σε όποιους το θέλουν αυτό .
Αφού το κατάλαβα ακόμα και εγώ
Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν θα πρέπει να απαιτεί από τους άλλους τελειότητα.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
- constantinosa.gr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 357
- Εγγραφή: Δευ Σεπ 05, 2005 5:00 am
- Τοποθεσία: Elefsina
- Επικοινωνία:
Re: Οικονομική Κρίση
Μακάρι να πέσει αυτή η κουρτίνα του καπιταλισμού. Να τελειώσει το θέατρο το θέατρο του παραλόγου
Φωτογραφία γάμου http://www.imaginestudio.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
Επιλεγμένα Ορθόδοξα κείμενα http://www.ambelosalithini.gr
Re: Οικονομική Κρίση
«Κόβει» το 8% των υπαλλήλων
Απολύσεις 3.500 δημοσίων υπαλλήλων στη Ρουμανία με τις ευλογίες του ΔΝΤ
Περίπου 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι θα απολυθούν φέτος στη Ρουμανία, στο πλαίσιο του δανείου του ΔΝΤ
16/02/10 15:40
Βουκουρέστι
Η ρουμανική κυβέρνηση αποφάσισε τις απολύσεις 3.545 υπαλλήλων, οι οποίοι εργάζονται σε οκτώ εταιρίες ενέργειας που εποπτεύονται από το υπουργείο των Οικονομικών και Εμπορίου, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η κυβέρνηση έναντι του ΔΝΤ.
Συνολικά, φέτος, θα πρέπει να απολύσει περίπου 100.000 άτομα (το 8% του συνολικού προσωπικού) από τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ στην Παιδεία οι περικοπές θέσεων εργασίας θα διαμορφωθούν σε 15.000.
Αλλαγές προετοιμάζει η ρουμανική κυβέρνηση και στις συντάξεις. Στη Ρουμανία, ο μέσος όρος των συντάξεων δεν ξεπερνά τα 200 ευρώ, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις συντάξεων που κυμαίνονται από 100 ευρώ έως και 30 λεπτά του ευρώ, ενώ οι υψηλές συντάξεις κινούνται κοντά στα 1.000 ευρώ.
Ο προϋπολογισμός της Ρουμανίας για το 2009 παρουσίασε έλλειμμα 36,4 δισ. λέι (6,5 δισ. ευρώ) ή ποσοστό 7,2% επί του ΑΕΠ, έναντι στόχου ελλείμματος 36,6 δισ. λέι, που προέβλεπε η δανειοδοτική συμφωνία με το ΔΝΤ.
Το ΑΕΠ «βούλιαξε» κατά 7,2%.
Τα έσοδα του κεντρικού προϋπολογισμού μειώθηκαν κατά 5,4% σε σύγκριση με το 2008, ενώ η μείωση αυτή αντιστοιχεί σε ποσοστό 1,8% του ρουμανικού ΑΕΠ. Αναφορικά με τη μείωση των φορολογικών εισφορών, αυτές μειώθηκαν κατά 31,9% στους δασμούς εισαγωγής προϊόντων, αλλά και κατά 16% στο επίπεδο του ΦΠΑ.
Εντός του Φεβρουαρίου αναμένεται ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα χορηγήσει την 3η και την 4η δανειοδοτική δόση, ύψους 2,3 δισ. ευρώ, προς τη Ρουμανία. Υπολογίζεται ότι μέχρι σήμερα έχει λάβει ενίσχυση 7 δισ. ευρώ.
Αυτό το κείμενο ελήφθη από το in.gr,
στη διεύθυνση http://www.in.gr/news/article.asp?lngEn ... gDtrID=251
- zafeiris
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 478
- Εγγραφή: Κυρ Φεβ 24, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Νέα Ιωνία Μαγνησίας
Re: Οικονομική Κρίση
η οικονομικη κριση ειναι 1000% τεχνιτη... σε λιγο καιρο θα ερθει ο "σωτηρας" να τα "διορθωσει" ολα...
προσοχη..
ολοι εχουμε διαβασει τα γραφομενα απο τους αγιους πατερες και σιγα σιγα τα σημαδια αποκαλυπτονται...
πρεπει να μεινουμε κοντα στον Θεο και να κρατησουμε την πιστη μας..
η οικονομικη κριση ειναι τεχνιτη.. εργαζομαι και ως οικονομικος συμβουλος σε μια χρηματιοικονομικη εταιρεια και ολοι οι οικονομικοι κυκλοι λενε το ιδιο.. χωρις αιτια κλεινουν πολλες "μικρες" επιχειρησεις και ξαφνικα υπαρχει ελλειψη χρηματος.. ποιος εχει ολο αυτο το χρημα;; ποιος ξαφνικα θα το δωσει στον κοσμο σαν "σωτηρας μας";;;;;
προσοχη..
ολοι εχουμε διαβασει τα γραφομενα απο τους αγιους πατερες και σιγα σιγα τα σημαδια αποκαλυπτονται...
πρεπει να μεινουμε κοντα στον Θεο και να κρατησουμε την πιστη μας..
η οικονομικη κριση ειναι τεχνιτη.. εργαζομαι και ως οικονομικος συμβουλος σε μια χρηματιοικονομικη εταιρεια και ολοι οι οικονομικοι κυκλοι λενε το ιδιο.. χωρις αιτια κλεινουν πολλες "μικρες" επιχειρησεις και ξαφνικα υπαρχει ελλειψη χρηματος.. ποιος εχει ολο αυτο το χρημα;; ποιος ξαφνικα θα το δωσει στον κοσμο σαν "σωτηρας μας";;;;;
ο καιρός γαρ εγγυς
-
andreastsa
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 418
- Εγγραφή: Πέμ Αύγ 07, 2008 5:00 am
Re: Οικονομική Κρίση
Zafeiri σωστός, εντωμεταξύ είδα ένα βίντεο που έδειχνε τον νέο πρόεδρο της ΕΕ στην πρώτη ομιλία του να δηλώνει ότι το 2009 είναι το πρώτο έτος της παγκόσμιας διακυβέρνησης, έχουμε και την αποκάλυψη που λέει ότι 3μιση χρόνια θα είναι η προετοιμασία του παγκόσμιου <<ειρηνιστή>>, επίσης ο Μπλερ είπε ότι στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου θα μας παρουσιάσουν μια σπουδαία προσωπικότητα, ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.. Καλή Σαρακοστή σε όλουςzafeiris έγραψε:η οικονομικη κριση ειναι 1000% τεχνιτη... σε λιγο καιρο θα ερθει ο "σωτηρας" να τα "διορθωσει" ολα...
προσοχη..
ολοι εχουμε διαβασει τα γραφομενα απο τους αγιους πατερες και σιγα σιγα τα σημαδια αποκαλυπτονται...
πρεπει να μεινουμε κοντα στον Θεο και να κρατησουμε την πιστη μας..
η οικονομικη κριση ειναι τεχνιτη.. εργαζομαι και ως οικονομικος συμβουλος σε μια χρηματιοικονομικη εταιρεια και ολοι οι οικονομικοι κυκλοι λενε το ιδιο.. χωρις αιτια κλεινουν πολλες "μικρες" επιχειρησεις και ξαφνικα υπαρχει ελλειψη χρηματος.. ποιος εχει ολο αυτο το χρημα;; ποιος ξαφνικα θα το δωσει στον κοσμο σαν "σωτηρας μας";;;;;
